Marcos 12
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs VC
1 Aden chiashic, isadaidbo tsusiobon nacpadomboen naid nec quequin tantiec utsi chiacbimboec Esus nadpondash: —Chuinu. Tantia. Icbon aton tiedën uba caiduidquio nitsinshun cueste bënitsinaidën otadnidec cuidian-cuidianec dadpen bacuëec. Sinash didiesho icbon bedec. Aid nitsinshun icbon daquënë uaic. Aden daquënë uashun yuecshun uba ënë chinun tsuc-tsucte nacnemposh. Aden nacnenshun uba ampenushe queshun isec tabadte shubutsen shubu uaposh. Aden aid shubu uash nidnuequin abi tied nashunquid, Ista, quequin chianec nidposh icbo.
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 “Adec nidequi nidaid utsi yacno choash yuec tabadash, Uba sinashe. Con uba bedtan, cac, aton yua nidposh.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Adec nidboed tied yacno chosho isun tied icbo nashunquidon bedshun cuestanquin menenquiocquin aton icbo yacno nidmeoaposh.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 Adoacsho isboshic, Uba bedtan, cac yua utsitsen nidoaposh. Tied yacno chosho bedshun cuestanquin aidtsen aton icbo yacno nidmeoaposh tied icbo nashunquidon.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 “Adosho isash, Padi, quenquiocquimbidi, Con uba bedtan, cac yua utsitsen nidoaposh. Aidi tied icbo nashunquidon cuesuneposh. Adembidi, tied icbon nidmiaid utsi-utsien abi tied nashunquidon cuesosh. Aden nabanquimbi utsi-utsien cuesuneposh.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 “Adsho isash tied icbo nadposh: Nëid, con madombo abentsëqui nec. Ëbi cudasaid nec. Aidi tsyuec con tied yacno nidmembi. Aidi chosho isun, Tied icbon madombo nec, queshun bëdamboen istsiash, queshun aton madombo nidmeposh.
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 “Aden nidmiac ancuenquio chosho isash, Tied icbon madombo choeque. Is. Aton papa unësan aton papa yacpadec icbo icoanushe queshun tied icbo nuqui icnun aidi cuesunenuna, quecuededposh tied icbo nashunquido.
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 “Adec onquetanquin aton icbon madombotsen bedshun cuesuneshun daquënë uaid mabudacquin nebudposh.
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 Adoacsho tantiashun ¿atotsi tied icbon napec? Naden naindac. Utsibëd aton tied yacno nidshun abi nashunuidboed cuesuneshun utsibo abi nashunquido icmendac —quepondash Esus.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 Aden chuishumbic Esusën: —¿Adomboembidi chuiquin Nuquin Papan dada uamiampid tantienquioda icco? Nad iqueque. Tantia.
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 Nuquin Papan naid bëdambo iquec.
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 Adsho tantiash, Ëbitedishun isuidaidbimboecnuc chuibanec quequin tantiec isadaidbo tsusiobo Esus bedtiadquio icpondash. Adnubien Esus onquesho dadpenshun tantiabededpondash. Dadpen icsho isash dacuëdcuededec Esus bednu quenquio yec nidanepondash chieshëmënquido isadaidbo tsusiobo.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 Isadaidbo tsusiobo nidshun padiseyobo edodesbobëdta istuidshun: —Nëidon Esus icsamboen chuimetsiash —queshun aido Esus yacno nidmepondash.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Aden nidmiac Esus yacno choshon abentsëcshun Esus nadopondash: —Ambia tantiaquid, matsesën tantiamiacpadpenquiocquid mibi yec Nuquin Papan tantiacpadomboen chuibanquidien mibi nec. Adquid icquin ëbi chui. Tantianu. Shocosh piucquid bec cho quequin bedshunquid, isadaidpembo ancaquid, Sesad cuëmëdquid nec. ¿Aden meniaid bëdambo iquec, quequin Nuquin Papan chiaidta nepec?
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 ¿Adambi menepeba? —quepondash padiseyobobëd edodesbo Esus caic.
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Adsho tantiashun bëpondash. Adoaquien: —Sananquin isme. ¿Tsutsibimboecnuc dada uaid iqueque? Chui. Tantianu —capondash Esusën.
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 Adoaquien: —Ai, aidën na nec. Aid bec cho, quesho meneta. Adembidi Nuquin Papa Nuquin Icbo icquin, Nata, cacpadomboen naban —capondash Esusën.
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Adnubien saduseyobotsen Esus yacno cho-chopondash. Unësaid uincuentiapimbo iquec quequin tantiaquido aido nepondash. Aido cho-choash nadpondash:
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 —Moisesën dada uapampid nad iqueque. Tantia. chuinu. Chidochoquid bacuë tishmiabi yec unësan unësboedën chido aton utsin bedtequid nec. Aden bedshun ma bacuë tishmepanuna. Aden tishmiac unësaidën tishmiaidbimboec ma icpanuna, quequin chuipampid nec —quepondash saduseyobo.
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 Aden chuishumbic: —Aden nata quequin Nuquin Papan chiaid icnuc, aton mado 7ted tishpondash. Abia tishaid canishun aton chido bedshun bacuë tishmiabi yec unëspondash.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 Adsho isun abi tsibanquidën aid chidobidi bedshun bacuë tishmiambo yec unësoapondash. Adembidi abi tsibanquidën
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 aton utsi unësan aid chidobidi bedshun tishmiambo yec unësoapondash bacuë nibëdquio yec. Adecbidi dadatedi unësbudnepondash. Adecbidi chidotsen unësoapondash.
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 Adec unësash abuc tabadequi, ¿Mitsicquidën chido aid icpatsiashe? Chui. Tantianu —capondash saduseyobon Esus chuiquin.
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 Adoaquien Esus: —Nuquin Papan chiaid mimbi icsamboen tantiec. Adembidi ambi nadatiambocquin naid mimbi icsamboen tantiaoaic.
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Nad iqueque. Tantia. Unësaid uincuenash abuc tabadquin chido bedesa nendac. Adecbidi aton champi bedmesa aton papa nendac. Nuquin Papan uaido mayan bëda unësesa yacpadquiec matses uincuenash unësesa iquec caidesa nendac.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 Adembidi unësash uincuenaid tantianu queshun ¿Moisesën dada uaid isenquioda ictionda? Aidën cuëtempi abibi nëdënquesho istanec nidtuidquin nadec Nuquin Papa onquesho tantiapampic: “Min tsusedpabon Papa nebi. Abadauanën Papa nebi. Adecbidi Isaquën Papa nebi. Adecbidi Acobon Papa nebi,” quequin Nuquin Papan chuisho tantiampic Moisesën.
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 Nuquin Papan chiacpadpenquiocquin Moisesën dada uapampid nec quequin mimbibi muaquin chienda. Chuinu. Tantia. Unësaidën Papa nebi quesa Nuquin Papa nec. Nami chodquiaid icquin Nuquin Papa tantiatiapimbo iquec. Aton nami chodquenubi aton tantiate icsho ambi uincuen uatequido Nuquin Papan tantiendac —quepondash Esus matses uincuente iquec quequin saduseyobo tantiamenuec.
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 Adec Esusbëd saduseyobo onquecuedednubien tsusedpabon nadomboen nata quequin chiaid tantiamequid abentsëc chopondash. Bëdamboen Esusën saduseyobo chuisho tantiash Esus icsamboen chuimenuec aidtsen: —Ëmbitsen tantianu. Chui. Nadomboen nata quequin chiaid Nuquin Papan dada uamepampid dadpen iquec. Dadpen icnuc, ¿mitsicquid aidpadquid utsi nibëdpec? —quepondash.
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Adoaquien Esus nadpondash: —Nëid chiaidpadquid utsi nibëdeque. Chuinu. Tantia. “Nuquin Icbo Nuquin Papa nec. Nuquin Icbo Abentsëcquiobi iquec.
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Adquid icsho ëbi tantiaquid isash bëdambo iquebi camequin Nuquin Papa tantiadoneta. Adecbidi ëbi yacpadecuidi icnu quenquio yec Nuquin Papa bunacpadquiec icnu quec bëdamboec tabadta. Adembidi ambi tantiacpaden tantianu quequin adombota. Adembidi aid tantiaquin bëdamboen nabanquiota.
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Aden nabanquin Nuquin Papa bëdambo icmequin utsibo adembidi bëdambo icmequin nabanta. Ëbi tantiaquin utsibon ëbi nashuntiadquidi nec, mimbi cacpaden utsibo tantiaquin nashunta.” Aden nata quequin Nuquin Papan dada uamepampid nec. Aidpadquid utsi nibëdec —quepondash Esus.
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Adoaquien Esus icsamboen chuimenuec choboed nadpondash: —Mimbi chuiboed abimbo iquec. Nuquin Papa abentsëcquiobi iquec. Aidpadquid utsi nibëdec.
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 Adembidi, ëbi tantiaquid isash bëdambo iquebi Nuquin Papa camequin tantiadoneta. Adecbidi mimbi tantiacpadomboen nainquio yec Nuquin Papan tantiacpadquiec icnu quec bëdamboec tabadta. Adquid icquin ambi tantiacpaden tantianu quequin adombota. Adembidi abi tantiaquin bëdamboen nabanquiota quequin chuitequidpadquid utsi nibëdec. Aden Nuquin Papa bëdambo icmequimbi utsibo adembidi bëdambo icmequin nabanta. Ëbi nashuntiadquidi nec, mimbi cacpaden utsibo tantiaquin nashunta, quequin chuitequidpadquid utsi nibëdec. Aden naquid Nuquin Papan bëdamboen isendac. Aden naisa, Con na Nuquin Papa menenu, quesho Nuquin Papan bëdamboen istiapimbo iquendac —queoapondash choboed.
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Aden choboedën bëdamboen chuioasho tantiash: —Nuquin Papan shubu abentsëquën tabadaid mimbi bëdamboen tantiatsempoc —quepondash Esus.
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 Abi icsamboen chuimenuequid utsi nibëdnuc Nuquin Papa tabadte shubu uashunaidën tabadquimbi Esusën Nuquin Papan dada uamiampid chuibanquin nadopondash: —Nuquin Papan chomiaidquio tsusedpa Dabidën mado nendac, quequin tsusedpabon chiaid tantiamequidon chiec. ¿Atotsi chuiquin naden chieque? Tantia. Chuinu.
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Naden Nuquin Papan Mayanën Dabid chuimiampic:
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 Aden Nuquin Papa icbo dapanquio aton dayunquio chomiaid chiec Dabid pado, Con icbo nec, quiashic, ¿mitsipadquiec, Con mado nec, queopampic? Nuquin Papan chometequid, aton mado, Dabidën icbo yec ¿mitsipadectsi Dabidën tsyuecquid icoapec? —quepondash Esus abibi chiadequi.
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Aden tantiamequimbi Esusën nadopondash: —Tsusedpabon nadomboen nata quequin chiaid tantiamequidën chuibansho tantienda. Aido nadquid iqueque. Tantia. Tsusiobimboec isadnu quiash abi dasiuidaid ënapen icquid dasiuidtenequid aido nec. Adecbidi tantiaquidquio yec tsusiobimboec isadnu quiash aton matses dadpen yacno capuquid nec.
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 Adomboembidi ëbi isoanu quiash Nuquin Papan chiaid chuibante shubun puduedash tsusiobëd tsadec. Adomboembidi ismenu quiash isedquido dadpen yacno choash shubu icbon dayunquio tsadoaic.
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 Aido bëdamboen nashumbimboen nianten na ampequid nec. Adembidi bëdambocquid nec camenuen yuen Nuquin Papa chiec. Adquid comapenen cuidtequid nendac —quepondash Esus.
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 Aden chiashic aton na bedtequid sandote tabëcaid tabadacno choash isec Esus uano tsadpondash. Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid tantiaquin nashunquidën nacnentsiash quequin aton na bedtequid bë-bëquin sandobansho isec tsadpondash. Adec tsadquin isquimbi aton na dadpen icquidën aton na bedtequid sando-sandonobi
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 aton na daëdpactsëcquidquio niante choquimbi aton shocosh piucquid daëdquiobictsëcquid sandopondash aton na utsi nibëdquiocnoc.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 Adosho isun abëd icquido chomeshun Esusën nadopondash: —Abimbo chiembique. Tantia. Niante aton na bedtequid dayun uanu quenquioctsëcquin Nuquin Papa tantiaquioquin sandoquidquio nec utsibon aden sandoenquiocnobi.
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 Utsibon aton na bedtequid dadpen uesenquiocquin sandobededposh. Aido daëdpactsëc icquid sandoacbimboen sandoquido nec quequin tantiembi. Adquidpenquio niante nec. ¿Bednun tedtsimbi dayunoape? quenquiocquin aton na daëdquiobictsëcquidi nibëdquiocnoc sandoposh nianten. Dadpen icquid sandoacbimboen sandosho aid isembi —quepondash Esus.
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.