Marcos 14
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NAA
1 Adashic, bëyuc tishaid unësmenuequid aton shubu datamenuequin Isadaidbo tsusedpabon nidaidën capuquid yuaded cuesunepampic. Aid tantiaid ushëbëdtabi pan bidisquesa tantiaid ushë Pascuas caid daëdec ushash choendac. Aid chonoshe queshun isadaidbo tsusiobon Esus nibëmbededpondash.
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 Aden nibënec: —Pascuas ushë tantiec Edusaden yacno matses dadpen cho-choec. Matses dadpen choabicnuc ismenquiocquin Esus bedtiad. Bedsho isash, Padi. Bedenda, queuidash nëishun comapenen nuqui cuestsiashe —quepondash isadaidbo tsusiobo.
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Adnubien Betania caid yacno tabadquin Esusën Simonën shubun puduedshun pepondash. Simon daushacbimboecquid, nami mishac tantiadenquiocquid icsho Esusën bëdamiaid nepondash. Adec puduedshun pec tabadnubi comapenec noadquid bëec chido puduedpondash. Piucquid dadpen menequin comapenec noadquid bedquid chido nec. Ambi bedaid sedunte postichoquid dëusunaid dëchictanquin Esus chidon machiuimpondash.
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Aden machiuinsho isash utsibo nëishun: —¿Atotsieshun machiuino?
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 Noadte menequin piucquid dadpen bedshun aton na nibëdquid dadpen menetsiandac —quec onquecuededpanëdash Esus machiuimboed chido chushcaic.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Aden chushcasho tantiashien Esus onquec nadpondash: —Chushcainda. ¿Mitsanada nediosh? Ambi noadte machiuimboed bëdaidquio nec.
6 Mas Jesus disse:
7 Badiadquidën-badiadquidënquiec ënëdenquio yec aton na nibëdquid ënabi iquec. Aidi menenu queshun mimbi menepec. Ëbien nashuntiapimbo iquendac.
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Ëbi unësabicnuc nëid chidon tantiaquin chococanuequin nacbimboen noadte machiuimpaboc.
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 Abimbo chiembique. Tantia. Nuquin Papan shubu abentsëquën tabadaid chuiquimbi ëbi machiuimboedën naidtsen tantiaquidon chuiben-chuibenendac —quepondash Esus.
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 Adnubien Udas Iscadiote, Esusbëd icquid abentsëc, Esus bedmenu, quianec isadaidbo tsusiobo yacno nidpondash.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Adec nidequi isadaidbo tsusiobo yacno choshon Esus mibi bedmembi quequin chuituidac bëdambo icpac caondash aido. Adembidi: —Esus ëbi bedmesho isun piucquid mibi menembi —quecuededpac caondash. Adsho tantiash nidanec, ¿Mitsipadentsimbi bedmepe? quec tabadquin caimpac caondash Udasën.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 Adashien penun isadaidbo utsibon nidaidën capuquid cuesunenubien: —Cuesuniaid pambid penu queshun, ¿mitsishunquiembi nacnempatsia? —quepondash Esusbëd icquido.
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 Adsho tantiash Esus abëd icquid daëd chiec nadpondash: —Edusaden yacno nidquimbi dadan acte bësho istuidash tsibananec aidbëdi nidta.
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 Aden aid tsibanec puduedash, ¿Ëbi tabadte quënë mitsimbo iquec? ëbëd icquidobëdtan penu, quiosh chuiquid, quequin shubu icbo chuita.
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 Aden chiac buanshun dectatomeshun abuc quënë dapa mibi ismendac. Ambo pete sante cueste iquendac. Ashunquio penun nacnenta —quepondash Esus ambi daëd chuimiaid caic.
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 Aden chiac abëd icquid daëd Edusaden yacno nidquin Esusën chiacpadomboen bëquedshun tsibananash puduedshun penun nacnempondash.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Adnubien inchëshbudtsëqui aid daëdtsëqui yacno Esusbëd icquid utsibo chopondash.
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 Adec choash pec tabadnubien: —Abimbo chiembique. Tantia. Ëbëdtan pequid abentsëcshun isadaidbo tsusiobo ëbi bedmendac —quepondash Esus.
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 Adsho tantiash, Icsambo iquec, quequin tantiec: —¿Ëbida chienquio ique? —quepondash abëd icquidtedi.
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 Adoaquien: —Mibëd icquid nebi, quec mibitedi. Padnuen abentsëcshun ëbëdtambi pete cuëshën ënë punshun pequidën ëbi chieshënquido bedmendac.
20 Jesus respondeu:
21 Nuquin Papan chuimiacpadomboen aton madombo chidon tishac matsesaid ëbi unës uate anoentsëqui yanec. Ëbi bedmequid icsamboshë iquendac. Abi cuidte icsamboshë icnushe queshun aidi tishenquiocpatecnëdan —quepondash Esus.
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 Adashic pebededquin pete bedshun Nuquin Papa chiec onquetanquin pete cuësh-cuëshun abëd icquido menebanquin: —Nëid pete cuëshë ëmbi piaid con dadabëd daëdacpadquiec Esus unësash abi tantiaquid ëbi icnuc Esus ëbëdi iquec quequin tantiata —capondash Esusën.
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 Adembidi dëshote bedshun uba caid actequid icnuc Nuquin Papa padpiden chuishun abëd icquido menebanac acpondash.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 —Nëid acquin Esusded Nuquin Papan cuidac aton intac siebudpamboec unësposh. Aton madoded cuidshun Nuquin Papan ëbi padenquio iquec quequin nëid acquin tantiata.
24 Então lhes disse:
25 Uba caid ënë nidaidënshun padpiden aquenquiocquimbi Nuquin Papan shubunshun actequid chuca mibëdtambi aquendambi —quepondash Esus abëd icquido caic.
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 Aden chiash Nuquin Papan naid chiec cuëdënanec macuësh Odibos caid yacno nidoapondash.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Adshumbic Esusën: —Esus tantiaquid nebi quesa mibitedi nendac. Nuquin Papan chiampidpadquid mibitedi nad iqueque. Chuinu. Tantia, mibi.
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Unës uac uincuenash Cadidia yacno ëbia nidoaindabi. Mibitsen ambo nidta —capondash Esusën abëd icquido chuiquin.
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Adoaquien: —Esus tantiaquid nebi quenquio utsitedi icnuc ëbien padenquio iquec —quepondash Petedo.
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 Aden Petedon chuisho tantiash: —Abimbo chiembique. Tantia. Nëid inchëshëmbi cachina bënë daëdec cuëdanabicnuc Esus tantiesa nebi, quequin mimbi tedesteden chiendac —quepondash Esus Petedo caic.
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Adsho tantiash: —Esus tantiaquid mibi icsho mibi aidbëdta unës uaimbi, cac, Esus tantiesa nebi, quenquio iquendabi —quepondash Petedo comapenec onquec. Adecbidi Esusbëd icquidtedi onquepondash.
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 Adashic cuëte odibo caid dadpen icsho Quetsemani quequin cuënacno choash nidtuidash: —Nuquin Papa chuinuec udi nidebique. Nëmbobi tabad —quepac caondash Esus abëd icquido caic.
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 Aden chianec Petedo, Acobo, Uan nëidted cho quianec bëyucanec nidec Esus, Matsestedi icsaid cuidtequid ëmbi bedshunsho isun Nuquin Papan ëbi istiapimbo iquec, quequin tantiec unësquioshë yampondash.
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Adquio iquec: —Ëbibi unësquioshë yec udictsëc nidebi. Chieshtomane queshun nëmbobi tabadquin Nuquin Papa chuiban —quepac caondash Esus ambi nëid 3ted, Cho, caboed chiec.
34 E lhes disse:
35 Aden chianec udictsëc nidash Nuquin Papa chuinuec nidaidën uebudash uec onquec: —¿Adabi adquid icmenquioctsia? Papa —quepac caondash Esus Nuquin Papa chiec.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Aden chuishumbic: —Papa, mimbi natiapimbo ictequid nibëdec. Adquid icquin matses cuidtequid bedshunquid con mado icmenquio iquembi queshun mimbi adoenquioctsiandac, Papa. Ëbi bunacpaden nainquiocquin mibi bunacpadomboen nata, Papa —capac caondash Esusën Nuquin Papa chuiquin.
36 E dizia:
37 Aden chiash choquin abëd choboed 3ted icquid usho istuidec Petedo caic: —Simon, ¿ushecta ne? ¿Ëbibi chieshmane quiash yuecpactsëc iquec ushenquio yec tabadtiapimboda icco?
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 Chieshmane queshun Nuquin Papa chuita Nuquin Papan chiaid niacmenuequidën Satanas caidën chiaid tantiamane queshun. Chieshenquio iquebi quiash dacuëdash badedquio mibi chieshendac —quepac caondash Esus.
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Aden chiash ambi Nuquin Papa chuibocno nidoashun ambi chuibocpadembi Nuquin Papa Esusën chuioapac caondash.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Adtanec choashumbic abëd choboedo adecbidi ushacsho istuidoapac caondash. Ushcasquiec tabadec, Ushenquioccobi, quequin chuitiapimbo yec otacquio tabadpac caondash.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Adnubien padpidec nidoashun Nuquin Papa chuioatanec choec: —¿Uimabudashta tiboquec ushec ne? Padi. Ushenquio yec isucun. Nuquin Papan madombo chidon tishac matsesaid ëbi icsho nëbimbobi ëbi chieshënquidon bedmeque.
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 Nidtoash ëbëdi nid. Ënden choaye. Is —quetuidpac caondash Esus abi bednuec choquido isec.
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 Aden chuinubien Esusbëd icboedquiobi Udasbëd matses dadpen cho-chopondash. Cho-choquid utsi-utsiec chështe sanampamboec chonobi utsi cueste sanampamboec chopondash. Aidted Udasën chiac isadaidbo tsusiobon chomiaido nepondash.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Esus bednuequid tantiamenuen ambiabi Udasën: —Ëmbi tanchoccaid mimbi bedtequid nendac. Aidquiobi bedshun buanta. Cuenushe queshun bëdamboen ista —capac caondash.
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 Aden chiashic aidobëdi choquimbi: —Icbo —quequin Udasën Esus tanchoccatuidpondash.
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Aden Udasën tanchoccasho isun Esus bedpondash.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 Adnubien anocquid abentsëcshun chështe sananquin isadaidbo tsusio dapan ancaidën pabiate auc abentsëc pateshunepondash.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Adnubien: —¿Cuesanquid Esus nec, queshun utsin cueste sananubi utsibon chështe sananec ëbi bedecta cho-choec ne?
48 Jesus lhes disse:
49 Badiadquidën-badiadquidënquiec Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid umanuc daquënë uaidën tabadquin matses tantiamenuen chuibaniombi mibitedi tabadnubi. Ambo icshobi ¿atotsieshumbini mimbi bedenquiocpo? Nuquin Papan chiacpadomboen nëbi mimbi ëbi bedec, —quepondash Esus abi bedquido caic.
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 Adec onquesho tantiashun cuenquin abëd icquidtedishun Esus niampondash.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 Adec cuenubini nëbi caniquid yequi Esus tsibananec nidpondac. Dashcute isad-isadquid dasiuidanec nidquin Esus tsibampondambi. Aden tsibanshobi Esus chieshënquidon bedpondashi.
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 Aden bedac dasiuidte bëdaidquio nianec dadauidquio cuempondabi.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Adnubien, isadaidbo tsusio dapa, matses tantiec Nuquin Papa chiec onquequido yacno Esus buampondash. Aden buanec puduednu quiacnombobi isadaidbo tsusiobo utsibo iccuededec tabadpondash.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Aden Esus buanubi tsyuec choquin Petedo cuemboedën tsibananec isadaidbo tsusio dapan shubu umanuc daquënë uaidën puduedpondash. Adec puduedash Esus cuenushe quequin isquido tabadacno ambotsen cuëte cuëec tsadpondash Petedo.
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 Adec Petedo tsadnubien Esus unës uate bunquin Esus icsambocquid nec quequin chuiquid ¿Ada icpec? quequin nibënquin adquid tsusiobon istuidabicpondash.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 Abimbo chiacbimboen dadpenshun chuibededpondash. Aden chuiquin abentsëcshun chiacpadomboen chienquiocquin utsin chuioapondash.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Adnubien, Chuinu. Tantia, queshun Esusën chiacbimboen utsi uain chuipondash utsibon.
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 Aden chuinubien utsi onquec: —Naden Esusën chuisho tantiombique. Tantia. Chuinu. “Nëid, Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid chicbanendambi. Aden chicbanshumbic daëdec ushquin matsesën naidpenquio isadnuc ëmbibi naindambi,” quequin Esusën chuipondash —quepondash utsi.
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 Aden abentsëcshun chuinubi utsin aden chienquiocquin chuipondash.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Aden chuisho tantiash isadaidbo tsusio dapa nënantanquio nidtoash nidquin: —¿Mimbi chiacpadomboen chiecta nec? ¿Abimbo chuiquidta nëidtedi neque? Chui. Tantianu —capondash isadaidbo tsusio dapan Esus chuiquin.
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 Adsho tantiash ëcbedenquio yec otacquio nidsho isash: —¿Nuquin Papan chomiaidquio, Quidistu caid, Bëdambocquidën mado nebi, quecta mibi ique? —queoapondash isadaidbo tsusio dapa Esus caic.
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Adoaquien Esus: —Ai, aidi nebi. Nuquin Papan madombo matsesaid abuc nidoashic Nadatiambocquidën dayun abiucquio tsadash abu ushun ëbi chosho matsesën isendac —quepondash Esus.
62 Jesus respondeu:
63 Adsho tantiash, Icsamboen chiec, quec abi daëd dasiuidaid bëntsecquid dached-dachedquiash: —¿Atotsieshun Esusën icsamboen naosh, quequin chuimenuen utsi nibëmpe nuqui?
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 Nuquin Papa icsamboen Esusën chuisho mimbi tantioc. ¿Midapaden mimbi chieque? Tantianu. Chui —capondash isadaidbo tsusio dapan tsusio utsibo chuiquin.
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 Adsho tantiashun Esus dacuishtuaquin utsibon tauapondash. Adotanquin dashcuten bëpucshun ambibi cuestanequi: —¿Tsuntsin mibi cuesposh? Comapenen tantiaquidquio mibi neque. Ëbi chui. Tantianu —capondash Esus chuiquin.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 Adnubien Petedo umanuc daquënë uaidën tsadnubi isadaidbo tsusio dapan yua chido chopondash.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 Choshon Petedo cuëte cuëec tsadsho isun: —Nasaded caid yacnocquid Esusbëd icquid mibi nec —capondash.
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 Adoaquien, Esusbëd icquid nebi, quetiapimbo yec Petedo: —¿Atotsi mibi quepe? Tantienquio yec tsadebi —quepondash.
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 Adec Petedo ambo tsadsho chido yuaidën istuidtanquin padpiden: —Esusbëd icquidquio nëid nec —quequin anocquido chuioapondash.
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 Adoaquien: —¿Aidbëd icquidtabi nedi? —quepondash Petedo.
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 Adoaquien: —Ëmbi tantiacmaidquio nec quequin abimbo chiembi. Ëmbi abimbo chienquio icsho ma ëbi chian anëdënquiacno Nuquin Papan nënepanuna —quepondash Petedo comapenen chiec.
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 Adnubien cachina padpidec cuëdpondash. Adsho tantiashun, “Cachina daëdec cuëdabicnuc ëmbi tantiacmaidquio Esus nec, quequin mimbi chiendac tedestedec onquequin,” quequin Esusën chioshi quequin tantiec unësquio yanec shubianquiopondash Petedo.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.