Marcos 5
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NAA
1 Adshumbic acte tëccoasquec ënëdmebon nidquimbi cuëma utsiuc potiash nidaid Cadada cashumbic Quedasa caid yacno choapondash.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Ambobi choash pudundosho mayan icsa dapuduedaidën Esus bëquedpondash. Cuënote dapa macuësh dapaten icquid yacnoësh choquin bëquedpondash.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Aidi unësaid chococate cuënote dapa shëcuë uaidën tabadquid icpac caondash. Aidi shocosh bucun mëdantebëdta taë taniaid icboedi nadatiambo yanshobi mëtanetiapimbo yampac caondash.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Abi mëtaniaid shocosh bucu seccuduatanquin tës-tëstenepac caondash. Adosho isac abi tanebocpadquid utsi nibëdpac caondash.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Aidi inchëshën capucuenequi mëyanacbimboec sidquecuenepac caondash. Adec capuequi cuënoten abibi dasiadcuenepac caondash. Adec siadcuenequi dastidquebudnepac caondash.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Aidi abi yacno Esus canon chosho isanec titinquianec choash: —¿Tsusio, ada cho? —quiashic:
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 —¿Mibëd icquidtabi nedi? Mimbi namiaidpenquio nebi. Abia Yampidën madombo mibi icquin naden ëbi chuita. Mibi chian anëdënquiacno nësecainquio iquembi. Abimbo chiembi quequin ëbi chuita —quepondash mayan icsa dapuduedaid Esus chiec.
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Adec mayan icsa dapuduedaid abi onqueshobien Esusën: —Dapuduen —cashic:
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 —¿Tsutsi cuëmëdquid mibi ne? —quepondash Esus.
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Adashic: —Mibi nadatiambocquid cadoque. Ëbitedi chian anëdënquiacno nidmenquiocnuequin ¿nëid nidaidën adabi tabadmetsia? —quepondash mayan icsatedi.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Adnubien macuësh potseshun chancho dadpenshun pec tabadpondash.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Aden pec tabadsho isashien: —¿Ada mimbi ëbitedi chancho dapuduedmetsia? —quepondash mayan icsa Esus caic.
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Adoaquien: —Dada dapuduencuededash chancho dapuduedcuededta —Esusën cac dapuduencuededash acte dapa quiusudacnombo comapenec niquec pudun-pudunec mentoadbudnepondash chancho nibëdquiec.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Adsho isash chancho pemequin isquido chiec nidanepondash. Adec nidquimbi shubu dadpen icquid uano-uanoec tabadquido chuituidac aidotsen isec cho-chopondash.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Esus yacno cho-choshon mayan icsa dapuduedaid bëdamiosh quequin chuituidac mayan icsa dapuduedaid icboed naden isbededpondash. Dashcute dasiuidesa icboedi dasiuidash tsadsho abimbo iquec quequin isbededpondash. Aidën tantienquiocboedi tantiec tsadsho adembidi isbededoapondash. Adec tsadsho comapenen isbededequi nadatiambocquin naid nepec quetsëcquiec tabadcuededpondash.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Adec tabadsho isun mayan icsa dapuduedaid bëdamequin chancho dapuduedmesho isboedon cho-choquido tantiamenuen chuibampondash.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Aden chuisho tantiashun cho-choboedon: —Nëmbo tabadenquio yec nidec nid. Mibëd tabadtiapimbo iquebique —capondash comapenen Esus chushcaquin.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Adsho tantiash cano yacno nidequi cano Esus antabëdtonobien mayan icsa dadpen dapuduemboed choash: —Mibëd icte bunebi. ¿Adabi buane? —quepondash.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Adoaquien: —Padi. Min shubuno nidtan. Ambo nidshun mibi bëdamequin mayan icsa dadpen dapuduemeboed Nuquin Papa tantiaquin chuiban. Nuquin Papan ëbi ad icsho unësquiocquin dapuduemiac quequin chuiban —quepondash Esus.
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Aden Esusën chiaquien nidpondash. Nidequi shubu dadpen icquid yacno-yacnomboec nidanec nidaid Decapodis caid yacno choshon Esusën naid chuiban-chuibampondash. Aden chuiban-chuibansho tantiaquidtedi, Adopenshenda Esusën bëdamiash, quec abibi onquec tabadcuededpondash.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Adshumbic canon Esusbëd icquidon padpiden abi chobocmibidi chian poteoapondash. Adec chosho isash matses dadpen chian cuëmano padpidec cho-choashun mananuc Esus pudundotsëcshobi badedquio tsucus-tsucustsëcquio yec datsidadpondash.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Adnubien Nuquin Papan chiaid chuibante shubun tabadquido isquid, Aido cuëmëdquid, chopondash. Adec choquimbi Esus istuidash mibi bëdambocquid nec quequin ismenuec Esus tauebudshun:
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 —Con champi unëseque. Aid mishquin bëdamec cho —cac
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Aidobëdi Esus nidpondash.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Esus tsibanquidquio chido utsi icpondash. Aid chido seta 12ted matamec intac budash bëdanenquiocquid icpac caondash.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Dauë meniaqui bëdanenquio icpac caondash. Dauëchoquid utsi-utsien piucquid menequin dauë bedshun chequi bëdanenquio yec intac nuambo yampac caondash aton piucquid naimëdnubi.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Adec intac icnubi capuquin Esusën nabanaid chuisho tantianec nidquimbi matses dadpenshun tsibananubi aidëntsen tsibanampondash. Aden matses dadpenshun tsibananubi ismenquiocquin cachoc choshon Esusën dashcute mishpac caondash.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 Aden aton dashcuteuidtsëqui mishec bëdampatsiash icmane queshun mishtsequi bëdampac caondash.
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Intac bëdanenquiocquid Esus mishec bëdampac caondash. Ëmbi tantiacpadquiequi bëdanobi quequin ambibi tantiapondash.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Adec chido bëdanubien ëmbi nadatiambocquin naoc quequin tantiec amibidi bidiadquin isec Esus: —¿Tsuntsimbini mishposh? —quepondash.
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Aden chuisho tantiashun abëd icquidënquio: —Tsucus-tsucustsëcquio matses dadpen iquec, ¿tsuntsimbini mishosh, quecta ique? —capondash.
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Adec abëd icquid cuëdnubi onquenquiocquin, ¿Midaquidënquio mishoshibique? Isnu, abibi quequin matses utsi-utsien bëispondash Esusën.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Aden bëisbanubi, ëmbi mishoc quenquio yec bëdamboed uëdëquec choequi mibi nadatiambocquin naquid nec quequin tantiequi Esusën taëno uebudshun abi mishec bëdanaid chuibampondash.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Adoaquien Esusën: —Champi, mimbi tantiacpadquiequi mibi bëdanoc. Dada icsambo icboedi nëbi dada bëdambo mibi iqueque. Bëdambo yec nid —capondash chido chuiquin.
34 Então Jesus lhe disse:
35 Aden nidmenubien Aidon shubun icquid cho-choshon: —Min champi unësoshe. Tsusio chomenda —capondash Aido chuiquin.
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Adnubien Aido Nuquin Papan chiaid chuibante shubun tabadquido isquid caic: —Dacuëdenquiocquin ëbi tantiata —quepondash Esus.
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Aden Aido chuishun Esusën: —Cho-choenda —capondash abi tsibanuequido chuiquin. Aden chianec Petedobëdta Acobo Uan, Acobon utsimbo aidtedi buanec Esus nidpondash.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Adec nidequi Aidon shubuno choquin comapenec shubicuededsho tantiatuidpondash.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Aden tantiequi puduedash Esus: —¿Atotsi quec comapenec shubicuedede? Champi unësenquio yec ushacbimboec uec nec —quepondash.
39 Ao entrar, disse:
40 Adshobien tantiesa icquin mamënshumbededpondash. Adoaquien aidtedi puduemiash champin tita aton papa chedo abëd icquidbëd champi yacno Esus puduedpondash.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Ambo choshon mëdante mëdintanquin Esusën: —Talita, cumi —capondash. Aton onqueten, Champi, isucunash nidto, quequin adopondash.
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Adoac badedquio isucunash nidtoash capupondash. Champi seta 12ted icquid niondash. Aidi bëdansho isun abitedishun, Adopenshenda iquec quequin isbededpondash.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Aden champi bëdameshun Esusën: —Ëmbi naboed utsi chienda. Abimbo caimbi. Abentsëcquiobi chienda —capondash. Aden chuitanequi: —Champi peme —quepondash Esus.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.