Lucas 8
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NVT
1 Adshumbic, Esusën shubu dadpen yacno-yacnomboen chuibanquin Nuquin Papa yacno shubu abentsëqui yacbimboec nidaidën tabadaid chuibenepanëdash. Abi bëdamequid tsibananec chidobo nidpanëdash.
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 Ambi mayan icsa dapuduemiaidobëdtan ambi bëdamiaidon Esus tsibanampanëdash. Madia, Macada yacnoshon tishaid chedon Esus tsibampanëdash. Mayan icsa 7ted dapuduemiaid Madia icpanëdash.
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 Abëd nidquid utsi Uana icpanëdash. Aidën bënë Chusa cuëmëdquid, ancanquid dapa Edodesën shubu nuntan nacnemequid icpanëdash. Abëd nidquid utsibic, Susana icpanëdash. Chido utsibo dadpen Esusbëd capucuenepanëdash. Aidon aton na dadpen icnuc Esusbëd icquidon aton na nibëdsho isun menebampanëdash.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Aden chuibeniash tabadtuidtsëcnubi ambi chuiquin tantiameboedo cho-choquin tsibanampanëdash. Cho-chosho isun, Mibibimboecnuc chiembi, quenquiocquin Esusën nadopanëdash:
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 —Tiedën caniquid pete ëshë sianuec aton tied yacno nidquid icbo. Adec nidshun tiedën caniquid pete ëshë secabanac maisec utsi-utsiec podqued nantan paëdacsho matsesën manenubi utsi-utsien uicchunën chec.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Utsibic, cuënote dadpen samëdacno secac badedquio dëyucuidtsash nidaid ëquëduc tapun nidenquio iquec bidiquequid.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Utsibic, nisanquid dëyucacno secac aidbëdi dëyucash canidouidtsacsho nisanquidën bëtinac unësquid.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Utsibic, nidaid bëdan secac dëyucash caniash dadpen ëshëendac —quepanëdash Esus.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Adoaquien: —¿Mitsipadquid tantiaid mimbi chuiboed icpec? Ëbitedi tantiamequin chuioa —capanëdash abëd icquidon.
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Adoaquien: —¿Mitsipadequini Nuquin Papa yacno tabadpe? queboedëmbi nëbi mimbi tantiabenec. Padnuen utsibon tantienquio yaid aid iquec. Aden chiac:
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 Aden chiashic: —Ëmbi chuiboed nad iqueque. Tantia. Chuinu. Tiedën caniquid pete ëshë icbon siaidbimboecquid Nuquin Papan chiaid nec. Ëshë siacno nidaidbimboecquid matsesën tantiate nec.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Podquedën nidaid tsasimbocquidbimboecquid nad iquec. Nuquin Papan chiaid tantiash papuduedtiapimbocsho Satansën bëpiscudmiaid adquid nec.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Cuënote dadpen samëdacno nidaidbimboecquid nadquid iquendac. Nuquin Papan chiaid tantiash, Bëdambo iquebi, quiashic natiamianquiec cametequid icnuc aid tantiec Nuquin Papan chiaid papudueduidquid iquendac.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Nisanquid dëyucaid dadpen yacno nidaidbimboecquid nad iquec. Nuquin Papan chiaid tantiash abi bunaid, abi nënaid, ambi natequid adquid tantiaquin Nuquin Papan chiaid bëtashacbimboec icnuc bëdamboec tabadaid ismesa yampec. Aden bëdamboec tabadaid ismesa yanuc utsin Nuquin Papan chiaid tantiatiapimbo iquendac.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Nidaid bëdabimboecquidien nad iquec. Nuquin Papan chiaid tantiadonec bëdamboec tabadquin utsi ismequidquio nec. Adquid natiamianquid chonoc tantesa uainquiocquin ënenquiocquin ismendac. Aden ismiac Esus tantiaquid utsi dadpen yampec —quepanëdash Esus ambi chuiboed abëd icquido tantiamenuec.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 Aden chuishumbic naden Esusën chuioapanëdash: —Tabote taboshon matsun bëtashesa. Adembidi tsadte tëdion tabote nanesa icbo nec. Ma ëmbi yuedaidon isnueshun nënantan tabote nanquid.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Adomboembidi mimbi ompoquin chuibanaid Nuquin Papan ompoenquiocquin chuibanendac. Adomboembidi mimbi tantiamenquio yaid aidëmbi chuibanendac.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 Ad icnuc ëmbi chiaid bëdamboen tantiaquiota. Nuquin Papan chiaid tantianuequin ambi chiaid dadpen tantiaquid. Adquid ambi tantiacpadec tabadquid. Adec tabadquin ompoenquiocquin utsi ismequid. Nuquin Papan chiaid tantiauidboed, Bëdamboen tantiembi, queshun papuduedmenquiocquin bëdamboen ismesa nec. Aden ambi tantiauidaid uesadendac —quepanëdash Esus.
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Adashic, Esus isec aton utsibobëd aton tita chopanëdash. Cho-choshon matses dadpen nuntan tabadsho isun, Ëbi choaid chuita, cac
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 shubun puduedshun: —Titabëd min utsibo choshon umanucshun mibi cainec mibëd onquete bunquin —capanëdash Esus chuiquin.
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Adoaquien: —Adquid chuinu. Tantia. Nuquin Papan chiaid tantiashun nabanquido ëbëd icquid nec. Adquid buchi caindambi. Adquid utsi chido chuchu caindambi. Utsibic tita caindambi —quepanëdash Esus.
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Adashic: —Chian cuëma utsiuc nidnu. Nid —quianec abëd icquidobëd cano antsadtoanec nidpanëdash.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Adec nidec cano anuequi Esus ushtopanëdash. Adec ushnubien cunquequid dapa comapenec cunquenubi acte tëccoasquequidën acte uemiac cano mentoadtsempanëdash. Adsho isash dacuëdec
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Esus ushacno nidshun tinec abëd icquido: —Nuqui mentoadeque. Isucun, Icbo —quec comapenec cuëdpanëdash abëd icquido. Adsho tantiash isucunash nidtoshon: —Mibi comapenec cunqueque. Ënëd —Esusën cac cunquequid badedquio ënëdpanëdash. Adembidi: —Mibi comapenec tëccoasqueque. Ënëd —Esusën cac badedquio acte tëccoasquequid ënëdoapanëdash.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Aden ënëdmetanec: —¿Atotsi quiash ëbi tantienquio yec dacuëdcuedede? —Esusën caquien abëd icquido dacuëdcuededquiequi, ¿Mitsipadquid nepec? Cunquequidbëdtabi acte tëccoasquequid ënëd cacpadequi ënëdchitosh, quec abëd icquido abibi onquecuededpanëdash.
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Adshumbic, acte tëccoasquec ënëdan nidaid Cadidia yacno chian cuëma utsiuc Esusbëd icquidon poteoaic nidaidëmpi Cadada caid yacno aido nidpanëdash.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Ambo nidequi canon choash dectatosho isash mayan icsa dapuduedaid dada Esus bëquedec chopanëdash. Aidi shubu dadpen yacno tabadboedi nëbi uano unësaid chococate macuësh cuënote yacno tabadpanëdash.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 Aidi Esus bëquedec choash sidquianec Esusën taëno uebudash: —¿Atotsienuec ëbi isec cho? Nuquin Papan madombo mibi cadoque. Ëbi mëyanenda —quec onquenubien
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 mayan icsa chuiquin: —Dapuduenta —capanëdash Esusën. Mayan icsa dapuduedaid nad icpanëdash. Shocosh bucun abi mëtaniaidbëdtabi abi tataniaid chictenesho isun, Mëtanenu, cainquio yampanëdash. Adoac mayan icsan matses nibëdacno nidmiaid icpanëdash.
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Adquid nec, quequin tantiaquin Esusën: —¿Tsutsi cuëmëdquid mibi ne? —capanëdash.
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Aden chiashic: —Mibi bëdambocquid cadoque. Ënenquiocquin mëyanacno cuidnuequin ëbitedi nidmenda —quiashic
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 chancho dadpenshun pec tabadsho isash: —Ëbitedi chanchotedi dapuduedtiadquio iquebi. ¿Ada bëdambo icpec? —quepanëdash mayan icsa dapuduedaid.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 dapuduenequi chancho mayan icsa dadpen dapuduedash acte quiusudacno chancho comapenec niquec chian pudun-pudunec mentoadbudnec nibëdquiec unësbunepanëdash.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Adsho isash chancho pemequin isquido titinquianec shubu dadpen yacno choshon ambi isboed chuituidac
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 anocquido istanu quianec Esus yacno cho-chopanëdash. Adec choshon mayan icsa dapuduemequin bëdamiaid dashcute dasiuidash bëdamboen tantiec Esusën taëno tsadsho istuidpanëdash. Adec aid onquesho isash anocquido, Uinsadpambo iquec, quiash dacuëdcuededpanëdash.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Dacuëdsho isun mayan icsa dapuduemequin bëdamiaid isquidon ambi isboed dacuëdquido chuipanëdash.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Aden chiac: —Nëuëshquio nidenquio icpec —quepanëdash dacuëdquido Esus chiec. Adoac Esusbëd icquido canon antabëdtopanëdash.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Adsho isun: —Mibëd nidtiadquio iquebi —quepanëdash ambi mayan icsa dapuduemequin bëdamiaid Esus chiec.
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 Adoaquien: —Padi. Min shubuno nid. Ambo tabadquin Nuquin Papan naid mayan icsa mibi dapuduedaid dapuduemiaid anocquido chuibanta —quianec Esus canon nidpanëdash. Aid nidnubien mayan icsa dapuduemequin bëdamiaid nidanec aton shubu yacno choshon anocquidtedi Esusën naid abi mayan icsa dapuduemequin bëdamiaid chuibanoapanëdash.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Adashic chian potiash cuëma utsiuc Cadidia yacno Esus padpidec chosho isash: —Mibi isec bëdambo iquebi —quepanëdash iccuededquido abi cainquido.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Adnubien, Nuquin Papan chiaid chuibante shubun tabadquid isquid Aido cuëmëdquid choash Esusën taëno uebudash:
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 —Con champi abentsëc tishaid unësanequidquio iccosh. Aton seta 12ted icquid niosh. Ëbi cudasaid nec. ¿Aidi isnuec con shubuno ada nidtsia? —quepanëdash Aido.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Adnubien, chido seta 12ted matamec intac budaid chopanëdash. Aidi dauëchoquid dadpenshun bëdametiapimbo icpanëdash.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Adoac bëdanabi yec, Bëdamequidën ëbi bëdamepec, abibi quianec Esusën cachoc choshon ismenquiocquin Esusën dashcute cuëmano mishnubi aton intac badedquio bëdampanëdash.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Aden mishac: —¿Tsuntsimbini mishosh? —quepanëdash Esus. Aden chuisho tantiash abi datsidash capuquido mishambo yec otacquio tabadcuededpanëdash. Adec tabadnubien: —Matses dadpenshun tsucus-tsucustsëcquiocquin mibi cuëscabededec —capanëdash Petedon.
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Adoaquien: —Matses abentsëcshun ëbi mishosh. Ëmbi nadatiambocquin natequid bëuesadtsac —quepanëdash Esus.
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Adec Esus onquesho tantiash chido, Ambi tantiacpadomboen ëbi isec, quec abibi onquequi dacuëdec uëdëquequi Esusën taëno uebudtuidpanëdash. Adec uebudec datsidadquidon tantianubi: —Intac bëdanuequin min dashcute cuëscatsequi bëdanobi —quepanëdash chido Esus caic.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Adoaquien: —Mimbi tantiacpadquiec mibi bëdanaye. Dacuëdenquio yec bëdamboec tabadec nid, champi —capanëdash Esusën.
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Aden Esusën chuinubien Aidon shubun icquid utsibo Esus yacno cho-chopanëdash. Choash: —Min champi unësoshe. Chuibanquin tantiamequid min shubuno nidnunda —capanëdash abi yacnoësh choquidon Aido chuiquin.
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Aden chuisho tantiash: —Dacuëdenda. Aden tantiequi nid. Mimbi tantiacpadquiec min champi bëdaneque —quepanëdash Esus Aido caic.
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Aden chianec Aidon shubuno nidash cho-choquidotedi, Ëbëd puduedenda, quequin chianec Petedo, Uan, Acobo aidted buanec Aido cuëmëdquidën champi yacno Esus puduedpanëdash.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Ambo puduedshun anocquido unësquio yec shubisho tantiashun: —Mibi shubieque. Ënëdta. Champi unësenquio yec usheque —capanëdash Esusën.
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Adsho tantiashun, Champi unësacsho isombi, quequin Esus tantienquiocquin shubiquidon mamënshumbededpanëdash.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Mamënshumbedednubi Esusën Aido cuëmëdquidën champin mëdante mëdinquin: —Nidto, champi —comapenen cac
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 aton tiboedte unësabi yec champi badedquio nidtopanëdash. Champi nidtosho isash: —Peme —quepanëdash Esus.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Aton champi nidtosho isash: —Adopenshenda iquec —quepanëdash ani amëbëdi.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.