Marcos 1
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NVT
1 Madcos nebi. Nuquin Papan tantiampicpadquiec aton madombo Esus abi yacno matses yuedquid chote tauamboen chiaid bëda chuinu. Tantia.
1 Este é o princípio das boas-novas a respeito de Jesus Cristo, o Filho de Deus.
2 Abi aton mado Esus chiec onquiaid Nuquin Papan Isayas dada uamiampid nad iquec:
2 Iniciou-se como o profeta Isaías escreveu: “Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho.
3 Shubu nibëdacnoshon comapenec onquequin mibi chotequid aidën chuibanendac naden:
3 Ele é uma voz que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para a vinda do Senhor! Abram a estrada para ele!’”.
4 Aden chiampicpadquiequi Esus bëyuc chuitequid Uan chopondash. Shubu nibëdacno tabadquin comapenec onquequin chuibampondash. Mibi icsaid ënshun Nuquin Papan chiaid tantiaquin nabanta. Aden tantiaquidquio icsho mibi cuidenquio yec mibi icsaid Nuquin Papa bëpiscudendac quequin chuibampondash. Aden chuibanquimbi ambi chiacpadomboen naquid acten mentobampondash Uanën.
4 Esse mensageiro era João Batista. Ele apareceu no deserto, pregando o batismo como sinal de arrependimento para o perdão dos pecados.
5 Aden Uanën chuibanubien matses dadpen tantianu quec choded-chodedpondash. Nidaid Udeya caid yacnoësh chopondash. Edusaden caid yacnoëshbidi cho-choapondash. Cho-choash tabadquin tantiashien, Icsapobi, quec abi icsaid chiec utsi-utsiec onquecuededpondash. Aden abi icsaid chuibanquidtedictsëqui Uanën acte Odan caidën mentobampondash.
5 Gente de toda a Judeia, incluindo os moradores de Jerusalém, saía para ver e ouvir João. Quando confessavam seus pecados, ele os batizava no rio Jordão.
6 Ambo iquec Uan nidaidën capuquid cameyo bu daëdcaid dasiuidquid niondash. Nidaidën capuquid yua bitsi nacnenaid tsiuquid niondash. Shioshbimboecquid shuishun pequid niondash. Bacun chequid niondash.
6 João vestia roupas tecidas com pelos de camelo, usava um cinto de couro e alimentava-se de gafanhotos e mel silvestre.
7 Aidëmbi naden chuibampondash: —Con tsyuecquid choendac. Aidi nadatiambocquin naquidquio nendac. Aidi bëdamboshëcquid icnuc ëbi icsaquid icsho ¿atotsieshun aid choec quequin chuiquidquio Nuquin Papan icmioshi? quec tsadebi.
7 João anunciava: “Depois de mim virá alguém mais poderoso que eu, alguém tão superior que não sou digno de me abaixar e desamarrar as correias de suas sandálias.
8 Mibi acten mentoquid nebi; aidien abipadquiocquid aton Mayan menianquidquio nendac —quepondash Uan.
8 Eu os batizo com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo!”.
9 Adnubien ambi chian-chianaidquio Esus chopondash. Nidaid Cadidia caid shubu dadpen icquid Nasaded caid yacnoësh chopondash. Adshobien Uanën Esus acten mentopondash.
9 Certo dia, Jesus veio de Nazaré da Galileia, e João o batizou no rio Jordão.
10 Aden acten mentoac Esus pudundonobi abu bëcadoacnoëshquio dëbimbimboec isadquid abipadquiocquid aton Mayan bede-bedequemboec Esusbëd icnuec budpondash.
10 Enquanto saía da água, viu o céu se abrir e o Espírito Santo descer sobre ele como uma pomba.
11 Aden budmetanec ambi bëcadoacnoëshi: —Mibentsëcquiobi icsho ëmbi tantiaidquio mibi nec, mado. Ëmbi bëdamboen isaidquio mibi nec —quepondash aton Papa Esus chiec.
11 E uma voz do céu disse: “Você é meu Filho amado, que me dá grande alegria”.
12 Aden chuibon budmeboed Mayanën: —Shubu nibëdacno nid —cac nidash Esus tsadpondash abentsëcquiobi.
12 Em seguida, o Espírito conduziu Jesus ao deserto,
13 Ambo tsadquimbi ushë abentsëc nidmec utsi choaid abutometsëcquiec tabadpondash. Ambo tabadshobi Nuquin Papan chiaid niacmenuequin tanu quianec mayan icsan icbo Satanas caid chopondash. Aden tanaqui niaquesambo yec tsadpondash. Adec tsadnubi nidpondash Satanas. Ambobi bëdi nibëdquid deon caid chedo icpondash. Ambo tsadshobi ambi uaido mayan bëdabon cho-choshon nashumbededpondash.
13 onde ele foi tentado por Satanás durante quarenta dias. Estava entre animais selvagens, e anjos o serviam.
14 Ambo yuec tabadash Esus choambien isadaidpembo ancaquidën acten mentoanquid Uan bedmeshun quënën nauedmepondash. Uan nauedmiambi nidaid Cadidia caid yacno nidshun Nuquin Papa yacno shubu abentsëquën tabadte iquec quequin Esusën chuibampondash.
14 Depois que João foi preso, Jesus foi para a Galileia, onde anunciou as boas-novas de Deus.
15 —Nuquin Papan chiampidpadquid abi yacno yuedanquid nëmbobi iqueque. Mibi icsaid ënshun ëmbi chiaid bëda tantiata —quepondash Esus comapenec onquec.
15 “Enfim chegou o tempo prometido!”, proclamava. “O reino de Deus está próximo! Arrependam-se e creiam nas boas-novas!”
16 Aden chuibanashic chian Cadidia caid cuëman capupondash. Ambo capuquin Petedo Simombëdtan aton utsin Andedesën nëshaid acte nënebansho istuidpondash. Aid daëdi nuëcquid bedquid niondash.
16 Enquanto andava à beira do mar da Galileia, Jesus viu Simão e seu irmão André. Jogavam redes ao mar, pois viviam da pesca.
17 Aden nuëcquid bednuen nëshaid nënesho isec: —Nëshaidën nuëcquid bedquid icboedi nëbi Nuquin Papa yacno yuedanquid iquec quequin chuitequid mibi icmembique. Ëbëd iquec cho —quepondash Esus.
17 Jesus lhes disse: “Venham! Sigam-me, e eu farei de vocês pescadores de gente”.
18 Adsho tantiash nëshaid abëd icquid menianec abi chuiquidbëd nidanepondash.
18 No mesmo instante, deixaram suas redes e o seguiram.
19 Adanec udictsëc nidanequin Sebedeyon mado daëd Acobobëdta Uan Esusën istuidpondash. Aidon aton nëshaid nacnempondash cano antabëdquin.
19 Pouco mais adiante, Jesus viu Tiago e João, filhos de Zebedeu, consertando redes num barco.
20 Aden nacnensho isun Esusën ambi utsi chuibocpadomboen chiaquien aid daëdshuntsen aton papabëd aton yua cano antabëdsho nianec Esusbëd nidanepondash.
20 Chamou-os de imediato e eles também o seguiram, deixando seu pai, Zebedeu, no barco com os empregados.
21 Adashic chian Cadidia caid yacnoësh nidequi shubu dadpen icquid Capednaun caid yacno Esusbëd icquido chopondash. Choash chonoadtemaid ushë icnuc ënapen capuenquio yec Nuquin Papan chiaid chuibante shubun puduedpondash. Puduedshun iccuededquido Nuquin Papan chiaid Esusën chuipondash.
21 Jesus e seus seguidores foram à cidade de Cafarnaum. Quando chegou o sábado, entrou na sinagoga e começou a ensinar.
22 Aden chuisho tantiashun: —Ambia tantiaquidën chiacpadomboen Esusën chuibanec. Utsimbien adomboen chienquio iccosh —quec onquec tabadcuededpondash.
22 O povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com verdadeira autoridade, diferentemente dos mestres da lei.
23 Aden Esusën chuisho tantianubien mayan icsa dapuduedaid tsadacnoëshquiobi comapenec onquiampondash:
23 De repente, um homem ali na sinagoga, possuído por um espírito impuro, gritou:
24 —Esus Nasaded yacnoësh choquid mibëd icquidpenquio nebique. Nidec nid. ¿Chian anëdënquiacno ëbitedi nidmenuecta cho? Nuquin Papan Madombo icsaisa nec quequin ëmbi tantiaid mibi nec —quec mayan icsa dapuduedtsaid onquepondash.
24 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
25 Adoaquien: —Otacquio tabad —quetanquin: —Dapuduen —capondash Esusën.
25 “Cale-se!”, repreendeu-o Jesus. “Saia deste homem!”
26 Adoac comapenec abi dapuduedaid uëdëquenuc sidquianec dapuduempondash.
26 Então o espírito impuro soltou um grito, sacudiu o homem violentamente e saiu dele.
27 Adsho isash: —¿Abimbodambi ispo? ¿Mitsipadquidquio nepec? Ambi tantiamiaid utsien nechitec. Chuiquidën nacpadomboen naid nec. Dapuduen, ambi cac ambi chiacpadomboen mayan icsan naic —quec onquecuededpondash Esusën naid chiec.
27 Todos os presentes ficaram admirados e começaram a discutir o que tinha acontecido. “Que ensinamento novo é esse?”, perguntavam. “Como tem autoridade! Até os espíritos impuros obedecem às ordens dele!”
28 Adec onquecuededash auëshquio nidaneshun ambi isboed, Esusën naid, chuibampondash. Aden chuibansho nidaid Cadidia caid yacnocquidtedishuntsen tantiabededpondash.
28 As notícias a respeito de Jesus se espalharam rapidamente por toda a região da Galileia.
29 Ambi chuisho tantiaboedo nidanenubien Petedo Simon caidën shubu yacno Esus Acobo Uan aidtedi nidpondash. Aidën shubun icquidbidi aton utsi Andedes icpondash.
29 Depois que Jesus saiu da sinagoga com Tiago e João, foram à casa de Simão e André.
30 Aidën shubun icquidbidi Simonën nachi icpondash. Ambo Simonën nachi chumbo yec uepondash. Ambobi Esus chosho isun utsin chuipondash chumbo iquec quequin.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre. Imediatamente, falaram a seu respeito para Jesus.
31 Aden chiaquien Simonën nachi yacnombo choshon Esusën mëdinquin uëtsëndoac abi chumbo yaid badedquio bëdampondash. Adec bëdanash nidtoshon codocashun abi choquidtedi pemebampondash Simonën nachin.
31 Ele foi até ela, tomou-a pela mão e ajudou-a a levantar-se. A febre a deixou, e ela passou a servi-los.
32 Adnubien inchëshbudtsëqui Capednaun caid yacnocquidën daicsaidtedi bë-bëpondash. Adembidi mayan icsa dapuduedaidtedi bë-bëpondash.
32 Ao entardecer, depois que o sol se pôs, trouxeram a Jesus muitos enfermos e possuídos por demônios.
33 Bë-bëash Simonën shubu shëcuë cuëmano puduedabi tabadcuededpondash.
33 Toda a cidade se reuniu à porta da casa para observar.
34 Adsho isun daicsaidtedi Esusën bëdamebampondash. Adembidi mayan icsa dapuduedaid dapuduemebampondash oncamenquiocquin. Nuquin Papan Madombo abi yacno yuedmianquid abentsëcquiobi mibi nec quequin chuinushe queshun oncamenquiocpondash.
34 Então Jesus curou muitas pessoas que sofriam de diversas enfermidades e expulsou muitos demônios. Não permitia, porém, que os demônios falassem, pois sabiam quem ele era.
35 Adashic badiadte anoentsëqui yanubi isucunanec puduanec shubu nibëdacno Esus nidpondash. Nidec tabadtuidshun Nuquin Papabëd onquequin chuibampondash.
35 No dia seguinte, antes do amanhecer, Jesus se levantou e foi a um lugar isolado para orar.
36 Esus nidacshobi isucunshun Petedo Simombëd icquidën nibënampondash.
36 Mais tarde, Simão e os outros saíram para procurá-lo.
37 Aden nibënquin istuidashi: —Mibi isec cho-choquidtedishun mibi nibëmbededec —quepondash Esus caic.
37 Quando o encontraram, disseram: “Todos estão à sua procura!”.
38 Adoaquien Esus: —Capucuenequin utsibotsen Nuquin Papan shubu abentsëquën yuedanquid iquec quequin chuibenec chobique. Shubu utsi-utsiec dadpen yacno nidnu. Nid —quepondash.
38 Jesus respondeu: “Devemos prosseguir para outras cidades e lá também anunciar minha mensagem. Foi para isso que vim”.
39 Aden chuibidanec nidaid Cadidia caid yacno capuequi shubu dadpen yacno choshon Nuquin Papan chiaid chuibante shubun puduedshun Nuquin Papa yacno shubu abentsëquën yuedanquid iquec quequin chuibampondash. Adembidi shubu dadpen icquid utsi-utsiec yacno choash puduedshun adomboembidi chuioapondash. Adembidi mayan icsa dapuduemeoapondash.
39 Então ele viajou por toda a região da Galileia, pregando nas sinagogas e expulsando demônios.
40 Aden Esusën chuibanubien daushacbimboecquid nami mishac tantiadenquiocquid chopondash. Esus yacno choash: —Dada icsambo iquebique. Mibi adquid tantiaquid icquin ëbi bëdame —quequin Esus chiec comapenec cuëdpondash.
40 Um leproso veio e ajoelhou-se diante de Jesus, implorando para ser curado: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
41 Adec cuëdshobi nëid isash unësquio iquebi quequin ëquëducshun tantiaquin mishec Esus: —Mibi bëdamembique. Bëdambo icta
41 Cheio de compaixão, Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!”
42 —quenubi daicsaid nibëdquio yec bëdampondash.
42 No mesmo instante, a lepra desapareceu e o homem foi curado.
43 Aden bëdametanquin nidmepondash: —Nidec nid.
43 Então Jesus se despediu dele com uma forte advertência:
44 Nidquimbi, Esusën bëdamioshi quequin chuituidenda. Naden nata. Edusaden yacno nidash Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno nidec puduedta. Ambo puduedshun min dada bëdambo icquin anocquid, Nuquin Papa matses chiec onquianequid, isme. Adoshon dëbimbiecquid daëd meneta Moisesën chiacpadomboen ma anocquidën napanueshun. Aden meniac abentsëc cuesuneshun utsi cuesunenu quenquiocquin cuesuniaidën intac puntanequin intac mibi daseccashun dëbimbiecquid utsi cuemeshun naden aidën mibi chuipec. Nuquin Papan mibi bëdamboen istiapimbocboedi nëbi bëdamboen mibi isendac. Aden chuiquin mibi bëdamiaid Nuquin Papan naid nec quequin tantiatsiash —quepondash Esus ambi bëdameboed chiec.
44 “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho”.
45 Adsho tantiaboshombi niacbidanquin Esusën bëdamioshi quequin chuibenepondash. Aden chuibanac Esus yacno matses dadpen cho-chopondash. Adec cho-chosho isash shubu dadpen icquid yacno Esus tabadtiapimbo yec shubu nibëdacno capupondash. Adnubien Esus nibënec nidaid utsi-utsiec yacnoësh dadpen cho-chopondash.
45 O homem, porém, saiu e começou a contar a todos o que havia acontecido. Por isso, em pouco tempo, grandes multidões cercaram Jesus, e ele já não conseguia entrar publicamente em cidade alguma. E, embora se mantivesse em lugares isolados, gente de toda parte vinha até ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.