Marcos 4
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs VC
1 Adashic padpidec chian cuëmano nidshun Esusën tantiamequin chuibanoapondash. Aden chuibanuc cho-choquid dadpen icsho isash cano antabëdtopondash cho-choquid acte cuëmano tabadnubi.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Adec tabadshobi, matses nadquio iquec quequin tantiaquin tiedën caniquid ëshë Esusën tantiamequin naden chuibampondash:
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 —Tied icbo pete ëshë nësecanuec aton tied yacno nidquid.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Adec nësecanuec nidshun pete ëshë nësecac maisec pudun-pudunaid uicchunën chequid.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Adnubien nidaid cuënote dadpen samëdacno utsi-utsiec paëdash badedquio dëyucuidtsash
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 tapunenquio iquec ushën shoedec.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Adnubien pete ëshë utsi-utsiec nisanquid dëyucacno paëdash dëyucash canidouidtsacsho nisanquidën bëtinac podo sinash bacuëtiapimbo iquec.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Adnubien nidaid bëdambo yacno paëdaid dëyucaid caniash dadpen pete ëshë icquid. Utsi-utsiec 30ted icnuc, utsi-utsiec 60ted icnuc, utsi-utsiec 100ted iquec —quepondash Esus.
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Aden chiash: —Ëmbi chuiboed tantianu quiash bëdamboen tantiec papuduedta —quepondash Esus.
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Aden chuibanash udictsëc Esusbëdi nidshun utsibo choenquiocsho isun databëdtuidquin abëd icquidon: —Mimbi chuibamboed tantianu. Ëbi chui —capondash Esus chuiquin.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Adoaquien: —Nuquin Papan shubun tabadquid tantiamendambi utsiboembi, Mibi nadquido iquec, quenquiocquin chuibanoc.
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 Aden chiac:
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Aden chiashic: —¿Mimbitsen ëmbi chuiboed tantienquioda ique? Aidi tantienquiocquin ¿mitsipadentsi adomboembidi chuibansho mimbi tantiape? Ëmbi chuiboed nad iqueque. Tantia. Chuinu.
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Pete ëshë sequidbimboecquid Nuquin Papan chiaid chuibanquidquio nec. Ëshë ambi siaidbimboecquid Nuquin Papan chiaid nec. Abi paëdacno nidaidbimboecquid matsesën tantiate nec.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Nidaidën paëdash pete ëshë dëyuctiapimbocsho uicchunën chiaidbimboec matses utsi-utsiec iquec. Adquid Nuquin Papan chiaid tantiash papuduednu quesho Satanasën bëpiscudmiac tantienquio yanec Nuquin Papa yacno puduedtiapimbo iquec.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 — ausente —
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 — ausente —
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 — ausente —
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 — ausente —
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Ëshë utsibic nidaid bëdambocquidën paëdash dëyucash caniash dadpen bacuë icquidbimboec matses utsi-utsiec iquendac. Adquid Nuquin Papan chiaid tantiadonec bëdamboec tabadquin utsi ismequid nec. Aden ismiac Nuquin Papan chiaid tantiaquid daëdpactsëc yanubi utsin ismiac Nuquin Papan chiaid tantiaquid dadpen yanubi utsin ismiac Nuquin Papan chiaid tantiaquid dadpenquioshë yanendac —quepondash Esus abëd icquido tantiamenuec.
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Aden chuishumbic abëd icquido naden Esusën chuipondash: —¿Tabote icbon ambi dayun uaboed taboshon tsadte tëdion nanshun isaidta nedic? Adembidi ¿Tabote matsun bëtashun isaidta neoadic? Padenquio. Nënantan tabote nanac chënquiacbimboec ismenu quec ictiad.
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Adquiobidi abi yacno yuedanquid ambi dayun uapampidi nëbi Nuquin Papan dayun uainquiocquin ëbi chomeshun ismec. Adembidi con mado chuiban quenquiocboedëmbi nëbi ëbi ismec ma con mado chuibanu quequid con Pa nec.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Ambi chiaid tantianu queshun tantiaquiec papuduedta —quepondash Esus.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Aden chiash Esus: —Chiaid bëda tantiatequidquio iquec queshun tantiaquiec papuduedquid icta. Aden chiaiduidi tantiec papuduedquid abipadquid bëdambocquid ambia tantiaquidën Nuquin Papan mibi icmendac.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Adquid ambi tantiadoniaidquio iquendac. Aden tantienquioctsëcquidën tantiaid bëda uesadendac nibëdquiec —quepondash.
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Adec onquequin abëd icquidquio chuishumbic cho-choquidtsen naden Esusën chuipondash: —Nuquin Papan shubu abentsëquën tabadec caidaidquio chuibanu. Tantiata. Nidaid bëdan tiedën caniquid pete ëshë siash
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 tabadquin cainquidquio icbo nec. Dadpen ushquin ambi seboed isenquio yec icbo tabadnubi
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 ambi seboed dëyucash caniec tauitanec bacuëec.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Ambi siaid isenquiocnoc canitanec bacuëacsho badedquio bedquid icbo nec. Adquiecbidi Nuquin Papan chiaid chuiban-chuibanubi papudedquid utsi-utsiec yanec chuibanquidën isenquiocnobi. Papuduedquioshon tantiabenec. Adquid isash con shubun puduedquido neque. Bednu quependac Nuquin Papa —quepondash Esus.
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 — ausente —
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 — ausente —
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 — ausente —
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Aden chuibanshumbic adomboembidi Esusën chuibampondash. Aden chuibanash, aidtedquio tantiapec abibi queshumbic aden chiaid chuiquin ëmpondash Esusën.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Aden abited chuibanshumbic abëd icquidouidtsëqui bëdamboen tantiamequin chuipondash.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Adashic abi ushëmbi inchëshbudtsëc cano antabëdtoanec Esus: —Chian uquë cuëma utsiuc nuquiuidtsëqui nidnu. Nid —quiampondash abëd icquido caic.
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Aden chiac chian cuëman tabadcuededquido niananec badedquio nidquin canon Esus buampondash. Abëd icquidon potenubien cano antabëdtoanquin utsin-utsinquien potepondash.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Aden potenubien cunquequid dapan acte tëccoasquequin cano acte uemiaidën mentoadtsempondash Esus tëotadec ushnubi.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Adec uec usho: —Cunquequid dapan acte tëccoascaidën nuqui mentoeque. Isucunta, icbo —quequin Esus timpondash.
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Aden tinac uëtsëdtoshon Esusën: —Mibi comapenec cunqueque. Ënëd —cac badedquio ënëdpondash. Adembidi: —Mibi comapenec tëccoasqueque. Ënëd —cac badedquio ënëdoapondash acte.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Aden ënëdmetanec Esus: —¿Atotsi quiash ëbi tantienquio yec dacuëdcuedede? Ëbi tantiesa mibi nepec —quepondash abëd icquido caic.
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Adec Esus cuënubi badedquio cunquequid dapa ënëdposh. Adecbidi acte tëccoasquequid ënëdoaposh. ¿Mitsipadquidën napeba? Ënëd cacpadequi ënëdposh —quec abibi onquecuededequi uëdëquianquiopondash abëd icquido.
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.