Marcos 10
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NTLH
1 Aden abëd icquido chuiquin nainashic Esus aidobëdi nidaid Cadidia caid yacnoësh nidquin nidaid Udeya caid yacno matambidanec nidquin acte Odan caid potepondash. Ambo choash tabadsho isash padpidec matses dadpen cho-choapondash. Adec cho-chosho isun Nuquin Papan chiaid chuibanoapondash Esusën.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 Adecbidi cho-choquid padiseyobon Esus Nuquin Papan chiaid icsamboen chuinu queshun: —Aton chido bedash bunenquio yanshun cuemec. ¿Aden naicta bëdambo iqueque? Tantianu. Chui —capondash Esus chuiquin.
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 Adoaquien: —¿Atotsi quequin Moisesën chuipampic? —queoapondash Esus.
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 Adoaquien: —Aton chido bedash bunenquio yanshun, Con chido icsambocquid nec, quequin ambi tantiacpaden aton bënën dada uashun nidmiacsho isash, Padi, quenquiocpampic Moises —quepondash padiseyobo.
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 Adoaquien Esus: —Nuquin Papan chiaid tantiesa tsusedpabo yansho isash, Padi. Adenda, quenquio Moises icpampic.
5 Então Jesus disse:
6 Nadomboen Nuquin Papan tauapampic. Dada abentsëc uashumbic chido abentsëcbidi uashun dada menepampic.
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 Adomboembidi nanuec dada aton tita aton papabëd tabadenquio yec aton chido bedash abëdi ambi quënë uaidëmbi tabadec.
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 Aden aton chido bedash tabadequi matses abentsëc icboedi daëdec. Matses daëd icboedi abentsëc yacbimboec tabadec.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 Aden dada aton chidobëdta Nuquin Papan daëd uacsho ma cuëshëdmenquio icpanuna —quepondash Esus.
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Aden chiash shubun puduedacsho: —Mimbi chuiboed ëbitedi tantiame —capondash abëd icquidon.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Adoaquien: —Aton chido bedshun chudshun nidmeshun chido utsi bedquid Nuquin Papan menepampid niacquin tantiesa nec.
11 E Jesus respondeu:
12 Adembidi chido aton bënën bedac aton bënë nianshun dada utsi bedmequid Nuquin Papan menepampid niacquin tantiesa neoaic —quepondash Esus.
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 Adnubien: Con bacuë mishquin Esusën bëdambo icmetsiash, quequin Esus yacno aton bacuëbo anin bë-bëpondash. Aden bë-bësho isun: —Padi. Esusën naid utsi neque. Bacuëbo buantan —capondash Esusbëd icquidon.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Aden nidmesho isash nëishash: —Bacuëbo nidmenda. Ma cho-chono. Anin chiacpadomboen tantiaquidquio bacuëbo neque. Adomboembidi badedquio Nuquin Papan chiaid tantiendac. Nuquin Papan shubu abentsëquën tabadquid aido nec.
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Abimbo chiembique. Tantia. Nuquin Papan chiaid bacuëbon badedquio tantiacpaden tantiesa Nuquin Papa yacno puduedtiapimbo iquendac —quepondash Esus.
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Aden chuitanquin bacuëbo dayumbanquin mamishec, Nëid bacuë bëdambo icme, Papa, quequin Nuquin Papa chuipondash Esusën.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Aden bacuëbo chianec auëshquio puduanec nidshobien dada abentsëc titinquec choquin bëquedtanec danëshën sebudash tsadec: —Chuibanquin tantiamianquid, bëdambocquid mibi neque. ¿Nuquin Papan shubu abentsëquën tabadnuequin atotsimbi napeba? —quepondash choboed Esus chiec.
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Adoaquien Esus: —¿Nuquin Papabëdtabidabi mibi bëdambocquid nec, ëbi cape mimbi? Nuquin Papauidtsëqui bëdambocquidquio nec
18 Jesus respondeu:
19 —quequin chiec abi onquec: —¿Nuquin Papan nadomboen nata quequin dada uamiampidtedi nabanquidta ne? Aidtedi mimbi tantiapec. Nad iqueque. Tantia: “cuesunianenda; adembidi min chidouidi chudquid icta; adembidi, ampenda; adecbidi, utsi chiec muainda; adecbidi, utsin na bedesabimboec muainda; adembidi papabëdtan titan chiaid chieshënenda.” ¿Aidtedi Nuquin Papan dada uamiampid nabanquidta ne? —quepondash Esus choboed caic.
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 Adoaquien: —Abimbo chiembique. Tantia, Icbo. Aidtedi nabanquidquio nebi. Bacuëctsëc icquimbi adquid nabanondambi ënenquiocquin —quepondash choboed.
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Adsho tantiash, Aidbëd icte bunebi, quequin ambibi tantiec Esus nadpondash: —Nuquin Papan chuiquin dada uamiaid nabanec mibi nec. Ambi dada uacmaid iquec. Aidi mimbi nabi iquec. Nadquid iqueque. Tantia. Min shubuno nidshun mitsana mimbi tantiaidquio menebanquin piucquid bedshun aton na nibëdquid meneban. Aden menebanash Nuquin Papan chiaid tantiaquidquio mibi iquendac. Adec Nuquin Papa tantiaquidquio yec ëbëd iquec cho —quepondash Esus.
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 Adsho tantiash choboed mamënenquio yec unësquio yec nidpondash con na menebantiapimbo iquebi quiash.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Adec nidsho isun abitedi bëisbanec Esus: —Aton na dadpen icquidën, Con na tantiequi Nuquin Papan shubu abentsëquën tabadnu, quequin tantiauidtsec. Adquid Nuquin Papan shubun puduedesa nec —quepondash abëd icquido chiec.
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 Aden Esusën chuisho tantiash, ¿Abimboda capec? quequin ambibi tantiec abëd icquido otacquio tabadsho isec Esus: —Abuido, Nuquin Papan shubu abentsëquën matses badedquio puduedtiapimbo iquec.
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 Adembidi shëcuën puduedte nidaidën capuquid dapan badedquio tantiatiapimbo iquec. Puduedquin ismiac puduedec. Adembidi Nuquin Papan shubu abentsëquën puduedmianquid matsesën badedquio tantiatiapimbo iquec. Ambi tantiacpadequi puduedte bunec —quepondash Esus.
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Adsho tantiash abëd icquido, ¿Abimbobida capec? quetsëcquiec onquecuededpondash. Adec tabadequi: —Ambi tantiacpadequi puduedtiapimbocnoc ¿tsutsi puduedquid icpeba? —quepondash abëd icquido Esus chiec.
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Adoaquien comapenen bëisec Esus nadpondash: —Ambibi tantiaquin naquid Nuquin Papan shubu abentsëquën puduedtiapimbo iquec. Matses abibi puduedtiapimbocnoc Nuquin Papambien abi yacno yuedanquid mibi tantiamendac —quepondash Esus.
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 Aden chiaquien Petedo nadpondash: —Chuinu. Tantia, Icbo. Mibëd icnu, quequin abitedi nianondambi. Adembidi mibëd icquid utsibon abitedimbo nianondash. ¿Atotsi ëbitedi menetsia? —quepondash Petedo Esus chiec.
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Adoaquien: —Abimbo chiembique. Tantia. Esusbëd icnu queshun Nuquin Papan shubu abentsëquën tabadte iquec quequin chuinuequidën aton shububëdta nianquin aton shubun icquid aton tied chedobëdta nianendac. Adquid ambi nianëdaidtedimbocsho
29 Jesus respondeu:
30 daëd uaquin Nuquin Papan menendac. Nëbi shubu utsin-utsinquiec mibi puduedcuenec. Adecbidi Nuquin Papan shubu abentsëquën tabadquid abi tantiaquido mibëd icquid dadpen iquec. Adquid icnuc mibi chieshënquidbidi iquendac. Yuecash ënëdenquio yec Nuquin Papan shubun mibi tabadendac mibi chieshënquid nibëdacno.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 Nidaidënshun chuiquid icboedi Nuquin Papa yacno tabadquin utsi nashunquid mibi iquendac. Adecbidi nidaidën tabadquin nashunquid icboedi Nuquin Papa yacno tabadquin chuiquid iquendac. Nashunesa yec chuiquid icboedi Nuquin Papan shubun puduedash utsi nashunquid adquid iquendac —quepondash Esus.
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Aden chianec Edusaden caid yacno podquedën nidec Esus bëyucanec nidpondash. Edusaden yacno padpidec choacshobini bedshun unës uaic quequin chiashi, ¿Dacuëdenquioda ambo Esus nidoapec? quetsëcquiec abëd icquido tsyuec nidanepondash. Adnubien abi tsibanquid utsibo dacuëdecbidi nidanepondash. Adnubien: —Ëbëd icquidouidtsëqui padpiden chuioanu —quiash Esus nidtuidshun cho-chosho isquin naden abi mëyante chuiquin tauapondash:
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 —Chuinu. Bëdamboen tantia. Nuquibi Edusaden yacno nidec. Ambo nidacsho ëbi bedshun ëbi matsesaid Nuquin Papan madombo isadaidbo tsusiobo menendac. Aden meniac icsaquidbimboecnuc ëbi icsamboen chuibanec onquecuededash, Icsambocquid Esus nec. Unës uamequimbien ictiad, quendac ëbi caic. Adec onqueshun ëbi buanshun isadaidpembo ancaquid ëbi meneoaindac.
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 Aden meniac bedshun aidon ëbi oncain mamënshumbededquimbi dacuishtuashumbi cuestanquin buanshun ëbi unës uaindac. Aden unës uac daëdec ushash uincuenoaindabi —quepondash Esus abi uincuente ambibi chiec.
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Aden chiaquien Acobo Uambëd Esusën dayuntsëqui choash: —Mibi chuinu. Tantia. ¿Ëbi daëdshun chiacpadomboen ëbi daëdi nashunenquioda mimbi icpe? —quepondash.
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Adoaquien: —¿Atotsimbi mibi nashuneque? Ëbi chui. Tantianu —capondash Esusën.
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 Adoaquien: —Abuc nidoash chuiquid dapambo mibi icquin utsi ismequin min dayunquio ëquë tsadumbudcuenquin ëbi daëdi tsadunta —capondash Uanën Acobobëdtan Esus chuiquin.
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Aden aid daëdshun chiaquien: —Tantienquiocquin mimbi chioc. Icsaquid matsestedi nec, quequin Nuquin Papan aido cuidenquiocquin ëbi aton madombo bëdambocquidded cuidendac. ¿Ada ëbipadquid mibi icpatsia? —capondash Esusën.
38 Jesus respondeu:
39 Adoaquien: —Ai, adquid tantiembi —quepondash.
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 Aden chiec abi onquec: —Abuc nidash chuiquidquio iquec con dayunquio ëquë tsadbudcuenec tsadec cho, quetiapimbo iquebi. Nuquin Papambien ambi tantiaidquio aden chiendac. Ëmbi padenquio iquec —quepondash Esus Uambëdta Acobo chiec.
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Aden Esusën chiaqui abëd icquidquio utsitedi Acobobëdtan Uanën chuiboed tantiash nëishcuededpondash.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Adec nëishash tabadsho isash: —Cho —quepondash Esus. Aden chomiash: —Utsi namequid isadaidpembo nec quequin mimbi tantiec. Aidon matses utsi yuaquin mëyanquin namebanec.
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Aden namesa mibi nec. Chuiquid dapa icnu quiash utsi nashunquid icta.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 Adecbidi tsusio icnu quiash yuabimboe yec utsin namiaid icta.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 Adquid icnuec Nuquin Papan madombo matsesash nidaidën tabadobi. Ancanquid iquenquio yec nashumënquidquio nebi. Adquid yec matses icsaid bedshunash ëbided cuidadec unësendabi —quepondash Esus.
45 Porque até o
46 Aden chiashic Edico caid yacno chonobi abi tsibanquid utsibo dadpen cho-chopondash. Ambo tabadash abitedi puduampondash. Puduanash nidquin isaquien bëshuaid, Timeyon mado, Badtimeyo cuëmëdquid podqued cuëman tsadpondash. Piucquid bednu quequin cainec podqued cuëman tsadpondash.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 Ambo tsadquimbi, Esus Nasaded caid yacnocquid choec, quequin utsin chiac: —Esus, Chuiquid Dapa, Dabidën madon, ëbi tantiaquin nashun —quequin chiec cuëdpondash bëshuaid.
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 Adec cuëdsho tantiashun: —Esus cuënenquio yec otacquio tsad —cabededpondash utsibon.
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 Adoac nidtuidshun Esusën: —Cuënquid chome —capondash.
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 Adsho tantiash bëshuaid aton dashcute bëntsecquid chicanec badedquio nidtoanec Esus yacno chopondash.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 Adec chosho isun: —¿Atotsimbi mibi nashumpeba? —capondash Esusën.
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Adoaquien: —Esusën ëbi bëshuaid bëuquec quequin mimbi tantiacpadquiec mibi bëdanoque. Nidec nid —Esus quenubi isbenquiopondash bëshuaidën. Adec bëdanshun Esus nidsho isun tsibampondash.
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.