Marcos 14

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Adashic, bëyuc tishaid unësmenuequid aton shubu datamenuequin Isadaidbo tsusedpabon nidaidën capuquid yuaded cuesunepampic. Aid tantiaid ushëbëdtabi pan bidisquesa tantiaid ushë Pascuas caid daëdec ushash choendac. Aid chonoshe queshun isadaidbo tsusiobon Esus nibëmbededpondash.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Aden nibënec: —Pascuas ushë tantiec Edusaden yacno matses dadpen cho-choec. Matses dadpen choabicnuc ismenquiocquin Esus bedtiad. Bedsho isash, Padi. Bedenda, queuidash nëishun comapenen nuqui cuestsiashe —quepondash isadaidbo tsusiobo.
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Adnubien Betania caid yacno tabadquin Esusën Simonën shubun puduedshun pepondash. Simon daushacbimboecquid, nami mishac tantiadenquiocquid icsho Esusën bëdamiaid nepondash. Adec puduedshun pec tabadnubi comapenec noadquid bëec chido puduedpondash. Piucquid dadpen menequin comapenec noadquid bedquid chido nec. Ambi bedaid sedunte postichoquid dëusunaid dëchictanquin Esus chidon machiuimpondash.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Aden machiuinsho isash utsibo nëishun: —¿Atotsieshun machiuino?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Noadte menequin piucquid dadpen bedshun aton na nibëdquid dadpen menetsiandac —quec onquecuededpanëdash Esus machiuimboed chido chushcaic.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Aden chushcasho tantiashien Esus onquec nadpondash: —Chushcainda. ¿Mitsanada nediosh? Ambi noadte machiuimboed bëdaidquio nec.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Badiadquidën-badiadquidënquiec ënëdenquio yec aton na nibëdquid ënabi iquec. Aidi menenu queshun mimbi menepec. Ëbien nashuntiapimbo iquendac.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Ëbi unësabicnuc nëid chidon tantiaquin chococanuequin nacbimboen noadte machiuimpaboc.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Abimbo chiembique. Tantia. Nuquin Papan shubu abentsëquën tabadaid chuiquimbi ëbi machiuimboedën naidtsen tantiaquidon chuiben-chuibenendac —quepondash Esus.
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Adnubien Udas Iscadiote, Esusbëd icquid abentsëc, Esus bedmenu, quianec isadaidbo tsusiobo yacno nidpondash.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Adec nidequi isadaidbo tsusiobo yacno choshon Esus mibi bedmembi quequin chuituidac bëdambo icpac caondash aido. Adembidi: —Esus ëbi bedmesho isun piucquid mibi menembi —quecuededpac caondash. Adsho tantiash nidanec, ¿Mitsipadentsimbi bedmepe? quec tabadquin caimpac caondash Udasën.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Adashien penun isadaidbo utsibon nidaidën capuquid cuesunenubien: —Cuesuniaid pambid penu queshun, ¿mitsishunquiembi nacnempatsia? —quepondash Esusbëd icquido.
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Adsho tantiash Esus abëd icquid daëd chiec nadpondash: —Edusaden yacno nidquimbi dadan acte bësho istuidash tsibananec aidbëdi nidta.
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 Aden aid tsibanec puduedash, ¿Ëbi tabadte quënë mitsimbo iquec? ëbëd icquidobëdtan penu, quiosh chuiquid, quequin shubu icbo chuita.
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Aden chiac buanshun dectatomeshun abuc quënë dapa mibi ismendac. Ambo pete sante cueste iquendac. Ashunquio penun nacnenta —quepondash Esus ambi daëd chuimiaid caic.
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Aden chiac abëd icquid daëd Edusaden yacno nidquin Esusën chiacpadomboen bëquedshun tsibananash puduedshun penun nacnempondash.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Adnubien inchëshbudtsëqui aid daëdtsëqui yacno Esusbëd icquid utsibo chopondash.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Adec choash pec tabadnubien: —Abimbo chiembique. Tantia. Ëbëdtan pequid abentsëcshun isadaidbo tsusiobo ëbi bedmendac —quepondash Esus.
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Adsho tantiash, Icsambo iquec, quequin tantiec: —¿Ëbida chienquio ique? —quepondash abëd icquidtedi.
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Adoaquien: —Mibëd icquid nebi, quec mibitedi. Padnuen abentsëcshun ëbëdtambi pete cuëshën ënë punshun pequidën ëbi chieshënquido bedmendac.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Nuquin Papan chuimiacpadomboen aton madombo chidon tishac matsesaid ëbi unës uate anoentsëqui yanec. Ëbi bedmequid icsamboshë iquendac. Abi cuidte icsamboshë icnushe queshun aidi tishenquiocpatecnëdan —quepondash Esus.
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Adashic pebededquin pete bedshun Nuquin Papa chiec onquetanquin pete cuësh-cuëshun abëd icquido menebanquin: —Nëid pete cuëshë ëmbi piaid con dadabëd daëdacpadquiec Esus unësash abi tantiaquid ëbi icnuc Esus ëbëdi iquec quequin tantiata —capondash Esusën.
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Adembidi dëshote bedshun uba caid actequid icnuc Nuquin Papa padpiden chuishun abëd icquido menebanac acpondash.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 —Nëid acquin Esusded Nuquin Papan cuidac aton intac siebudpamboec unësposh. Aton madoded cuidshun Nuquin Papan ëbi padenquio iquec quequin nëid acquin tantiata.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Uba caid ënë nidaidënshun padpiden aquenquiocquimbi Nuquin Papan shubunshun actequid chuca mibëdtambi aquendambi —quepondash Esus abëd icquido caic.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Aden chiash Nuquin Papan naid chiec cuëdënanec macuësh Odibos caid yacno nidoapondash.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Adshumbic Esusën: —Esus tantiaquid nebi quesa mibitedi nendac. Nuquin Papan chiampidpadquid mibitedi nad iqueque. Chuinu. Tantia, mibi.
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Unës uac uincuenash Cadidia yacno ëbia nidoaindabi. Mibitsen ambo nidta —capondash Esusën abëd icquido chuiquin.
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Adoaquien: —Esus tantiaquid nebi quenquio utsitedi icnuc ëbien padenquio iquec —quepondash Petedo.
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Aden Petedon chuisho tantiash: —Abimbo chiembique. Tantia. Nëid inchëshëmbi cachina bënë daëdec cuëdanabicnuc Esus tantiesa nebi, quequin mimbi tedesteden chiendac —quepondash Esus Petedo caic.
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Adsho tantiash: —Esus tantiaquid mibi icsho mibi aidbëdta unës uaimbi, cac, Esus tantiesa nebi, quenquio iquendabi —quepondash Petedo comapenec onquec. Adecbidi Esusbëd icquidtedi onquepondash.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Adashic cuëte odibo caid dadpen icsho Quetsemani quequin cuënacno choash nidtuidash: —Nuquin Papa chuinuec udi nidebique. Nëmbobi tabad —quepac caondash Esus abëd icquido caic.
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Aden chianec Petedo, Acobo, Uan nëidted cho quianec bëyucanec nidec Esus, Matsestedi icsaid cuidtequid ëmbi bedshunsho isun Nuquin Papan ëbi istiapimbo iquec, quequin tantiec unësquioshë yampondash.
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 Adquio iquec: —Ëbibi unësquioshë yec udictsëc nidebi. Chieshtomane queshun nëmbobi tabadquin Nuquin Papa chuiban —quepac caondash Esus ambi nëid 3ted, Cho, caboed chiec.
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Aden chianec udictsëc nidash Nuquin Papa chuinuec nidaidën uebudash uec onquec: —¿Adabi adquid icmenquioctsia? Papa —quepac caondash Esus Nuquin Papa chiec.
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Aden chuishumbic: —Papa, mimbi natiapimbo ictequid nibëdec. Adquid icquin matses cuidtequid bedshunquid con mado icmenquio iquembi queshun mimbi adoenquioctsiandac, Papa. Ëbi bunacpaden nainquiocquin mibi bunacpadomboen nata, Papa —capac caondash Esusën Nuquin Papa chuiquin.
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Aden chiash choquin abëd choboed 3ted icquid usho istuidec Petedo caic: —Simon, ¿ushecta ne? ¿Ëbibi chieshmane quiash yuecpactsëc iquec ushenquio yec tabadtiapimboda icco?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Chieshmane queshun Nuquin Papa chuita Nuquin Papan chiaid niacmenuequidën Satanas caidën chiaid tantiamane queshun. Chieshenquio iquebi quiash dacuëdash badedquio mibi chieshendac —quepac caondash Esus.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Aden chiash ambi Nuquin Papa chuibocno nidoashun ambi chuibocpadembi Nuquin Papa Esusën chuioapac caondash.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Adtanec choashumbic abëd choboedo adecbidi ushacsho istuidoapac caondash. Ushcasquiec tabadec, Ushenquioccobi, quequin chuitiapimbo yec otacquio tabadpac caondash.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Adnubien padpidec nidoashun Nuquin Papa chuioatanec choec: —¿Uimabudashta tiboquec ushec ne? Padi. Ushenquio yec isucun. Nuquin Papan madombo chidon tishac matsesaid ëbi icsho nëbimbobi ëbi chieshënquidon bedmeque.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Nidtoash ëbëdi nid. Ënden choaye. Is —quetuidpac caondash Esus abi bednuec choquido isec.
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Aden chuinubien Esusbëd icboedquiobi Udasbëd matses dadpen cho-chopondash. Cho-choquid utsi-utsiec chështe sanampamboec chonobi utsi cueste sanampamboec chopondash. Aidted Udasën chiac isadaidbo tsusiobon chomiaido nepondash.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Esus bednuequid tantiamenuen ambiabi Udasën: —Ëmbi tanchoccaid mimbi bedtequid nendac. Aidquiobi bedshun buanta. Cuenushe queshun bëdamboen ista —capac caondash.
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Aden chiashic aidobëdi choquimbi: —Icbo —quequin Udasën Esus tanchoccatuidpondash.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Aden Udasën tanchoccasho isun Esus bedpondash.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Adnubien anocquid abentsëcshun chështe sananquin isadaidbo tsusio dapan ancaidën pabiate auc abentsëc pateshunepondash.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Adnubien: —¿Cuesanquid Esus nec, queshun utsin cueste sananubi utsibon chështe sananec ëbi bedecta cho-choec ne?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Badiadquidën-badiadquidënquiec Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid umanuc daquënë uaidën tabadquin matses tantiamenuen chuibaniombi mibitedi tabadnubi. Ambo icshobi ¿atotsieshumbini mimbi bedenquiocpo? Nuquin Papan chiacpadomboen nëbi mimbi ëbi bedec, —quepondash Esus abi bedquido caic.
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Adec onquesho tantiashun cuenquin abëd icquidtedishun Esus niampondash.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Adec cuenubini nëbi caniquid yequi Esus tsibananec nidpondac. Dashcute isad-isadquid dasiuidanec nidquin Esus tsibampondambi. Aden tsibanshobi Esus chieshënquidon bedpondashi.
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 Aden bedac dasiuidte bëdaidquio nianec dadauidquio cuempondabi.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Adnubien, isadaidbo tsusio dapa, matses tantiec Nuquin Papa chiec onquequido yacno Esus buampondash. Aden buanec puduednu quiacnombobi isadaidbo tsusiobo utsibo iccuededec tabadpondash.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Aden Esus buanubi tsyuec choquin Petedo cuemboedën tsibananec isadaidbo tsusio dapan shubu umanuc daquënë uaidën puduedpondash. Adec puduedash Esus cuenushe quequin isquido tabadacno ambotsen cuëte cuëec tsadpondash Petedo.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Adec Petedo tsadnubien Esus unës uate bunquin Esus icsambocquid nec quequin chuiquid ¿Ada icpec? quequin nibënquin adquid tsusiobon istuidabicpondash.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Abimbo chiacbimboen dadpenshun chuibededpondash. Aden chuiquin abentsëcshun chiacpadomboen chienquiocquin utsin chuioapondash.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Adnubien, Chuinu. Tantia, queshun Esusën chiacbimboen utsi uain chuipondash utsibon.
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 Aden chuinubien utsi onquec: —Naden Esusën chuisho tantiombique. Tantia. Chuinu. “Nëid, Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid chicbanendambi. Aden chicbanshumbic daëdec ushquin matsesën naidpenquio isadnuc ëmbibi naindambi,” quequin Esusën chuipondash —quepondash utsi.
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Aden abentsëcshun chuinubi utsin aden chienquiocquin chuipondash.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Aden chuisho tantiash isadaidbo tsusio dapa nënantanquio nidtoash nidquin: —¿Mimbi chiacpadomboen chiecta nec? ¿Abimbo chuiquidta nëidtedi neque? Chui. Tantianu —capondash isadaidbo tsusio dapan Esus chuiquin.
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Adsho tantiash ëcbedenquio yec otacquio nidsho isash: —¿Nuquin Papan chomiaidquio, Quidistu caid, Bëdambocquidën mado nebi, quecta mibi ique? —queoapondash isadaidbo tsusio dapa Esus caic.
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Adoaquien Esus: —Ai, aidi nebi. Nuquin Papan madombo matsesaid abuc nidoashic Nadatiambocquidën dayun abiucquio tsadash abu ushun ëbi chosho matsesën isendac —quepondash Esus.
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Adsho tantiash, Icsamboen chiec, quec abi daëd dasiuidaid bëntsecquid dached-dachedquiash: —¿Atotsieshun Esusën icsamboen naosh, quequin chuimenuen utsi nibëmpe nuqui?
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Nuquin Papa icsamboen Esusën chuisho mimbi tantioc. ¿Midapaden mimbi chieque? Tantianu. Chui —capondash isadaidbo tsusio dapan tsusio utsibo chuiquin.
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Adsho tantiashun Esus dacuishtuaquin utsibon tauapondash. Adotanquin dashcuten bëpucshun ambibi cuestanequi: —¿Tsuntsin mibi cuesposh? Comapenen tantiaquidquio mibi neque. Ëbi chui. Tantianu —capondash Esus chuiquin.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Adnubien Petedo umanuc daquënë uaidën tsadnubi isadaidbo tsusio dapan yua chido chopondash.
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 Choshon Petedo cuëte cuëec tsadsho isun: —Nasaded caid yacnocquid Esusbëd icquid mibi nec —capondash.
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Adoaquien, Esusbëd icquid nebi, quetiapimbo yec Petedo: —¿Atotsi mibi quepe? Tantienquio yec tsadebi —quepondash.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Adec Petedo ambo tsadsho chido yuaidën istuidtanquin padpiden: —Esusbëd icquidquio nëid nec —quequin anocquido chuioapondash.
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Adoaquien: —¿Aidbëd icquidtabi nedi? —quepondash Petedo.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Adoaquien: —Ëmbi tantiacmaidquio nec quequin abimbo chiembi. Ëmbi abimbo chienquio icsho ma ëbi chian anëdënquiacno Nuquin Papan nënepanuna —quepondash Petedo comapenen chiec.
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Adnubien cachina padpidec cuëdpondash. Adsho tantiashun, “Cachina daëdec cuëdabicnuc ëmbi tantiacmaidquio Esus nec, quequin mimbi chiendac tedestedec onquequin,” quequin Esusën chioshi quequin tantiec unësquio yanec shubianquiopondash Petedo.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.