Marcos 12
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs BKJ
1 Aden chiashic, isadaidbo tsusiobon nacpadomboen naid nec quequin tantiec utsi chiacbimboec Esus nadpondash: —Chuinu. Tantia. Icbon aton tiedën uba caiduidquio nitsinshun cueste bënitsinaidën otadnidec cuidian-cuidianec dadpen bacuëec. Sinash didiesho icbon bedec. Aid nitsinshun icbon daquënë uaic. Aden daquënë uashun yuecshun uba ënë chinun tsuc-tsucte nacnemposh. Aden nacnenshun uba ampenushe queshun isec tabadte shubutsen shubu uaposh. Aden aid shubu uash nidnuequin abi tied nashunquid, Ista, quequin chianec nidposh icbo.
1 E ele começou a falar-lhes por parábolas: Um certo homem plantou uma vinha, e colocou uma cerca viva em torno dela, e cavou nela um lagar, e edificou uma torre, e a deixou com uns lavradores, e foi para um país distante.
2 “Adec nidequi nidaid utsi yacno choash yuec tabadash, Uba sinashe. Con uba bedtan, cac, aton yua nidposh.
2 E na estação, enviou um servo aos lavradores para que ele pudesse receber do fruto da vinha.
3 Adec nidboed tied yacno chosho isun tied icbo nashunquidon bedshun cuestanquin menenquiocquin aton icbo yacno nidmeoaposh.
3 E eles pegando-o, espancaram-no e o mandaram embora sem nada.
4 Adoacsho isboshic, Uba bedtan, cac yua utsitsen nidoaposh. Tied yacno chosho bedshun cuestanquin aidtsen aton icbo yacno nidmeoaposh tied icbo nashunquidon.
4 E mais uma vez, ele enviou outro servo; e eles, apedrejando-o, feriram-no na cabeça, e o mandaram embora, completamente envergonhado.
5 “Adosho isash, Padi, quenquiocquimbidi, Con uba bedtan, cac yua utsitsen nidoaposh. Aidi tied icbo nashunquidon cuesuneposh. Adembidi, tied icbon nidmiaid utsi-utsien abi tied nashunquidon cuesosh. Aden nabanquimbi utsi-utsien cuesuneposh.
5 E novamente ele enviou outro; e a este mataram, e a muitos outros, espancando a uns e matando a outros.
6 “Adsho isash tied icbo nadposh: Nëid, con madombo abentsëqui nec. Ëbi cudasaid nec. Aidi tsyuec con tied yacno nidmembi. Aidi chosho isun, Tied icbon madombo nec, queshun bëdamboen istsiash, queshun aton madombo nidmeposh.
6 Tendo, portanto, ainda o seu filho amado, a este lhes enviou por último, dizendo: Eles respeitarão o meu filho.
7 “Aden nidmiac ancuenquio chosho isash, Tied icbon madombo choeque. Is. Aton papa unësan aton papa yacpadec icbo icoanushe queshun tied icbo nuqui icnun aidi cuesunenuna, quecuededposh tied icbo nashunquido.
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 “Adec onquetanquin aton icbon madombotsen bedshun cuesuneshun daquënë uaid mabudacquin nebudposh.
8 E eles tomando-o, mataram-no, e lançaram-no fora da vinha.
9 Adoacsho tantiashun ¿atotsi tied icbon napec? Naden naindac. Utsibëd aton tied yacno nidshun abi nashunuidboed cuesuneshun utsibo abi nashunquido icmendac —quepondash Esus.
9 O que fará, portanto, o senhor da vinha? Ele virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Aden chuishumbic Esusën: —¿Adomboembidi chuiquin Nuquin Papan dada uamiampid tantienquioda icco? Nad iqueque. Tantia.
10 Ainda não lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram se tornou a cabeça da esquina;
11 Nuquin Papan naid bëdambo iquec.
11 isso é obra do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Adsho tantiash, Ëbitedishun isuidaidbimboecnuc chuibanec quequin tantiec isadaidbo tsusiobo Esus bedtiadquio icpondash. Adnubien Esus onquesho dadpenshun tantiabededpondash. Dadpen icsho isash dacuëdcuededec Esus bednu quenquio yec nidanepondash chieshëmënquido isadaidbo tsusiobo.
12 E eles buscavam prendê-lo, mas temiam as pessoas; porque sabiam que ele havia falado a parábola contra eles; e deixando-o, foram pelo seu caminho.
13 Isadaidbo tsusiobo nidshun padiseyobo edodesbobëdta istuidshun: —Nëidon Esus icsamboen chuimetsiash —queshun aido Esus yacno nidmepondash.
13 E eles enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para surpreendê-lo em suas palavras.
14 Aden nidmiac Esus yacno choshon abentsëcshun Esus nadopondash: —Ambia tantiaquid, matsesën tantiamiacpadpenquiocquid mibi yec Nuquin Papan tantiacpadomboen chuibanquidien mibi nec. Adquid icquin ëbi chui. Tantianu. Shocosh piucquid bec cho quequin bedshunquid, isadaidpembo ancaquid, Sesad cuëmëdquid nec. ¿Aden meniaid bëdambo iquec, quequin Nuquin Papan chiaidta nepec?
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e não te preocupas com opinião de nenhum homem, quanto mais com a aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus em verdade; é lícito dar tributo a César, ou não?
15 ¿Adambi menepeba? —quepondash padiseyobobëd edodesbo Esus caic.
15 Nós daremos, ou não daremos? Mas ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me um denário, para que eu a veja.
16 Adsho tantiashun bëpondash. Adoaquien: —Sananquin isme. ¿Tsutsibimboecnuc dada uaid iqueque? Chui. Tantianu —capondash Esusën.
16 E eles trouxeram-lho. E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Adoaquien: —Ai, aidën na nec. Aid bec cho, quesho meneta. Adembidi Nuquin Papa Nuquin Icbo icquin, Nata, cacpadomboen naban —capondash Esusën.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Adnubien saduseyobotsen Esus yacno cho-chopondash. Unësaid uincuentiapimbo iquec quequin tantiaquido aido nepondash. Aido cho-choash nadpondash:
18 Então se aproximaram dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe, dizendo:
19 —Moisesën dada uapampid nad iqueque. Tantia. chuinu. Chidochoquid bacuë tishmiabi yec unësan unësboedën chido aton utsin bedtequid nec. Aden bedshun ma bacuë tishmepanuna. Aden tishmiac unësaidën tishmiaidbimboec ma icpanuna, quequin chuipampid nec —quepondash saduseyobo.
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, e deixasse sua esposa e não deixasse filhos, que seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
20 Aden chuishumbic: —Aden nata quequin Nuquin Papan chiaid icnuc, aton mado 7ted tishpondash. Abia tishaid canishun aton chido bedshun bacuë tishmiabi yec unëspondash.
20 Ora, havia sete irmãos; e o primeiro tomou a esposa, e morreu sem deixar descendência.
21 Adsho isun abi tsibanquidën aid chidobidi bedshun bacuë tishmiambo yec unësoapondash. Adembidi abi tsibanquidën
21 E o segundo a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 aton utsi unësan aid chidobidi bedshun tishmiambo yec unësoapondash bacuë nibëdquio yec. Adecbidi dadatedi unësbudnepondash. Adecbidi chidotsen unësoapondash.
22 E os sete a possuíram, sem deixar descendência; por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Adec unësash abuc tabadequi, ¿Mitsicquidën chido aid icpatsiashe? Chui. Tantianu —capondash saduseyobon Esus chuiquin.
23 Portanto, na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 Adoaquien Esus: —Nuquin Papan chiaid mimbi icsamboen tantiec. Adembidi ambi nadatiambocquin naid mimbi icsamboen tantiaoaic.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura vós não errais em razão de não conhecerdes as escrituras, nem o poder de Deus?
25 Nad iqueque. Tantia. Unësaid uincuenash abuc tabadquin chido bedesa nendac. Adecbidi aton champi bedmesa aton papa nendac. Nuquin Papan uaido mayan bëda unësesa yacpadquiec matses uincuenash unësesa iquec caidesa nendac.
25 Porque, ao ressuscitarem dentre os mortos, eles nem se casam, nem se dão em casamento; mas são como os anjos que estão no céu.
26 Adembidi unësash uincuenaid tantianu queshun ¿Moisesën dada uaid isenquioda ictionda? Aidën cuëtempi abibi nëdënquesho istanec nidtuidquin nadec Nuquin Papa onquesho tantiapampic: “Min tsusedpabon Papa nebi. Abadauanën Papa nebi. Adecbidi Isaquën Papa nebi. Adecbidi Acobon Papa nebi,” quequin Nuquin Papan chuisho tantiampic Moisesën.
26 E quanto aos mortos, que ressuscitarão; não lestes no livro de Moisés, como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Nuquin Papan chiacpadpenquiocquin Moisesën dada uapampid nec quequin mimbibi muaquin chienda. Chuinu. Tantia. Unësaidën Papa nebi quesa Nuquin Papa nec. Nami chodquiaid icquin Nuquin Papa tantiatiapimbo iquec. Aton nami chodquenubi aton tantiate icsho ambi uincuen uatequido Nuquin Papan tantiendac —quepondash Esus matses uincuente iquec quequin saduseyobo tantiamenuec.
27 Ele não é o Deus dos mortos, mas é o Deus dos vivos; portanto, vós errais grandemente.
28 Adec Esusbëd saduseyobo onquecuedednubien tsusedpabon nadomboen nata quequin chiaid tantiamequid abentsëc chopondash. Bëdamboen Esusën saduseyobo chuisho tantiash Esus icsamboen chuimenuec aidtsen: —Ëmbitsen tantianu. Chui. Nadomboen nata quequin chiaid Nuquin Papan dada uamepampid dadpen iquec. Dadpen icnuc, ¿mitsicquid aidpadquid utsi nibëdpec? —quepondash.
28 E vindo um dos escribas, ouvindo-os discutirem, e percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Adoaquien Esus nadpondash: —Nëid chiaidpadquid utsi nibëdeque. Chuinu. Tantia. “Nuquin Icbo Nuquin Papa nec. Nuquin Icbo Abentsëcquiobi iquec.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, ó Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Adquid icsho ëbi tantiaquid isash bëdambo iquebi camequin Nuquin Papa tantiadoneta. Adecbidi ëbi yacpadecuidi icnu quenquio yec Nuquin Papa bunacpadquiec icnu quec bëdamboec tabadta. Adembidi ambi tantiacpaden tantianu quequin adombota. Adembidi aid tantiaquin bëdamboen nabanquiota.
30 e tu amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda tua alma, e com toda a tua mente, e com toda a tua força; este é o primeiro mandamento.
31 Aden nabanquin Nuquin Papa bëdambo icmequin utsibo adembidi bëdambo icmequin nabanta. Ëbi tantiaquin utsibon ëbi nashuntiadquidi nec, mimbi cacpaden utsibo tantiaquin nashunta.” Aden nata quequin Nuquin Papan dada uamepampid nec. Aidpadquid utsi nibëdec —quepondash Esus.
31 E o segundo é semelhante, a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Adoaquien Esus icsamboen chuimenuec choboed nadpondash: —Mimbi chuiboed abimbo iquec. Nuquin Papa abentsëcquiobi iquec. Aidpadquid utsi nibëdec.
32 E o escriba lhe disse: Bem, Mestre, tu disseste a verdade; pois há um único Deus, e não há outro além dele;
33 Adembidi, ëbi tantiaquid isash bëdambo iquebi Nuquin Papa camequin tantiadoneta. Adecbidi mimbi tantiacpadomboen nainquio yec Nuquin Papan tantiacpadquiec icnu quec bëdamboec tabadta. Adquid icquin ambi tantiacpaden tantianu quequin adombota. Adembidi abi tantiaquin bëdamboen nabanquiota quequin chuitequidpadquid utsi nibëdec. Aden Nuquin Papa bëdambo icmequimbi utsibo adembidi bëdambo icmequin nabanta. Ëbi nashuntiadquidi nec, mimbi cacpaden utsibo tantiaquin nashunta, quequin chuitequidpadquid utsi nibëdec. Aden naquid Nuquin Papan bëdamboen isendac. Aden naisa, Con na Nuquin Papa menenu, quesho Nuquin Papan bëdamboen istiapimbo iquendac —queoapondash choboed.
33 e amá-lo com todo o coração, com toda a compreensão, e com toda a alma, e com toda a força, e de amar ao seu próximo como a si mesmo, é mais do que todas as ofertas queimadas e sacrifícios.
34 Aden choboedën bëdamboen chuioasho tantiash: —Nuquin Papan shubu abentsëquën tabadaid mimbi bëdamboen tantiatsempoc —quepondash Esus.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Tu não estás longe do reino de Deus. E nenhum homem depois disso ousou fazer-lhe pergunta alguma.
35 Abi icsamboen chuimenuequid utsi nibëdnuc Nuquin Papa tabadte shubu uashunaidën tabadquimbi Esusën Nuquin Papan dada uamiampid chuibanquin nadopondash: —Nuquin Papan chomiaidquio tsusedpa Dabidën mado nendac, quequin tsusedpabon chiaid tantiamequidon chiec. ¿Atotsi chuiquin naden chieque? Tantia. Chuinu.
35 E Jesus respondeu e disse, enquanto ensinava no templo: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Naden Nuquin Papan Mayanën Dabid chuimiampic:
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O SENHOR disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu faça os teus inimigos por escabelo.
37 Aden Nuquin Papa icbo dapanquio aton dayunquio chomiaid chiec Dabid pado, Con icbo nec, quiashic, ¿mitsipadquiec, Con mado nec, queopampic? Nuquin Papan chometequid, aton mado, Dabidën icbo yec ¿mitsipadectsi Dabidën tsyuecquid icoapec? —quepondash Esus abibi chiadequi.
37 Porque, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele então seu filho? E pessoas comuns o ouviam de boa vontade.
38 Aden tantiamequimbi Esusën nadopondash: —Tsusedpabon nadomboen nata quequin chiaid tantiamequidën chuibansho tantienda. Aido nadquid iqueque. Tantia. Tsusiobimboec isadnu quiash abi dasiuidaid ënapen icquid dasiuidtenequid aido nec. Adecbidi tantiaquidquio yec tsusiobimboec isadnu quiash aton matses dadpen yacno capuquid nec.
38 E ele dizia-lhes na sua doutrina: Guardai-vos dos escribas, que adoram andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados,
39 Adomboembidi ëbi isoanu quiash Nuquin Papan chiaid chuibante shubun puduedash tsusiobëd tsadec. Adomboembidi ismenu quiash isedquido dadpen yacno choash shubu icbon dayunquio tsadoaic.
39 e os principais assentos nas sinagogas, e os lugares mais altos nos banquetes;
40 Aido bëdamboen nashumbimboen nianten na ampequid nec. Adembidi bëdambocquid nec camenuen yuen Nuquin Papa chiec. Adquid comapenen cuidtequid nendac —quepondash Esus.
40 que devoram as casas das viúvas, e sob pretexto fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
41 Aden chiashic aton na bedtequid sandote tabëcaid tabadacno choash isec Esus uano tsadpondash. Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid tantiaquin nashunquidën nacnentsiash quequin aton na bedtequid bë-bëquin sandobansho isec tsadpondash. Adec tsadquin isquimbi aton na dadpen icquidën aton na bedtequid sando-sandonobi
41 E sentou-se Jesus defronte do tesouro, e observava como a multidão lançava dinheiro no tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 aton na daëdpactsëcquidquio niante choquimbi aton shocosh piucquid daëdquiobictsëcquid sandopondash aton na utsi nibëdquiocnoc.
42 E vindo ali uma viúva pobre, depositou dois leptos, que valem um quadrante.
43 Adosho isun abëd icquido chomeshun Esusën nadopondash: —Abimbo chiembique. Tantia. Niante aton na bedtequid dayun uanu quenquioctsëcquin Nuquin Papa tantiaquioquin sandoquidquio nec utsibon aden sandoenquiocnobi.
43 E ele chamando a si os seus discípulos, disse-lhes: Na verdade eu vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que depositaram no tesouro;
44 Utsibon aton na bedtequid dadpen uesenquiocquin sandobededposh. Aido daëdpactsëc icquid sandoacbimboen sandoquido nec quequin tantiembi. Adquidpenquio niante nec. ¿Bednun tedtsimbi dayunoape? quenquiocquin aton na daëdquiobictsëcquidi nibëdquiocnoc sandoposh nianten. Dadpen icquid sandoacbimboen sandosho aid isembi —quepondash Esus.
44 porque todos eles depositaram da sua abundância; mas ela depositou tudo o que tinha, todo o seu meio de vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.