Lucas 8
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs VC
1 Adshumbic, Esusën shubu dadpen yacno-yacnomboen chuibanquin Nuquin Papa yacno shubu abentsëqui yacbimboec nidaidën tabadaid chuibenepanëdash. Abi bëdamequid tsibananec chidobo nidpanëdash.
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 Ambi mayan icsa dapuduemiaidobëdtan ambi bëdamiaidon Esus tsibanampanëdash. Madia, Macada yacnoshon tishaid chedon Esus tsibampanëdash. Mayan icsa 7ted dapuduemiaid Madia icpanëdash.
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Abëd nidquid utsi Uana icpanëdash. Aidën bënë Chusa cuëmëdquid, ancanquid dapa Edodesën shubu nuntan nacnemequid icpanëdash. Abëd nidquid utsibic, Susana icpanëdash. Chido utsibo dadpen Esusbëd capucuenepanëdash. Aidon aton na dadpen icnuc Esusbëd icquidon aton na nibëdsho isun menebampanëdash.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Aden chuibeniash tabadtuidtsëcnubi ambi chuiquin tantiameboedo cho-choquin tsibanampanëdash. Cho-chosho isun, Mibibimboecnuc chiembi, quenquiocquin Esusën nadopanëdash:
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 —Tiedën caniquid pete ëshë sianuec aton tied yacno nidquid icbo. Adec nidshun tiedën caniquid pete ëshë secabanac maisec utsi-utsiec podqued nantan paëdacsho matsesën manenubi utsi-utsien uicchunën chec.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Utsibic, cuënote dadpen samëdacno secac badedquio dëyucuidtsash nidaid ëquëduc tapun nidenquio iquec bidiquequid.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Utsibic, nisanquid dëyucacno secac aidbëdi dëyucash canidouidtsacsho nisanquidën bëtinac unësquid.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Utsibic, nidaid bëdan secac dëyucash caniash dadpen ëshëendac —quepanëdash Esus.
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Adoaquien: —¿Mitsipadquid tantiaid mimbi chuiboed icpec? Ëbitedi tantiamequin chuioa —capanëdash abëd icquidon.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Adoaquien: —¿Mitsipadequini Nuquin Papa yacno tabadpe? queboedëmbi nëbi mimbi tantiabenec. Padnuen utsibon tantienquio yaid aid iquec. Aden chiac:
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 Aden chiashic: —Ëmbi chuiboed nad iqueque. Tantia. Chuinu. Tiedën caniquid pete ëshë icbon siaidbimboecquid Nuquin Papan chiaid nec. Ëshë siacno nidaidbimboecquid matsesën tantiate nec.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Podquedën nidaid tsasimbocquidbimboecquid nad iquec. Nuquin Papan chiaid tantiash papuduedtiapimbocsho Satansën bëpiscudmiaid adquid nec.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Cuënote dadpen samëdacno nidaidbimboecquid nadquid iquendac. Nuquin Papan chiaid tantiash, Bëdambo iquebi, quiashic natiamianquiec cametequid icnuc aid tantiec Nuquin Papan chiaid papudueduidquid iquendac.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Nisanquid dëyucaid dadpen yacno nidaidbimboecquid nad iquec. Nuquin Papan chiaid tantiash abi bunaid, abi nënaid, ambi natequid adquid tantiaquin Nuquin Papan chiaid bëtashacbimboec icnuc bëdamboec tabadaid ismesa yampec. Aden bëdamboec tabadaid ismesa yanuc utsin Nuquin Papan chiaid tantiatiapimbo iquendac.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Nidaid bëdabimboecquidien nad iquec. Nuquin Papan chiaid tantiadonec bëdamboec tabadquin utsi ismequidquio nec. Adquid natiamianquid chonoc tantesa uainquiocquin ënenquiocquin ismendac. Aden ismiac Esus tantiaquid utsi dadpen yampec —quepanëdash Esus ambi chuiboed abëd icquido tantiamenuec.
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Aden chuishumbic naden Esusën chuioapanëdash: —Tabote taboshon matsun bëtashesa. Adembidi tsadte tëdion tabote nanesa icbo nec. Ma ëmbi yuedaidon isnueshun nënantan tabote nanquid.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Adomboembidi mimbi ompoquin chuibanaid Nuquin Papan ompoenquiocquin chuibanendac. Adomboembidi mimbi tantiamenquio yaid aidëmbi chuibanendac.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Ad icnuc ëmbi chiaid bëdamboen tantiaquiota. Nuquin Papan chiaid tantianuequin ambi chiaid dadpen tantiaquid. Adquid ambi tantiacpadec tabadquid. Adec tabadquin ompoenquiocquin utsi ismequid. Nuquin Papan chiaid tantiauidboed, Bëdamboen tantiembi, queshun papuduedmenquiocquin bëdamboen ismesa nec. Aden ambi tantiauidaid uesadendac —quepanëdash Esus.
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Adashic, Esus isec aton utsibobëd aton tita chopanëdash. Cho-choshon matses dadpen nuntan tabadsho isun, Ëbi choaid chuita, cac
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 shubun puduedshun: —Titabëd min utsibo choshon umanucshun mibi cainec mibëd onquete bunquin —capanëdash Esus chuiquin.
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Adoaquien: —Adquid chuinu. Tantia. Nuquin Papan chiaid tantiashun nabanquido ëbëd icquid nec. Adquid buchi caindambi. Adquid utsi chido chuchu caindambi. Utsibic tita caindambi —quepanëdash Esus.
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Adashic: —Chian cuëma utsiuc nidnu. Nid —quianec abëd icquidobëd cano antsadtoanec nidpanëdash.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Adec nidec cano anuequi Esus ushtopanëdash. Adec ushnubien cunquequid dapa comapenec cunquenubi acte tëccoasquequidën acte uemiac cano mentoadtsempanëdash. Adsho isash dacuëdec
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Esus ushacno nidshun tinec abëd icquido: —Nuqui mentoadeque. Isucun, Icbo —quec comapenec cuëdpanëdash abëd icquido. Adsho tantiash isucunash nidtoshon: —Mibi comapenec cunqueque. Ënëd —Esusën cac cunquequid badedquio ënëdpanëdash. Adembidi: —Mibi comapenec tëccoasqueque. Ënëd —Esusën cac badedquio acte tëccoasquequid ënëdoapanëdash.
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Aden ënëdmetanec: —¿Atotsi quiash ëbi tantienquio yec dacuëdcuedede? —Esusën caquien abëd icquido dacuëdcuededquiequi, ¿Mitsipadquid nepec? Cunquequidbëdtabi acte tëccoasquequid ënëd cacpadequi ënëdchitosh, quec abëd icquido abibi onquecuededpanëdash.
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Adshumbic, acte tëccoasquec ënëdan nidaid Cadidia yacno chian cuëma utsiuc Esusbëd icquidon poteoaic nidaidëmpi Cadada caid yacno aido nidpanëdash.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Ambo nidequi canon choash dectatosho isash mayan icsa dapuduedaid dada Esus bëquedec chopanëdash. Aidi shubu dadpen yacno tabadboedi nëbi uano unësaid chococate macuësh cuënote yacno tabadpanëdash.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Aidi Esus bëquedec choash sidquianec Esusën taëno uebudash: —¿Atotsienuec ëbi isec cho? Nuquin Papan madombo mibi cadoque. Ëbi mëyanenda —quec onquenubien
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 mayan icsa chuiquin: —Dapuduenta —capanëdash Esusën. Mayan icsa dapuduedaid nad icpanëdash. Shocosh bucun abi mëtaniaidbëdtabi abi tataniaid chictenesho isun, Mëtanenu, cainquio yampanëdash. Adoac mayan icsan matses nibëdacno nidmiaid icpanëdash.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Adquid nec, quequin tantiaquin Esusën: —¿Tsutsi cuëmëdquid mibi ne? —capanëdash.
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Aden chiashic: —Mibi bëdambocquid cadoque. Ënenquiocquin mëyanacno cuidnuequin ëbitedi nidmenda —quiashic
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 chancho dadpenshun pec tabadsho isash: —Ëbitedi chanchotedi dapuduedtiadquio iquebi. ¿Ada bëdambo icpec? —quepanëdash mayan icsa dapuduedaid.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 dapuduenequi chancho mayan icsa dadpen dapuduedash acte quiusudacno chancho comapenec niquec chian pudun-pudunec mentoadbudnec nibëdquiec unësbunepanëdash.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Adsho isash chancho pemequin isquido titinquianec shubu dadpen yacno choshon ambi isboed chuituidac
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 anocquido istanu quianec Esus yacno cho-chopanëdash. Adec choshon mayan icsa dapuduemequin bëdamiaid dashcute dasiuidash bëdamboen tantiec Esusën taëno tsadsho istuidpanëdash. Adec aid onquesho isash anocquido, Uinsadpambo iquec, quiash dacuëdcuededpanëdash.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Dacuëdsho isun mayan icsa dapuduemequin bëdamiaid isquidon ambi isboed dacuëdquido chuipanëdash.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Aden chiac: —Nëuëshquio nidenquio icpec —quepanëdash dacuëdquido Esus chiec. Adoac Esusbëd icquido canon antabëdtopanëdash.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Adsho isun: —Mibëd nidtiadquio iquebi —quepanëdash ambi mayan icsa dapuduemequin bëdamiaid Esus chiec.
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 Adoaquien: —Padi. Min shubuno nid. Ambo tabadquin Nuquin Papan naid mayan icsa mibi dapuduedaid dapuduemiaid anocquido chuibanta —quianec Esus canon nidpanëdash. Aid nidnubien mayan icsa dapuduemequin bëdamiaid nidanec aton shubu yacno choshon anocquidtedi Esusën naid abi mayan icsa dapuduemequin bëdamiaid chuibanoapanëdash.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Adashic chian potiash cuëma utsiuc Cadidia yacno Esus padpidec chosho isash: —Mibi isec bëdambo iquebi —quepanëdash iccuededquido abi cainquido.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Adnubien, Nuquin Papan chiaid chuibante shubun tabadquid isquid Aido cuëmëdquid choash Esusën taëno uebudash:
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 —Con champi abentsëc tishaid unësanequidquio iccosh. Aton seta 12ted icquid niosh. Ëbi cudasaid nec. ¿Aidi isnuec con shubuno ada nidtsia? —quepanëdash Aido.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Adnubien, chido seta 12ted matamec intac budaid chopanëdash. Aidi dauëchoquid dadpenshun bëdametiapimbo icpanëdash.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Adoac bëdanabi yec, Bëdamequidën ëbi bëdamepec, abibi quianec Esusën cachoc choshon ismenquiocquin Esusën dashcute cuëmano mishnubi aton intac badedquio bëdampanëdash.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Aden mishac: —¿Tsuntsimbini mishosh? —quepanëdash Esus. Aden chuisho tantiash abi datsidash capuquido mishambo yec otacquio tabadcuededpanëdash. Adec tabadnubien: —Matses dadpenshun tsucus-tsucustsëcquiocquin mibi cuëscabededec —capanëdash Petedon.
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Adoaquien: —Matses abentsëcshun ëbi mishosh. Ëmbi nadatiambocquin natequid bëuesadtsac —quepanëdash Esus.
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Adec Esus onquesho tantiash chido, Ambi tantiacpadomboen ëbi isec, quec abibi onquequi dacuëdec uëdëquequi Esusën taëno uebudtuidpanëdash. Adec uebudec datsidadquidon tantianubi: —Intac bëdanuequin min dashcute cuëscatsequi bëdanobi —quepanëdash chido Esus caic.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Adoaquien: —Mimbi tantiacpadquiec mibi bëdanaye. Dacuëdenquio yec bëdamboec tabadec nid, champi —capanëdash Esusën.
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Aden Esusën chuinubien Aidon shubun icquid utsibo Esus yacno cho-chopanëdash. Choash: —Min champi unësoshe. Chuibanquin tantiamequid min shubuno nidnunda —capanëdash abi yacnoësh choquidon Aido chuiquin.
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Aden chuisho tantiash: —Dacuëdenda. Aden tantiequi nid. Mimbi tantiacpadquiec min champi bëdaneque —quepanëdash Esus Aido caic.
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Aden chianec Aidon shubuno nidash cho-choquidotedi, Ëbëd puduedenda, quequin chianec Petedo, Uan, Acobo aidted buanec Aido cuëmëdquidën champi yacno Esus puduedpanëdash.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Ambo puduedshun anocquido unësquio yec shubisho tantiashun: —Mibi shubieque. Ënëdta. Champi unësenquio yec usheque —capanëdash Esusën.
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Adsho tantiashun, Champi unësacsho isombi, quequin Esus tantienquiocquin shubiquidon mamënshumbededpanëdash.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Mamënshumbedednubi Esusën Aido cuëmëdquidën champin mëdante mëdinquin: —Nidto, champi —comapenen cac
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 aton tiboedte unësabi yec champi badedquio nidtopanëdash. Champi nidtosho isash: —Peme —quepanëdash Esus.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Aton champi nidtosho isash: —Adopenshenda iquec —quepanëdash ani amëbëdi.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.