Marcos 5
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NTLH
1 Adshumbic acte tëccoasquec ënëdmebon nidquimbi cuëma utsiuc potiash nidaid Cadada cashumbic Quedasa caid yacno choapondash.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 Ambobi choash pudundosho mayan icsa dapuduedaidën Esus bëquedpondash. Cuënote dapa macuësh dapaten icquid yacnoësh choquin bëquedpondash.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 Aidi unësaid chococate cuënote dapa shëcuë uaidën tabadquid icpac caondash. Aidi shocosh bucun mëdantebëdta taë taniaid icboedi nadatiambo yanshobi mëtanetiapimbo yampac caondash.
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 Abi mëtaniaid shocosh bucu seccuduatanquin tës-tëstenepac caondash. Adosho isac abi tanebocpadquid utsi nibëdpac caondash.
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Aidi inchëshën capucuenequi mëyanacbimboec sidquecuenepac caondash. Adec capuequi cuënoten abibi dasiadcuenepac caondash. Adec siadcuenequi dastidquebudnepac caondash.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 Aidi abi yacno Esus canon chosho isanec titinquianec choash: —¿Tsusio, ada cho? —quiashic:
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 —¿Mibëd icquidtabi nedi? Mimbi namiaidpenquio nebi. Abia Yampidën madombo mibi icquin naden ëbi chuita. Mibi chian anëdënquiacno nësecainquio iquembi. Abimbo chiembi quequin ëbi chuita —quepondash mayan icsa dapuduedaid Esus chiec.
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 Adec mayan icsa dapuduedaid abi onqueshobien Esusën: —Dapuduen —cashic:
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 —¿Tsutsi cuëmëdquid mibi ne? —quepondash Esus.
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 Adashic: —Mibi nadatiambocquid cadoque. Ëbitedi chian anëdënquiacno nidmenquiocnuequin ¿nëid nidaidën adabi tabadmetsia? —quepondash mayan icsatedi.
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 Adnubien macuësh potseshun chancho dadpenshun pec tabadpondash.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Aden pec tabadsho isashien: —¿Ada mimbi ëbitedi chancho dapuduedmetsia? —quepondash mayan icsa Esus caic.
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 Adoaquien: —Dada dapuduencuededash chancho dapuduedcuededta —Esusën cac dapuduencuededash acte dapa quiusudacnombo comapenec niquec pudun-pudunec mentoadbudnepondash chancho nibëdquiec.
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Adsho isash chancho pemequin isquido chiec nidanepondash. Adec nidquimbi shubu dadpen icquid uano-uanoec tabadquido chuituidac aidotsen isec cho-chopondash.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Esus yacno cho-choshon mayan icsa dapuduedaid bëdamiosh quequin chuituidac mayan icsa dapuduedaid icboed naden isbededpondash. Dashcute dasiuidesa icboedi dasiuidash tsadsho abimbo iquec quequin isbededpondash. Aidën tantienquiocboedi tantiec tsadsho adembidi isbededoapondash. Adec tsadsho comapenen isbededequi nadatiambocquin naid nepec quetsëcquiec tabadcuededpondash.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Adec tabadsho isun mayan icsa dapuduedaid bëdamequin chancho dapuduedmesho isboedon cho-choquido tantiamenuen chuibampondash.
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 Aden chuisho tantiashun cho-choboedon: —Nëmbo tabadenquio yec nidec nid. Mibëd tabadtiapimbo iquebique —capondash comapenen Esus chushcaquin.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Adsho tantiash cano yacno nidequi cano Esus antabëdtonobien mayan icsa dadpen dapuduemboed choash: —Mibëd icte bunebi. ¿Adabi buane? —quepondash.
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Adoaquien: —Padi. Min shubuno nidtan. Ambo nidshun mibi bëdamequin mayan icsa dadpen dapuduemeboed Nuquin Papa tantiaquin chuiban. Nuquin Papan ëbi ad icsho unësquiocquin dapuduemiac quequin chuiban —quepondash Esus.
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 Aden Esusën chiaquien nidpondash. Nidequi shubu dadpen icquid yacno-yacnomboec nidanec nidaid Decapodis caid yacno choshon Esusën naid chuiban-chuibampondash. Aden chuiban-chuibansho tantiaquidtedi, Adopenshenda Esusën bëdamiash, quec abibi onquec tabadcuededpondash.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Adshumbic canon Esusbëd icquidon padpiden abi chobocmibidi chian poteoapondash. Adec chosho isash matses dadpen chian cuëmano padpidec cho-choashun mananuc Esus pudundotsëcshobi badedquio tsucus-tsucustsëcquio yec datsidadpondash.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 Adnubien Nuquin Papan chiaid chuibante shubun tabadquido isquid, Aido cuëmëdquid, chopondash. Adec choquimbi Esus istuidash mibi bëdambocquid nec quequin ismenuec Esus tauebudshun:
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 —Con champi unëseque. Aid mishquin bëdamec cho —cac
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 Aidobëdi Esus nidpondash.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Esus tsibanquidquio chido utsi icpondash. Aid chido seta 12ted matamec intac budash bëdanenquiocquid icpac caondash.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 Dauë meniaqui bëdanenquio icpac caondash. Dauëchoquid utsi-utsien piucquid menequin dauë bedshun chequi bëdanenquio yec intac nuambo yampac caondash aton piucquid naimëdnubi.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 Adec intac icnubi capuquin Esusën nabanaid chuisho tantianec nidquimbi matses dadpenshun tsibananubi aidëntsen tsibanampondash. Aden matses dadpenshun tsibananubi ismenquiocquin cachoc choshon Esusën dashcute mishpac caondash.
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 Aden aton dashcuteuidtsëqui mishec bëdampatsiash icmane queshun mishtsequi bëdampac caondash.
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 Intac bëdanenquiocquid Esus mishec bëdampac caondash. Ëmbi tantiacpadquiequi bëdanobi quequin ambibi tantiapondash.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Adec chido bëdanubien ëmbi nadatiambocquin naoc quequin tantiec amibidi bidiadquin isec Esus: —¿Tsuntsimbini mishposh? —quepondash.
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Aden chuisho tantiashun abëd icquidënquio: —Tsucus-tsucustsëcquio matses dadpen iquec, ¿tsuntsimbini mishosh, quecta ique? —capondash.
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Adec abëd icquid cuëdnubi onquenquiocquin, ¿Midaquidënquio mishoshibique? Isnu, abibi quequin matses utsi-utsien bëispondash Esusën.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Aden bëisbanubi, ëmbi mishoc quenquio yec bëdamboed uëdëquec choequi mibi nadatiambocquin naquid nec quequin tantiequi Esusën taëno uebudshun abi mishec bëdanaid chuibampondash.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 Adoaquien Esusën: —Champi, mimbi tantiacpadquiequi mibi bëdanoc. Dada icsambo icboedi nëbi dada bëdambo mibi iqueque. Bëdambo yec nid —capondash chido chuiquin.
34 E Jesus disse:
35 Aden nidmenubien Aidon shubun icquid cho-choshon: —Min champi unësoshe. Tsusio chomenda —capondash Aido chuiquin.
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Adnubien Aido Nuquin Papan chiaid chuibante shubun tabadquido isquid caic: —Dacuëdenquiocquin ëbi tantiata —quepondash Esus.
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 Aden Aido chuishun Esusën: —Cho-choenda —capondash abi tsibanuequido chuiquin. Aden chianec Petedobëdta Acobo Uan, Acobon utsimbo aidtedi buanec Esus nidpondash.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 Adec nidequi Aidon shubuno choquin comapenec shubicuededsho tantiatuidpondash.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 Aden tantiequi puduedash Esus: —¿Atotsi quec comapenec shubicuedede? Champi unësenquio yec ushacbimboec uec nec —quepondash.
39 Então ele disse:
40 Adshobien tantiesa icquin mamënshumbededpondash. Adoaquien aidtedi puduemiash champin tita aton papa chedo abëd icquidbëd champi yacno Esus puduedpondash.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 Ambo choshon mëdante mëdintanquin Esusën: —Talita, cumi —capondash. Aton onqueten, Champi, isucunash nidto, quequin adopondash.
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 Adoac badedquio isucunash nidtoash capupondash. Champi seta 12ted icquid niondash. Aidi bëdansho isun abitedishun, Adopenshenda iquec quequin isbededpondash.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 Aden champi bëdameshun Esusën: —Ëmbi naboed utsi chienda. Abimbo caimbi. Abentsëcquiobi chienda —capondash. Aden chuitanequi: —Champi peme —quepondash Esus.
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.