Lucas 7

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Aden iccuededquido chuiquin nainash Capednaun caid yacno Esus nidoapanëdash.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Capednaun caid yacno choash Esus tabadnubien isadaidpembon sondado chuiquidën yua abi cudasaid unëstiadtsëcquio icpanëdash.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Aton yua unëstiadtsëcquio icnubien, Nënquid bëdamequid Esus nëmbobi iquec, quequin utsibon chiac:
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 — ausente —
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 — ausente —
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Adec aidobëd Esus nidshobi sondado chuiquidën chomiaid utsibo choquin bëquedtuidash nadpanëdash: —Sondado chuiquidën chomiaid nebi. Aidën chiaid chuinuec chopobi. Naden chuita, caposhi: “Padicnuna, Icbo. Icsambocquid nebique. Mibi bëdambocquid iquec con shubun puduedenquioctiadquidi mibi nec.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Ëbi icsambocquid iquec mibi bëquedec nidenquioccobi. Mibi bëdamequid yec con shubun puduedenquiocquin mibi yacnoshombi, Bëdanta, mimbi cac con yua bëdampec.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Ëbien sondado chuiquid nec. Ëmbi nidta cacpadquiequi sondado nidec. Adecbidi, Cho, ëmbi cacpadquiecbidi choaic. Adembidi, Nadota, cacpadomboembidi con yuan nabanec,” quequin chuitan sondado chuiquidën cabocpadembi mibi chuipombi —quepanëdash sondado chuiquidën chuitan caido Esus caic.
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Adoaquien: —¿Abimbobida cai? —queshun ambi chiaid tantiamenuequin iccuededquido Esusën bëisbanquin nadopanëdash: —Chuinu. Tantiata. Sondado chuiquid isadaidpembo ëbi tantiaquidpadquid isadaidbo nibëdec —quepanëdash Esus.
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Aden chiaquien sondado chuiquidën chuitan caido aucbidi nidoash shubun puduedshun sondado chuiquidën yua bëdamiaid istuidpanëdash.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Adashic, ushë utsin shubu dadpen icquid Nain caid yacno Esus nidpanëdash. Aidbëdi abëd icquido nidpanëdash. Adecbidi matses utsibo dadpen nidpanëdash.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Adec nidequi Nain tsasi uaid quënë shëcuë anoentsëqui choquimbi unësaid bëquido bëquedtuidpanëdash. Unësaid epa icnubi ani niante icpanëdash. Niantebëd Nain yacnocquido dadpen cho-chopanëdash.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Adec cho-choec niante shubisho isash Esus unësquio yec: —Shubienquio yec ënëd —quepanëdash.
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Adec, Ënëd, quetanec udictsëc nidshun unësaid nanaid Esusën mishnubi abi bëquido nidtuidpanëdash. Nidtuidsho isun: —Abuido, uëtsëdtota —cac
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 uëdtsëdtoash tsadec unësboed onquepanëdash. Adsho isash ani caic: —Në, unësboedi min mado uincuenoshe. Abëdi nidec nid —capanëdash Esusën.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Aden unësaid uincuemesho isash cho-choquido: —Adopenshenda uincuemec —queshun Nuquin Papan naid chuibampanëdash. Aden chuibanec: —Nuquin Papan matses bëdamboen isnuen ambi chomiaidquio nuquibëd icmiosh —quec isquido onquecuededpanëdash.
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Aden isash nidshun unësaid uincuemiaid isquidon chuibansho isadaidbon nidaid Udeya caid yacnocquidon tantiabempanëdash. Adembidi chiac dëuequidontsen tantiapanëdash.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Adnubien, acten mentoanondaid Uan cuëmëdquid quënën nauedaid icsho abëd icquidon Esusën nabanaid chuibampanëdash. Adoaquien abëd icquido daëd chomeshun Uanën nadopanëdash:
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 —Esus yacno nidshun nadota. ¿Ëbitedishun cainaid Nuquin Papan chomiaid abentsëcquiobi mibida ne? ¿Aidtabi nedi? mibi quenuc, ¿Adambi utsi caimpe? quequin chuita —Uanën cac aid daëdi Esus yacno nidpanëdash.
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Adec Esus yacno choash: —Acten mentoanondaidëmbi Uanën chomiaido nebi. Uan nadosh: “¿Ëbitedishun cainaid Nuquin Papan chomiaid abentsëcquiobi mibida ne? cac ¿Aidtabi nedi? mibi quenuc ¿Adambi utsi caimpe?” quiosh Uan —quepanëdash Uanën chomiaido Esus caic.
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Aden chiaquien icsambocquid bëdamequinc, mayan icsa dapuduedaid dapuduemequinc, bëshuaid bëdamequinc caquin Esusën ismebampanëdash.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Aden nabanquin nainashic: —Mibi chuiquid Uan caid yacno nidshun ëmbi nabamboedtedi mimbi isboed naden chuitanta. Bëshun isbenosh. Adecbidi canite icsaidi capuanosh. Adecbidi daushumbocquidon nami bëdanosh. Adembidi pashun tantiabenosh. Adembidi unësaid uincuemiosh. Adembidi aton na nibëdquido tantiamenuen Nuquin Papan chiaid Esusën chuibanosh, quequin Uan chuitanta.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Ëmbi aden nabansho isun tantesa uainquiocquin Nuquin Papan bëdamboen isaidquio nendac, Esus quiosh quequin Uan chuitanta —quepanëdash Esus Uanën chomiaid daëd chiec.
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Adashic, Uanën chomiaido nidambi iccuededquido tantiamebanuec Uan chiec Esus nadpanëdash: —¿Atotsi isnuec matses nibëdacno nidonda? ¿Cunquequidën ishcunaid isnuecta nidtionda?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 ¿Aid isnuec nidenquio yec atotsi isnuec nidonda? ¿Dashcute ushumbocquid dasiuidquid isnuecta nidtionda? Padenquio. Dashcute ushumbocquid dasiuidquido aton na dadpenquio icquido ancanquid dapan shubun tabadquido nec.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Ad icnuc, ¿atotsi isnuec matses nibëdacno nidonda? ¿Nuquin Papan ambi chiaid chuimiaid isnuec nidenquioda ictionda? Ai, matses nibëdacno Nuquin Papan chuimiaid isnuec mibi nidondac. Uanën ëbi chuiquidëmbi ispondashi. Ëbi ëndenquimbo chuiquido ëbi isesabo icpampic.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Ëbi cain naden Uan Nuquin Papan chuimiampid nec:
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 “Adembi Uan chuibanu. Tantiata. Nuquin Papan chuimiaid Uampadquid matsesën tishaid utsi nibëdec. Aidën ëbi chotequid chuibanac choshon ëmbi nabansho isenquio icposh. Isash, Nëid Nuquin Papan chomiaid nec, quetsemposh Uan. Aidi quënën nauedac ëmbi nabanaid istiapimbo yec tsadec, Nuquin Papan chomiaid, ëbitedishun cainaid mibida ne, quepec —quepanëdash Esus.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Aden Esusën chuibansho tantiash: —Nuquin Papan naid bëdambo iquec —quepanëdash Uanën mentobanondaido.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Utsiboen ambi tantiaid icsa ënenquio icquin Uan Esusën chuisho tantiash, Nuquin Papan naid bëdambo iquec, quetiapimbo aido icpanëdash. Aido padiseyobobëd matsesën naden nata quequin chiaid tantiamequido icpanëdash.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Aden Uan chiash Esus: —¿Nuquin Papan chiaid nëbi chuisho tantiesa mitsipadquid nepeque?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Adquid chuinu. Tantia. Ambi tantiacpaden naisa icsho isash bacuëbo yacbimboec nëishun mimbi icsamboen tantiec. Adembidi ambi tantiacpaden naisa icsho isun Nuquin Papan chiaid tantienquio iquec. Adquidën Nuquin Papan chuimiaidën nabansho icsamboen ispec.
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Nua cubudquin pesa Uan icsho isash, Mayan icsa dapuduedaid nec, queposh Uanën chuisho tantiesa.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Ëmbi peshun acsho isec, Nua peshun tantienquiocquin acquid nepec. Aidbidi icsambocquidobëd icquid nec, ëbi caposh.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Aden tantienquiocquid, Bëdamboen tantianu, queshun bëdamboen tantiaquidënquio chuibansho tantiash abi tantiamequidpadquid iquendac —quepanëdash Esus.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Adashic, Ëbi yacno pec cho, padiseyobo abentsëcshun cac aidbëd nidash shubun puduedash pete santen cuëshnudash Esus uepanëdash.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Adec Esus puduedash uesho isquidon chiac utsin, Icsambocquid nec, caid chido choquin noadte bëda danoshquete aton shubumpichobi bëpanëdash.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Aden bëequi Esus yuedacno choash puduedshun abi bëdamequid Esus istuidash, Ëbi bëdamequid bëdambo iquec, quequin ambibi tantiec shubiec Esusën taëno tsadbudshun aton bëunën tapascapanëdash. Aden tapascac taë chucusho isun aton manëdaidën taucshun taë tachoccabanshun noadte bëdan chidon tanoshcapanëdash. Chidon aton na bedtequid dadpen menequin comapenec noadte bëda bedshun Esusën taë tanoshcapanëdash chidon.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Chidon adosho isash Esus yuedquid, Simon caid, abibi onquec: “Ëmbi yuedaid Nuquin Papan chuimiaid iquec, Ëbi mishquid icsambocquid nec,” quequin chido mishmenquio icpec, quepanëdash Simon.
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Adoaquien, tantiaquidquio icquin Esusën: —Mibi tantiamequin chuinu. Tantiata, Simon —capanëdash.
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Aden tantiashun Esusën Simon ambi tantiaid icsa tantiamenuen utsi chuiquin nadopanëdash: —Bec cho. Yuecshun menenun nanuna, quepondash daëd. Abentsëcshun dadpen bedshunubi utsin daëdpactsëc bedshumpondash.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Aden bedshunshun yuecshun ambi bedshunacted abi daëdi meniantiapimbo icpondash. Adsho isun: “Padi. Mimbi bedondaid ëbi cuidenda,” quequin abi bedshunëdaidën abi daëdi chuipondash. Adoacsho, ¿Mitsiquid abi bedshunëdaid ënenquiocquin tantiec bëpiscudenquio icpec? —quepanëdash Esus Simon caic.
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Adoaquien: —Ambi dadpen meneshun cuidenda caidien nechitec —quepanëdash Simon.
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Simon ismenuec Esus chido yacmi bidiadshun naden chuipanëdash: —Min shubun puduedacsho mimbi taë pante ëbi menenquioccoc. ¿Nëid chido isquindactio? Aidëmbien aton bëunën taë chucu uashun aton manëdaidën con taë bëchishaid ucposh.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Min shubun ëbi puduedsho isun tanchoccanesa mibi nec. Padnueni ëbi puduedacsho isun nëid chidon ëbi tantiaquioquin yuen con taë tachoccaniosh.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Bëchin manoshcanesa mibi iccoc. Padnueni nëid chidombi noadte bëdan tanoshcaniosh.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Adembidi mibi chiembique. Tantiata. Mayan icsa dadpenshun tantiamiaid icsho nëid chido bëdamepombi. Aden bëdamiashic abi icsaid tantienquio yec bëpiscudpobi. Ëmbi aden nac ëbi comapenen tantiaquioquin ëbi nashunquidquio nëid chido nec. Padnuen utsi icsaid daëdpactsëc mibi icsaidtedtsëcbidi icpec. Adquid icsaid bëpiscudebi ëbi quenuc ëbi bëdiactsëc tantiatsec mibi nashumënec —quepanëdash Esus Simon caic.
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Aden Simon chiashic chido caic: —Icsaquid nec, quenquiocquin icsainquio yacbimboecquid mibi isembi —quepanëdash Esus chido chuioaic.
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Adsho tantiash: —Icsainquio yacbimboecquid mibi isembi, quec ¿mitsipadquid Esus nepec? —quepanëdash iccuededquido.
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Aden iccuededquidon tantianubi chido caic Esus: —Ëbi tantiaquid yec Nuquin Papa yacno puduedquid mibi neyoc. Bëdamboec tabadaid tantiamiaid mibi iqueque. Dacuëdenquio yec nidta —quepanëdash chido caic.
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.