Marcos 14
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ARC
1 Adashic, bëyuc tishaid unësmenuequid aton shubu datamenuequin Isadaidbo tsusedpabon nidaidën capuquid yuaded cuesunepampic. Aid tantiaid ushëbëdtabi pan bidisquesa tantiaid ushë Pascuas caid daëdec ushash choendac. Aid chonoshe queshun isadaidbo tsusiobon Esus nibëmbededpondash.
1 E, dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo e o matariam.
2 Aden nibënec: —Pascuas ushë tantiec Edusaden yacno matses dadpen cho-choec. Matses dadpen choabicnuc ismenquiocquin Esus bedtiad. Bedsho isash, Padi. Bedenda, queuidash nëishun comapenen nuqui cuestsiashe —quepondash isadaidbo tsusiobo.
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que, porventura, se não faça alvoroço entre o povo.
3 Adnubien Betania caid yacno tabadquin Esusën Simonën shubun puduedshun pepondash. Simon daushacbimboecquid, nami mishac tantiadenquiocquid icsho Esusën bëdamiaid nepondash. Adec puduedshun pec tabadnubi comapenec noadquid bëec chido puduedpondash. Piucquid dadpen menequin comapenec noadquid bedquid chido nec. Ambi bedaid sedunte postichoquid dëusunaid dëchictanquin Esus chidon machiuimpondash.
3 E, estando ele em Betânia assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro, com unguento de nardo puro, de muito preço, e, quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Aden machiuinsho isash utsibo nëishun: —¿Atotsieshun machiuino?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício de unguento?
5 Noadte menequin piucquid dadpen bedshun aton na nibëdquid dadpen menetsiandac —quec onquecuededpanëdash Esus machiuimboed chido chushcaic.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Aden chushcasho tantiashien Esus onquec nadpondash: —Chushcainda. ¿Mitsanada nediosh? Ambi noadte machiuimboed bëdaidquio nec.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, para que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Badiadquidën-badiadquidënquiec ënëdenquio yec aton na nibëdquid ënabi iquec. Aidi menenu queshun mimbi menepec. Ëbien nashuntiapimbo iquendac.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Ëbi unësabicnuc nëid chidon tantiaquin chococanuequin nacbimboen noadte machiuimpaboc.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Abimbo chiembique. Tantia. Nuquin Papan shubu abentsëquën tabadaid chuiquimbi ëbi machiuimboedën naidtsen tantiaquidon chuiben-chuibenendac —quepondash Esus.
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Adnubien Udas Iscadiote, Esusbëd icquid abentsëc, Esus bedmenu, quianec isadaidbo tsusiobo yacno nidpondash.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Adec nidequi isadaidbo tsusiobo yacno choshon Esus mibi bedmembi quequin chuituidac bëdambo icpac caondash aido. Adembidi: —Esus ëbi bedmesho isun piucquid mibi menembi —quecuededpac caondash. Adsho tantiash nidanec, ¿Mitsipadentsimbi bedmepe? quec tabadquin caimpac caondash Udasën.
11 E eles, ouvindo- o, alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Adashien penun isadaidbo utsibon nidaidën capuquid cuesunenubien: —Cuesuniaid pambid penu queshun, ¿mitsishunquiembi nacnempatsia? —quepondash Esusbëd icquido.
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a Páscoa?
13 Adsho tantiash Esus abëd icquid daëd chiec nadpondash: —Edusaden yacno nidquimbi dadan acte bësho istuidash tsibananec aidbëdi nidta.
13 E enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem que leva um cântaro de água vos encontrará; segui-o.
14 Aden aid tsibanec puduedash, ¿Ëbi tabadte quënë mitsimbo iquec? ëbëd icquidobëdtan penu, quiosh chuiquid, quequin shubu icbo chuita.
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Aden chiac buanshun dectatomeshun abuc quënë dapa mibi ismendac. Ambo pete sante cueste iquendac. Ashunquio penun nacnenta —quepondash Esus ambi daëd chuimiaid caic.
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado
16 Aden chiac abëd icquid daëd Edusaden yacno nidquin Esusën chiacpadomboen bëquedshun tsibananash puduedshun penun nacnempondash.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a Páscoa.
17 Adnubien inchëshbudtsëqui aid daëdtsëqui yacno Esusbëd icquid utsibo chopondash.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Adec choash pec tabadnubien: —Abimbo chiembique. Tantia. Ëbëdtan pequid abentsëcshun isadaidbo tsusiobo ëbi bedmendac —quepondash Esus.
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Adsho tantiash, Icsambo iquec, quequin tantiec: —¿Ëbida chienquio ique? —quepondash abëd icquidtedi.
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Porventura, sou eu, Senhor? E outro: Porventura, sou eu, Senhor?
20 Adoaquien: —Mibëd icquid nebi, quec mibitedi. Padnuen abentsëcshun ëbëdtambi pete cuëshën ënë punshun pequidën ëbi chieshënquido bedmendac.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Nuquin Papan chuimiacpadomboen aton madombo chidon tishac matsesaid ëbi unës uate anoentsëqui yanec. Ëbi bedmequid icsamboshë iquendac. Abi cuidte icsamboshë icnushe queshun aidi tishenquiocpatecnëdan —quepondash Esus.
21 Na verdade o Filho do Homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Adashic pebededquin pete bedshun Nuquin Papa chiec onquetanquin pete cuësh-cuëshun abëd icquido menebanquin: —Nëid pete cuëshë ëmbi piaid con dadabëd daëdacpadquiec Esus unësash abi tantiaquid ëbi icnuc Esus ëbëdi iquec quequin tantiata —capondash Esusën.
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão, e, abençoando-o, o partiu, e deu-lh o, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Adembidi dëshote bedshun uba caid actequid icnuc Nuquin Papa padpiden chuishun abëd icquido menebanac acpondash.
23 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lh o; e todos beberam dele.
24 —Nëid acquin Esusded Nuquin Papan cuidac aton intac siebudpamboec unësposh. Aton madoded cuidshun Nuquin Papan ëbi padenquio iquec quequin nëid acquin tantiata.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o
25 Uba caid ënë nidaidënshun padpiden aquenquiocquimbi Nuquin Papan shubunshun actequid chuca mibëdtambi aquendambi —quepondash Esus abëd icquido caic.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele Dia em que o beber novo, no Reino de Deus.
26 Aden chiash Nuquin Papan naid chiec cuëdënanec macuësh Odibos caid yacno nidoapondash.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Adshumbic Esusën: —Esus tantiaquid nebi quesa mibitedi nendac. Nuquin Papan chiampidpadquid mibitedi nad iqueque. Chuinu. Tantia, mibi.
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Unës uac uincuenash Cadidia yacno ëbia nidoaindabi. Mibitsen ambo nidta —capondash Esusën abëd icquido chuiquin.
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Adoaquien: —Esus tantiaquid nebi quenquio utsitedi icnuc ëbien padenquio iquec —quepondash Petedo.
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Aden Petedon chuisho tantiash: —Abimbo chiembique. Tantia. Nëid inchëshëmbi cachina bënë daëdec cuëdanabicnuc Esus tantiesa nebi, quequin mimbi tedesteden chiendac —quepondash Esus Petedo caic.
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Adsho tantiash: —Esus tantiaquid mibi icsho mibi aidbëdta unës uaimbi, cac, Esus tantiesa nebi, quenquio iquendabi —quepondash Petedo comapenec onquec. Adecbidi Esusbëd icquidtedi onquepondash.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Adashic cuëte odibo caid dadpen icsho Quetsemani quequin cuënacno choash nidtuidash: —Nuquin Papa chuinuec udi nidebique. Nëmbobi tabad —quepac caondash Esus abëd icquido caic.
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Aden chianec Petedo, Acobo, Uan nëidted cho quianec bëyucanec nidec Esus, Matsestedi icsaid cuidtequid ëmbi bedshunsho isun Nuquin Papan ëbi istiapimbo iquec, quequin tantiec unësquioshë yampondash.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Adquio iquec: —Ëbibi unësquioshë yec udictsëc nidebi. Chieshtomane queshun nëmbobi tabadquin Nuquin Papa chuiban —quepac caondash Esus ambi nëid 3ted, Cho, caboed chiec.
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Aden chianec udictsëc nidash Nuquin Papa chuinuec nidaidën uebudash uec onquec: —¿Adabi adquid icmenquioctsia? Papa —quepac caondash Esus Nuquin Papa chiec.
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Aden chuishumbic: —Papa, mimbi natiapimbo ictequid nibëdec. Adquid icquin matses cuidtequid bedshunquid con mado icmenquio iquembi queshun mimbi adoenquioctsiandac, Papa. Ëbi bunacpaden nainquiocquin mibi bunacpadomboen nata, Papa —capac caondash Esusën Nuquin Papa chuiquin.
36 E disse: Aba, Pai, todas
37 Aden chiash choquin abëd choboed 3ted icquid usho istuidec Petedo caic: —Simon, ¿ushecta ne? ¿Ëbibi chieshmane quiash yuecpactsëc iquec ushenquio yec tabadtiapimboda icco?
37 E, chegando, achou-os dormindo e disse a Pedro: Simão, dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Chieshmane queshun Nuquin Papa chuita Nuquin Papan chiaid niacmenuequidën Satanas caidën chiaid tantiamane queshun. Chieshenquio iquebi quiash dacuëdash badedquio mibi chieshendac —quepac caondash Esus.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade,
39 Aden chiash ambi Nuquin Papa chuibocno nidoashun ambi chuibocpadembi Nuquin Papa Esusën chuioapac caondash.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Adtanec choashumbic abëd choboedo adecbidi ushacsho istuidoapac caondash. Ushcasquiec tabadec, Ushenquioccobi, quequin chuitiapimbo yec otacquio tabadpac caondash.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam carregados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Adnubien padpidec nidoashun Nuquin Papa chuioatanec choec: —¿Uimabudashta tiboquec ushec ne? Padi. Ushenquio yec isucun. Nuquin Papan madombo chidon tishac matsesaid ëbi icsho nëbimbobi ëbi chieshënquidon bedmeque.
41 E voltou terceira vez e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Nidtoash ëbëdi nid. Ënden choaye. Is —quetuidpac caondash Esus abi bednuec choquido isec.
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Aden chuinubien Esusbëd icboedquiobi Udasbëd matses dadpen cho-chopondash. Cho-choquid utsi-utsiec chështe sanampamboec chonobi utsi cueste sanampamboec chopondash. Aidted Udasën chiac isadaidbo tsusiobon chomiaido nepondash.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas, e dos anciãos, e, com ele, uma grande multidão com espadas e porretes.
44 Esus bednuequid tantiamenuen ambiabi Udasën: —Ëmbi tanchoccaid mimbi bedtequid nendac. Aidquiobi bedshun buanta. Cuenushe queshun bëdamboen ista —capac caondash.
44 Ora, o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai- o com segurança.
45 Aden chiashic aidobëdi choquimbi: —Icbo —quequin Udasën Esus tanchoccatuidpondash.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Aden Udasën tanchoccasho isun Esus bedpondash.
46 E lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Adnubien anocquid abentsëcshun chështe sananquin isadaidbo tsusio dapan ancaidën pabiate auc abentsëc pateshunepondash.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Adnubien: —¿Cuesanquid Esus nec, queshun utsin cueste sananubi utsibon chështe sananec ëbi bedecta cho-choec ne?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e porretes a prender-me, como a um salteador?
49 Badiadquidën-badiadquidënquiec Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid umanuc daquënë uaidën tabadquin matses tantiamenuen chuibaniombi mibitedi tabadnubi. Ambo icshobi ¿atotsieshumbini mimbi bedenquiocpo? Nuquin Papan chiacpadomboen nëbi mimbi ëbi bedec, —quepondash Esus abi bedquido caic.
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Adec onquesho tantiashun cuenquin abëd icquidtedishun Esus niampondash.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Adec cuenubini nëbi caniquid yequi Esus tsibananec nidpondac. Dashcute isad-isadquid dasiuidanec nidquin Esus tsibampondambi. Aden tsibanshobi Esus chieshënquidon bedpondashi.
51 E um jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe as mãos,
52 Aden bedac dasiuidte bëdaidquio nianec dadauidquio cuempondabi.
52 mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Adnubien, isadaidbo tsusio dapa, matses tantiec Nuquin Papa chiec onquequido yacno Esus buampondash. Aden buanec puduednu quiacnombobi isadaidbo tsusiobo utsibo iccuededec tabadpondash.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Aden Esus buanubi tsyuec choquin Petedo cuemboedën tsibananec isadaidbo tsusio dapan shubu umanuc daquënë uaidën puduedpondash. Adec puduedash Esus cuenushe quequin isquido tabadacno ambotsen cuëte cuëec tsadpondash Petedo.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Adec Petedo tsadnubien Esus unës uate bunquin Esus icsambocquid nec quequin chuiquid ¿Ada icpec? quequin nibënquin adquid tsusiobon istuidabicpondash.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Abimbo chiacbimboen dadpenshun chuibededpondash. Aden chuiquin abentsëcshun chiacpadomboen chienquiocquin utsin chuioapondash.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Adnubien, Chuinu. Tantia, queshun Esusën chiacbimboen utsi uain chuipondash utsibon.
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente contra ele, dizendo:
58 Aden chuinubien utsi onquec: —Naden Esusën chuisho tantiombique. Tantia. Chuinu. “Nëid, Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid chicbanendambi. Aden chicbanshumbic daëdec ushquin matsesën naidpenquio isadnuc ëmbibi naindambi,” quequin Esusën chuipondash —quepondash utsi.
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derribarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Aden abentsëcshun chuinubi utsin aden chienquiocquin chuipondash.
59 E nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Aden chuisho tantiash isadaidbo tsusio dapa nënantanquio nidtoash nidquin: —¿Mimbi chiacpadomboen chiecta nec? ¿Abimbo chuiquidta nëidtedi neque? Chui. Tantianu —capondash isadaidbo tsusio dapan Esus chuiquin.
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Adsho tantiash ëcbedenquio yec otacquio nidsho isash: —¿Nuquin Papan chomiaidquio, Quidistu caid, Bëdambocquidën mado nebi, quecta mibi ique? —queoapondash isadaidbo tsusio dapa Esus caic.
61 Mas ele calou-se e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Adoaquien Esus: —Ai, aidi nebi. Nuquin Papan madombo matsesaid abuc nidoashic Nadatiambocquidën dayun abiucquio tsadash abu ushun ëbi chosho matsesën isendac —quepondash Esus.
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Adsho tantiash, Icsamboen chiec, quec abi daëd dasiuidaid bëntsecquid dached-dachedquiash: —¿Atotsieshun Esusën icsamboen naosh, quequin chuimenuen utsi nibëmpe nuqui?
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Nuquin Papa icsamboen Esusën chuisho mimbi tantioc. ¿Midapaden mimbi chieque? Tantianu. Chui —capondash isadaidbo tsusio dapan tsusio utsibo chuiquin.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Adsho tantiashun Esus dacuishtuaquin utsibon tauapondash. Adotanquin dashcuten bëpucshun ambibi cuestanequi: —¿Tsuntsin mibi cuesposh? Comapenen tantiaquidquio mibi neque. Ëbi chui. Tantianu —capondash Esus chuiquin.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Adnubien Petedo umanuc daquënë uaidën tsadnubi isadaidbo tsusio dapan yua chido chopondash.
66 E, estando Pedro embaixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Choshon Petedo cuëte cuëec tsadsho isun: —Nasaded caid yacnocquid Esusbëd icquid mibi nec —capondash.
67 e, vendo a Pedro, que estava se aquentando, olhou para ele e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Adoaquien, Esusbëd icquid nebi, quetiapimbo yec Petedo: —¿Atotsi mibi quepe? Tantienquio yec tsadebi —quepondash.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Adec Petedo ambo tsadsho chido yuaidën istuidtanquin padpiden: —Esusbëd icquidquio nëid nec —quequin anocquido chuioapondash.
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Adoaquien: —¿Aidbëd icquidtabi nedi? —quepondash Petedo.
70 Mas ele o negou outra vez. E, pouco depois, os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente, tu és um deles, porque és também galileu.
71 Adoaquien: —Ëmbi tantiacmaidquio nec quequin abimbo chiembi. Ëmbi abimbo chienquio icsho ma ëbi chian anëdënquiacno Nuquin Papan nënepanuna —quepondash Petedo comapenen chiec.
71 E ele começou a imprecar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Adnubien cachina padpidec cuëdpondash. Adsho tantiashun, “Cachina daëdec cuëdabicnuc ëmbi tantiacmaidquio Esus nec, quequin mimbi chiendac tedestedec onquequin,” quequin Esusën chioshi quequin tantiec unësquio yanec shubianquiopondash Petedo.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás tu. E, retirando-se dali, chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.