Lucas 7
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs VC
1 Aden iccuededquido chuiquin nainash Capednaun caid yacno Esus nidoapanëdash.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Capednaun caid yacno choash Esus tabadnubien isadaidpembon sondado chuiquidën yua abi cudasaid unëstiadtsëcquio icpanëdash.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Aton yua unëstiadtsëcquio icnubien, Nënquid bëdamequid Esus nëmbobi iquec, quequin utsibon chiac:
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 — ausente —
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 — ausente —
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Adec aidobëd Esus nidshobi sondado chuiquidën chomiaid utsibo choquin bëquedtuidash nadpanëdash: —Sondado chuiquidën chomiaid nebi. Aidën chiaid chuinuec chopobi. Naden chuita, caposhi: “Padicnuna, Icbo. Icsambocquid nebique. Mibi bëdambocquid iquec con shubun puduedenquioctiadquidi mibi nec.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Ëbi icsambocquid iquec mibi bëquedec nidenquioccobi. Mibi bëdamequid yec con shubun puduedenquiocquin mibi yacnoshombi, Bëdanta, mimbi cac con yua bëdampec.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Ëbien sondado chuiquid nec. Ëmbi nidta cacpadquiequi sondado nidec. Adecbidi, Cho, ëmbi cacpadquiecbidi choaic. Adembidi, Nadota, cacpadomboembidi con yuan nabanec,” quequin chuitan sondado chuiquidën cabocpadembi mibi chuipombi —quepanëdash sondado chuiquidën chuitan caido Esus caic.
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Adoaquien: —¿Abimbobida cai? —queshun ambi chiaid tantiamenuequin iccuededquido Esusën bëisbanquin nadopanëdash: —Chuinu. Tantiata. Sondado chuiquid isadaidpembo ëbi tantiaquidpadquid isadaidbo nibëdec —quepanëdash Esus.
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Aden chiaquien sondado chuiquidën chuitan caido aucbidi nidoash shubun puduedshun sondado chuiquidën yua bëdamiaid istuidpanëdash.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Adashic, ushë utsin shubu dadpen icquid Nain caid yacno Esus nidpanëdash. Aidbëdi abëd icquido nidpanëdash. Adecbidi matses utsibo dadpen nidpanëdash.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Adec nidequi Nain tsasi uaid quënë shëcuë anoentsëqui choquimbi unësaid bëquido bëquedtuidpanëdash. Unësaid epa icnubi ani niante icpanëdash. Niantebëd Nain yacnocquido dadpen cho-chopanëdash.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Adec cho-choec niante shubisho isash Esus unësquio yec: —Shubienquio yec ënëd —quepanëdash.
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Adec, Ënëd, quetanec udictsëc nidshun unësaid nanaid Esusën mishnubi abi bëquido nidtuidpanëdash. Nidtuidsho isun: —Abuido, uëtsëdtota —cac
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 uëdtsëdtoash tsadec unësboed onquepanëdash. Adsho isash ani caic: —Në, unësboedi min mado uincuenoshe. Abëdi nidec nid —capanëdash Esusën.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Aden unësaid uincuemesho isash cho-choquido: —Adopenshenda uincuemec —queshun Nuquin Papan naid chuibampanëdash. Aden chuibanec: —Nuquin Papan matses bëdamboen isnuen ambi chomiaidquio nuquibëd icmiosh —quec isquido onquecuededpanëdash.
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Aden isash nidshun unësaid uincuemiaid isquidon chuibansho isadaidbon nidaid Udeya caid yacnocquidon tantiabempanëdash. Adembidi chiac dëuequidontsen tantiapanëdash.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Adnubien, acten mentoanondaid Uan cuëmëdquid quënën nauedaid icsho abëd icquidon Esusën nabanaid chuibampanëdash. Adoaquien abëd icquido daëd chomeshun Uanën nadopanëdash:
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 —Esus yacno nidshun nadota. ¿Ëbitedishun cainaid Nuquin Papan chomiaid abentsëcquiobi mibida ne? ¿Aidtabi nedi? mibi quenuc, ¿Adambi utsi caimpe? quequin chuita —Uanën cac aid daëdi Esus yacno nidpanëdash.
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Adec Esus yacno choash: —Acten mentoanondaidëmbi Uanën chomiaido nebi. Uan nadosh: “¿Ëbitedishun cainaid Nuquin Papan chomiaid abentsëcquiobi mibida ne? cac ¿Aidtabi nedi? mibi quenuc ¿Adambi utsi caimpe?” quiosh Uan —quepanëdash Uanën chomiaido Esus caic.
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Aden chiaquien icsambocquid bëdamequinc, mayan icsa dapuduedaid dapuduemequinc, bëshuaid bëdamequinc caquin Esusën ismebampanëdash.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Aden nabanquin nainashic: —Mibi chuiquid Uan caid yacno nidshun ëmbi nabamboedtedi mimbi isboed naden chuitanta. Bëshun isbenosh. Adecbidi canite icsaidi capuanosh. Adecbidi daushumbocquidon nami bëdanosh. Adembidi pashun tantiabenosh. Adembidi unësaid uincuemiosh. Adembidi aton na nibëdquido tantiamenuen Nuquin Papan chiaid Esusën chuibanosh, quequin Uan chuitanta.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Ëmbi aden nabansho isun tantesa uainquiocquin Nuquin Papan bëdamboen isaidquio nendac, Esus quiosh quequin Uan chuitanta —quepanëdash Esus Uanën chomiaid daëd chiec.
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Adashic, Uanën chomiaido nidambi iccuededquido tantiamebanuec Uan chiec Esus nadpanëdash: —¿Atotsi isnuec matses nibëdacno nidonda? ¿Cunquequidën ishcunaid isnuecta nidtionda?
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 ¿Aid isnuec nidenquio yec atotsi isnuec nidonda? ¿Dashcute ushumbocquid dasiuidquid isnuecta nidtionda? Padenquio. Dashcute ushumbocquid dasiuidquido aton na dadpenquio icquido ancanquid dapan shubun tabadquido nec.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Ad icnuc, ¿atotsi isnuec matses nibëdacno nidonda? ¿Nuquin Papan ambi chiaid chuimiaid isnuec nidenquioda ictionda? Ai, matses nibëdacno Nuquin Papan chuimiaid isnuec mibi nidondac. Uanën ëbi chuiquidëmbi ispondashi. Ëbi ëndenquimbo chuiquido ëbi isesabo icpampic.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Ëbi cain naden Uan Nuquin Papan chuimiampid nec:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 “Adembi Uan chuibanu. Tantiata. Nuquin Papan chuimiaid Uampadquid matsesën tishaid utsi nibëdec. Aidën ëbi chotequid chuibanac choshon ëmbi nabansho isenquio icposh. Isash, Nëid Nuquin Papan chomiaid nec, quetsemposh Uan. Aidi quënën nauedac ëmbi nabanaid istiapimbo yec tsadec, Nuquin Papan chomiaid, ëbitedishun cainaid mibida ne, quepec —quepanëdash Esus.
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Aden Esusën chuibansho tantiash: —Nuquin Papan naid bëdambo iquec —quepanëdash Uanën mentobanondaido.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Utsiboen ambi tantiaid icsa ënenquio icquin Uan Esusën chuisho tantiash, Nuquin Papan naid bëdambo iquec, quetiapimbo aido icpanëdash. Aido padiseyobobëd matsesën naden nata quequin chiaid tantiamequido icpanëdash.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Aden Uan chiash Esus: —¿Nuquin Papan chiaid nëbi chuisho tantiesa mitsipadquid nepeque?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Adquid chuinu. Tantia. Ambi tantiacpaden naisa icsho isash bacuëbo yacbimboec nëishun mimbi icsamboen tantiec. Adembidi ambi tantiacpaden naisa icsho isun Nuquin Papan chiaid tantienquio iquec. Adquidën Nuquin Papan chuimiaidën nabansho icsamboen ispec.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Nua cubudquin pesa Uan icsho isash, Mayan icsa dapuduedaid nec, queposh Uanën chuisho tantiesa.
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Ëmbi peshun acsho isec, Nua peshun tantienquiocquin acquid nepec. Aidbidi icsambocquidobëd icquid nec, ëbi caposh.
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Aden tantienquiocquid, Bëdamboen tantianu, queshun bëdamboen tantiaquidënquio chuibansho tantiash abi tantiamequidpadquid iquendac —quepanëdash Esus.
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Adashic, Ëbi yacno pec cho, padiseyobo abentsëcshun cac aidbëd nidash shubun puduedash pete santen cuëshnudash Esus uepanëdash.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Adec Esus puduedash uesho isquidon chiac utsin, Icsambocquid nec, caid chido choquin noadte bëda danoshquete aton shubumpichobi bëpanëdash.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Aden bëequi Esus yuedacno choash puduedshun abi bëdamequid Esus istuidash, Ëbi bëdamequid bëdambo iquec, quequin ambibi tantiec shubiec Esusën taëno tsadbudshun aton bëunën tapascapanëdash. Aden tapascac taë chucusho isun aton manëdaidën taucshun taë tachoccabanshun noadte bëdan chidon tanoshcapanëdash. Chidon aton na bedtequid dadpen menequin comapenec noadte bëda bedshun Esusën taë tanoshcapanëdash chidon.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Chidon adosho isash Esus yuedquid, Simon caid, abibi onquec: “Ëmbi yuedaid Nuquin Papan chuimiaid iquec, Ëbi mishquid icsambocquid nec,” quequin chido mishmenquio icpec, quepanëdash Simon.
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Adoaquien, tantiaquidquio icquin Esusën: —Mibi tantiamequin chuinu. Tantiata, Simon —capanëdash.
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Aden tantiashun Esusën Simon ambi tantiaid icsa tantiamenuen utsi chuiquin nadopanëdash: —Bec cho. Yuecshun menenun nanuna, quepondash daëd. Abentsëcshun dadpen bedshunubi utsin daëdpactsëc bedshumpondash.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Aden bedshunshun yuecshun ambi bedshunacted abi daëdi meniantiapimbo icpondash. Adsho isun: “Padi. Mimbi bedondaid ëbi cuidenda,” quequin abi bedshunëdaidën abi daëdi chuipondash. Adoacsho, ¿Mitsiquid abi bedshunëdaid ënenquiocquin tantiec bëpiscudenquio icpec? —quepanëdash Esus Simon caic.
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Adoaquien: —Ambi dadpen meneshun cuidenda caidien nechitec —quepanëdash Simon.
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Simon ismenuec Esus chido yacmi bidiadshun naden chuipanëdash: —Min shubun puduedacsho mimbi taë pante ëbi menenquioccoc. ¿Nëid chido isquindactio? Aidëmbien aton bëunën taë chucu uashun aton manëdaidën con taë bëchishaid ucposh.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Min shubun ëbi puduedsho isun tanchoccanesa mibi nec. Padnueni ëbi puduedacsho isun nëid chidon ëbi tantiaquioquin yuen con taë tachoccaniosh.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Bëchin manoshcanesa mibi iccoc. Padnueni nëid chidombi noadte bëdan tanoshcaniosh.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Adembidi mibi chiembique. Tantiata. Mayan icsa dadpenshun tantiamiaid icsho nëid chido bëdamepombi. Aden bëdamiashic abi icsaid tantienquio yec bëpiscudpobi. Ëmbi aden nac ëbi comapenen tantiaquioquin ëbi nashunquidquio nëid chido nec. Padnuen utsi icsaid daëdpactsëc mibi icsaidtedtsëcbidi icpec. Adquid icsaid bëpiscudebi ëbi quenuc ëbi bëdiactsëc tantiatsec mibi nashumënec —quepanëdash Esus Simon caic.
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Aden Simon chiashic chido caic: —Icsaquid nec, quenquiocquin icsainquio yacbimboecquid mibi isembi —quepanëdash Esus chido chuioaic.
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Adsho tantiash: —Icsainquio yacbimboecquid mibi isembi, quec ¿mitsipadquid Esus nepec? —quepanëdash iccuededquido.
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Aden iccuededquidon tantianubi chido caic Esus: —Ëbi tantiaquid yec Nuquin Papa yacno puduedquid mibi neyoc. Bëdamboec tabadaid tantiamiaid mibi iqueque. Dacuëdenquio yec nidta —quepanëdash chido caic.
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.