Marcos 4

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Adashic padpidec chian cuëmano nidshun Esusën tantiamequin chuibanoapondash. Aden chuibanuc cho-choquid dadpen icsho isash cano antabëdtopondash cho-choquid acte cuëmano tabadnubi.
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Adec tabadshobi, matses nadquio iquec quequin tantiaquin tiedën caniquid ëshë Esusën tantiamequin naden chuibampondash:
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 —Tied icbo pete ëshë nësecanuec aton tied yacno nidquid.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Adec nësecanuec nidshun pete ëshë nësecac maisec pudun-pudunaid uicchunën chequid.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Adnubien nidaid cuënote dadpen samëdacno utsi-utsiec paëdash badedquio dëyucuidtsash
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 tapunenquio iquec ushën shoedec.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Adnubien pete ëshë utsi-utsiec nisanquid dëyucacno paëdash dëyucash canidouidtsacsho nisanquidën bëtinac podo sinash bacuëtiapimbo iquec.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Adnubien nidaid bëdambo yacno paëdaid dëyucaid caniash dadpen pete ëshë icquid. Utsi-utsiec 30ted icnuc, utsi-utsiec 60ted icnuc, utsi-utsiec 100ted iquec —quepondash Esus.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Aden chiash: —Ëmbi chuiboed tantianu quiash bëdamboen tantiec papuduedta —quepondash Esus.
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Aden chuibanash udictsëc Esusbëdi nidshun utsibo choenquiocsho isun databëdtuidquin abëd icquidon: —Mimbi chuibamboed tantianu. Ëbi chui —capondash Esus chuiquin.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Adoaquien: —Nuquin Papan shubun tabadquid tantiamendambi utsiboembi, Mibi nadquido iquec, quenquiocquin chuibanoc.
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 Aden chiac:
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 Aden chiashic: —¿Mimbitsen ëmbi chuiboed tantienquioda ique? Aidi tantienquiocquin ¿mitsipadentsi adomboembidi chuibansho mimbi tantiape? Ëmbi chuiboed nad iqueque. Tantia. Chuinu.
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 Pete ëshë sequidbimboecquid Nuquin Papan chiaid chuibanquidquio nec. Ëshë ambi siaidbimboecquid Nuquin Papan chiaid nec. Abi paëdacno nidaidbimboecquid matsesën tantiate nec.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Nidaidën paëdash pete ëshë dëyuctiapimbocsho uicchunën chiaidbimboec matses utsi-utsiec iquec. Adquid Nuquin Papan chiaid tantiash papuduednu quesho Satanasën bëpiscudmiac tantienquio yanec Nuquin Papa yacno puduedtiapimbo iquec.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 — ausente —
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 — ausente —
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 — ausente —
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 — ausente —
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 Ëshë utsibic nidaid bëdambocquidën paëdash dëyucash caniash dadpen bacuë icquidbimboec matses utsi-utsiec iquendac. Adquid Nuquin Papan chiaid tantiadonec bëdamboec tabadquin utsi ismequid nec. Aden ismiac Nuquin Papan chiaid tantiaquid daëdpactsëc yanubi utsin ismiac Nuquin Papan chiaid tantiaquid dadpen yanubi utsin ismiac Nuquin Papan chiaid tantiaquid dadpenquioshë yanendac —quepondash Esus abëd icquido tantiamenuec.
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Aden chuishumbic abëd icquido naden Esusën chuipondash: —¿Tabote icbon ambi dayun uaboed taboshon tsadte tëdion nanshun isaidta nedic? Adembidi ¿Tabote matsun bëtashun isaidta neoadic? Padenquio. Nënantan tabote nanac chënquiacbimboec ismenu quec ictiad.
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Adquiobidi abi yacno yuedanquid ambi dayun uapampidi nëbi Nuquin Papan dayun uainquiocquin ëbi chomeshun ismec. Adembidi con mado chuiban quenquiocboedëmbi nëbi ëbi ismec ma con mado chuibanu quequid con Pa nec.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Ambi chiaid tantianu queshun tantiaquiec papuduedta —quepondash Esus.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Aden chiash Esus: —Chiaid bëda tantiatequidquio iquec queshun tantiaquiec papuduedquid icta. Aden chiaiduidi tantiec papuduedquid abipadquid bëdambocquid ambia tantiaquidën Nuquin Papan mibi icmendac.
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 Adquid ambi tantiadoniaidquio iquendac. Aden tantienquioctsëcquidën tantiaid bëda uesadendac nibëdquiec —quepondash.
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Adec onquequin abëd icquidquio chuishumbic cho-choquidtsen naden Esusën chuipondash: —Nuquin Papan shubu abentsëquën tabadec caidaidquio chuibanu. Tantiata. Nidaid bëdan tiedën caniquid pete ëshë siash
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 tabadquin cainquidquio icbo nec. Dadpen ushquin ambi seboed isenquio yec icbo tabadnubi
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 ambi seboed dëyucash caniec tauitanec bacuëec.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Ambi siaid isenquiocnoc canitanec bacuëacsho badedquio bedquid icbo nec. Adquiecbidi Nuquin Papan chiaid chuiban-chuibanubi papudedquid utsi-utsiec yanec chuibanquidën isenquiocnobi. Papuduedquioshon tantiabenec. Adquid isash con shubun puduedquido neque. Bednu quependac Nuquin Papa —quepondash Esus.
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 — ausente —
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 — ausente —
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 — ausente —
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Aden chuibanshumbic adomboembidi Esusën chuibampondash. Aden chuibanash, aidtedquio tantiapec abibi queshumbic aden chiaid chuiquin ëmpondash Esusën.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 Aden abited chuibanshumbic abëd icquidouidtsëqui bëdamboen tantiamequin chuipondash.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Adashic abi ushëmbi inchëshbudtsëc cano antabëdtoanec Esus: —Chian uquë cuëma utsiuc nuquiuidtsëqui nidnu. Nid —quiampondash abëd icquido caic.
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 Aden chiac chian cuëman tabadcuededquido niananec badedquio nidquin canon Esus buampondash. Abëd icquidon potenubien cano antabëdtoanquin utsin-utsinquien potepondash.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Aden potenubien cunquequid dapan acte tëccoasquequin cano acte uemiaidën mentoadtsempondash Esus tëotadec ushnubi.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 Adec uec usho: —Cunquequid dapan acte tëccoascaidën nuqui mentoeque. Isucunta, icbo —quequin Esus timpondash.
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Aden tinac uëtsëdtoshon Esusën: —Mibi comapenec cunqueque. Ënëd —cac badedquio ënëdpondash. Adembidi: —Mibi comapenec tëccoasqueque. Ënëd —cac badedquio ënëdoapondash acte.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 Aden ënëdmetanec Esus: —¿Atotsi quiash ëbi tantienquio yec dacuëdcuedede? Ëbi tantiesa mibi nepec —quepondash abëd icquido caic.
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Adec Esus cuënubi badedquio cunquequid dapa ënëdposh. Adecbidi acte tëccoasquequid ënëdoaposh. ¿Mitsipadquidën napeba? Ënëd cacpadequi ënëdposh —quec abibi onquecuededequi uëdëquianquiopondash abëd icquido.
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.