Marcos 6

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Auëshquio puduanec nidequi abi icnëdacno Nasaded caid yacno Esus choapondash. Abëdi abëd icquido chopondash.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Ambo tabadashic chonoadtemaid ushën Nuquin Papan chiaid chuibante shubun puduedshun Nuquin Papan chiaid chuibanquin tauapondash Esusën. Aden chuibansho tantienquiocquid abentsëc: —¿Mitsishun chuibansho tantiashun adomboen Esusën chuibampec? —quepondash.
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Adnubien utsi: —Nëmbocquid, cuëte nacnenquid, Osen mado nec —queoapondash.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Aden chieshënaqui Esus nadpondash: —Utsi yacno nidshun Nuquin Papan chiaid chuibansho tantiaquid dadpen icnubi abi yacno chuibansho chieshënquid aton matses iquendac. Aton shubun icquido adecbidi iquendac —quepondash Nasaded yacnocquido chiec.
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Aido abi chieshënquid icsho isun nadatiambocquin nabantiapimbo icpondash. Ëbi bëdamepec quequin tantiaquidquio daëdpactsëc icsho mishquin bëdamepondash.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 ¿Atotsi quiash ëmbi chiaid tantiatiapimbo icpec? Adembidi nadatiambocquin nasho istiapimbo icpec quepondash Esus abibi onquec.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Adec cuenadquin chuibanequi abëd icquido caic: —Cho —quetanec tabadtuidpondash. Adec tabadtuidash Esus: —Nëbi mibi daëdshun-daëdshunquien chuibanec nid. Chuibanquimbi mayan icsa dapuduedaid dapuduemeta.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Nidquin dadpen mitsana sauedshun buanenda.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Tapucudte sandadia caiduidtsëqui tapucudash nidaneta. Adecbidi utsi bedenquio yec mibi dasiuidaiduidtsëqui dasiuidec nidaneta.
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Shubu dadpen yacno nidash mibi yuedaid shubun puduedash ambouidi tabadquin chuibanta. Auëshquio puduanec nidequi shubu dadpen yacnobidi nidshun adquiecbidi tabadquin chuibanoata. Adenuidi naquin chuibanta.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Mibi yuedquid nibëdsho isash nidaneta. Auëshquio nidash shubu ënëdacno choash, Nëmbo icquido tantiate icsachoquid yec abibi cuidadtequido nec, Papa. Adquid icsho isun abi capuaid nidaid pututedi tasequequin Nuquin Papan chiacpadomboen ismeta —capondash Esusën abëd icquido chuiquin.
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Aden Esusën chiaquien nidanepondash. Adec nidshumbic, mibi icsaid ënshun padpiden tantianu quenquiocquin Nuquin Papan chiacpadomboen nabanta quequin chuibampondash Esusën nidmiaidon.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Adembidi mayan icsa dapuduedaid dadpen dapuduemepondash aidëmbidi. Adembidi nënquid dadpen daicsaid chedo cuëte bacuë bëchichoquid ënë dachinquin bëdameoapondash Esusën nidmiaidon.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Adnubien, Chuibanquimbi Esusën nadatiambocquin nabanosh, quequin isboedon ancanquid Edodes chuipondash. Aden chuiban-chuibanac dadpenshun Esusën nabanaid tantiapondash. Aden tantiash: —Uan acten mentoanondaid mapi butemeboed uincuempash icnui. Adec uincuenshun nadatiambocquin nabanec nepanui —quecuededpondash tantiaquido.
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Adnubien utsibo: —Ediasien nechitec. Nuquin Papan chiampicpadquiec choashien nec —quecuededpondash.
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Adnubien Edodes: —Ëmbi mapi butemiondaid, Uan pado, uincuempash icnui —quepac caondash.
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Ënden aidëmbi Uan bedmeshun tanemeshun quënën nauedmepac caondash. Aidëmbi aton utsin chido, Edodias caid, bedacsho isash:
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 —Min utsin chido mimbi bedaid natemaid niosh —queshun Nuquin Papan Moises dada uamepampicpaden Uanën Edodes chuipac caondash. Adoac, Uanën chuisho dadpenshun tantianushe queshun Uan bedmeshun quënën nauedmepac caondash Edodesën.
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Adoaquien Uan Edodiasën chieshënquin: —Uan cuesunemetiadquidi mibi nec —quepac caondash aton bënë Edodes caic.
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 Uan bëdambocquid Nuquin Papan chomiaidbidi nec queshun Edodesën Uan cuesunemetiapimbo iquec cudaspac caondash con chidon cuesunemenushe quiash. Aden tantiaquin Edodesën abi tsadacno Uan chuibamenuen chomedenepac caondash. Uanën chuibansho tantiash: ¿Atotsimbi nëid napeba? Ambi chuibanaid bëdambo iquec. Aidën chuisho tantiash bëdambo iquebi, abibi queshumbic Edodesën chomedednepac caondash chuisho tantianuen.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Adnubien aton chido bunacpadomboen Uan cuesunemete ushë chonobi naden napac caondash: Aton bënën abi tishte ushë tantiaquin abipadquid dadpen pemenuen chomepac caondash. Adembidi sondado tsusio dadpembidi chomeoapac caondash Edodesën. Cadidia yacnocquido chuiquid dapabobidi chomeoapac caondash.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Aden aidtedi cho-chomiash tabadnubien aton chidon champi puduedpac caondash. Puduedacsho: —Baidata —cac baidapac caondash. Adsho isash: —Bëdamboen mimbi naoc —quecuededpac caondash Edodesën chomiaido champi caic.
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Abimbo caimbi. Mibi bunaid ëbi chuita. Mitsanatedi bunebi ëbi casho tantiashun dadpen mibi menembi —quepondash.
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Aden Edodesën chuisho tantiash: —¿Atotsibi bumpeba? —quetanec aton tita yacno puduedshun: —“Mibi bunaid mibi menenu. Ëbi chui,” Edodesën caoshi. ¿Atotsimbi chuipe, tita? —quepac caondash ani chiec.
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Aden chiaquien badedquio Edodes yacno titinquec choec puduedshun champin: —Nëbimbobi Uan acten mentoanquidën mapi maspanën nandoshon ëbi mene —capac caondash anin chuibocpadomboen chuituidquin.
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Adsho tantiash Uan tantiec unësquio icpac caondash Edodes. Adec unësquiocquin ambi champi chiacpadomboen natiapimbo iquec ëmbi chomiaido quenushe queshun adoembi abibi queshun:
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 —Uanën mapi bec cho —capac caondash Edodesën ambi cuesuneta caid chuiquin. Aden chiac Uan quënën nauedacno nidshun mapi butanquin
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 maspanën nandoshon bëshun champi meniac bedshun champin aton tita menetuidpac caondash.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Adnubien, Uan mapi butiac, quesho tantiash Uambëd icquido nidshun Uanën dada bedshun buanshun chococapac caondash.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Adambic Esusbëd icquido ambi nidmeboedo Esus yacno cho-choshon ambi nabamboedbëdtabi ambi chuibamboed chuibampondash.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Aden chuibanash tabadnubi matses dadpen cho-chonobi utsi dadpen nidanepondash. Adec cho-chonobi penquio iccuededpondash Esusbëd icquidon. Adnubien Esus: —Matses nibëdacno tabadec nidnu. Nid —quepondash abëd icquido caic.
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Aden chiashic cano antabëdtoanec matses nibëdacno nidpondash aidtedtsëqui.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Adec nidsho isash matses dadpen abi nidte yacno tantiec: —U nidanec —quiash titinque choec abia cho-chopondash. Abia titinquequid cuensho isash utsi-utsiec dadpen titinquec cho-choapondash.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Adec aidtedi abia cho-choambien Esusbëd icquido choapondash. Pudundoquimbi matses dadpenshun abi cainec tabadsho isashien Esus, Abi tantiamequin Nuquin Papan chiaid chuiquid nibëdacbimboecnuc matses cho-choec quequin tantiec unësquio iquebi queshun tauain chuibampondash Esusën. Yuen chuibampondash.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Yuen Esusën chuibanubi ushë budpondash. Ushë budsho isun abëd icquidon: —Icbo, ushë budaque. Nëmbo tiedën caniquid nibëdec; adecbidi yuedanquid nibëdec. Matses nidme.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Nidmiac shubu yacno nidshun piucquid menequin ma aton pete bedpanuna penun —capondash Esus chuiquin.
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Adoaquien Esusën: —Mimbibi nëidtedi pemeban —capondash.
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Adoaquien: —¿Panëmpi penun bëaid iccuededquidon na tedtsi iqueque? Ista —capondash Esusën.
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Aden bësho isun: —Uasinën tabadbud mibëd icquid 50ted icnuc, utsibëd icquid 100ted icnuc quec tabadbud —capondash Esusën iccuededquido chuiquin.
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Adoac ambi chiacted-tedquiec tabadbudpondash.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Adec tabadbudsho isun panëmpibëdta nuëcquid bedshun sananquin abuc isec: —Mimbi meniaid nec Papa. Nëbi mimbi nadatiambocquin naid ismembi —queshun cuësh-cuëshun: —Meneban —Esusën cac abëd icquidon menebampondash.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Menebanac piash: —Padi. Piombi —quecuededpondash pequido.
42 Todos comeram à vontade,
43 Aden piambien abëd icquidon napi uaid bedbampondash. Napi uaid sandobanaid tsitsan 12ted icpondash.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Peboedo dada caniaid tambanac 5000ted icpondash. Aton chidon aton bacuëbobëdtambi pepondash. Aido tambanenquiocquin dadatedictsëqui tambampondash 5000ted iquec quequin.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Aden iccuededquido pemiashic: —Cano antabëdtoanec mibia shubu dadpen icquid Betsaida caid yacno potec nid. Mibi nidnubi matsestedi nidmembi —quepondash Esus abëd icquido caic.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Adoac canon potenubi matsestedi nidmianec matses nibëdacno macuësh yacno Nuquin Papa chuinuec Esus nidpondash.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Adnubien inchëshbudtsëqui abëd icquido acte nënantanquio canon noadpondash. Ambobi noadnubi Esus abentsëqui mananuc tsadpondash.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Ashunquio Esusën isaquien abëd icquido bëdiactsëcquio nidquimbi comapenen cano uncapondash cunquequid dapan bëded-bëdednubi. Adnubien cachina cuëdanabi badiadtiapimbocnoc acte bëntse choquin abëd icquido Esusën ismetuidpondash.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 Datantsensho isash, Mayambien nechitec, quequin ambibi tantiec sidquecuededec
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 dacuëdcuededpondash.
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Aden chuitanec cano antsadtonobi comapenec cunqueboedi ënëdpondash. Aid ënëdsho isash: —Adquidshenda nepec —quepondash abëd icquido.
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 Panëmpi daëdpactsëc ictsëcquid matses dadpen menebamboedën naid nec quequin tantienquiocpondash. Adembidi Esus acte bëntse capusho isun, Nadatiambocquin naquidën naidbidi nec, quequin tantienquio icoapondash pamunacbimboecquin.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Ashunquio chian potiashic nidaid Quenesaded caid yacno choshon cano nëshpondash.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Aden nëshash mananuc pudundosho isec anocquido, Aidi bëdamianquid nec, quequin ambibi tantiaquimbi
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 daicsaid aton ueten nandoshon Esus yacno bë-bëpondash.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Adecbidi shubu dadpen yacno-yacnomboec Esus puduedcuenesho isun adembidi anocquidon, Bëdamequid nec, queshun daicsaido bë-bëpondash. Adoac —Min dashcute ëbi mishme —capondash bë-bëaidon. Aden ambi tantiacpaden Esusën dashcute mishash bëdancuededpondash.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.