Marcos 6
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs BKJ
1 Auëshquio puduanec nidequi abi icnëdacno Nasaded caid yacno Esus choapondash. Abëdi abëd icquido chopondash.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Ambo tabadashic chonoadtemaid ushën Nuquin Papan chiaid chuibante shubun puduedshun Nuquin Papan chiaid chuibanquin tauapondash Esusën. Aden chuibansho tantienquiocquid abentsëc: —¿Mitsishun chuibansho tantiashun adomboen Esusën chuibampec? —quepondash.
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 Adnubien utsi: —Nëmbocquid, cuëte nacnenquid, Osen mado nec —queoapondash.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Aden chieshënaqui Esus nadpondash: —Utsi yacno nidshun Nuquin Papan chiaid chuibansho tantiaquid dadpen icnubi abi yacno chuibansho chieshënquid aton matses iquendac. Aton shubun icquido adecbidi iquendac —quepondash Nasaded yacnocquido chiec.
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 Aido abi chieshënquid icsho isun nadatiambocquin nabantiapimbo icpondash. Ëbi bëdamepec quequin tantiaquidquio daëdpactsëc icsho mishquin bëdamepondash.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 ¿Atotsi quiash ëmbi chiaid tantiatiapimbo icpec? Adembidi nadatiambocquin nasho istiapimbo icpec quepondash Esus abibi onquec.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Adec cuenadquin chuibanequi abëd icquido caic: —Cho —quetanec tabadtuidpondash. Adec tabadtuidash Esus: —Nëbi mibi daëdshun-daëdshunquien chuibanec nid. Chuibanquimbi mayan icsa dapuduedaid dapuduemeta.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Nidquin dadpen mitsana sauedshun buanenda.
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 Tapucudte sandadia caiduidtsëqui tapucudash nidaneta. Adecbidi utsi bedenquio yec mibi dasiuidaiduidtsëqui dasiuidec nidaneta.
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Shubu dadpen yacno nidash mibi yuedaid shubun puduedash ambouidi tabadquin chuibanta. Auëshquio puduanec nidequi shubu dadpen yacnobidi nidshun adquiecbidi tabadquin chuibanoata. Adenuidi naquin chuibanta.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Mibi yuedquid nibëdsho isash nidaneta. Auëshquio nidash shubu ënëdacno choash, Nëmbo icquido tantiate icsachoquid yec abibi cuidadtequido nec, Papa. Adquid icsho isun abi capuaid nidaid pututedi tasequequin Nuquin Papan chiacpadomboen ismeta —capondash Esusën abëd icquido chuiquin.
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Aden Esusën chiaquien nidanepondash. Adec nidshumbic, mibi icsaid ënshun padpiden tantianu quenquiocquin Nuquin Papan chiacpadomboen nabanta quequin chuibampondash Esusën nidmiaidon.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 Adembidi mayan icsa dapuduedaid dadpen dapuduemepondash aidëmbidi. Adembidi nënquid dadpen daicsaid chedo cuëte bacuë bëchichoquid ënë dachinquin bëdameoapondash Esusën nidmiaidon.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 Adnubien, Chuibanquimbi Esusën nadatiambocquin nabanosh, quequin isboedon ancanquid Edodes chuipondash. Aden chuiban-chuibanac dadpenshun Esusën nabanaid tantiapondash. Aden tantiash: —Uan acten mentoanondaid mapi butemeboed uincuempash icnui. Adec uincuenshun nadatiambocquin nabanec nepanui —quecuededpondash tantiaquido.
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Adnubien utsibo: —Ediasien nechitec. Nuquin Papan chiampicpadquiec choashien nec —quecuededpondash.
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Adnubien Edodes: —Ëmbi mapi butemiondaid, Uan pado, uincuempash icnui —quepac caondash.
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 Ënden aidëmbi Uan bedmeshun tanemeshun quënën nauedmepac caondash. Aidëmbi aton utsin chido, Edodias caid, bedacsho isash:
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 —Min utsin chido mimbi bedaid natemaid niosh —queshun Nuquin Papan Moises dada uamepampicpaden Uanën Edodes chuipac caondash. Adoac, Uanën chuisho dadpenshun tantianushe queshun Uan bedmeshun quënën nauedmepac caondash Edodesën.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 Adoaquien Uan Edodiasën chieshënquin: —Uan cuesunemetiadquidi mibi nec —quepac caondash aton bënë Edodes caic.
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 Uan bëdambocquid Nuquin Papan chomiaidbidi nec queshun Edodesën Uan cuesunemetiapimbo iquec cudaspac caondash con chidon cuesunemenushe quiash. Aden tantiaquin Edodesën abi tsadacno Uan chuibamenuen chomedenepac caondash. Uanën chuibansho tantiash: ¿Atotsimbi nëid napeba? Ambi chuibanaid bëdambo iquec. Aidën chuisho tantiash bëdambo iquebi, abibi queshumbic Edodesën chomedednepac caondash chuisho tantianuen.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Adnubien aton chido bunacpadomboen Uan cuesunemete ushë chonobi naden napac caondash: Aton bënën abi tishte ushë tantiaquin abipadquid dadpen pemenuen chomepac caondash. Adembidi sondado tsusio dadpembidi chomeoapac caondash Edodesën. Cadidia yacnocquido chuiquid dapabobidi chomeoapac caondash.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Aden aidtedi cho-chomiash tabadnubien aton chidon champi puduedpac caondash. Puduedacsho: —Baidata —cac baidapac caondash. Adsho isash: —Bëdamboen mimbi naoc —quecuededpac caondash Edodesën chomiaido champi caic.
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 Abimbo caimbi. Mibi bunaid ëbi chuita. Mitsanatedi bunebi ëbi casho tantiashun dadpen mibi menembi —quepondash.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Aden Edodesën chuisho tantiash: —¿Atotsibi bumpeba? —quetanec aton tita yacno puduedshun: —“Mibi bunaid mibi menenu. Ëbi chui,” Edodesën caoshi. ¿Atotsimbi chuipe, tita? —quepac caondash ani chiec.
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Aden chiaquien badedquio Edodes yacno titinquec choec puduedshun champin: —Nëbimbobi Uan acten mentoanquidën mapi maspanën nandoshon ëbi mene —capac caondash anin chuibocpadomboen chuituidquin.
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Adsho tantiash Uan tantiec unësquio icpac caondash Edodes. Adec unësquiocquin ambi champi chiacpadomboen natiapimbo iquec ëmbi chomiaido quenushe queshun adoembi abibi queshun:
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 —Uanën mapi bec cho —capac caondash Edodesën ambi cuesuneta caid chuiquin. Aden chiac Uan quënën nauedacno nidshun mapi butanquin
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 maspanën nandoshon bëshun champi meniac bedshun champin aton tita menetuidpac caondash.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Adnubien, Uan mapi butiac, quesho tantiash Uambëd icquido nidshun Uanën dada bedshun buanshun chococapac caondash.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Adambic Esusbëd icquido ambi nidmeboedo Esus yacno cho-choshon ambi nabamboedbëdtabi ambi chuibamboed chuibampondash.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Aden chuibanash tabadnubi matses dadpen cho-chonobi utsi dadpen nidanepondash. Adec cho-chonobi penquio iccuededpondash Esusbëd icquidon. Adnubien Esus: —Matses nibëdacno tabadec nidnu. Nid —quepondash abëd icquido caic.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Aden chiashic cano antabëdtoanec matses nibëdacno nidpondash aidtedtsëqui.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Adec nidsho isash matses dadpen abi nidte yacno tantiec: —U nidanec —quiash titinque choec abia cho-chopondash. Abia titinquequid cuensho isash utsi-utsiec dadpen titinquec cho-choapondash.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Adec aidtedi abia cho-choambien Esusbëd icquido choapondash. Pudundoquimbi matses dadpenshun abi cainec tabadsho isashien Esus, Abi tantiamequin Nuquin Papan chiaid chuiquid nibëdacbimboecnuc matses cho-choec quequin tantiec unësquio iquebi queshun tauain chuibampondash Esusën. Yuen chuibampondash.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Yuen Esusën chuibanubi ushë budpondash. Ushë budsho isun abëd icquidon: —Icbo, ushë budaque. Nëmbo tiedën caniquid nibëdec; adecbidi yuedanquid nibëdec. Matses nidme.
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 Nidmiac shubu yacno nidshun piucquid menequin ma aton pete bedpanuna penun —capondash Esus chuiquin.
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Adoaquien Esusën: —Mimbibi nëidtedi pemeban —capondash.
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Adoaquien: —¿Panëmpi penun bëaid iccuededquidon na tedtsi iqueque? Ista —capondash Esusën.
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Aden bësho isun: —Uasinën tabadbud mibëd icquid 50ted icnuc, utsibëd icquid 100ted icnuc quec tabadbud —capondash Esusën iccuededquido chuiquin.
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Adoac ambi chiacted-tedquiec tabadbudpondash.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Adec tabadbudsho isun panëmpibëdta nuëcquid bedshun sananquin abuc isec: —Mimbi meniaid nec Papa. Nëbi mimbi nadatiambocquin naid ismembi —queshun cuësh-cuëshun: —Meneban —Esusën cac abëd icquidon menebampondash.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Menebanac piash: —Padi. Piombi —quecuededpondash pequido.
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 Aden piambien abëd icquidon napi uaid bedbampondash. Napi uaid sandobanaid tsitsan 12ted icpondash.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Peboedo dada caniaid tambanac 5000ted icpondash. Aton chidon aton bacuëbobëdtambi pepondash. Aido tambanenquiocquin dadatedictsëqui tambampondash 5000ted iquec quequin.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Aden iccuededquido pemiashic: —Cano antabëdtoanec mibia shubu dadpen icquid Betsaida caid yacno potec nid. Mibi nidnubi matsestedi nidmembi —quepondash Esus abëd icquido caic.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Adoac canon potenubi matsestedi nidmianec matses nibëdacno macuësh yacno Nuquin Papa chuinuec Esus nidpondash.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Adnubien inchëshbudtsëqui abëd icquido acte nënantanquio canon noadpondash. Ambobi noadnubi Esus abentsëqui mananuc tsadpondash.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Ashunquio Esusën isaquien abëd icquido bëdiactsëcquio nidquimbi comapenen cano uncapondash cunquequid dapan bëded-bëdednubi. Adnubien cachina cuëdanabi badiadtiapimbocnoc acte bëntse choquin abëd icquido Esusën ismetuidpondash.
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Datantsensho isash, Mayambien nechitec, quequin ambibi tantiec sidquecuededec
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 dacuëdcuededpondash.
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 Aden chuitanec cano antsadtonobi comapenec cunqueboedi ënëdpondash. Aid ënëdsho isash: —Adquidshenda nepec —quepondash abëd icquido.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 Panëmpi daëdpactsëc ictsëcquid matses dadpen menebamboedën naid nec quequin tantienquiocpondash. Adembidi Esus acte bëntse capusho isun, Nadatiambocquin naquidën naidbidi nec, quequin tantienquio icoapondash pamunacbimboecquin.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Ashunquio chian potiashic nidaid Quenesaded caid yacno choshon cano nëshpondash.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Aden nëshash mananuc pudundosho isec anocquido, Aidi bëdamianquid nec, quequin ambibi tantiaquimbi
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 daicsaid aton ueten nandoshon Esus yacno bë-bëpondash.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Adecbidi shubu dadpen yacno-yacnomboec Esus puduedcuenesho isun adembidi anocquidon, Bëdamequid nec, queshun daicsaido bë-bëpondash. Adoac —Min dashcute ëbi mishme —capondash bë-bëaidon. Aden ambi tantiacpaden Esusën dashcute mishash bëdancuededpondash.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.