Marcos 6

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Auëshquio puduanec nidequi abi icnëdacno Nasaded caid yacno Esus choapondash. Abëdi abëd icquido chopondash.
1 E, partindo dali, chegou à sua terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Ambo tabadashic chonoadtemaid ushën Nuquin Papan chiaid chuibante shubun puduedshun Nuquin Papan chiaid chuibanquin tauapondash Esusën. Aden chuibansho tantienquiocquid abentsëc: —¿Mitsishun chuibansho tantiashun adomboen Esusën chuibampec? —quepondash.
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo- o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm essas coisas? E que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Adnubien utsi: —Nëmbocquid, cuëte nacnenquid, Osen mado nec —queoapondash.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, e de José, e de Judas, e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Aden chieshënaqui Esus nadpondash: —Utsi yacno nidshun Nuquin Papan chiaid chuibansho tantiaquid dadpen icnubi abi yacno chuibansho chieshënquid aton matses iquendac. Aton shubun icquido adecbidi iquendac —quepondash Nasaded yacnocquido chiec.
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Aido abi chieshënquid icsho isun nadatiambocquin nabantiapimbo icpondash. Ëbi bëdamepec quequin tantiaquidquio daëdpactsëc icsho mishquin bëdamepondash.
5 E não podia fazer ali obras maravilhosas; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 ¿Atotsi quiash ëmbi chiaid tantiatiapimbo icpec? Adembidi nadatiambocquin nasho istiapimbo icpec quepondash Esus abibi onquec.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Adec cuenadquin chuibanequi abëd icquido caic: —Cho —quetanec tabadtuidpondash. Adec tabadtuidash Esus: —Nëbi mibi daëdshun-daëdshunquien chuibanec nid. Chuibanquimbi mayan icsa dapuduedaid dapuduemeta.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois a dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos,
8 Nidquin dadpen mitsana sauedshun buanenda.
8 e ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Tapucudte sandadia caiduidtsëqui tapucudash nidaneta. Adecbidi utsi bedenquio yec mibi dasiuidaiduidtsëqui dasiuidec nidaneta.
9 mas que calçassem sandálias e que não vestissem duas túnicas.
10 Shubu dadpen yacno nidash mibi yuedaid shubun puduedash ambouidi tabadquin chuibanta. Auëshquio puduanec nidequi shubu dadpen yacnobidi nidshun adquiecbidi tabadquin chuibanoata. Adenuidi naquin chuibanta.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Mibi yuedquid nibëdsho isash nidaneta. Auëshquio nidash shubu ënëdacno choash, Nëmbo icquido tantiate icsachoquid yec abibi cuidadtequido nec, Papa. Adquid icsho isun abi capuaid nidaid pututedi tasequequin Nuquin Papan chiacpadomboen ismeta —capondash Esusën abëd icquido chuiquin.
11 E, quando alguns vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no Dia do Juízo para Sodoma e Gomorra do que para os daquela cidade.
12 Aden Esusën chiaquien nidanepondash. Adec nidshumbic, mibi icsaid ënshun padpiden tantianu quenquiocquin Nuquin Papan chiacpadomboen nabanta quequin chuibampondash Esusën nidmiaidon.
12 E, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Adembidi mayan icsa dapuduedaid dadpen dapuduemepondash aidëmbidi. Adembidi nënquid dadpen daicsaid chedo cuëte bacuë bëchichoquid ënë dachinquin bëdameoapondash Esusën nidmiaidon.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Adnubien, Chuibanquimbi Esusën nadatiambocquin nabanosh, quequin isboedon ancanquid Edodes chuipondash. Aden chuiban-chuibanac dadpenshun Esusën nabanaid tantiapondash. Aden tantiash: —Uan acten mentoanondaid mapi butemeboed uincuempash icnui. Adec uincuenshun nadatiambocquin nabanec nepanui —quecuededpondash tantiaquido.
14 E ouviu isso o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório) e disse: João, o que batizava, ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Adnubien utsibo: —Ediasien nechitec. Nuquin Papan chiampicpadquiec choashien nec —quecuededpondash.
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta ou como um dos profetas.
16 Adnubien Edodes: —Ëmbi mapi butemiondaid, Uan pado, uincuempash icnui —quepac caondash.
16 Herodes, porém, ouvindo isso, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dos mortos.
17 Ënden aidëmbi Uan bedmeshun tanemeshun quënën nauedmepac caondash. Aidëmbi aton utsin chido, Edodias caid, bedacsho isash:
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João e encerrá-lo manietado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 —Min utsin chido mimbi bedaid natemaid niosh —queshun Nuquin Papan Moises dada uamepampicpaden Uanën Edodes chuipac caondash. Adoac, Uanën chuisho dadpenshun tantianushe queshun Uan bedmeshun quënën nauedmepac caondash Edodesën.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Adoaquien Uan Edodiasën chieshënquin: —Uan cuesunemetiadquidi mibi nec —quepac caondash aton bënë Edodes caic.
19 E Herodias o espiava e queria matá-lo, mas não podia;
20 Uan bëdambocquid Nuquin Papan chomiaidbidi nec queshun Edodesën Uan cuesunemetiapimbo iquec cudaspac caondash con chidon cuesunemenushe quiash. Aden tantiaquin Edodesën abi tsadacno Uan chuibamenuen chomedenepac caondash. Uanën chuibansho tantiash: ¿Atotsimbi nëid napeba? Ambi chuibanaid bëdambo iquec. Aidën chuisho tantiash bëdambo iquebi, abibi queshumbic Edodesën chomedednepac caondash chuisho tantianuen.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo; e guardava-o com segurança e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa vontade o ouvia.
21 Adnubien aton chido bunacpadomboen Uan cuesunemete ushë chonobi naden napac caondash: Aton bënën abi tishte ushë tantiaquin abipadquid dadpen pemenuen chomepac caondash. Adembidi sondado tsusio dadpembidi chomeoapac caondash Edodesën. Cadidia yacnocquido chuiquid dapabobidi chomeoapac caondash.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia do seu aniversário, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galileia,
22 Aden aidtedi cho-chomiash tabadnubien aton chidon champi puduedpac caondash. Puduedacsho: —Baidata —cac baidapac caondash. Adsho isash: —Bëdamboen mimbi naoc —quecuededpac caondash Edodesën chomiaido champi caic.
22 entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse, então, o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Abimbo caimbi. Mibi bunaid ëbi chuita. Mitsanatedi bunebi ëbi casho tantiashun dadpen mibi menembi —quepondash.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Aden Edodesën chuisho tantiash: —¿Atotsibi bumpeba? —quetanec aton tita yacno puduedshun: —“Mibi bunaid mibi menenu. Ëbi chui,” Edodesën caoshi. ¿Atotsimbi chuipe, tita? —quepac caondash ani chiec.
24 E, saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João Batista.
25 Aden chiaquien badedquio Edodes yacno titinquec choec puduedshun champin: —Nëbimbobi Uan acten mentoanquidën mapi maspanën nandoshon ëbi mene —capac caondash anin chuibocpadomboen chuituidquin.
25 E, entrando apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que, imediatamente, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Adsho tantiash Uan tantiec unësquio icpac caondash Edodes. Adec unësquiocquin ambi champi chiacpadomboen natiapimbo iquec ëmbi chomiaido quenushe queshun adoembi abibi queshun:
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 —Uanën mapi bec cho —capac caondash Edodesën ambi cuesuneta caid chuiquin. Aden chiac Uan quënën nauedacno nidshun mapi butanquin
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi e degolou-o na prisão.
28 maspanën nandoshon bëshun champi meniac bedshun champin aton tita menetuidpac caondash.
28 E trouxe a cabeça num prato e deu-a à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Adnubien, Uan mapi butiac, quesho tantiash Uambëd icquido nidshun Uanën dada bedshun buanshun chococapac caondash.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isso, foram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Adambic Esusbëd icquido ambi nidmeboedo Esus yacno cho-choshon ambi nabamboedbëdtabi ambi chuibamboed chuibampondash.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Aden chuibanash tabadnubi matses dadpen cho-chonobi utsi dadpen nidanepondash. Adec cho-chonobi penquio iccuededpondash Esusbëd icquidon. Adnubien Esus: —Matses nibëdacno tabadec nidnu. Nid —quepondash abëd icquido caic.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam, e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Aden chiashic cano antabëdtoanec matses nibëdacno nidpondash aidtedtsëqui.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Adec nidsho isash matses dadpen abi nidte yacno tantiec: —U nidanec —quiash titinque choec abia cho-chopondash. Abia titinquequid cuensho isash utsi-utsiec dadpen titinquec cho-choapondash.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos os conheceram, e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se deles.
34 Adec aidtedi abia cho-choambien Esusbëd icquido choapondash. Pudundoquimbi matses dadpenshun abi cainec tabadsho isashien Esus, Abi tantiamequin Nuquin Papan chiaid chuiquid nibëdacbimboecnuc matses cho-choec quequin tantiec unësquio iquebi queshun tauain chuibampondash Esusën. Yuen chuibampondash.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Yuen Esusën chuibanubi ushë budpondash. Ushë budsho isun abëd icquidon: —Icbo, ushë budaque. Nëmbo tiedën caniquid nibëdec; adecbidi yuedanquid nibëdec. Matses nidme.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado;
36 Nidmiac shubu yacno nidshun piucquid menequin ma aton pete bedpanuna penun —capondash Esus chuiquin.
36 despede-os, para que vão aos campos e aldeias circunvizinhas e comprem pão para si, porque não têm o que comer.
37 Adoaquien Esusën: —Mimbibi nëidtedi pemeban —capondash.
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Adoaquien: —¿Panëmpi penun bëaid iccuededquidon na tedtsi iqueque? Ista —capondash Esusën.
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Aden bësho isun: —Uasinën tabadbud mibëd icquid 50ted icnuc, utsibëd icquid 100ted icnuc quec tabadbud —capondash Esusën iccuededquido chuiquin.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a erva verde.
40 Adoac ambi chiacted-tedquiec tabadbudpondash.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Adec tabadbudsho isun panëmpibëdta nuëcquid bedshun sananquin abuc isec: —Mimbi meniaid nec Papa. Nëbi mimbi nadatiambocquin naid ismembi —queshun cuësh-cuëshun: —Meneban —Esusën cac abëd icquidon menebampondash.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, e abençoou, e partiu os pães, e deu- os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Menebanac piash: —Padi. Piombi —quecuededpondash pequido.
42 E todos comeram e ficaram fartos,
43 Aden piambien abëd icquidon napi uaid bedbampondash. Napi uaid sandobanaid tsitsan 12ted icpondash.
43 e levantaram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Peboedo dada caniaid tambanac 5000ted icpondash. Aton chidon aton bacuëbobëdtambi pepondash. Aido tambanenquiocquin dadatedictsëqui tambampondash 5000ted iquec quequin.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Aden iccuededquido pemiashic: —Cano antabëdtoanec mibia shubu dadpen icquid Betsaida caid yacno potec nid. Mibi nidnubi matsestedi nidmembi —quepondash Esus abëd icquido caic.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Adoac canon potenubi matsestedi nidmianec matses nibëdacno macuësh yacno Nuquin Papa chuinuec Esus nidpondash.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte para orar.
47 Adnubien inchëshbudtsëqui abëd icquido acte nënantanquio canon noadpondash. Ambobi noadnubi Esus abentsëqui mananuc tsadpondash.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Ashunquio Esusën isaquien abëd icquido bëdiactsëcquio nidquimbi comapenen cano uncapondash cunquequid dapan bëded-bëdednubi. Adnubien cachina cuëdanabi badiadtiapimbocnoc acte bëntse choquin abëd icquido Esusën ismetuidpondash.
48 E, vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite, aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar adiante deles,
49 Datantsensho isash, Mayambien nechitec, quequin ambibi tantiec sidquecuededec
49 mas, quando eles o viram andar sobre o mar, pensaram que era um fantasma e deram grandes gritos.
50 dacuëdcuededpondash.
50 Porque todos o viram e perturbaram-se; mas logo falou com eles e disse-lhes: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
51 Aden chuitanec cano antsadtonobi comapenec cunqueboedi ënëdpondash. Aid ënëdsho isash: —Adquidshenda nepec —quepondash abëd icquido.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento se aquietou; e, entre si, ficaram muito assombrados e maravilhados,
52 Panëmpi daëdpactsëc ictsëcquid matses dadpen menebamboedën naid nec quequin tantienquiocpondash. Adembidi Esus acte bëntse capusho isun, Nadatiambocquin naquidën naidbidi nec, quequin tantienquio icoapondash pamunacbimboecquin.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Ashunquio chian potiashic nidaid Quenesaded caid yacno choshon cano nëshpondash.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré e ali atracaram.
54 Aden nëshash mananuc pudundosho isec anocquido, Aidi bëdamianquid nec, quequin ambibi tantiaquimbi
54 E, saindo eles do barco, logo o reconheceram;
55 daicsaid aton ueten nandoshon Esus yacno bë-bëpondash.
55 e, percorrendo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, onde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Adecbidi shubu dadpen yacno-yacnomboec Esus puduedcuenesho isun adembidi anocquidon, Bëdamequid nec, queshun daicsaido bë-bëpondash. Adoac —Min dashcute ëbi mishme —capondash bë-bëaidon. Aden ambi tantiacpaden Esusën dashcute mishash bëdancuededpondash.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou em aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste, e todos os que lhe tocavam saravam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.