Marcos 14

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Adashic, bëyuc tishaid unësmenuequid aton shubu datamenuequin Isadaidbo tsusedpabon nidaidën capuquid yuaded cuesunepampic. Aid tantiaid ushëbëdtabi pan bidisquesa tantiaid ushë Pascuas caid daëdec ushash choendac. Aid chonoshe queshun isadaidbo tsusiobon Esus nibëmbededpondash.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Aden nibënec: —Pascuas ushë tantiec Edusaden yacno matses dadpen cho-choec. Matses dadpen choabicnuc ismenquiocquin Esus bedtiad. Bedsho isash, Padi. Bedenda, queuidash nëishun comapenen nuqui cuestsiashe —quepondash isadaidbo tsusiobo.
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Adnubien Betania caid yacno tabadquin Esusën Simonën shubun puduedshun pepondash. Simon daushacbimboecquid, nami mishac tantiadenquiocquid icsho Esusën bëdamiaid nepondash. Adec puduedshun pec tabadnubi comapenec noadquid bëec chido puduedpondash. Piucquid dadpen menequin comapenec noadquid bedquid chido nec. Ambi bedaid sedunte postichoquid dëusunaid dëchictanquin Esus chidon machiuimpondash.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Aden machiuinsho isash utsibo nëishun: —¿Atotsieshun machiuino?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Noadte menequin piucquid dadpen bedshun aton na nibëdquid dadpen menetsiandac —quec onquecuededpanëdash Esus machiuimboed chido chushcaic.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Aden chushcasho tantiashien Esus onquec nadpondash: —Chushcainda. ¿Mitsanada nediosh? Ambi noadte machiuimboed bëdaidquio nec.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Badiadquidën-badiadquidënquiec ënëdenquio yec aton na nibëdquid ënabi iquec. Aidi menenu queshun mimbi menepec. Ëbien nashuntiapimbo iquendac.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Ëbi unësabicnuc nëid chidon tantiaquin chococanuequin nacbimboen noadte machiuimpaboc.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Abimbo chiembique. Tantia. Nuquin Papan shubu abentsëquën tabadaid chuiquimbi ëbi machiuimboedën naidtsen tantiaquidon chuiben-chuibenendac —quepondash Esus.
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Adnubien Udas Iscadiote, Esusbëd icquid abentsëc, Esus bedmenu, quianec isadaidbo tsusiobo yacno nidpondash.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Adec nidequi isadaidbo tsusiobo yacno choshon Esus mibi bedmembi quequin chuituidac bëdambo icpac caondash aido. Adembidi: —Esus ëbi bedmesho isun piucquid mibi menembi —quecuededpac caondash. Adsho tantiash nidanec, ¿Mitsipadentsimbi bedmepe? quec tabadquin caimpac caondash Udasën.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Adashien penun isadaidbo utsibon nidaidën capuquid cuesunenubien: —Cuesuniaid pambid penu queshun, ¿mitsishunquiembi nacnempatsia? —quepondash Esusbëd icquido.
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Adsho tantiash Esus abëd icquid daëd chiec nadpondash: —Edusaden yacno nidquimbi dadan acte bësho istuidash tsibananec aidbëdi nidta.
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Aden aid tsibanec puduedash, ¿Ëbi tabadte quënë mitsimbo iquec? ëbëd icquidobëdtan penu, quiosh chuiquid, quequin shubu icbo chuita.
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Aden chiac buanshun dectatomeshun abuc quënë dapa mibi ismendac. Ambo pete sante cueste iquendac. Ashunquio penun nacnenta —quepondash Esus ambi daëd chuimiaid caic.
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Aden chiac abëd icquid daëd Edusaden yacno nidquin Esusën chiacpadomboen bëquedshun tsibananash puduedshun penun nacnempondash.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Adnubien inchëshbudtsëqui aid daëdtsëqui yacno Esusbëd icquid utsibo chopondash.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Adec choash pec tabadnubien: —Abimbo chiembique. Tantia. Ëbëdtan pequid abentsëcshun isadaidbo tsusiobo ëbi bedmendac —quepondash Esus.
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Adsho tantiash, Icsambo iquec, quequin tantiec: —¿Ëbida chienquio ique? —quepondash abëd icquidtedi.
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Adoaquien: —Mibëd icquid nebi, quec mibitedi. Padnuen abentsëcshun ëbëdtambi pete cuëshën ënë punshun pequidën ëbi chieshënquido bedmendac.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Nuquin Papan chuimiacpadomboen aton madombo chidon tishac matsesaid ëbi unës uate anoentsëqui yanec. Ëbi bedmequid icsamboshë iquendac. Abi cuidte icsamboshë icnushe queshun aidi tishenquiocpatecnëdan —quepondash Esus.
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Adashic pebededquin pete bedshun Nuquin Papa chiec onquetanquin pete cuësh-cuëshun abëd icquido menebanquin: —Nëid pete cuëshë ëmbi piaid con dadabëd daëdacpadquiec Esus unësash abi tantiaquid ëbi icnuc Esus ëbëdi iquec quequin tantiata —capondash Esusën.
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Adembidi dëshote bedshun uba caid actequid icnuc Nuquin Papa padpiden chuishun abëd icquido menebanac acpondash.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 —Nëid acquin Esusded Nuquin Papan cuidac aton intac siebudpamboec unësposh. Aton madoded cuidshun Nuquin Papan ëbi padenquio iquec quequin nëid acquin tantiata.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Uba caid ënë nidaidënshun padpiden aquenquiocquimbi Nuquin Papan shubunshun actequid chuca mibëdtambi aquendambi —quepondash Esus abëd icquido caic.
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Aden chiash Nuquin Papan naid chiec cuëdënanec macuësh Odibos caid yacno nidoapondash.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Adshumbic Esusën: —Esus tantiaquid nebi quesa mibitedi nendac. Nuquin Papan chiampidpadquid mibitedi nad iqueque. Chuinu. Tantia, mibi.
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Unës uac uincuenash Cadidia yacno ëbia nidoaindabi. Mibitsen ambo nidta —capondash Esusën abëd icquido chuiquin.
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Adoaquien: —Esus tantiaquid nebi quenquio utsitedi icnuc ëbien padenquio iquec —quepondash Petedo.
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Aden Petedon chuisho tantiash: —Abimbo chiembique. Tantia. Nëid inchëshëmbi cachina bënë daëdec cuëdanabicnuc Esus tantiesa nebi, quequin mimbi tedesteden chiendac —quepondash Esus Petedo caic.
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Adsho tantiash: —Esus tantiaquid mibi icsho mibi aidbëdta unës uaimbi, cac, Esus tantiesa nebi, quenquio iquendabi —quepondash Petedo comapenec onquec. Adecbidi Esusbëd icquidtedi onquepondash.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Adashic cuëte odibo caid dadpen icsho Quetsemani quequin cuënacno choash nidtuidash: —Nuquin Papa chuinuec udi nidebique. Nëmbobi tabad —quepac caondash Esus abëd icquido caic.
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Aden chianec Petedo, Acobo, Uan nëidted cho quianec bëyucanec nidec Esus, Matsestedi icsaid cuidtequid ëmbi bedshunsho isun Nuquin Papan ëbi istiapimbo iquec, quequin tantiec unësquioshë yampondash.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Adquio iquec: —Ëbibi unësquioshë yec udictsëc nidebi. Chieshtomane queshun nëmbobi tabadquin Nuquin Papa chuiban —quepac caondash Esus ambi nëid 3ted, Cho, caboed chiec.
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Aden chianec udictsëc nidash Nuquin Papa chuinuec nidaidën uebudash uec onquec: —¿Adabi adquid icmenquioctsia? Papa —quepac caondash Esus Nuquin Papa chiec.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Aden chuishumbic: —Papa, mimbi natiapimbo ictequid nibëdec. Adquid icquin matses cuidtequid bedshunquid con mado icmenquio iquembi queshun mimbi adoenquioctsiandac, Papa. Ëbi bunacpaden nainquiocquin mibi bunacpadomboen nata, Papa —capac caondash Esusën Nuquin Papa chuiquin.
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Aden chiash choquin abëd choboed 3ted icquid usho istuidec Petedo caic: —Simon, ¿ushecta ne? ¿Ëbibi chieshmane quiash yuecpactsëc iquec ushenquio yec tabadtiapimboda icco?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Chieshmane queshun Nuquin Papa chuita Nuquin Papan chiaid niacmenuequidën Satanas caidën chiaid tantiamane queshun. Chieshenquio iquebi quiash dacuëdash badedquio mibi chieshendac —quepac caondash Esus.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Aden chiash ambi Nuquin Papa chuibocno nidoashun ambi chuibocpadembi Nuquin Papa Esusën chuioapac caondash.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Adtanec choashumbic abëd choboedo adecbidi ushacsho istuidoapac caondash. Ushcasquiec tabadec, Ushenquioccobi, quequin chuitiapimbo yec otacquio tabadpac caondash.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Adnubien padpidec nidoashun Nuquin Papa chuioatanec choec: —¿Uimabudashta tiboquec ushec ne? Padi. Ushenquio yec isucun. Nuquin Papan madombo chidon tishac matsesaid ëbi icsho nëbimbobi ëbi chieshënquidon bedmeque.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Nidtoash ëbëdi nid. Ënden choaye. Is —quetuidpac caondash Esus abi bednuec choquido isec.
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Aden chuinubien Esusbëd icboedquiobi Udasbëd matses dadpen cho-chopondash. Cho-choquid utsi-utsiec chështe sanampamboec chonobi utsi cueste sanampamboec chopondash. Aidted Udasën chiac isadaidbo tsusiobon chomiaido nepondash.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Esus bednuequid tantiamenuen ambiabi Udasën: —Ëmbi tanchoccaid mimbi bedtequid nendac. Aidquiobi bedshun buanta. Cuenushe queshun bëdamboen ista —capac caondash.
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Aden chiashic aidobëdi choquimbi: —Icbo —quequin Udasën Esus tanchoccatuidpondash.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Aden Udasën tanchoccasho isun Esus bedpondash.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Adnubien anocquid abentsëcshun chështe sananquin isadaidbo tsusio dapan ancaidën pabiate auc abentsëc pateshunepondash.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Adnubien: —¿Cuesanquid Esus nec, queshun utsin cueste sananubi utsibon chështe sananec ëbi bedecta cho-choec ne?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Badiadquidën-badiadquidënquiec Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid umanuc daquënë uaidën tabadquin matses tantiamenuen chuibaniombi mibitedi tabadnubi. Ambo icshobi ¿atotsieshumbini mimbi bedenquiocpo? Nuquin Papan chiacpadomboen nëbi mimbi ëbi bedec, —quepondash Esus abi bedquido caic.
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Adec onquesho tantiashun cuenquin abëd icquidtedishun Esus niampondash.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Adec cuenubini nëbi caniquid yequi Esus tsibananec nidpondac. Dashcute isad-isadquid dasiuidanec nidquin Esus tsibampondambi. Aden tsibanshobi Esus chieshënquidon bedpondashi.
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 Aden bedac dasiuidte bëdaidquio nianec dadauidquio cuempondabi.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Adnubien, isadaidbo tsusio dapa, matses tantiec Nuquin Papa chiec onquequido yacno Esus buampondash. Aden buanec puduednu quiacnombobi isadaidbo tsusiobo utsibo iccuededec tabadpondash.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Aden Esus buanubi tsyuec choquin Petedo cuemboedën tsibananec isadaidbo tsusio dapan shubu umanuc daquënë uaidën puduedpondash. Adec puduedash Esus cuenushe quequin isquido tabadacno ambotsen cuëte cuëec tsadpondash Petedo.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Adec Petedo tsadnubien Esus unës uate bunquin Esus icsambocquid nec quequin chuiquid ¿Ada icpec? quequin nibënquin adquid tsusiobon istuidabicpondash.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Abimbo chiacbimboen dadpenshun chuibededpondash. Aden chuiquin abentsëcshun chiacpadomboen chienquiocquin utsin chuioapondash.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Adnubien, Chuinu. Tantia, queshun Esusën chiacbimboen utsi uain chuipondash utsibon.
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 Aden chuinubien utsi onquec: —Naden Esusën chuisho tantiombique. Tantia. Chuinu. “Nëid, Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid chicbanendambi. Aden chicbanshumbic daëdec ushquin matsesën naidpenquio isadnuc ëmbibi naindambi,” quequin Esusën chuipondash —quepondash utsi.
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Aden abentsëcshun chuinubi utsin aden chienquiocquin chuipondash.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Aden chuisho tantiash isadaidbo tsusio dapa nënantanquio nidtoash nidquin: —¿Mimbi chiacpadomboen chiecta nec? ¿Abimbo chuiquidta nëidtedi neque? Chui. Tantianu —capondash isadaidbo tsusio dapan Esus chuiquin.
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Adsho tantiash ëcbedenquio yec otacquio nidsho isash: —¿Nuquin Papan chomiaidquio, Quidistu caid, Bëdambocquidën mado nebi, quecta mibi ique? —queoapondash isadaidbo tsusio dapa Esus caic.
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Adoaquien Esus: —Ai, aidi nebi. Nuquin Papan madombo matsesaid abuc nidoashic Nadatiambocquidën dayun abiucquio tsadash abu ushun ëbi chosho matsesën isendac —quepondash Esus.
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Adsho tantiash, Icsamboen chiec, quec abi daëd dasiuidaid bëntsecquid dached-dachedquiash: —¿Atotsieshun Esusën icsamboen naosh, quequin chuimenuen utsi nibëmpe nuqui?
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Nuquin Papa icsamboen Esusën chuisho mimbi tantioc. ¿Midapaden mimbi chieque? Tantianu. Chui —capondash isadaidbo tsusio dapan tsusio utsibo chuiquin.
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Adsho tantiashun Esus dacuishtuaquin utsibon tauapondash. Adotanquin dashcuten bëpucshun ambibi cuestanequi: —¿Tsuntsin mibi cuesposh? Comapenen tantiaquidquio mibi neque. Ëbi chui. Tantianu —capondash Esus chuiquin.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Adnubien Petedo umanuc daquënë uaidën tsadnubi isadaidbo tsusio dapan yua chido chopondash.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Choshon Petedo cuëte cuëec tsadsho isun: —Nasaded caid yacnocquid Esusbëd icquid mibi nec —capondash.
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Adoaquien, Esusbëd icquid nebi, quetiapimbo yec Petedo: —¿Atotsi mibi quepe? Tantienquio yec tsadebi —quepondash.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Adec Petedo ambo tsadsho chido yuaidën istuidtanquin padpiden: —Esusbëd icquidquio nëid nec —quequin anocquido chuioapondash.
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Adoaquien: —¿Aidbëd icquidtabi nedi? —quepondash Petedo.
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Adoaquien: —Ëmbi tantiacmaidquio nec quequin abimbo chiembi. Ëmbi abimbo chienquio icsho ma ëbi chian anëdënquiacno Nuquin Papan nënepanuna —quepondash Petedo comapenen chiec.
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Adnubien cachina padpidec cuëdpondash. Adsho tantiashun, “Cachina daëdec cuëdabicnuc ëmbi tantiacmaidquio Esus nec, quequin mimbi chiendac tedestedec onquequin,” quequin Esusën chioshi quequin tantiec unësquio yanec shubianquiopondash Petedo.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.