Lucas 8

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Adshumbic, Esusën shubu dadpen yacno-yacnomboen chuibanquin Nuquin Papa yacno shubu abentsëqui yacbimboec nidaidën tabadaid chuibenepanëdash. Abi bëdamequid tsibananec chidobo nidpanëdash.
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 Ambi mayan icsa dapuduemiaidobëdtan ambi bëdamiaidon Esus tsibanampanëdash. Madia, Macada yacnoshon tishaid chedon Esus tsibampanëdash. Mayan icsa 7ted dapuduemiaid Madia icpanëdash.
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 Abëd nidquid utsi Uana icpanëdash. Aidën bënë Chusa cuëmëdquid, ancanquid dapa Edodesën shubu nuntan nacnemequid icpanëdash. Abëd nidquid utsibic, Susana icpanëdash. Chido utsibo dadpen Esusbëd capucuenepanëdash. Aidon aton na dadpen icnuc Esusbëd icquidon aton na nibëdsho isun menebampanëdash.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Aden chuibeniash tabadtuidtsëcnubi ambi chuiquin tantiameboedo cho-choquin tsibanampanëdash. Cho-chosho isun, Mibibimboecnuc chiembi, quenquiocquin Esusën nadopanëdash:
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 —Tiedën caniquid pete ëshë sianuec aton tied yacno nidquid icbo. Adec nidshun tiedën caniquid pete ëshë secabanac maisec utsi-utsiec podqued nantan paëdacsho matsesën manenubi utsi-utsien uicchunën chec.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Utsibic, cuënote dadpen samëdacno secac badedquio dëyucuidtsash nidaid ëquëduc tapun nidenquio iquec bidiquequid.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Utsibic, nisanquid dëyucacno secac aidbëdi dëyucash canidouidtsacsho nisanquidën bëtinac unësquid.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Utsibic, nidaid bëdan secac dëyucash caniash dadpen ëshëendac —quepanëdash Esus.
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Adoaquien: —¿Mitsipadquid tantiaid mimbi chuiboed icpec? Ëbitedi tantiamequin chuioa —capanëdash abëd icquidon.
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Adoaquien: —¿Mitsipadequini Nuquin Papa yacno tabadpe? queboedëmbi nëbi mimbi tantiabenec. Padnuen utsibon tantienquio yaid aid iquec. Aden chiac:
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 Aden chiashic: —Ëmbi chuiboed nad iqueque. Tantia. Chuinu. Tiedën caniquid pete ëshë icbon siaidbimboecquid Nuquin Papan chiaid nec. Ëshë siacno nidaidbimboecquid matsesën tantiate nec.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Podquedën nidaid tsasimbocquidbimboecquid nad iquec. Nuquin Papan chiaid tantiash papuduedtiapimbocsho Satansën bëpiscudmiaid adquid nec.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Cuënote dadpen samëdacno nidaidbimboecquid nadquid iquendac. Nuquin Papan chiaid tantiash, Bëdambo iquebi, quiashic natiamianquiec cametequid icnuc aid tantiec Nuquin Papan chiaid papudueduidquid iquendac.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Nisanquid dëyucaid dadpen yacno nidaidbimboecquid nad iquec. Nuquin Papan chiaid tantiash abi bunaid, abi nënaid, ambi natequid adquid tantiaquin Nuquin Papan chiaid bëtashacbimboec icnuc bëdamboec tabadaid ismesa yampec. Aden bëdamboec tabadaid ismesa yanuc utsin Nuquin Papan chiaid tantiatiapimbo iquendac.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Nidaid bëdabimboecquidien nad iquec. Nuquin Papan chiaid tantiadonec bëdamboec tabadquin utsi ismequidquio nec. Adquid natiamianquid chonoc tantesa uainquiocquin ënenquiocquin ismendac. Aden ismiac Esus tantiaquid utsi dadpen yampec —quepanëdash Esus ambi chuiboed abëd icquido tantiamenuec.
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 Aden chuishumbic naden Esusën chuioapanëdash: —Tabote taboshon matsun bëtashesa. Adembidi tsadte tëdion tabote nanesa icbo nec. Ma ëmbi yuedaidon isnueshun nënantan tabote nanquid.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 Adomboembidi mimbi ompoquin chuibanaid Nuquin Papan ompoenquiocquin chuibanendac. Adomboembidi mimbi tantiamenquio yaid aidëmbi chuibanendac.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 Ad icnuc ëmbi chiaid bëdamboen tantiaquiota. Nuquin Papan chiaid tantianuequin ambi chiaid dadpen tantiaquid. Adquid ambi tantiacpadec tabadquid. Adec tabadquin ompoenquiocquin utsi ismequid. Nuquin Papan chiaid tantiauidboed, Bëdamboen tantiembi, queshun papuduedmenquiocquin bëdamboen ismesa nec. Aden ambi tantiauidaid uesadendac —quepanëdash Esus.
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Adashic, Esus isec aton utsibobëd aton tita chopanëdash. Cho-choshon matses dadpen nuntan tabadsho isun, Ëbi choaid chuita, cac
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 shubun puduedshun: —Titabëd min utsibo choshon umanucshun mibi cainec mibëd onquete bunquin —capanëdash Esus chuiquin.
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Adoaquien: —Adquid chuinu. Tantia. Nuquin Papan chiaid tantiashun nabanquido ëbëd icquid nec. Adquid buchi caindambi. Adquid utsi chido chuchu caindambi. Utsibic tita caindambi —quepanëdash Esus.
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Adashic: —Chian cuëma utsiuc nidnu. Nid —quianec abëd icquidobëd cano antsadtoanec nidpanëdash.
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 Adec nidec cano anuequi Esus ushtopanëdash. Adec ushnubien cunquequid dapa comapenec cunquenubi acte tëccoasquequidën acte uemiac cano mentoadtsempanëdash. Adsho isash dacuëdec
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Esus ushacno nidshun tinec abëd icquido: —Nuqui mentoadeque. Isucun, Icbo —quec comapenec cuëdpanëdash abëd icquido. Adsho tantiash isucunash nidtoshon: —Mibi comapenec cunqueque. Ënëd —Esusën cac cunquequid badedquio ënëdpanëdash. Adembidi: —Mibi comapenec tëccoasqueque. Ënëd —Esusën cac badedquio acte tëccoasquequid ënëdoapanëdash.
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Aden ënëdmetanec: —¿Atotsi quiash ëbi tantienquio yec dacuëdcuedede? —Esusën caquien abëd icquido dacuëdcuededquiequi, ¿Mitsipadquid nepec? Cunquequidbëdtabi acte tëccoasquequid ënëd cacpadequi ënëdchitosh, quec abëd icquido abibi onquecuededpanëdash.
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Adshumbic, acte tëccoasquec ënëdan nidaid Cadidia yacno chian cuëma utsiuc Esusbëd icquidon poteoaic nidaidëmpi Cadada caid yacno aido nidpanëdash.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Ambo nidequi canon choash dectatosho isash mayan icsa dapuduedaid dada Esus bëquedec chopanëdash. Aidi shubu dadpen yacno tabadboedi nëbi uano unësaid chococate macuësh cuënote yacno tabadpanëdash.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 Aidi Esus bëquedec choash sidquianec Esusën taëno uebudash: —¿Atotsienuec ëbi isec cho? Nuquin Papan madombo mibi cadoque. Ëbi mëyanenda —quec onquenubien
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 mayan icsa chuiquin: —Dapuduenta —capanëdash Esusën. Mayan icsa dapuduedaid nad icpanëdash. Shocosh bucun abi mëtaniaidbëdtabi abi tataniaid chictenesho isun, Mëtanenu, cainquio yampanëdash. Adoac mayan icsan matses nibëdacno nidmiaid icpanëdash.
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Adquid nec, quequin tantiaquin Esusën: —¿Tsutsi cuëmëdquid mibi ne? —capanëdash.
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Aden chiashic: —Mibi bëdambocquid cadoque. Ënenquiocquin mëyanacno cuidnuequin ëbitedi nidmenda —quiashic
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 chancho dadpenshun pec tabadsho isash: —Ëbitedi chanchotedi dapuduedtiadquio iquebi. ¿Ada bëdambo icpec? —quepanëdash mayan icsa dapuduedaid.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 dapuduenequi chancho mayan icsa dadpen dapuduedash acte quiusudacno chancho comapenec niquec chian pudun-pudunec mentoadbudnec nibëdquiec unësbunepanëdash.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Adsho isash chancho pemequin isquido titinquianec shubu dadpen yacno choshon ambi isboed chuituidac
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 anocquido istanu quianec Esus yacno cho-chopanëdash. Adec choshon mayan icsa dapuduemequin bëdamiaid dashcute dasiuidash bëdamboen tantiec Esusën taëno tsadsho istuidpanëdash. Adec aid onquesho isash anocquido, Uinsadpambo iquec, quiash dacuëdcuededpanëdash.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Dacuëdsho isun mayan icsa dapuduemequin bëdamiaid isquidon ambi isboed dacuëdquido chuipanëdash.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Aden chiac: —Nëuëshquio nidenquio icpec —quepanëdash dacuëdquido Esus chiec. Adoac Esusbëd icquido canon antabëdtopanëdash.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Adsho isun: —Mibëd nidtiadquio iquebi —quepanëdash ambi mayan icsa dapuduemequin bëdamiaid Esus chiec.
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 Adoaquien: —Padi. Min shubuno nid. Ambo tabadquin Nuquin Papan naid mayan icsa mibi dapuduedaid dapuduemiaid anocquido chuibanta —quianec Esus canon nidpanëdash. Aid nidnubien mayan icsa dapuduemequin bëdamiaid nidanec aton shubu yacno choshon anocquidtedi Esusën naid abi mayan icsa dapuduemequin bëdamiaid chuibanoapanëdash.
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 Adashic chian potiash cuëma utsiuc Cadidia yacno Esus padpidec chosho isash: —Mibi isec bëdambo iquebi —quepanëdash iccuededquido abi cainquido.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Adnubien, Nuquin Papan chiaid chuibante shubun tabadquid isquid Aido cuëmëdquid choash Esusën taëno uebudash:
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 —Con champi abentsëc tishaid unësanequidquio iccosh. Aton seta 12ted icquid niosh. Ëbi cudasaid nec. ¿Aidi isnuec con shubuno ada nidtsia? —quepanëdash Aido.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Adnubien, chido seta 12ted matamec intac budaid chopanëdash. Aidi dauëchoquid dadpenshun bëdametiapimbo icpanëdash.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 Adoac bëdanabi yec, Bëdamequidën ëbi bëdamepec, abibi quianec Esusën cachoc choshon ismenquiocquin Esusën dashcute cuëmano mishnubi aton intac badedquio bëdampanëdash.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Aden mishac: —¿Tsuntsimbini mishosh? —quepanëdash Esus. Aden chuisho tantiash abi datsidash capuquido mishambo yec otacquio tabadcuededpanëdash. Adec tabadnubien: —Matses dadpenshun tsucus-tsucustsëcquiocquin mibi cuëscabededec —capanëdash Petedon.
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Adoaquien: —Matses abentsëcshun ëbi mishosh. Ëmbi nadatiambocquin natequid bëuesadtsac —quepanëdash Esus.
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Adec Esus onquesho tantiash chido, Ambi tantiacpadomboen ëbi isec, quec abibi onquequi dacuëdec uëdëquequi Esusën taëno uebudtuidpanëdash. Adec uebudec datsidadquidon tantianubi: —Intac bëdanuequin min dashcute cuëscatsequi bëdanobi —quepanëdash chido Esus caic.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Adoaquien: —Mimbi tantiacpadquiec mibi bëdanaye. Dacuëdenquio yec bëdamboec tabadec nid, champi —capanëdash Esusën.
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Aden Esusën chuinubien Aidon shubun icquid utsibo Esus yacno cho-chopanëdash. Choash: —Min champi unësoshe. Chuibanquin tantiamequid min shubuno nidnunda —capanëdash abi yacnoësh choquidon Aido chuiquin.
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Aden chuisho tantiash: —Dacuëdenda. Aden tantiequi nid. Mimbi tantiacpadquiec min champi bëdaneque —quepanëdash Esus Aido caic.
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Aden chianec Aidon shubuno nidash cho-choquidotedi, Ëbëd puduedenda, quequin chianec Petedo, Uan, Acobo aidted buanec Aido cuëmëdquidën champi yacno Esus puduedpanëdash.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Ambo puduedshun anocquido unësquio yec shubisho tantiashun: —Mibi shubieque. Ënëdta. Champi unësenquio yec usheque —capanëdash Esusën.
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Adsho tantiashun, Champi unësacsho isombi, quequin Esus tantienquiocquin shubiquidon mamënshumbededpanëdash.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Mamënshumbedednubi Esusën Aido cuëmëdquidën champin mëdante mëdinquin: —Nidto, champi —comapenen cac
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 aton tiboedte unësabi yec champi badedquio nidtopanëdash. Champi nidtosho isash: —Peme —quepanëdash Esus.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Aton champi nidtosho isash: —Adopenshenda iquec —quepanëdash ani amëbëdi.
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.