Lucas 7
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs BKJ
1 Aden iccuededquido chuiquin nainash Capednaun caid yacno Esus nidoapanëdash.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Capednaun caid yacno choash Esus tabadnubien isadaidpembon sondado chuiquidën yua abi cudasaid unëstiadtsëcquio icpanëdash.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Aton yua unëstiadtsëcquio icnubien, Nënquid bëdamequid Esus nëmbobi iquec, quequin utsibon chiac:
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 — ausente —
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 — ausente —
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Adec aidobëd Esus nidshobi sondado chuiquidën chomiaid utsibo choquin bëquedtuidash nadpanëdash: —Sondado chuiquidën chomiaid nebi. Aidën chiaid chuinuec chopobi. Naden chuita, caposhi: “Padicnuna, Icbo. Icsambocquid nebique. Mibi bëdambocquid iquec con shubun puduedenquioctiadquidi mibi nec.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Ëbi icsambocquid iquec mibi bëquedec nidenquioccobi. Mibi bëdamequid yec con shubun puduedenquiocquin mibi yacnoshombi, Bëdanta, mimbi cac con yua bëdampec.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Ëbien sondado chuiquid nec. Ëmbi nidta cacpadquiequi sondado nidec. Adecbidi, Cho, ëmbi cacpadquiecbidi choaic. Adembidi, Nadota, cacpadomboembidi con yuan nabanec,” quequin chuitan sondado chuiquidën cabocpadembi mibi chuipombi —quepanëdash sondado chuiquidën chuitan caido Esus caic.
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Adoaquien: —¿Abimbobida cai? —queshun ambi chiaid tantiamenuequin iccuededquido Esusën bëisbanquin nadopanëdash: —Chuinu. Tantiata. Sondado chuiquid isadaidpembo ëbi tantiaquidpadquid isadaidbo nibëdec —quepanëdash Esus.
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Aden chiaquien sondado chuiquidën chuitan caido aucbidi nidoash shubun puduedshun sondado chuiquidën yua bëdamiaid istuidpanëdash.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Adashic, ushë utsin shubu dadpen icquid Nain caid yacno Esus nidpanëdash. Aidbëdi abëd icquido nidpanëdash. Adecbidi matses utsibo dadpen nidpanëdash.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Adec nidequi Nain tsasi uaid quënë shëcuë anoentsëqui choquimbi unësaid bëquido bëquedtuidpanëdash. Unësaid epa icnubi ani niante icpanëdash. Niantebëd Nain yacnocquido dadpen cho-chopanëdash.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Adec cho-choec niante shubisho isash Esus unësquio yec: —Shubienquio yec ënëd —quepanëdash.
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Adec, Ënëd, quetanec udictsëc nidshun unësaid nanaid Esusën mishnubi abi bëquido nidtuidpanëdash. Nidtuidsho isun: —Abuido, uëtsëdtota —cac
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 uëdtsëdtoash tsadec unësboed onquepanëdash. Adsho isash ani caic: —Në, unësboedi min mado uincuenoshe. Abëdi nidec nid —capanëdash Esusën.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Aden unësaid uincuemesho isash cho-choquido: —Adopenshenda uincuemec —queshun Nuquin Papan naid chuibampanëdash. Aden chuibanec: —Nuquin Papan matses bëdamboen isnuen ambi chomiaidquio nuquibëd icmiosh —quec isquido onquecuededpanëdash.
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Aden isash nidshun unësaid uincuemiaid isquidon chuibansho isadaidbon nidaid Udeya caid yacnocquidon tantiabempanëdash. Adembidi chiac dëuequidontsen tantiapanëdash.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Adnubien, acten mentoanondaid Uan cuëmëdquid quënën nauedaid icsho abëd icquidon Esusën nabanaid chuibampanëdash. Adoaquien abëd icquido daëd chomeshun Uanën nadopanëdash:
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 —Esus yacno nidshun nadota. ¿Ëbitedishun cainaid Nuquin Papan chomiaid abentsëcquiobi mibida ne? ¿Aidtabi nedi? mibi quenuc, ¿Adambi utsi caimpe? quequin chuita —Uanën cac aid daëdi Esus yacno nidpanëdash.
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Adec Esus yacno choash: —Acten mentoanondaidëmbi Uanën chomiaido nebi. Uan nadosh: “¿Ëbitedishun cainaid Nuquin Papan chomiaid abentsëcquiobi mibida ne? cac ¿Aidtabi nedi? mibi quenuc ¿Adambi utsi caimpe?” quiosh Uan —quepanëdash Uanën chomiaido Esus caic.
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Aden chiaquien icsambocquid bëdamequinc, mayan icsa dapuduedaid dapuduemequinc, bëshuaid bëdamequinc caquin Esusën ismebampanëdash.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Aden nabanquin nainashic: —Mibi chuiquid Uan caid yacno nidshun ëmbi nabamboedtedi mimbi isboed naden chuitanta. Bëshun isbenosh. Adecbidi canite icsaidi capuanosh. Adecbidi daushumbocquidon nami bëdanosh. Adembidi pashun tantiabenosh. Adembidi unësaid uincuemiosh. Adembidi aton na nibëdquido tantiamenuen Nuquin Papan chiaid Esusën chuibanosh, quequin Uan chuitanta.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Ëmbi aden nabansho isun tantesa uainquiocquin Nuquin Papan bëdamboen isaidquio nendac, Esus quiosh quequin Uan chuitanta —quepanëdash Esus Uanën chomiaid daëd chiec.
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Adashic, Uanën chomiaido nidambi iccuededquido tantiamebanuec Uan chiec Esus nadpanëdash: —¿Atotsi isnuec matses nibëdacno nidonda? ¿Cunquequidën ishcunaid isnuecta nidtionda?
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 ¿Aid isnuec nidenquio yec atotsi isnuec nidonda? ¿Dashcute ushumbocquid dasiuidquid isnuecta nidtionda? Padenquio. Dashcute ushumbocquid dasiuidquido aton na dadpenquio icquido ancanquid dapan shubun tabadquido nec.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Ad icnuc, ¿atotsi isnuec matses nibëdacno nidonda? ¿Nuquin Papan ambi chiaid chuimiaid isnuec nidenquioda ictionda? Ai, matses nibëdacno Nuquin Papan chuimiaid isnuec mibi nidondac. Uanën ëbi chuiquidëmbi ispondashi. Ëbi ëndenquimbo chuiquido ëbi isesabo icpampic.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Ëbi cain naden Uan Nuquin Papan chuimiampid nec:
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 “Adembi Uan chuibanu. Tantiata. Nuquin Papan chuimiaid Uampadquid matsesën tishaid utsi nibëdec. Aidën ëbi chotequid chuibanac choshon ëmbi nabansho isenquio icposh. Isash, Nëid Nuquin Papan chomiaid nec, quetsemposh Uan. Aidi quënën nauedac ëmbi nabanaid istiapimbo yec tsadec, Nuquin Papan chomiaid, ëbitedishun cainaid mibida ne, quepec —quepanëdash Esus.
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Aden Esusën chuibansho tantiash: —Nuquin Papan naid bëdambo iquec —quepanëdash Uanën mentobanondaido.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Utsiboen ambi tantiaid icsa ënenquio icquin Uan Esusën chuisho tantiash, Nuquin Papan naid bëdambo iquec, quetiapimbo aido icpanëdash. Aido padiseyobobëd matsesën naden nata quequin chiaid tantiamequido icpanëdash.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Aden Uan chiash Esus: —¿Nuquin Papan chiaid nëbi chuisho tantiesa mitsipadquid nepeque?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Adquid chuinu. Tantia. Ambi tantiacpaden naisa icsho isash bacuëbo yacbimboec nëishun mimbi icsamboen tantiec. Adembidi ambi tantiacpaden naisa icsho isun Nuquin Papan chiaid tantienquio iquec. Adquidën Nuquin Papan chuimiaidën nabansho icsamboen ispec.
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Nua cubudquin pesa Uan icsho isash, Mayan icsa dapuduedaid nec, queposh Uanën chuisho tantiesa.
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Ëmbi peshun acsho isec, Nua peshun tantienquiocquin acquid nepec. Aidbidi icsambocquidobëd icquid nec, ëbi caposh.
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Aden tantienquiocquid, Bëdamboen tantianu, queshun bëdamboen tantiaquidënquio chuibansho tantiash abi tantiamequidpadquid iquendac —quepanëdash Esus.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Adashic, Ëbi yacno pec cho, padiseyobo abentsëcshun cac aidbëd nidash shubun puduedash pete santen cuëshnudash Esus uepanëdash.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Adec Esus puduedash uesho isquidon chiac utsin, Icsambocquid nec, caid chido choquin noadte bëda danoshquete aton shubumpichobi bëpanëdash.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Aden bëequi Esus yuedacno choash puduedshun abi bëdamequid Esus istuidash, Ëbi bëdamequid bëdambo iquec, quequin ambibi tantiec shubiec Esusën taëno tsadbudshun aton bëunën tapascapanëdash. Aden tapascac taë chucusho isun aton manëdaidën taucshun taë tachoccabanshun noadte bëdan chidon tanoshcapanëdash. Chidon aton na bedtequid dadpen menequin comapenec noadte bëda bedshun Esusën taë tanoshcapanëdash chidon.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Chidon adosho isash Esus yuedquid, Simon caid, abibi onquec: “Ëmbi yuedaid Nuquin Papan chuimiaid iquec, Ëbi mishquid icsambocquid nec,” quequin chido mishmenquio icpec, quepanëdash Simon.
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Adoaquien, tantiaquidquio icquin Esusën: —Mibi tantiamequin chuinu. Tantiata, Simon —capanëdash.
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Aden tantiashun Esusën Simon ambi tantiaid icsa tantiamenuen utsi chuiquin nadopanëdash: —Bec cho. Yuecshun menenun nanuna, quepondash daëd. Abentsëcshun dadpen bedshunubi utsin daëdpactsëc bedshumpondash.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Aden bedshunshun yuecshun ambi bedshunacted abi daëdi meniantiapimbo icpondash. Adsho isun: “Padi. Mimbi bedondaid ëbi cuidenda,” quequin abi bedshunëdaidën abi daëdi chuipondash. Adoacsho, ¿Mitsiquid abi bedshunëdaid ënenquiocquin tantiec bëpiscudenquio icpec? —quepanëdash Esus Simon caic.
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Adoaquien: —Ambi dadpen meneshun cuidenda caidien nechitec —quepanëdash Simon.
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Simon ismenuec Esus chido yacmi bidiadshun naden chuipanëdash: —Min shubun puduedacsho mimbi taë pante ëbi menenquioccoc. ¿Nëid chido isquindactio? Aidëmbien aton bëunën taë chucu uashun aton manëdaidën con taë bëchishaid ucposh.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Min shubun ëbi puduedsho isun tanchoccanesa mibi nec. Padnueni ëbi puduedacsho isun nëid chidon ëbi tantiaquioquin yuen con taë tachoccaniosh.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Bëchin manoshcanesa mibi iccoc. Padnueni nëid chidombi noadte bëdan tanoshcaniosh.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Adembidi mibi chiembique. Tantiata. Mayan icsa dadpenshun tantiamiaid icsho nëid chido bëdamepombi. Aden bëdamiashic abi icsaid tantienquio yec bëpiscudpobi. Ëmbi aden nac ëbi comapenen tantiaquioquin ëbi nashunquidquio nëid chido nec. Padnuen utsi icsaid daëdpactsëc mibi icsaidtedtsëcbidi icpec. Adquid icsaid bëpiscudebi ëbi quenuc ëbi bëdiactsëc tantiatsec mibi nashumënec —quepanëdash Esus Simon caic.
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Aden Simon chiashic chido caic: —Icsaquid nec, quenquiocquin icsainquio yacbimboecquid mibi isembi —quepanëdash Esus chido chuioaic.
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Adsho tantiash: —Icsainquio yacbimboecquid mibi isembi, quec ¿mitsipadquid Esus nepec? —quepanëdash iccuededquido.
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Aden iccuededquidon tantianubi chido caic Esus: —Ëbi tantiaquid yec Nuquin Papa yacno puduedquid mibi neyoc. Bëdamboec tabadaid tantiamiaid mibi iqueque. Dacuëdenquio yec nidta —quepanëdash chido caic.
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.