Marcos 12

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Aden chiashic, isadaidbo tsusiobon nacpadomboen naid nec quequin tantiec utsi chiacbimboec Esus nadpondash: —Chuinu. Tantia. Icbon aton tiedën uba caiduidquio nitsinshun cueste bënitsinaidën otadnidec cuidian-cuidianec dadpen bacuëec. Sinash didiesho icbon bedec. Aid nitsinshun icbon daquënë uaic. Aden daquënë uashun yuecshun uba ënë chinun tsuc-tsucte nacnemposh. Aden nacnenshun uba ampenushe queshun isec tabadte shubutsen shubu uaposh. Aden aid shubu uash nidnuequin abi tied nashunquid, Ista, quequin chianec nidposh icbo.
1 E começou a falar-lhes por parábolas: Um homem plantou uma vinha, e cercou-a de um valado, e fundou nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra.
2 “Adec nidequi nidaid utsi yacno choash yuec tabadash, Uba sinashe. Con uba bedtan, cac, aton yua nidposh.
2 E, chegado o tempo, mandou um servo aos lavradores para que recebesse, dos lavradores, do fruto da vinha.
3 Adec nidboed tied yacno chosho isun tied icbo nashunquidon bedshun cuestanquin menenquiocquin aton icbo yacno nidmeoaposh.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o feriram e o mandaram embora vazio.
4 Adoacsho isboshic, Uba bedtan, cac yua utsitsen nidoaposh. Tied yacno chosho bedshun cuestanquin aidtsen aton icbo yacno nidmeoaposh tied icbo nashunquidon.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e eles, apedrejando-o, o feriram na cabeça, e o mandaram embora, tendo-o afrontado.
5 “Adosho isash, Padi, quenquiocquimbidi, Con uba bedtan, cac yua utsitsen nidoaposh. Aidi tied icbo nashunquidon cuesuneposh. Adembidi, tied icbon nidmiaid utsi-utsien abi tied nashunquidon cuesosh. Aden nabanquimbi utsi-utsien cuesuneposh.
5 E tornou a enviar-lhes outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns feriram e a outros mataram.
6 “Adsho isash tied icbo nadposh: Nëid, con madombo abentsëqui nec. Ëbi cudasaid nec. Aidi tsyuec con tied yacno nidmembi. Aidi chosho isun, Tied icbon madombo nec, queshun bëdamboen istsiash, queshun aton madombo nidmeposh.
6 Tendo ele, pois, ainda um seu filho amado, enviou-o também a estes por derradeiro, dizendo: Ao menos terão respeito ao meu filho.
7 “Aden nidmiac ancuenquio chosho isash, Tied icbon madombo choeque. Is. Aton papa unësan aton papa yacpadec icbo icoanushe queshun tied icbo nuqui icnun aidi cuesunenuna, quecuededposh tied icbo nashunquido.
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 “Adec onquetanquin aton icbon madombotsen bedshun cuesuneshun daquënë uaid mabudacquin nebudposh.
8 E, pegando dele, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Adoacsho tantiashun ¿atotsi tied icbon napec? Naden naindac. Utsibëd aton tied yacno nidshun abi nashunuidboed cuesuneshun utsibo abi nashunquido icmendac —quepondash Esus.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá, e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Aden chuishumbic Esusën: —¿Adomboembidi chuiquin Nuquin Papan dada uamiampid tantienquioda icco? Nad iqueque. Tantia.
10 Ainda não lestes esta Escritura:A pedra, que os edificadores rejeitaram,Esta foi posta por cabeça de esquina;
11 Nuquin Papan naid bëdambo iquec.
11 Isto foi feito pelo Senhor E é coisa maravilhosa aos nossos olhos?
12 Adsho tantiash, Ëbitedishun isuidaidbimboecnuc chuibanec quequin tantiec isadaidbo tsusiobo Esus bedtiadquio icpondash. Adnubien Esus onquesho dadpenshun tantiabededpondash. Dadpen icsho isash dacuëdcuededec Esus bednu quenquio yec nidanepondash chieshëmënquido isadaidbo tsusiobo.
12 E buscavam prendê-lo, mas temiam a multidão; porque entendiam que contra eles dizia esta parábola; e, deixando-o, foram-se.
13 Isadaidbo tsusiobo nidshun padiseyobo edodesbobëdta istuidshun: —Nëidon Esus icsamboen chuimetsiash —queshun aido Esus yacno nidmepondash.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem nalguma palavra.
14 Aden nidmiac Esus yacno choshon abentsëcshun Esus nadopondash: —Ambia tantiaquid, matsesën tantiamiacpadpenquiocquid mibi yec Nuquin Papan tantiacpadomboen chuibanquidien mibi nec. Adquid icquin ëbi chui. Tantianu. Shocosh piucquid bec cho quequin bedshunquid, isadaidpembo ancaquid, Sesad cuëmëdquid nec. ¿Aden meniaid bëdambo iquec, quequin Nuquin Papan chiaidta nepec?
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és homem de verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas à aparência dos homens, antes com verdade ensinas o caminho de Deus; é lícito dar o tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 ¿Adambi menepeba? —quepondash padiseyobobëd edodesbo Esus caic.
15 Então ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me uma moeda, para que a veja.
16 Adsho tantiashun bëpondash. Adoaquien: —Sananquin isme. ¿Tsutsibimboecnuc dada uaid iqueque? Chui. Tantianu —capondash Esusën.
16 E eles lha trouxeram. E disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Adoaquien: —Ai, aidën na nec. Aid bec cho, quesho meneta. Adembidi Nuquin Papa Nuquin Icbo icquin, Nata, cacpadomboen naban —capondash Esusën.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Adnubien saduseyobotsen Esus yacno cho-chopondash. Unësaid uincuentiapimbo iquec quequin tantiaquido aido nepondash. Aido cho-choash nadpondash:
18 Então os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele, e perguntaram-lhe, dizendo:
19 —Moisesën dada uapampid nad iqueque. Tantia. chuinu. Chidochoquid bacuë tishmiabi yec unësan unësboedën chido aton utsin bedtequid nec. Aden bedshun ma bacuë tishmepanuna. Aden tishmiac unësaidën tishmiaidbimboec ma icpanuna, quequin chuipampid nec —quepondash saduseyobo.
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de alguém, e deixasse a mulher e não deixasse filhos, seu irmão tomasse a mulher dele, e suscitasse descendência a seu irmão.
20 Aden chuishumbic: —Aden nata quequin Nuquin Papan chiaid icnuc, aton mado 7ted tishpondash. Abia tishaid canishun aton chido bedshun bacuë tishmiabi yec unëspondash.
20 Ora, havia sete irmãos, e o primeiro tomou a mulher, e morreu sem deixar descendência;
21 Adsho isun abi tsibanquidën aid chidobidi bedshun bacuë tishmiambo yec unësoapondash. Adembidi abi tsibanquidën
21 E o segundo também a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 aton utsi unësan aid chidobidi bedshun tishmiambo yec unësoapondash bacuë nibëdquio yec. Adecbidi dadatedi unësbudnepondash. Adecbidi chidotsen unësoapondash.
22 E tomaram-na os sete, sem, contudo, terem deixado descendência. Finalmente, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Adec unësash abuc tabadequi, ¿Mitsicquidën chido aid icpatsiashe? Chui. Tantianu —capondash saduseyobon Esus chuiquin.
23 Na ressurreição, pois, quando ressuscitarem, de qual destes será a mulher? porque os sete a tiveram por mulher.
24 Adoaquien Esus: —Nuquin Papan chiaid mimbi icsamboen tantiec. Adembidi ambi nadatiambocquin naid mimbi icsamboen tantiaoaic.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura não errais vós em razão de não saberdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Nad iqueque. Tantia. Unësaid uincuenash abuc tabadquin chido bedesa nendac. Adecbidi aton champi bedmesa aton papa nendac. Nuquin Papan uaido mayan bëda unësesa yacpadquiec matses uincuenash unësesa iquec caidesa nendac.
25 Porquanto, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos que estão nos céus.
26 Adembidi unësash uincuenaid tantianu queshun ¿Moisesën dada uaid isenquioda ictionda? Aidën cuëtempi abibi nëdënquesho istanec nidtuidquin nadec Nuquin Papa onquesho tantiapampic: “Min tsusedpabon Papa nebi. Abadauanën Papa nebi. Adecbidi Isaquën Papa nebi. Adecbidi Acobon Papa nebi,” quequin Nuquin Papan chuisho tantiampic Moisesën.
26 E, acerca dos mortos que houverem de ressuscitar, não tendes lido no livro de Moisés como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Nuquin Papan chiacpadpenquiocquin Moisesën dada uapampid nec quequin mimbibi muaquin chienda. Chuinu. Tantia. Unësaidën Papa nebi quesa Nuquin Papa nec. Nami chodquiaid icquin Nuquin Papa tantiatiapimbo iquec. Aton nami chodquenubi aton tantiate icsho ambi uincuen uatequido Nuquin Papan tantiendac —quepondash Esus matses uincuente iquec quequin saduseyobo tantiamenuec.
27 Ora, Deus não é de mortos, mas sim, é Deus de vivos. Por isso vós errais muito.
28 Adec Esusbëd saduseyobo onquecuedednubien tsusedpabon nadomboen nata quequin chiaid tantiamequid abentsëc chopondash. Bëdamboen Esusën saduseyobo chuisho tantiash Esus icsamboen chuimenuec aidtsen: —Ëmbitsen tantianu. Chui. Nadomboen nata quequin chiaid Nuquin Papan dada uamepampid dadpen iquec. Dadpen icnuc, ¿mitsicquid aidpadquid utsi nibëdpec? —quepondash.
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os tinha ouvido disputar, e sabendo que lhes tinha respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Adoaquien Esus nadpondash: —Nëid chiaidpadquid utsi nibëdeque. Chuinu. Tantia. “Nuquin Icbo Nuquin Papa nec. Nuquin Icbo Abentsëcquiobi iquec.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Adquid icsho ëbi tantiaquid isash bëdambo iquebi camequin Nuquin Papa tantiadoneta. Adecbidi ëbi yacpadecuidi icnu quenquio yec Nuquin Papa bunacpadquiec icnu quec bëdamboec tabadta. Adembidi ambi tantiacpaden tantianu quequin adombota. Adembidi aid tantiaquin bëdamboen nabanquiota.
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento, e de todas as tuas forças; este é o primeiro mandamento.
31 Aden nabanquin Nuquin Papa bëdambo icmequin utsibo adembidi bëdambo icmequin nabanta. Ëbi tantiaquin utsibon ëbi nashuntiadquidi nec, mimbi cacpaden utsibo tantiaquin nashunta.” Aden nata quequin Nuquin Papan dada uamepampid nec. Aidpadquid utsi nibëdec —quepondash Esus.
31 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Adoaquien Esus icsamboen chuimenuec choboed nadpondash: —Mimbi chuiboed abimbo iquec. Nuquin Papa abentsëcquiobi iquec. Aidpadquid utsi nibëdec.
32 E o escriba lhe disse: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que há um só Deus, e que não há outro além dele;
33 Adembidi, ëbi tantiaquid isash bëdambo iquebi Nuquin Papa camequin tantiadoneta. Adecbidi mimbi tantiacpadomboen nainquio yec Nuquin Papan tantiacpadquiec icnu quec bëdamboec tabadta. Adquid icquin ambi tantiacpaden tantianu quequin adombota. Adembidi abi tantiaquin bëdamboen nabanquiota quequin chuitequidpadquid utsi nibëdec. Aden Nuquin Papa bëdambo icmequimbi utsibo adembidi bëdambo icmequin nabanta. Ëbi nashuntiadquidi nec, mimbi cacpaden utsibo tantiaquin nashunta, quequin chuitequidpadquid utsi nibëdec. Aden naquid Nuquin Papan bëdamboen isendac. Aden naisa, Con na Nuquin Papa menenu, quesho Nuquin Papan bëdamboen istiapimbo iquendac —queoapondash choboed.
33 E que amá-lo de todo o coração, e de todo o entendimento, e de toda a alma, e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Aden choboedën bëdamboen chuioasho tantiash: —Nuquin Papan shubu abentsëquën tabadaid mimbi bëdamboen tantiatsempoc —quepondash Esus.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém ousava perguntar-lhe mais nada.
35 Abi icsamboen chuimenuequid utsi nibëdnuc Nuquin Papa tabadte shubu uashunaidën tabadquimbi Esusën Nuquin Papan dada uamiampid chuibanquin nadopondash: —Nuquin Papan chomiaidquio tsusedpa Dabidën mado nendac, quequin tsusedpabon chiaid tantiamequidon chiec. ¿Atotsi chuiquin naden chieque? Tantia. Chuinu.
35 E, falando Jesus, dizia, ensinando no templo: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Naden Nuquin Papan Mayanën Dabid chuimiampic:
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo:O Senhor disse ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
37 Aden Nuquin Papa icbo dapanquio aton dayunquio chomiaid chiec Dabid pado, Con icbo nec, quiashic, ¿mitsipadquiec, Con mado nec, queopampic? Nuquin Papan chometequid, aton mado, Dabidën icbo yec ¿mitsipadectsi Dabidën tsyuecquid icoapec? —quepondash Esus abibi chiadequi.
37 Pois, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é logo seu filho? E a grande multidão o ouvia de boa vontade.
38 Aden tantiamequimbi Esusën nadopondash: —Tsusedpabon nadomboen nata quequin chiaid tantiamequidën chuibansho tantienda. Aido nadquid iqueque. Tantia. Tsusiobimboec isadnu quiash abi dasiuidaid ënapen icquid dasiuidtenequid aido nec. Adecbidi tantiaquidquio yec tsusiobimboec isadnu quiash aton matses dadpen yacno capuquid nec.
38 E, ensinando-os, dizia-lhes: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Adomboembidi ëbi isoanu quiash Nuquin Papan chiaid chuibante shubun puduedash tsusiobëd tsadec. Adomboembidi ismenu quiash isedquido dadpen yacno choash shubu icbon dayunquio tsadoaic.
39 E das primeiras cadeiras nas sinagogas, e dos primeiros assentos nas ceias;
40 Aido bëdamboen nashumbimboen nianten na ampequid nec. Adembidi bëdambocquid nec camenuen yuen Nuquin Papa chiec. Adquid comapenen cuidtequid nendac —quepondash Esus.
40 Que devoram as casas das viúvas, e isso com pretexto de largas orações. Estes receberão mais grave condenação.
41 Aden chiashic aton na bedtequid sandote tabëcaid tabadacno choash isec Esus uano tsadpondash. Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid tantiaquin nashunquidën nacnentsiash quequin aton na bedtequid bë-bëquin sandobansho isec tsadpondash. Adec tsadquin isquimbi aton na dadpen icquidën aton na bedtequid sando-sandonobi
41 E, estando Jesus assentado defronte da arca do tesouro, observava a maneira como a multidão lançava o dinheiro na arca do tesouro; e muitos ricos deitavam muito.
42 aton na daëdpactsëcquidquio niante choquimbi aton shocosh piucquid daëdquiobictsëcquid sandopondash aton na utsi nibëdquiocnoc.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, deitou duas pequenas moedas, que valiam meio centavo.
43 Adosho isun abëd icquido chomeshun Esusën nadopondash: —Abimbo chiembique. Tantia. Niante aton na bedtequid dayun uanu quenquioctsëcquin Nuquin Papa tantiaquioquin sandoquidquio nec utsibon aden sandoenquiocnobi.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deitou mais do que todos os que deitaram na arca do tesouro;
44 Utsibon aton na bedtequid dadpen uesenquiocquin sandobededposh. Aido daëdpactsëc icquid sandoacbimboen sandoquido nec quequin tantiembi. Adquidpenquio niante nec. ¿Bednun tedtsimbi dayunoape? quenquiocquin aton na daëdquiobictsëcquidi nibëdquiocnoc sandoposh nianten. Dadpen icquid sandoacbimboen sandosho aid isembi —quepondash Esus.
44 Porque todos ali deitaram do que lhes sobejava, mas esta, da sua pobreza, deitou tudo o que tinha, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.