Lucas 7
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NTLH
1 Aden iccuededquido chuiquin nainash Capednaun caid yacno Esus nidoapanëdash.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Capednaun caid yacno choash Esus tabadnubien isadaidpembon sondado chuiquidën yua abi cudasaid unëstiadtsëcquio icpanëdash.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Aton yua unëstiadtsëcquio icnubien, Nënquid bëdamequid Esus nëmbobi iquec, quequin utsibon chiac:
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 — ausente —
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 — ausente —
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Adec aidobëd Esus nidshobi sondado chuiquidën chomiaid utsibo choquin bëquedtuidash nadpanëdash: —Sondado chuiquidën chomiaid nebi. Aidën chiaid chuinuec chopobi. Naden chuita, caposhi: “Padicnuna, Icbo. Icsambocquid nebique. Mibi bëdambocquid iquec con shubun puduedenquioctiadquidi mibi nec.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Ëbi icsambocquid iquec mibi bëquedec nidenquioccobi. Mibi bëdamequid yec con shubun puduedenquiocquin mibi yacnoshombi, Bëdanta, mimbi cac con yua bëdampec.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Ëbien sondado chuiquid nec. Ëmbi nidta cacpadquiequi sondado nidec. Adecbidi, Cho, ëmbi cacpadquiecbidi choaic. Adembidi, Nadota, cacpadomboembidi con yuan nabanec,” quequin chuitan sondado chuiquidën cabocpadembi mibi chuipombi —quepanëdash sondado chuiquidën chuitan caido Esus caic.
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Adoaquien: —¿Abimbobida cai? —queshun ambi chiaid tantiamenuequin iccuededquido Esusën bëisbanquin nadopanëdash: —Chuinu. Tantiata. Sondado chuiquid isadaidpembo ëbi tantiaquidpadquid isadaidbo nibëdec —quepanëdash Esus.
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Aden chiaquien sondado chuiquidën chuitan caido aucbidi nidoash shubun puduedshun sondado chuiquidën yua bëdamiaid istuidpanëdash.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Adashic, ushë utsin shubu dadpen icquid Nain caid yacno Esus nidpanëdash. Aidbëdi abëd icquido nidpanëdash. Adecbidi matses utsibo dadpen nidpanëdash.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Adec nidequi Nain tsasi uaid quënë shëcuë anoentsëqui choquimbi unësaid bëquido bëquedtuidpanëdash. Unësaid epa icnubi ani niante icpanëdash. Niantebëd Nain yacnocquido dadpen cho-chopanëdash.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Adec cho-choec niante shubisho isash Esus unësquio yec: —Shubienquio yec ënëd —quepanëdash.
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Adec, Ënëd, quetanec udictsëc nidshun unësaid nanaid Esusën mishnubi abi bëquido nidtuidpanëdash. Nidtuidsho isun: —Abuido, uëtsëdtota —cac
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 uëdtsëdtoash tsadec unësboed onquepanëdash. Adsho isash ani caic: —Në, unësboedi min mado uincuenoshe. Abëdi nidec nid —capanëdash Esusën.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Aden unësaid uincuemesho isash cho-choquido: —Adopenshenda uincuemec —queshun Nuquin Papan naid chuibampanëdash. Aden chuibanec: —Nuquin Papan matses bëdamboen isnuen ambi chomiaidquio nuquibëd icmiosh —quec isquido onquecuededpanëdash.
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Aden isash nidshun unësaid uincuemiaid isquidon chuibansho isadaidbon nidaid Udeya caid yacnocquidon tantiabempanëdash. Adembidi chiac dëuequidontsen tantiapanëdash.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Adnubien, acten mentoanondaid Uan cuëmëdquid quënën nauedaid icsho abëd icquidon Esusën nabanaid chuibampanëdash. Adoaquien abëd icquido daëd chomeshun Uanën nadopanëdash:
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 —Esus yacno nidshun nadota. ¿Ëbitedishun cainaid Nuquin Papan chomiaid abentsëcquiobi mibida ne? ¿Aidtabi nedi? mibi quenuc, ¿Adambi utsi caimpe? quequin chuita —Uanën cac aid daëdi Esus yacno nidpanëdash.
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Adec Esus yacno choash: —Acten mentoanondaidëmbi Uanën chomiaido nebi. Uan nadosh: “¿Ëbitedishun cainaid Nuquin Papan chomiaid abentsëcquiobi mibida ne? cac ¿Aidtabi nedi? mibi quenuc ¿Adambi utsi caimpe?” quiosh Uan —quepanëdash Uanën chomiaido Esus caic.
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Aden chiaquien icsambocquid bëdamequinc, mayan icsa dapuduedaid dapuduemequinc, bëshuaid bëdamequinc caquin Esusën ismebampanëdash.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Aden nabanquin nainashic: —Mibi chuiquid Uan caid yacno nidshun ëmbi nabamboedtedi mimbi isboed naden chuitanta. Bëshun isbenosh. Adecbidi canite icsaidi capuanosh. Adecbidi daushumbocquidon nami bëdanosh. Adembidi pashun tantiabenosh. Adembidi unësaid uincuemiosh. Adembidi aton na nibëdquido tantiamenuen Nuquin Papan chiaid Esusën chuibanosh, quequin Uan chuitanta.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Ëmbi aden nabansho isun tantesa uainquiocquin Nuquin Papan bëdamboen isaidquio nendac, Esus quiosh quequin Uan chuitanta —quepanëdash Esus Uanën chomiaid daëd chiec.
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Adashic, Uanën chomiaido nidambi iccuededquido tantiamebanuec Uan chiec Esus nadpanëdash: —¿Atotsi isnuec matses nibëdacno nidonda? ¿Cunquequidën ishcunaid isnuecta nidtionda?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 ¿Aid isnuec nidenquio yec atotsi isnuec nidonda? ¿Dashcute ushumbocquid dasiuidquid isnuecta nidtionda? Padenquio. Dashcute ushumbocquid dasiuidquido aton na dadpenquio icquido ancanquid dapan shubun tabadquido nec.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Ad icnuc, ¿atotsi isnuec matses nibëdacno nidonda? ¿Nuquin Papan ambi chiaid chuimiaid isnuec nidenquioda ictionda? Ai, matses nibëdacno Nuquin Papan chuimiaid isnuec mibi nidondac. Uanën ëbi chuiquidëmbi ispondashi. Ëbi ëndenquimbo chuiquido ëbi isesabo icpampic.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Ëbi cain naden Uan Nuquin Papan chuimiampid nec:
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 “Adembi Uan chuibanu. Tantiata. Nuquin Papan chuimiaid Uampadquid matsesën tishaid utsi nibëdec. Aidën ëbi chotequid chuibanac choshon ëmbi nabansho isenquio icposh. Isash, Nëid Nuquin Papan chomiaid nec, quetsemposh Uan. Aidi quënën nauedac ëmbi nabanaid istiapimbo yec tsadec, Nuquin Papan chomiaid, ëbitedishun cainaid mibida ne, quepec —quepanëdash Esus.
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Aden Esusën chuibansho tantiash: —Nuquin Papan naid bëdambo iquec —quepanëdash Uanën mentobanondaido.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Utsiboen ambi tantiaid icsa ënenquio icquin Uan Esusën chuisho tantiash, Nuquin Papan naid bëdambo iquec, quetiapimbo aido icpanëdash. Aido padiseyobobëd matsesën naden nata quequin chiaid tantiamequido icpanëdash.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Aden Uan chiash Esus: —¿Nuquin Papan chiaid nëbi chuisho tantiesa mitsipadquid nepeque?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Adquid chuinu. Tantia. Ambi tantiacpaden naisa icsho isash bacuëbo yacbimboec nëishun mimbi icsamboen tantiec. Adembidi ambi tantiacpaden naisa icsho isun Nuquin Papan chiaid tantienquio iquec. Adquidën Nuquin Papan chuimiaidën nabansho icsamboen ispec.
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Nua cubudquin pesa Uan icsho isash, Mayan icsa dapuduedaid nec, queposh Uanën chuisho tantiesa.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Ëmbi peshun acsho isec, Nua peshun tantienquiocquin acquid nepec. Aidbidi icsambocquidobëd icquid nec, ëbi caposh.
34 O
35 Aden tantienquiocquid, Bëdamboen tantianu, queshun bëdamboen tantiaquidënquio chuibansho tantiash abi tantiamequidpadquid iquendac —quepanëdash Esus.
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Adashic, Ëbi yacno pec cho, padiseyobo abentsëcshun cac aidbëd nidash shubun puduedash pete santen cuëshnudash Esus uepanëdash.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Adec Esus puduedash uesho isquidon chiac utsin, Icsambocquid nec, caid chido choquin noadte bëda danoshquete aton shubumpichobi bëpanëdash.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Aden bëequi Esus yuedacno choash puduedshun abi bëdamequid Esus istuidash, Ëbi bëdamequid bëdambo iquec, quequin ambibi tantiec shubiec Esusën taëno tsadbudshun aton bëunën tapascapanëdash. Aden tapascac taë chucusho isun aton manëdaidën taucshun taë tachoccabanshun noadte bëdan chidon tanoshcapanëdash. Chidon aton na bedtequid dadpen menequin comapenec noadte bëda bedshun Esusën taë tanoshcapanëdash chidon.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Chidon adosho isash Esus yuedquid, Simon caid, abibi onquec: “Ëmbi yuedaid Nuquin Papan chuimiaid iquec, Ëbi mishquid icsambocquid nec,” quequin chido mishmenquio icpec, quepanëdash Simon.
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Adoaquien, tantiaquidquio icquin Esusën: —Mibi tantiamequin chuinu. Tantiata, Simon —capanëdash.
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Aden tantiashun Esusën Simon ambi tantiaid icsa tantiamenuen utsi chuiquin nadopanëdash: —Bec cho. Yuecshun menenun nanuna, quepondash daëd. Abentsëcshun dadpen bedshunubi utsin daëdpactsëc bedshumpondash.
41 Jesus disse:
42 Aden bedshunshun yuecshun ambi bedshunacted abi daëdi meniantiapimbo icpondash. Adsho isun: “Padi. Mimbi bedondaid ëbi cuidenda,” quequin abi bedshunëdaidën abi daëdi chuipondash. Adoacsho, ¿Mitsiquid abi bedshunëdaid ënenquiocquin tantiec bëpiscudenquio icpec? —quepanëdash Esus Simon caic.
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Adoaquien: —Ambi dadpen meneshun cuidenda caidien nechitec —quepanëdash Simon.
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Simon ismenuec Esus chido yacmi bidiadshun naden chuipanëdash: —Min shubun puduedacsho mimbi taë pante ëbi menenquioccoc. ¿Nëid chido isquindactio? Aidëmbien aton bëunën taë chucu uashun aton manëdaidën con taë bëchishaid ucposh.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Min shubun ëbi puduedsho isun tanchoccanesa mibi nec. Padnueni ëbi puduedacsho isun nëid chidon ëbi tantiaquioquin yuen con taë tachoccaniosh.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Bëchin manoshcanesa mibi iccoc. Padnueni nëid chidombi noadte bëdan tanoshcaniosh.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Adembidi mibi chiembique. Tantiata. Mayan icsa dadpenshun tantiamiaid icsho nëid chido bëdamepombi. Aden bëdamiashic abi icsaid tantienquio yec bëpiscudpobi. Ëmbi aden nac ëbi comapenen tantiaquioquin ëbi nashunquidquio nëid chido nec. Padnuen utsi icsaid daëdpactsëc mibi icsaidtedtsëcbidi icpec. Adquid icsaid bëpiscudebi ëbi quenuc ëbi bëdiactsëc tantiatsec mibi nashumënec —quepanëdash Esus Simon caic.
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Aden Simon chiashic chido caic: —Icsaquid nec, quenquiocquin icsainquio yacbimboecquid mibi isembi —quepanëdash Esus chido chuioaic.
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Adsho tantiash: —Icsainquio yacbimboecquid mibi isembi, quec ¿mitsipadquid Esus nepec? —quepanëdash iccuededquido.
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Aden iccuededquidon tantianubi chido caic Esus: —Ëbi tantiaquid yec Nuquin Papa yacno puduedquid mibi neyoc. Bëdamboec tabadaid tantiamiaid mibi iqueque. Dacuëdenquio yec nidta —quepanëdash chido caic.
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.