Marcos 12
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NVT
1 Aden chiashic, isadaidbo tsusiobon nacpadomboen naid nec quequin tantiec utsi chiacbimboec Esus nadpondash: —Chuinu. Tantia. Icbon aton tiedën uba caiduidquio nitsinshun cueste bënitsinaidën otadnidec cuidian-cuidianec dadpen bacuëec. Sinash didiesho icbon bedec. Aid nitsinshun icbon daquënë uaic. Aden daquënë uashun yuecshun uba ënë chinun tsuc-tsucte nacnemposh. Aden nacnenshun uba ampenushe queshun isec tabadte shubutsen shubu uaposh. Aden aid shubu uash nidnuequin abi tied nashunquid, Ista, quequin chianec nidposh icbo.
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 “Adec nidequi nidaid utsi yacno choash yuec tabadash, Uba sinashe. Con uba bedtan, cac, aton yua nidposh.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Adec nidboed tied yacno chosho isun tied icbo nashunquidon bedshun cuestanquin menenquiocquin aton icbo yacno nidmeoaposh.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Adoacsho isboshic, Uba bedtan, cac yua utsitsen nidoaposh. Tied yacno chosho bedshun cuestanquin aidtsen aton icbo yacno nidmeoaposh tied icbo nashunquidon.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 “Adosho isash, Padi, quenquiocquimbidi, Con uba bedtan, cac yua utsitsen nidoaposh. Aidi tied icbo nashunquidon cuesuneposh. Adembidi, tied icbon nidmiaid utsi-utsien abi tied nashunquidon cuesosh. Aden nabanquimbi utsi-utsien cuesuneposh.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 “Adsho isash tied icbo nadposh: Nëid, con madombo abentsëqui nec. Ëbi cudasaid nec. Aidi tsyuec con tied yacno nidmembi. Aidi chosho isun, Tied icbon madombo nec, queshun bëdamboen istsiash, queshun aton madombo nidmeposh.
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 “Aden nidmiac ancuenquio chosho isash, Tied icbon madombo choeque. Is. Aton papa unësan aton papa yacpadec icbo icoanushe queshun tied icbo nuqui icnun aidi cuesunenuna, quecuededposh tied icbo nashunquido.
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 “Adec onquetanquin aton icbon madombotsen bedshun cuesuneshun daquënë uaid mabudacquin nebudposh.
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 Adoacsho tantiashun ¿atotsi tied icbon napec? Naden naindac. Utsibëd aton tied yacno nidshun abi nashunuidboed cuesuneshun utsibo abi nashunquido icmendac —quepondash Esus.
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 Aden chuishumbic Esusën: —¿Adomboembidi chuiquin Nuquin Papan dada uamiampid tantienquioda icco? Nad iqueque. Tantia.
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Nuquin Papan naid bëdambo iquec.
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Adsho tantiash, Ëbitedishun isuidaidbimboecnuc chuibanec quequin tantiec isadaidbo tsusiobo Esus bedtiadquio icpondash. Adnubien Esus onquesho dadpenshun tantiabededpondash. Dadpen icsho isash dacuëdcuededec Esus bednu quenquio yec nidanepondash chieshëmënquido isadaidbo tsusiobo.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Isadaidbo tsusiobo nidshun padiseyobo edodesbobëdta istuidshun: —Nëidon Esus icsamboen chuimetsiash —queshun aido Esus yacno nidmepondash.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Aden nidmiac Esus yacno choshon abentsëcshun Esus nadopondash: —Ambia tantiaquid, matsesën tantiamiacpadpenquiocquid mibi yec Nuquin Papan tantiacpadomboen chuibanquidien mibi nec. Adquid icquin ëbi chui. Tantianu. Shocosh piucquid bec cho quequin bedshunquid, isadaidpembo ancaquid, Sesad cuëmëdquid nec. ¿Aden meniaid bëdambo iquec, quequin Nuquin Papan chiaidta nepec?
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 ¿Adambi menepeba? —quepondash padiseyobobëd edodesbo Esus caic.
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Adsho tantiashun bëpondash. Adoaquien: —Sananquin isme. ¿Tsutsibimboecnuc dada uaid iqueque? Chui. Tantianu —capondash Esusën.
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Adoaquien: —Ai, aidën na nec. Aid bec cho, quesho meneta. Adembidi Nuquin Papa Nuquin Icbo icquin, Nata, cacpadomboen naban —capondash Esusën.
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Adnubien saduseyobotsen Esus yacno cho-chopondash. Unësaid uincuentiapimbo iquec quequin tantiaquido aido nepondash. Aido cho-choash nadpondash:
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 —Moisesën dada uapampid nad iqueque. Tantia. chuinu. Chidochoquid bacuë tishmiabi yec unësan unësboedën chido aton utsin bedtequid nec. Aden bedshun ma bacuë tishmepanuna. Aden tishmiac unësaidën tishmiaidbimboec ma icpanuna, quequin chuipampid nec —quepondash saduseyobo.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Aden chuishumbic: —Aden nata quequin Nuquin Papan chiaid icnuc, aton mado 7ted tishpondash. Abia tishaid canishun aton chido bedshun bacuë tishmiabi yec unëspondash.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Adsho isun abi tsibanquidën aid chidobidi bedshun bacuë tishmiambo yec unësoapondash. Adembidi abi tsibanquidën
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 aton utsi unësan aid chidobidi bedshun tishmiambo yec unësoapondash bacuë nibëdquio yec. Adecbidi dadatedi unësbudnepondash. Adecbidi chidotsen unësoapondash.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Adec unësash abuc tabadequi, ¿Mitsicquidën chido aid icpatsiashe? Chui. Tantianu —capondash saduseyobon Esus chuiquin.
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Adoaquien Esus: —Nuquin Papan chiaid mimbi icsamboen tantiec. Adembidi ambi nadatiambocquin naid mimbi icsamboen tantiaoaic.
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Nad iqueque. Tantia. Unësaid uincuenash abuc tabadquin chido bedesa nendac. Adecbidi aton champi bedmesa aton papa nendac. Nuquin Papan uaido mayan bëda unësesa yacpadquiec matses uincuenash unësesa iquec caidesa nendac.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Adembidi unësash uincuenaid tantianu queshun ¿Moisesën dada uaid isenquioda ictionda? Aidën cuëtempi abibi nëdënquesho istanec nidtuidquin nadec Nuquin Papa onquesho tantiapampic: “Min tsusedpabon Papa nebi. Abadauanën Papa nebi. Adecbidi Isaquën Papa nebi. Adecbidi Acobon Papa nebi,” quequin Nuquin Papan chuisho tantiampic Moisesën.
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Nuquin Papan chiacpadpenquiocquin Moisesën dada uapampid nec quequin mimbibi muaquin chienda. Chuinu. Tantia. Unësaidën Papa nebi quesa Nuquin Papa nec. Nami chodquiaid icquin Nuquin Papa tantiatiapimbo iquec. Aton nami chodquenubi aton tantiate icsho ambi uincuen uatequido Nuquin Papan tantiendac —quepondash Esus matses uincuente iquec quequin saduseyobo tantiamenuec.
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Adec Esusbëd saduseyobo onquecuedednubien tsusedpabon nadomboen nata quequin chiaid tantiamequid abentsëc chopondash. Bëdamboen Esusën saduseyobo chuisho tantiash Esus icsamboen chuimenuec aidtsen: —Ëmbitsen tantianu. Chui. Nadomboen nata quequin chiaid Nuquin Papan dada uamepampid dadpen iquec. Dadpen icnuc, ¿mitsicquid aidpadquid utsi nibëdpec? —quepondash.
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Adoaquien Esus nadpondash: —Nëid chiaidpadquid utsi nibëdeque. Chuinu. Tantia. “Nuquin Icbo Nuquin Papa nec. Nuquin Icbo Abentsëcquiobi iquec.
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Adquid icsho ëbi tantiaquid isash bëdambo iquebi camequin Nuquin Papa tantiadoneta. Adecbidi ëbi yacpadecuidi icnu quenquio yec Nuquin Papa bunacpadquiec icnu quec bëdamboec tabadta. Adembidi ambi tantiacpaden tantianu quequin adombota. Adembidi aid tantiaquin bëdamboen nabanquiota.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Aden nabanquin Nuquin Papa bëdambo icmequin utsibo adembidi bëdambo icmequin nabanta. Ëbi tantiaquin utsibon ëbi nashuntiadquidi nec, mimbi cacpaden utsibo tantiaquin nashunta.” Aden nata quequin Nuquin Papan dada uamepampid nec. Aidpadquid utsi nibëdec —quepondash Esus.
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Adoaquien Esus icsamboen chuimenuec choboed nadpondash: —Mimbi chuiboed abimbo iquec. Nuquin Papa abentsëcquiobi iquec. Aidpadquid utsi nibëdec.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Adembidi, ëbi tantiaquid isash bëdambo iquebi Nuquin Papa camequin tantiadoneta. Adecbidi mimbi tantiacpadomboen nainquio yec Nuquin Papan tantiacpadquiec icnu quec bëdamboec tabadta. Adquid icquin ambi tantiacpaden tantianu quequin adombota. Adembidi abi tantiaquin bëdamboen nabanquiota quequin chuitequidpadquid utsi nibëdec. Aden Nuquin Papa bëdambo icmequimbi utsibo adembidi bëdambo icmequin nabanta. Ëbi nashuntiadquidi nec, mimbi cacpaden utsibo tantiaquin nashunta, quequin chuitequidpadquid utsi nibëdec. Aden naquid Nuquin Papan bëdamboen isendac. Aden naisa, Con na Nuquin Papa menenu, quesho Nuquin Papan bëdamboen istiapimbo iquendac —queoapondash choboed.
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Aden choboedën bëdamboen chuioasho tantiash: —Nuquin Papan shubu abentsëquën tabadaid mimbi bëdamboen tantiatsempoc —quepondash Esus.
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Abi icsamboen chuimenuequid utsi nibëdnuc Nuquin Papa tabadte shubu uashunaidën tabadquimbi Esusën Nuquin Papan dada uamiampid chuibanquin nadopondash: —Nuquin Papan chomiaidquio tsusedpa Dabidën mado nendac, quequin tsusedpabon chiaid tantiamequidon chiec. ¿Atotsi chuiquin naden chieque? Tantia. Chuinu.
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Naden Nuquin Papan Mayanën Dabid chuimiampic:
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 Aden Nuquin Papa icbo dapanquio aton dayunquio chomiaid chiec Dabid pado, Con icbo nec, quiashic, ¿mitsipadquiec, Con mado nec, queopampic? Nuquin Papan chometequid, aton mado, Dabidën icbo yec ¿mitsipadectsi Dabidën tsyuecquid icoapec? —quepondash Esus abibi chiadequi.
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Aden tantiamequimbi Esusën nadopondash: —Tsusedpabon nadomboen nata quequin chiaid tantiamequidën chuibansho tantienda. Aido nadquid iqueque. Tantia. Tsusiobimboec isadnu quiash abi dasiuidaid ënapen icquid dasiuidtenequid aido nec. Adecbidi tantiaquidquio yec tsusiobimboec isadnu quiash aton matses dadpen yacno capuquid nec.
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Adomboembidi ëbi isoanu quiash Nuquin Papan chiaid chuibante shubun puduedash tsusiobëd tsadec. Adomboembidi ismenu quiash isedquido dadpen yacno choash shubu icbon dayunquio tsadoaic.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Aido bëdamboen nashumbimboen nianten na ampequid nec. Adembidi bëdambocquid nec camenuen yuen Nuquin Papa chiec. Adquid comapenen cuidtequid nendac —quepondash Esus.
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Aden chiashic aton na bedtequid sandote tabëcaid tabadacno choash isec Esus uano tsadpondash. Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid tantiaquin nashunquidën nacnentsiash quequin aton na bedtequid bë-bëquin sandobansho isec tsadpondash. Adec tsadquin isquimbi aton na dadpen icquidën aton na bedtequid sando-sandonobi
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 aton na daëdpactsëcquidquio niante choquimbi aton shocosh piucquid daëdquiobictsëcquid sandopondash aton na utsi nibëdquiocnoc.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Adosho isun abëd icquido chomeshun Esusën nadopondash: —Abimbo chiembique. Tantia. Niante aton na bedtequid dayun uanu quenquioctsëcquin Nuquin Papa tantiaquioquin sandoquidquio nec utsibon aden sandoenquiocnobi.
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Utsibon aton na bedtequid dadpen uesenquiocquin sandobededposh. Aido daëdpactsëc icquid sandoacbimboen sandoquido nec quequin tantiembi. Adquidpenquio niante nec. ¿Bednun tedtsimbi dayunoape? quenquiocquin aton na daëdquiobictsëcquidi nibëdquiocnoc sandoposh nianten. Dadpen icquid sandoacbimboen sandosho aid isembi —quepondash Esus.
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.