Lucas 7
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ARIB
1 Aden iccuededquido chuiquin nainash Capednaun caid yacno Esus nidoapanëdash.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Capednaun caid yacno choash Esus tabadnubien isadaidpembon sondado chuiquidën yua abi cudasaid unëstiadtsëcquio icpanëdash.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Aton yua unëstiadtsëcquio icnubien, Nënquid bëdamequid Esus nëmbobi iquec, quequin utsibon chiac:
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 — ausente —
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 — ausente —
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Adec aidobëd Esus nidshobi sondado chuiquidën chomiaid utsibo choquin bëquedtuidash nadpanëdash: —Sondado chuiquidën chomiaid nebi. Aidën chiaid chuinuec chopobi. Naden chuita, caposhi: “Padicnuna, Icbo. Icsambocquid nebique. Mibi bëdambocquid iquec con shubun puduedenquioctiadquidi mibi nec.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Ëbi icsambocquid iquec mibi bëquedec nidenquioccobi. Mibi bëdamequid yec con shubun puduedenquiocquin mibi yacnoshombi, Bëdanta, mimbi cac con yua bëdampec.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Ëbien sondado chuiquid nec. Ëmbi nidta cacpadquiequi sondado nidec. Adecbidi, Cho, ëmbi cacpadquiecbidi choaic. Adembidi, Nadota, cacpadomboembidi con yuan nabanec,” quequin chuitan sondado chuiquidën cabocpadembi mibi chuipombi —quepanëdash sondado chuiquidën chuitan caido Esus caic.
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Adoaquien: —¿Abimbobida cai? —queshun ambi chiaid tantiamenuequin iccuededquido Esusën bëisbanquin nadopanëdash: —Chuinu. Tantiata. Sondado chuiquid isadaidpembo ëbi tantiaquidpadquid isadaidbo nibëdec —quepanëdash Esus.
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Aden chiaquien sondado chuiquidën chuitan caido aucbidi nidoash shubun puduedshun sondado chuiquidën yua bëdamiaid istuidpanëdash.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Adashic, ushë utsin shubu dadpen icquid Nain caid yacno Esus nidpanëdash. Aidbëdi abëd icquido nidpanëdash. Adecbidi matses utsibo dadpen nidpanëdash.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Adec nidequi Nain tsasi uaid quënë shëcuë anoentsëqui choquimbi unësaid bëquido bëquedtuidpanëdash. Unësaid epa icnubi ani niante icpanëdash. Niantebëd Nain yacnocquido dadpen cho-chopanëdash.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Adec cho-choec niante shubisho isash Esus unësquio yec: —Shubienquio yec ënëd —quepanëdash.
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Adec, Ënëd, quetanec udictsëc nidshun unësaid nanaid Esusën mishnubi abi bëquido nidtuidpanëdash. Nidtuidsho isun: —Abuido, uëtsëdtota —cac
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 uëdtsëdtoash tsadec unësboed onquepanëdash. Adsho isash ani caic: —Në, unësboedi min mado uincuenoshe. Abëdi nidec nid —capanëdash Esusën.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Aden unësaid uincuemesho isash cho-choquido: —Adopenshenda uincuemec —queshun Nuquin Papan naid chuibampanëdash. Aden chuibanec: —Nuquin Papan matses bëdamboen isnuen ambi chomiaidquio nuquibëd icmiosh —quec isquido onquecuededpanëdash.
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Aden isash nidshun unësaid uincuemiaid isquidon chuibansho isadaidbon nidaid Udeya caid yacnocquidon tantiabempanëdash. Adembidi chiac dëuequidontsen tantiapanëdash.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Adnubien, acten mentoanondaid Uan cuëmëdquid quënën nauedaid icsho abëd icquidon Esusën nabanaid chuibampanëdash. Adoaquien abëd icquido daëd chomeshun Uanën nadopanëdash:
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 —Esus yacno nidshun nadota. ¿Ëbitedishun cainaid Nuquin Papan chomiaid abentsëcquiobi mibida ne? ¿Aidtabi nedi? mibi quenuc, ¿Adambi utsi caimpe? quequin chuita —Uanën cac aid daëdi Esus yacno nidpanëdash.
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Adec Esus yacno choash: —Acten mentoanondaidëmbi Uanën chomiaido nebi. Uan nadosh: “¿Ëbitedishun cainaid Nuquin Papan chomiaid abentsëcquiobi mibida ne? cac ¿Aidtabi nedi? mibi quenuc ¿Adambi utsi caimpe?” quiosh Uan —quepanëdash Uanën chomiaido Esus caic.
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Aden chiaquien icsambocquid bëdamequinc, mayan icsa dapuduedaid dapuduemequinc, bëshuaid bëdamequinc caquin Esusën ismebampanëdash.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Aden nabanquin nainashic: —Mibi chuiquid Uan caid yacno nidshun ëmbi nabamboedtedi mimbi isboed naden chuitanta. Bëshun isbenosh. Adecbidi canite icsaidi capuanosh. Adecbidi daushumbocquidon nami bëdanosh. Adembidi pashun tantiabenosh. Adembidi unësaid uincuemiosh. Adembidi aton na nibëdquido tantiamenuen Nuquin Papan chiaid Esusën chuibanosh, quequin Uan chuitanta.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Ëmbi aden nabansho isun tantesa uainquiocquin Nuquin Papan bëdamboen isaidquio nendac, Esus quiosh quequin Uan chuitanta —quepanëdash Esus Uanën chomiaid daëd chiec.
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Adashic, Uanën chomiaido nidambi iccuededquido tantiamebanuec Uan chiec Esus nadpanëdash: —¿Atotsi isnuec matses nibëdacno nidonda? ¿Cunquequidën ishcunaid isnuecta nidtionda?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 ¿Aid isnuec nidenquio yec atotsi isnuec nidonda? ¿Dashcute ushumbocquid dasiuidquid isnuecta nidtionda? Padenquio. Dashcute ushumbocquid dasiuidquido aton na dadpenquio icquido ancanquid dapan shubun tabadquido nec.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Ad icnuc, ¿atotsi isnuec matses nibëdacno nidonda? ¿Nuquin Papan ambi chiaid chuimiaid isnuec nidenquioda ictionda? Ai, matses nibëdacno Nuquin Papan chuimiaid isnuec mibi nidondac. Uanën ëbi chuiquidëmbi ispondashi. Ëbi ëndenquimbo chuiquido ëbi isesabo icpampic.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Ëbi cain naden Uan Nuquin Papan chuimiampid nec:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 “Adembi Uan chuibanu. Tantiata. Nuquin Papan chuimiaid Uampadquid matsesën tishaid utsi nibëdec. Aidën ëbi chotequid chuibanac choshon ëmbi nabansho isenquio icposh. Isash, Nëid Nuquin Papan chomiaid nec, quetsemposh Uan. Aidi quënën nauedac ëmbi nabanaid istiapimbo yec tsadec, Nuquin Papan chomiaid, ëbitedishun cainaid mibida ne, quepec —quepanëdash Esus.
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Aden Esusën chuibansho tantiash: —Nuquin Papan naid bëdambo iquec —quepanëdash Uanën mentobanondaido.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Utsiboen ambi tantiaid icsa ënenquio icquin Uan Esusën chuisho tantiash, Nuquin Papan naid bëdambo iquec, quetiapimbo aido icpanëdash. Aido padiseyobobëd matsesën naden nata quequin chiaid tantiamequido icpanëdash.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Aden Uan chiash Esus: —¿Nuquin Papan chiaid nëbi chuisho tantiesa mitsipadquid nepeque?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Adquid chuinu. Tantia. Ambi tantiacpaden naisa icsho isash bacuëbo yacbimboec nëishun mimbi icsamboen tantiec. Adembidi ambi tantiacpaden naisa icsho isun Nuquin Papan chiaid tantienquio iquec. Adquidën Nuquin Papan chuimiaidën nabansho icsamboen ispec.
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Nua cubudquin pesa Uan icsho isash, Mayan icsa dapuduedaid nec, queposh Uanën chuisho tantiesa.
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Ëmbi peshun acsho isec, Nua peshun tantienquiocquin acquid nepec. Aidbidi icsambocquidobëd icquid nec, ëbi caposh.
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Aden tantienquiocquid, Bëdamboen tantianu, queshun bëdamboen tantiaquidënquio chuibansho tantiash abi tantiamequidpadquid iquendac —quepanëdash Esus.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Adashic, Ëbi yacno pec cho, padiseyobo abentsëcshun cac aidbëd nidash shubun puduedash pete santen cuëshnudash Esus uepanëdash.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Adec Esus puduedash uesho isquidon chiac utsin, Icsambocquid nec, caid chido choquin noadte bëda danoshquete aton shubumpichobi bëpanëdash.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Aden bëequi Esus yuedacno choash puduedshun abi bëdamequid Esus istuidash, Ëbi bëdamequid bëdambo iquec, quequin ambibi tantiec shubiec Esusën taëno tsadbudshun aton bëunën tapascapanëdash. Aden tapascac taë chucusho isun aton manëdaidën taucshun taë tachoccabanshun noadte bëdan chidon tanoshcapanëdash. Chidon aton na bedtequid dadpen menequin comapenec noadte bëda bedshun Esusën taë tanoshcapanëdash chidon.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Chidon adosho isash Esus yuedquid, Simon caid, abibi onquec: “Ëmbi yuedaid Nuquin Papan chuimiaid iquec, Ëbi mishquid icsambocquid nec,” quequin chido mishmenquio icpec, quepanëdash Simon.
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Adoaquien, tantiaquidquio icquin Esusën: —Mibi tantiamequin chuinu. Tantiata, Simon —capanëdash.
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Aden tantiashun Esusën Simon ambi tantiaid icsa tantiamenuen utsi chuiquin nadopanëdash: —Bec cho. Yuecshun menenun nanuna, quepondash daëd. Abentsëcshun dadpen bedshunubi utsin daëdpactsëc bedshumpondash.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Aden bedshunshun yuecshun ambi bedshunacted abi daëdi meniantiapimbo icpondash. Adsho isun: “Padi. Mimbi bedondaid ëbi cuidenda,” quequin abi bedshunëdaidën abi daëdi chuipondash. Adoacsho, ¿Mitsiquid abi bedshunëdaid ënenquiocquin tantiec bëpiscudenquio icpec? —quepanëdash Esus Simon caic.
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Adoaquien: —Ambi dadpen meneshun cuidenda caidien nechitec —quepanëdash Simon.
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Simon ismenuec Esus chido yacmi bidiadshun naden chuipanëdash: —Min shubun puduedacsho mimbi taë pante ëbi menenquioccoc. ¿Nëid chido isquindactio? Aidëmbien aton bëunën taë chucu uashun aton manëdaidën con taë bëchishaid ucposh.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Min shubun ëbi puduedsho isun tanchoccanesa mibi nec. Padnueni ëbi puduedacsho isun nëid chidon ëbi tantiaquioquin yuen con taë tachoccaniosh.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Bëchin manoshcanesa mibi iccoc. Padnueni nëid chidombi noadte bëdan tanoshcaniosh.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Adembidi mibi chiembique. Tantiata. Mayan icsa dadpenshun tantiamiaid icsho nëid chido bëdamepombi. Aden bëdamiashic abi icsaid tantienquio yec bëpiscudpobi. Ëmbi aden nac ëbi comapenen tantiaquioquin ëbi nashunquidquio nëid chido nec. Padnuen utsi icsaid daëdpactsëc mibi icsaidtedtsëcbidi icpec. Adquid icsaid bëpiscudebi ëbi quenuc ëbi bëdiactsëc tantiatsec mibi nashumënec —quepanëdash Esus Simon caic.
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Aden Simon chiashic chido caic: —Icsaquid nec, quenquiocquin icsainquio yacbimboecquid mibi isembi —quepanëdash Esus chido chuioaic.
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Adsho tantiash: —Icsainquio yacbimboecquid mibi isembi, quec ¿mitsipadquid Esus nepec? —quepanëdash iccuededquido.
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Aden iccuededquidon tantianubi chido caic Esus: —Ëbi tantiaquid yec Nuquin Papa yacno puduedquid mibi neyoc. Bëdamboec tabadaid tantiamiaid mibi iqueque. Dacuëdenquio yec nidta —quepanëdash chido caic.
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.