Marcos 5
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NVI
1 Adshumbic acte tëccoasquec ënëdmebon nidquimbi cuëma utsiuc potiash nidaid Cadada cashumbic Quedasa caid yacno choapondash.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Ambobi choash pudundosho mayan icsa dapuduedaidën Esus bëquedpondash. Cuënote dapa macuësh dapaten icquid yacnoësh choquin bëquedpondash.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 Aidi unësaid chococate cuënote dapa shëcuë uaidën tabadquid icpac caondash. Aidi shocosh bucun mëdantebëdta taë taniaid icboedi nadatiambo yanshobi mëtanetiapimbo yampac caondash.
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Abi mëtaniaid shocosh bucu seccuduatanquin tës-tëstenepac caondash. Adosho isac abi tanebocpadquid utsi nibëdpac caondash.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Aidi inchëshën capucuenequi mëyanacbimboec sidquecuenepac caondash. Adec capuequi cuënoten abibi dasiadcuenepac caondash. Adec siadcuenequi dastidquebudnepac caondash.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 Aidi abi yacno Esus canon chosho isanec titinquianec choash: —¿Tsusio, ada cho? —quiashic:
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 —¿Mibëd icquidtabi nedi? Mimbi namiaidpenquio nebi. Abia Yampidën madombo mibi icquin naden ëbi chuita. Mibi chian anëdënquiacno nësecainquio iquembi. Abimbo chiembi quequin ëbi chuita —quepondash mayan icsa dapuduedaid Esus chiec.
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 Adec mayan icsa dapuduedaid abi onqueshobien Esusën: —Dapuduen —cashic:
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 —¿Tsutsi cuëmëdquid mibi ne? —quepondash Esus.
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Adashic: —Mibi nadatiambocquid cadoque. Ëbitedi chian anëdënquiacno nidmenquiocnuequin ¿nëid nidaidën adabi tabadmetsia? —quepondash mayan icsatedi.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Adnubien macuësh potseshun chancho dadpenshun pec tabadpondash.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Aden pec tabadsho isashien: —¿Ada mimbi ëbitedi chancho dapuduedmetsia? —quepondash mayan icsa Esus caic.
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Adoaquien: —Dada dapuduencuededash chancho dapuduedcuededta —Esusën cac dapuduencuededash acte dapa quiusudacnombo comapenec niquec pudun-pudunec mentoadbudnepondash chancho nibëdquiec.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Adsho isash chancho pemequin isquido chiec nidanepondash. Adec nidquimbi shubu dadpen icquid uano-uanoec tabadquido chuituidac aidotsen isec cho-chopondash.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Esus yacno cho-choshon mayan icsa dapuduedaid bëdamiosh quequin chuituidac mayan icsa dapuduedaid icboed naden isbededpondash. Dashcute dasiuidesa icboedi dasiuidash tsadsho abimbo iquec quequin isbededpondash. Aidën tantienquiocboedi tantiec tsadsho adembidi isbededoapondash. Adec tsadsho comapenen isbededequi nadatiambocquin naid nepec quetsëcquiec tabadcuededpondash.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Adec tabadsho isun mayan icsa dapuduedaid bëdamequin chancho dapuduedmesho isboedon cho-choquido tantiamenuen chuibampondash.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Aden chuisho tantiashun cho-choboedon: —Nëmbo tabadenquio yec nidec nid. Mibëd tabadtiapimbo iquebique —capondash comapenen Esus chushcaquin.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Adsho tantiash cano yacno nidequi cano Esus antabëdtonobien mayan icsa dadpen dapuduemboed choash: —Mibëd icte bunebi. ¿Adabi buane? —quepondash.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Adoaquien: —Padi. Min shubuno nidtan. Ambo nidshun mibi bëdamequin mayan icsa dadpen dapuduemeboed Nuquin Papa tantiaquin chuiban. Nuquin Papan ëbi ad icsho unësquiocquin dapuduemiac quequin chuiban —quepondash Esus.
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Aden Esusën chiaquien nidpondash. Nidequi shubu dadpen icquid yacno-yacnomboec nidanec nidaid Decapodis caid yacno choshon Esusën naid chuiban-chuibampondash. Aden chuiban-chuibansho tantiaquidtedi, Adopenshenda Esusën bëdamiash, quec abibi onquec tabadcuededpondash.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Adshumbic canon Esusbëd icquidon padpiden abi chobocmibidi chian poteoapondash. Adec chosho isash matses dadpen chian cuëmano padpidec cho-choashun mananuc Esus pudundotsëcshobi badedquio tsucus-tsucustsëcquio yec datsidadpondash.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Adnubien Nuquin Papan chiaid chuibante shubun tabadquido isquid, Aido cuëmëdquid, chopondash. Adec choquimbi Esus istuidash mibi bëdambocquid nec quequin ismenuec Esus tauebudshun:
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 —Con champi unëseque. Aid mishquin bëdamec cho —cac
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Aidobëdi Esus nidpondash.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Esus tsibanquidquio chido utsi icpondash. Aid chido seta 12ted matamec intac budash bëdanenquiocquid icpac caondash.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Dauë meniaqui bëdanenquio icpac caondash. Dauëchoquid utsi-utsien piucquid menequin dauë bedshun chequi bëdanenquio yec intac nuambo yampac caondash aton piucquid naimëdnubi.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 Adec intac icnubi capuquin Esusën nabanaid chuisho tantianec nidquimbi matses dadpenshun tsibananubi aidëntsen tsibanampondash. Aden matses dadpenshun tsibananubi ismenquiocquin cachoc choshon Esusën dashcute mishpac caondash.
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 Aden aton dashcuteuidtsëqui mishec bëdampatsiash icmane queshun mishtsequi bëdampac caondash.
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Intac bëdanenquiocquid Esus mishec bëdampac caondash. Ëmbi tantiacpadquiequi bëdanobi quequin ambibi tantiapondash.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Adec chido bëdanubien ëmbi nadatiambocquin naoc quequin tantiec amibidi bidiadquin isec Esus: —¿Tsuntsimbini mishposh? —quepondash.
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Aden chuisho tantiashun abëd icquidënquio: —Tsucus-tsucustsëcquio matses dadpen iquec, ¿tsuntsimbini mishosh, quecta ique? —capondash.
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Adec abëd icquid cuëdnubi onquenquiocquin, ¿Midaquidënquio mishoshibique? Isnu, abibi quequin matses utsi-utsien bëispondash Esusën.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Aden bëisbanubi, ëmbi mishoc quenquio yec bëdamboed uëdëquec choequi mibi nadatiambocquin naquid nec quequin tantiequi Esusën taëno uebudshun abi mishec bëdanaid chuibampondash.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Adoaquien Esusën: —Champi, mimbi tantiacpadquiequi mibi bëdanoc. Dada icsambo icboedi nëbi dada bëdambo mibi iqueque. Bëdambo yec nid —capondash chido chuiquin.
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Aden nidmenubien Aidon shubun icquid cho-choshon: —Min champi unësoshe. Tsusio chomenda —capondash Aido chuiquin.
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Adnubien Aido Nuquin Papan chiaid chuibante shubun tabadquido isquid caic: —Dacuëdenquiocquin ëbi tantiata —quepondash Esus.
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Aden Aido chuishun Esusën: —Cho-choenda —capondash abi tsibanuequido chuiquin. Aden chianec Petedobëdta Acobo Uan, Acobon utsimbo aidtedi buanec Esus nidpondash.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Adec nidequi Aidon shubuno choquin comapenec shubicuededsho tantiatuidpondash.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Aden tantiequi puduedash Esus: —¿Atotsi quec comapenec shubicuedede? Champi unësenquio yec ushacbimboec uec nec —quepondash.
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Adshobien tantiesa icquin mamënshumbededpondash. Adoaquien aidtedi puduemiash champin tita aton papa chedo abëd icquidbëd champi yacno Esus puduedpondash.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 Ambo choshon mëdante mëdintanquin Esusën: —Talita, cumi —capondash. Aton onqueten, Champi, isucunash nidto, quequin adopondash.
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Adoac badedquio isucunash nidtoash capupondash. Champi seta 12ted icquid niondash. Aidi bëdansho isun abitedishun, Adopenshenda iquec quequin isbededpondash.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Aden champi bëdameshun Esusën: —Ëmbi naboed utsi chienda. Abimbo caimbi. Abentsëcquiobi chienda —capondash. Aden chuitanequi: —Champi peme —quepondash Esus.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.