Marcos 4

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Adashic padpidec chian cuëmano nidshun Esusën tantiamequin chuibanoapondash. Aden chuibanuc cho-choquid dadpen icsho isash cano antabëdtopondash cho-choquid acte cuëmano tabadnubi.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 Adec tabadshobi, matses nadquio iquec quequin tantiaquin tiedën caniquid ëshë Esusën tantiamequin naden chuibampondash:
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 —Tied icbo pete ëshë nësecanuec aton tied yacno nidquid.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Adec nësecanuec nidshun pete ëshë nësecac maisec pudun-pudunaid uicchunën chequid.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Adnubien nidaid cuënote dadpen samëdacno utsi-utsiec paëdash badedquio dëyucuidtsash
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 tapunenquio iquec ushën shoedec.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Adnubien pete ëshë utsi-utsiec nisanquid dëyucacno paëdash dëyucash canidouidtsacsho nisanquidën bëtinac podo sinash bacuëtiapimbo iquec.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Adnubien nidaid bëdambo yacno paëdaid dëyucaid caniash dadpen pete ëshë icquid. Utsi-utsiec 30ted icnuc, utsi-utsiec 60ted icnuc, utsi-utsiec 100ted iquec —quepondash Esus.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Aden chiash: —Ëmbi chuiboed tantianu quiash bëdamboen tantiec papuduedta —quepondash Esus.
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Aden chuibanash udictsëc Esusbëdi nidshun utsibo choenquiocsho isun databëdtuidquin abëd icquidon: —Mimbi chuibamboed tantianu. Ëbi chui —capondash Esus chuiquin.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Adoaquien: —Nuquin Papan shubun tabadquid tantiamendambi utsiboembi, Mibi nadquido iquec, quenquiocquin chuibanoc.
11 Jesus disse a eles:
12 Aden chiac:
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Aden chiashic: —¿Mimbitsen ëmbi chuiboed tantienquioda ique? Aidi tantienquiocquin ¿mitsipadentsi adomboembidi chuibansho mimbi tantiape? Ëmbi chuiboed nad iqueque. Tantia. Chuinu.
13 Então Jesus perguntou:
14 Pete ëshë sequidbimboecquid Nuquin Papan chiaid chuibanquidquio nec. Ëshë ambi siaidbimboecquid Nuquin Papan chiaid nec. Abi paëdacno nidaidbimboecquid matsesën tantiate nec.
14 E continuou:
15 Nidaidën paëdash pete ëshë dëyuctiapimbocsho uicchunën chiaidbimboec matses utsi-utsiec iquec. Adquid Nuquin Papan chiaid tantiash papuduednu quesho Satanasën bëpiscudmiac tantienquio yanec Nuquin Papa yacno puduedtiapimbo iquec.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 — ausente —
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 — ausente —
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 — ausente —
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 — ausente —
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Ëshë utsibic nidaid bëdambocquidën paëdash dëyucash caniash dadpen bacuë icquidbimboec matses utsi-utsiec iquendac. Adquid Nuquin Papan chiaid tantiadonec bëdamboec tabadquin utsi ismequid nec. Aden ismiac Nuquin Papan chiaid tantiaquid daëdpactsëc yanubi utsin ismiac Nuquin Papan chiaid tantiaquid dadpen yanubi utsin ismiac Nuquin Papan chiaid tantiaquid dadpenquioshë yanendac —quepondash Esus abëd icquido tantiamenuec.
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Aden chuishumbic abëd icquido naden Esusën chuipondash: —¿Tabote icbon ambi dayun uaboed taboshon tsadte tëdion nanshun isaidta nedic? Adembidi ¿Tabote matsun bëtashun isaidta neoadic? Padenquio. Nënantan tabote nanac chënquiacbimboec ismenu quec ictiad.
21 Jesus continuou:
22 Adquiobidi abi yacno yuedanquid ambi dayun uapampidi nëbi Nuquin Papan dayun uainquiocquin ëbi chomeshun ismec. Adembidi con mado chuiban quenquiocboedëmbi nëbi ëbi ismec ma con mado chuibanu quequid con Pa nec.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Ambi chiaid tantianu queshun tantiaquiec papuduedta —quepondash Esus.
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Aden chiash Esus: —Chiaid bëda tantiatequidquio iquec queshun tantiaquiec papuduedquid icta. Aden chiaiduidi tantiec papuduedquid abipadquid bëdambocquid ambia tantiaquidën Nuquin Papan mibi icmendac.
24 Disse também:
25 Adquid ambi tantiadoniaidquio iquendac. Aden tantienquioctsëcquidën tantiaid bëda uesadendac nibëdquiec —quepondash.
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Adec onquequin abëd icquidquio chuishumbic cho-choquidtsen naden Esusën chuipondash: —Nuquin Papan shubu abentsëquën tabadec caidaidquio chuibanu. Tantiata. Nidaid bëdan tiedën caniquid pete ëshë siash
26 Jesus disse:
27 tabadquin cainquidquio icbo nec. Dadpen ushquin ambi seboed isenquio yec icbo tabadnubi
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 ambi seboed dëyucash caniec tauitanec bacuëec.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Ambi siaid isenquiocnoc canitanec bacuëacsho badedquio bedquid icbo nec. Adquiecbidi Nuquin Papan chiaid chuiban-chuibanubi papudedquid utsi-utsiec yanec chuibanquidën isenquiocnobi. Papuduedquioshon tantiabenec. Adquid isash con shubun puduedquido neque. Bednu quependac Nuquin Papa —quepondash Esus.
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 — ausente —
30 Jesus continuou:
31 — ausente —
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 — ausente —
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Aden chuibanshumbic adomboembidi Esusën chuibampondash. Aden chuibanash, aidtedquio tantiapec abibi queshumbic aden chiaid chuiquin ëmpondash Esusën.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Aden abited chuibanshumbic abëd icquidouidtsëqui bëdamboen tantiamequin chuipondash.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Adashic abi ushëmbi inchëshbudtsëc cano antabëdtoanec Esus: —Chian uquë cuëma utsiuc nuquiuidtsëqui nidnu. Nid —quiampondash abëd icquido caic.
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Aden chiac chian cuëman tabadcuededquido niananec badedquio nidquin canon Esus buampondash. Abëd icquidon potenubien cano antabëdtoanquin utsin-utsinquien potepondash.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Aden potenubien cunquequid dapan acte tëccoasquequin cano acte uemiaidën mentoadtsempondash Esus tëotadec ushnubi.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 Adec uec usho: —Cunquequid dapan acte tëccoascaidën nuqui mentoeque. Isucunta, icbo —quequin Esus timpondash.
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Aden tinac uëtsëdtoshon Esusën: —Mibi comapenec cunqueque. Ënëd —cac badedquio ënëdpondash. Adembidi: —Mibi comapenec tëccoasqueque. Ënëd —cac badedquio ënëdoapondash acte.
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Aden ënëdmetanec Esus: —¿Atotsi quiash ëbi tantienquio yec dacuëdcuedede? Ëbi tantiesa mibi nepec —quepondash abëd icquido caic.
40 Aí ele perguntou:
41 Adec Esus cuënubi badedquio cunquequid dapa ënëdposh. Adecbidi acte tëccoasquequid ënëdoaposh. ¿Mitsipadquidën napeba? Ënëd cacpadequi ënëdposh —quec abibi onquecuededequi uëdëquianquiopondash abëd icquido.
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.