Marcos 14

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Adashic, bëyuc tishaid unësmenuequid aton shubu datamenuequin Isadaidbo tsusedpabon nidaidën capuquid yuaded cuesunepampic. Aid tantiaid ushëbëdtabi pan bidisquesa tantiaid ushë Pascuas caid daëdec ushash choendac. Aid chonoshe queshun isadaidbo tsusiobon Esus nibëmbededpondash.
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 Aden nibënec: —Pascuas ushë tantiec Edusaden yacno matses dadpen cho-choec. Matses dadpen choabicnuc ismenquiocquin Esus bedtiad. Bedsho isash, Padi. Bedenda, queuidash nëishun comapenen nuqui cuestsiashe —quepondash isadaidbo tsusiobo.
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Adnubien Betania caid yacno tabadquin Esusën Simonën shubun puduedshun pepondash. Simon daushacbimboecquid, nami mishac tantiadenquiocquid icsho Esusën bëdamiaid nepondash. Adec puduedshun pec tabadnubi comapenec noadquid bëec chido puduedpondash. Piucquid dadpen menequin comapenec noadquid bedquid chido nec. Ambi bedaid sedunte postichoquid dëusunaid dëchictanquin Esus chidon machiuimpondash.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 Aden machiuinsho isash utsibo nëishun: —¿Atotsieshun machiuino?
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 Noadte menequin piucquid dadpen bedshun aton na nibëdquid dadpen menetsiandac —quec onquecuededpanëdash Esus machiuimboed chido chushcaic.
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Aden chushcasho tantiashien Esus onquec nadpondash: —Chushcainda. ¿Mitsanada nediosh? Ambi noadte machiuimboed bëdaidquio nec.
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 Badiadquidën-badiadquidënquiec ënëdenquio yec aton na nibëdquid ënabi iquec. Aidi menenu queshun mimbi menepec. Ëbien nashuntiapimbo iquendac.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Ëbi unësabicnuc nëid chidon tantiaquin chococanuequin nacbimboen noadte machiuimpaboc.
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 Abimbo chiembique. Tantia. Nuquin Papan shubu abentsëquën tabadaid chuiquimbi ëbi machiuimboedën naidtsen tantiaquidon chuiben-chuibenendac —quepondash Esus.
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Adnubien Udas Iscadiote, Esusbëd icquid abentsëc, Esus bedmenu, quianec isadaidbo tsusiobo yacno nidpondash.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Adec nidequi isadaidbo tsusiobo yacno choshon Esus mibi bedmembi quequin chuituidac bëdambo icpac caondash aido. Adembidi: —Esus ëbi bedmesho isun piucquid mibi menembi —quecuededpac caondash. Adsho tantiash nidanec, ¿Mitsipadentsimbi bedmepe? quec tabadquin caimpac caondash Udasën.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 Adashien penun isadaidbo utsibon nidaidën capuquid cuesunenubien: —Cuesuniaid pambid penu queshun, ¿mitsishunquiembi nacnempatsia? —quepondash Esusbëd icquido.
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Adsho tantiash Esus abëd icquid daëd chiec nadpondash: —Edusaden yacno nidquimbi dadan acte bësho istuidash tsibananec aidbëdi nidta.
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 Aden aid tsibanec puduedash, ¿Ëbi tabadte quënë mitsimbo iquec? ëbëd icquidobëdtan penu, quiosh chuiquid, quequin shubu icbo chuita.
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Aden chiac buanshun dectatomeshun abuc quënë dapa mibi ismendac. Ambo pete sante cueste iquendac. Ashunquio penun nacnenta —quepondash Esus ambi daëd chuimiaid caic.
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 Aden chiac abëd icquid daëd Edusaden yacno nidquin Esusën chiacpadomboen bëquedshun tsibananash puduedshun penun nacnempondash.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Adnubien inchëshbudtsëqui aid daëdtsëqui yacno Esusbëd icquid utsibo chopondash.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 Adec choash pec tabadnubien: —Abimbo chiembique. Tantia. Ëbëdtan pequid abentsëcshun isadaidbo tsusiobo ëbi bedmendac —quepondash Esus.
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 Adsho tantiash, Icsambo iquec, quequin tantiec: —¿Ëbida chienquio ique? —quepondash abëd icquidtedi.
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 Adoaquien: —Mibëd icquid nebi, quec mibitedi. Padnuen abentsëcshun ëbëdtambi pete cuëshën ënë punshun pequidën ëbi chieshënquido bedmendac.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 Nuquin Papan chuimiacpadomboen aton madombo chidon tishac matsesaid ëbi unës uate anoentsëqui yanec. Ëbi bedmequid icsamboshë iquendac. Abi cuidte icsamboshë icnushe queshun aidi tishenquiocpatecnëdan —quepondash Esus.
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Adashic pebededquin pete bedshun Nuquin Papa chiec onquetanquin pete cuësh-cuëshun abëd icquido menebanquin: —Nëid pete cuëshë ëmbi piaid con dadabëd daëdacpadquiec Esus unësash abi tantiaquid ëbi icnuc Esus ëbëdi iquec quequin tantiata —capondash Esusën.
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Adembidi dëshote bedshun uba caid actequid icnuc Nuquin Papa padpiden chuishun abëd icquido menebanac acpondash.
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 —Nëid acquin Esusded Nuquin Papan cuidac aton intac siebudpamboec unësposh. Aton madoded cuidshun Nuquin Papan ëbi padenquio iquec quequin nëid acquin tantiata.
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 Uba caid ënë nidaidënshun padpiden aquenquiocquimbi Nuquin Papan shubunshun actequid chuca mibëdtambi aquendambi —quepondash Esus abëd icquido caic.
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Aden chiash Nuquin Papan naid chiec cuëdënanec macuësh Odibos caid yacno nidoapondash.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Adshumbic Esusën: —Esus tantiaquid nebi quesa mibitedi nendac. Nuquin Papan chiampidpadquid mibitedi nad iqueque. Chuinu. Tantia, mibi.
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Unës uac uincuenash Cadidia yacno ëbia nidoaindabi. Mibitsen ambo nidta —capondash Esusën abëd icquido chuiquin.
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Adoaquien: —Esus tantiaquid nebi quenquio utsitedi icnuc ëbien padenquio iquec —quepondash Petedo.
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 Aden Petedon chuisho tantiash: —Abimbo chiembique. Tantia. Nëid inchëshëmbi cachina bënë daëdec cuëdanabicnuc Esus tantiesa nebi, quequin mimbi tedesteden chiendac —quepondash Esus Petedo caic.
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Adsho tantiash: —Esus tantiaquid mibi icsho mibi aidbëdta unës uaimbi, cac, Esus tantiesa nebi, quenquio iquendabi —quepondash Petedo comapenec onquec. Adecbidi Esusbëd icquidtedi onquepondash.
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Adashic cuëte odibo caid dadpen icsho Quetsemani quequin cuënacno choash nidtuidash: —Nuquin Papa chuinuec udi nidebique. Nëmbobi tabad —quepac caondash Esus abëd icquido caic.
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 Aden chianec Petedo, Acobo, Uan nëidted cho quianec bëyucanec nidec Esus, Matsestedi icsaid cuidtequid ëmbi bedshunsho isun Nuquin Papan ëbi istiapimbo iquec, quequin tantiec unësquioshë yampondash.
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Adquio iquec: —Ëbibi unësquioshë yec udictsëc nidebi. Chieshtomane queshun nëmbobi tabadquin Nuquin Papa chuiban —quepac caondash Esus ambi nëid 3ted, Cho, caboed chiec.
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 Aden chianec udictsëc nidash Nuquin Papa chuinuec nidaidën uebudash uec onquec: —¿Adabi adquid icmenquioctsia? Papa —quepac caondash Esus Nuquin Papa chiec.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Aden chuishumbic: —Papa, mimbi natiapimbo ictequid nibëdec. Adquid icquin matses cuidtequid bedshunquid con mado icmenquio iquembi queshun mimbi adoenquioctsiandac, Papa. Ëbi bunacpaden nainquiocquin mibi bunacpadomboen nata, Papa —capac caondash Esusën Nuquin Papa chuiquin.
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 Aden chiash choquin abëd choboed 3ted icquid usho istuidec Petedo caic: —Simon, ¿ushecta ne? ¿Ëbibi chieshmane quiash yuecpactsëc iquec ushenquio yec tabadtiapimboda icco?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 Chieshmane queshun Nuquin Papa chuita Nuquin Papan chiaid niacmenuequidën Satanas caidën chiaid tantiamane queshun. Chieshenquio iquebi quiash dacuëdash badedquio mibi chieshendac —quepac caondash Esus.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Aden chiash ambi Nuquin Papa chuibocno nidoashun ambi chuibocpadembi Nuquin Papa Esusën chuioapac caondash.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Adtanec choashumbic abëd choboedo adecbidi ushacsho istuidoapac caondash. Ushcasquiec tabadec, Ushenquioccobi, quequin chuitiapimbo yec otacquio tabadpac caondash.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Adnubien padpidec nidoashun Nuquin Papa chuioatanec choec: —¿Uimabudashta tiboquec ushec ne? Padi. Ushenquio yec isucun. Nuquin Papan madombo chidon tishac matsesaid ëbi icsho nëbimbobi ëbi chieshënquidon bedmeque.
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Nidtoash ëbëdi nid. Ënden choaye. Is —quetuidpac caondash Esus abi bednuec choquido isec.
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 Aden chuinubien Esusbëd icboedquiobi Udasbëd matses dadpen cho-chopondash. Cho-choquid utsi-utsiec chështe sanampamboec chonobi utsi cueste sanampamboec chopondash. Aidted Udasën chiac isadaidbo tsusiobon chomiaido nepondash.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 Esus bednuequid tantiamenuen ambiabi Udasën: —Ëmbi tanchoccaid mimbi bedtequid nendac. Aidquiobi bedshun buanta. Cuenushe queshun bëdamboen ista —capac caondash.
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Aden chiashic aidobëdi choquimbi: —Icbo —quequin Udasën Esus tanchoccatuidpondash.
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Aden Udasën tanchoccasho isun Esus bedpondash.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Adnubien anocquid abentsëcshun chështe sananquin isadaidbo tsusio dapan ancaidën pabiate auc abentsëc pateshunepondash.
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Adnubien: —¿Cuesanquid Esus nec, queshun utsin cueste sananubi utsibon chështe sananec ëbi bedecta cho-choec ne?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Badiadquidën-badiadquidënquiec Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid umanuc daquënë uaidën tabadquin matses tantiamenuen chuibaniombi mibitedi tabadnubi. Ambo icshobi ¿atotsieshumbini mimbi bedenquiocpo? Nuquin Papan chiacpadomboen nëbi mimbi ëbi bedec, —quepondash Esus abi bedquido caic.
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Adec onquesho tantiashun cuenquin abëd icquidtedishun Esus niampondash.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Adec cuenubini nëbi caniquid yequi Esus tsibananec nidpondac. Dashcute isad-isadquid dasiuidanec nidquin Esus tsibampondambi. Aden tsibanshobi Esus chieshënquidon bedpondashi.
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 Aden bedac dasiuidte bëdaidquio nianec dadauidquio cuempondabi.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Adnubien, isadaidbo tsusio dapa, matses tantiec Nuquin Papa chiec onquequido yacno Esus buampondash. Aden buanec puduednu quiacnombobi isadaidbo tsusiobo utsibo iccuededec tabadpondash.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Aden Esus buanubi tsyuec choquin Petedo cuemboedën tsibananec isadaidbo tsusio dapan shubu umanuc daquënë uaidën puduedpondash. Adec puduedash Esus cuenushe quequin isquido tabadacno ambotsen cuëte cuëec tsadpondash Petedo.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 Adec Petedo tsadnubien Esus unës uate bunquin Esus icsambocquid nec quequin chuiquid ¿Ada icpec? quequin nibënquin adquid tsusiobon istuidabicpondash.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 Abimbo chiacbimboen dadpenshun chuibededpondash. Aden chuiquin abentsëcshun chiacpadomboen chienquiocquin utsin chuioapondash.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Adnubien, Chuinu. Tantia, queshun Esusën chiacbimboen utsi uain chuipondash utsibon.
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 Aden chuinubien utsi onquec: —Naden Esusën chuisho tantiombique. Tantia. Chuinu. “Nëid, Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid chicbanendambi. Aden chicbanshumbic daëdec ushquin matsesën naidpenquio isadnuc ëmbibi naindambi,” quequin Esusën chuipondash —quepondash utsi.
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 Aden abentsëcshun chuinubi utsin aden chienquiocquin chuipondash.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Aden chuisho tantiash isadaidbo tsusio dapa nënantanquio nidtoash nidquin: —¿Mimbi chiacpadomboen chiecta nec? ¿Abimbo chuiquidta nëidtedi neque? Chui. Tantianu —capondash isadaidbo tsusio dapan Esus chuiquin.
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 Adsho tantiash ëcbedenquio yec otacquio nidsho isash: —¿Nuquin Papan chomiaidquio, Quidistu caid, Bëdambocquidën mado nebi, quecta mibi ique? —queoapondash isadaidbo tsusio dapa Esus caic.
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Adoaquien Esus: —Ai, aidi nebi. Nuquin Papan madombo matsesaid abuc nidoashic Nadatiambocquidën dayun abiucquio tsadash abu ushun ëbi chosho matsesën isendac —quepondash Esus.
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 Adsho tantiash, Icsamboen chiec, quec abi daëd dasiuidaid bëntsecquid dached-dachedquiash: —¿Atotsieshun Esusën icsamboen naosh, quequin chuimenuen utsi nibëmpe nuqui?
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 Nuquin Papa icsamboen Esusën chuisho mimbi tantioc. ¿Midapaden mimbi chieque? Tantianu. Chui —capondash isadaidbo tsusio dapan tsusio utsibo chuiquin.
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Adsho tantiashun Esus dacuishtuaquin utsibon tauapondash. Adotanquin dashcuten bëpucshun ambibi cuestanequi: —¿Tsuntsin mibi cuesposh? Comapenen tantiaquidquio mibi neque. Ëbi chui. Tantianu —capondash Esus chuiquin.
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 Adnubien Petedo umanuc daquënë uaidën tsadnubi isadaidbo tsusio dapan yua chido chopondash.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 Choshon Petedo cuëte cuëec tsadsho isun: —Nasaded caid yacnocquid Esusbëd icquid mibi nec —capondash.
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Adoaquien, Esusbëd icquid nebi, quetiapimbo yec Petedo: —¿Atotsi mibi quepe? Tantienquio yec tsadebi —quepondash.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Adec Petedo ambo tsadsho chido yuaidën istuidtanquin padpiden: —Esusbëd icquidquio nëid nec —quequin anocquido chuioapondash.
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 Adoaquien: —¿Aidbëd icquidtabi nedi? —quepondash Petedo.
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 Adoaquien: —Ëmbi tantiacmaidquio nec quequin abimbo chiembi. Ëmbi abimbo chienquio icsho ma ëbi chian anëdënquiacno Nuquin Papan nënepanuna —quepondash Petedo comapenen chiec.
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 Adnubien cachina padpidec cuëdpondash. Adsho tantiashun, “Cachina daëdec cuëdabicnuc ëmbi tantiacmaidquio Esus nec, quequin mimbi chiendac tedestedec onquequin,” quequin Esusën chioshi quequin tantiec unësquio yanec shubianquiopondash Petedo.
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.