Marcos 5
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ACF
1 Adshumbic acte tëccoasquec ënëdmebon nidquimbi cuëma utsiuc potiash nidaid Cadada cashumbic Quedasa caid yacno choapondash.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 Ambobi choash pudundosho mayan icsa dapuduedaidën Esus bëquedpondash. Cuënote dapa macuësh dapaten icquid yacnoësh choquin bëquedpondash.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 Aidi unësaid chococate cuënote dapa shëcuë uaidën tabadquid icpac caondash. Aidi shocosh bucun mëdantebëdta taë taniaid icboedi nadatiambo yanshobi mëtanetiapimbo yampac caondash.
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 Abi mëtaniaid shocosh bucu seccuduatanquin tës-tëstenepac caondash. Adosho isac abi tanebocpadquid utsi nibëdpac caondash.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Aidi inchëshën capucuenequi mëyanacbimboec sidquecuenepac caondash. Adec capuequi cuënoten abibi dasiadcuenepac caondash. Adec siadcuenequi dastidquebudnepac caondash.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 Aidi abi yacno Esus canon chosho isanec titinquianec choash: —¿Tsusio, ada cho? —quiashic:
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 —¿Mibëd icquidtabi nedi? Mimbi namiaidpenquio nebi. Abia Yampidën madombo mibi icquin naden ëbi chuita. Mibi chian anëdënquiacno nësecainquio iquembi. Abimbo chiembi quequin ëbi chuita —quepondash mayan icsa dapuduedaid Esus chiec.
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Adec mayan icsa dapuduedaid abi onqueshobien Esusën: —Dapuduen —cashic:
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 —¿Tsutsi cuëmëdquid mibi ne? —quepondash Esus.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Adashic: —Mibi nadatiambocquid cadoque. Ëbitedi chian anëdënquiacno nidmenquiocnuequin ¿nëid nidaidën adabi tabadmetsia? —quepondash mayan icsatedi.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Adnubien macuësh potseshun chancho dadpenshun pec tabadpondash.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Aden pec tabadsho isashien: —¿Ada mimbi ëbitedi chancho dapuduedmetsia? —quepondash mayan icsa Esus caic.
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Adoaquien: —Dada dapuduencuededash chancho dapuduedcuededta —Esusën cac dapuduencuededash acte dapa quiusudacnombo comapenec niquec pudun-pudunec mentoadbudnepondash chancho nibëdquiec.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Adsho isash chancho pemequin isquido chiec nidanepondash. Adec nidquimbi shubu dadpen icquid uano-uanoec tabadquido chuituidac aidotsen isec cho-chopondash.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Esus yacno cho-choshon mayan icsa dapuduedaid bëdamiosh quequin chuituidac mayan icsa dapuduedaid icboed naden isbededpondash. Dashcute dasiuidesa icboedi dasiuidash tsadsho abimbo iquec quequin isbededpondash. Aidën tantienquiocboedi tantiec tsadsho adembidi isbededoapondash. Adec tsadsho comapenen isbededequi nadatiambocquin naid nepec quetsëcquiec tabadcuededpondash.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Adec tabadsho isun mayan icsa dapuduedaid bëdamequin chancho dapuduedmesho isboedon cho-choquido tantiamenuen chuibampondash.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Aden chuisho tantiashun cho-choboedon: —Nëmbo tabadenquio yec nidec nid. Mibëd tabadtiapimbo iquebique —capondash comapenen Esus chushcaquin.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Adsho tantiash cano yacno nidequi cano Esus antabëdtonobien mayan icsa dadpen dapuduemboed choash: —Mibëd icte bunebi. ¿Adabi buane? —quepondash.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Adoaquien: —Padi. Min shubuno nidtan. Ambo nidshun mibi bëdamequin mayan icsa dadpen dapuduemeboed Nuquin Papa tantiaquin chuiban. Nuquin Papan ëbi ad icsho unësquiocquin dapuduemiac quequin chuiban —quepondash Esus.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Aden Esusën chiaquien nidpondash. Nidequi shubu dadpen icquid yacno-yacnomboec nidanec nidaid Decapodis caid yacno choshon Esusën naid chuiban-chuibampondash. Aden chuiban-chuibansho tantiaquidtedi, Adopenshenda Esusën bëdamiash, quec abibi onquec tabadcuededpondash.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Adshumbic canon Esusbëd icquidon padpiden abi chobocmibidi chian poteoapondash. Adec chosho isash matses dadpen chian cuëmano padpidec cho-choashun mananuc Esus pudundotsëcshobi badedquio tsucus-tsucustsëcquio yec datsidadpondash.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Adnubien Nuquin Papan chiaid chuibante shubun tabadquido isquid, Aido cuëmëdquid, chopondash. Adec choquimbi Esus istuidash mibi bëdambocquid nec quequin ismenuec Esus tauebudshun:
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 —Con champi unëseque. Aid mishquin bëdamec cho —cac
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Aidobëdi Esus nidpondash.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Esus tsibanquidquio chido utsi icpondash. Aid chido seta 12ted matamec intac budash bëdanenquiocquid icpac caondash.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 Dauë meniaqui bëdanenquio icpac caondash. Dauëchoquid utsi-utsien piucquid menequin dauë bedshun chequi bëdanenquio yec intac nuambo yampac caondash aton piucquid naimëdnubi.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 Adec intac icnubi capuquin Esusën nabanaid chuisho tantianec nidquimbi matses dadpenshun tsibananubi aidëntsen tsibanampondash. Aden matses dadpenshun tsibananubi ismenquiocquin cachoc choshon Esusën dashcute mishpac caondash.
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 Aden aton dashcuteuidtsëqui mishec bëdampatsiash icmane queshun mishtsequi bëdampac caondash.
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Intac bëdanenquiocquid Esus mishec bëdampac caondash. Ëmbi tantiacpadquiequi bëdanobi quequin ambibi tantiapondash.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Adec chido bëdanubien ëmbi nadatiambocquin naoc quequin tantiec amibidi bidiadquin isec Esus: —¿Tsuntsimbini mishposh? —quepondash.
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Aden chuisho tantiashun abëd icquidënquio: —Tsucus-tsucustsëcquio matses dadpen iquec, ¿tsuntsimbini mishosh, quecta ique? —capondash.
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Adec abëd icquid cuëdnubi onquenquiocquin, ¿Midaquidënquio mishoshibique? Isnu, abibi quequin matses utsi-utsien bëispondash Esusën.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Aden bëisbanubi, ëmbi mishoc quenquio yec bëdamboed uëdëquec choequi mibi nadatiambocquin naquid nec quequin tantiequi Esusën taëno uebudshun abi mishec bëdanaid chuibampondash.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Adoaquien Esusën: —Champi, mimbi tantiacpadquiequi mibi bëdanoc. Dada icsambo icboedi nëbi dada bëdambo mibi iqueque. Bëdambo yec nid —capondash chido chuiquin.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Aden nidmenubien Aidon shubun icquid cho-choshon: —Min champi unësoshe. Tsusio chomenda —capondash Aido chuiquin.
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Adnubien Aido Nuquin Papan chiaid chuibante shubun tabadquido isquid caic: —Dacuëdenquiocquin ëbi tantiata —quepondash Esus.
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Aden Aido chuishun Esusën: —Cho-choenda —capondash abi tsibanuequido chuiquin. Aden chianec Petedobëdta Acobo Uan, Acobon utsimbo aidtedi buanec Esus nidpondash.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Adec nidequi Aidon shubuno choquin comapenec shubicuededsho tantiatuidpondash.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Aden tantiequi puduedash Esus: —¿Atotsi quec comapenec shubicuedede? Champi unësenquio yec ushacbimboec uec nec —quepondash.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Adshobien tantiesa icquin mamënshumbededpondash. Adoaquien aidtedi puduemiash champin tita aton papa chedo abëd icquidbëd champi yacno Esus puduedpondash.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ambo choshon mëdante mëdintanquin Esusën: —Talita, cumi —capondash. Aton onqueten, Champi, isucunash nidto, quequin adopondash.
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Adoac badedquio isucunash nidtoash capupondash. Champi seta 12ted icquid niondash. Aidi bëdansho isun abitedishun, Adopenshenda iquec quequin isbededpondash.
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Aden champi bëdameshun Esusën: —Ëmbi naboed utsi chienda. Abimbo caimbi. Abentsëcquiobi chienda —capondash. Aden chuitanequi: —Champi peme —quepondash Esus.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.