Lucas 6
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ACF
1 Adashic, chonoadtemaid ushë icnuc Esusbëdtan abëd icquidon tied matanquin tiedën caniquid ëshchicshun abëd icquidon bitsi tsucucashun pebededpanëdash.
1 E aconteceu que, no segundo sábado após o primeiro, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.
2 Aden pesho isquin padiseyobon: —¿Atotsieshun chonoadtemaid ushën chonoadpeque? Tantianu. Ëbi chui —capanëdash Esusbëd icquido chuiquin.
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Adoaquien: —¿Tsusedpa Dabid caidbëd icquidon piasquin pepampid tantiamboda ique?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 Naden chuipampid neque. Tantia. Abëd icquidobëd Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid puduedtemaid quënën puduedshun Nuquin Papa tantiaquin pan meniac nanaid chuiquid dapan bedshun abëd icquido menebanshun aidobëdtambi pepampic. Aid pan Nuquin Papan namiaidënuidtsëqui petequid nepampic —quequin padiseyobo chuishun Esusën nadopanëdash:
4 Como entrou na casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não é lícito comer senão só aos sacerdotes?
5 —Ëbia: Tiboquenu, quiash tsadacpadec matses: Nëid chonoadtemaid ushë nec, quequin tantiec. Adnubini aid ushë icbo yec tiedën caniquid ëshchicshun bitsi tsucucasho isash: Mimbi icsamboen naic, quetiapimbo iquebi.
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é Senhor até do sábado.
6 Adashic, chonoadtemaid ushë utsin Nuquin Papan chiaid chuibante shubun puduedshun Esusën chuibanubien abiucquio mëuesadaid dada icpanëdash.
6 E aconteceu também noutro sábado, que entrou na sinagoga, e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.
7 Ambobidi tabadquimbi Esus chieshënquidon, Chonoadtemaid ushën Esusën bëdamenushe. Isnu, quequin padiseyobon caimbededpanëdash.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.
8 Aden cainubien abi chieshënquidon tantiaid tantiaquin mëuesadaid isquin: —Nënantanquio nidto —Esusën cac mëuesadaid nënantanquio nidtoash nidpanëdash.
8 Mas ele bem conhecia os seus pensamentos; e disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.
9 Adsho isashien: —Tantianu. Chui. ¿Chonoadtemaid ushën matses tantiaquindambi bëdamboen nape? ¿Adoenquiocquindambi bëdametemaid ushë nëid neque? ¿Mibi nëbi bëdametiapimbo iquebi, quequindambi chuipe? ¿Adoac daicsaid utsi-utsiec unëspec? —quepanëdash Esus.
9 Então Jesus lhes disse: Uma coisa vos hei de perguntar: É lícito nos sábados fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou matar?
10 Aden chuishumbic iccuededquido isbanquin: —Ëbi mëd —cac Esus mëdequi mëuesadaid bëdampanëdash.
10 E, olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.
11 Adec mëuesadaid bëdansho isashien comapenec nëishash: —¿Mitsipadentsimbi Esus acpe? —quec onquecuededpanëdash abi chieshënquido.
11 E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.
12 Adashic, ushë utsin macuësh yacno matses nibëdacno Nuquin Papa chiec onquenuec nidash inchëshën ushenquio yec Nuquin Papa chiec Esus onquepanëdash.
12 E aconteceu que naqueles dias subiu ao monte a orar, e passou a noite em oração a Deus.
13 Badiadshun abëd icquido dadpen chomeshun, Ëbi chuibeneta, quequin 12tedictsëqui chuipanëdash.
13 E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Nëidic, Simon, Esusën Petedo caid; utsibic, Andedes, Simonën utsibi; utsibic, Acobo; utsibic, Uan; utsibic, Uedipe; utsibic, Badtodome;
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 utsibic, Debi cashumbic Mateyo caid; utsibic, Tomas; utsibic, Acobo, Adpeon mado; utsibic Simon, ancanquid isadaidpembo bunesa;
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 utsibic, Udas, Acobon mado; utsibic, Udas Iscadiote, yuecshun Esus chieshënquido Esus bedmequid. Aidtedi, Esusën, Ëbi chuibeneta, caido icpanëdash.
16 E Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
17 Adashic macuësh yacnoësh abëd 12ted icquido pada-padambo yacno budash abi tsibanquido dadpen icsho isash Esus nidtuidpanëdash. Nëidted icpanëdash: Nëidic, Edusaden yacnoësh choquido; utsibic, Acte Dapa cuëman shubu dadpen icquid Tido caid yacnoësh choquido; utsibic, Sidon caid yacnoësh choquido. Aido Esusën chuibansho tantianuec cho-choash tabadnubi, Ëbi bëdamepec, quequin tantiec utsibo choash tabadpanëdash.
17 E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão de povo de toda a Judéia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom; os quais tinham vindo para o ouvir, e serem curados das suas enfermidades,
18 Adec choquido mayan icsa dapuduedaid icsho isun Esusën dapuduemepanëdash.
18 Como também os atormentados dos espíritos imundos; e eram curados.
19 Adsho isun nadatiambocquid Esus neque. Mishnu, queshun mishequi bëdancuededpanëdash.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude, e curava a todos.
20 Adshumbic abëd icquidombo isbanquin naden Esusën chuibampanëdash:
20 E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 “Nëuëshquio bundodenesho isun Nuquin Papan bëdamboen isaido yec abuc ëbëd tabadec bundoesa iquendac.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 “Esus tantiaquid icsho chieshënquin pudued cainquio yaid adembidi mua uaquin chuishunaid Nuquin Papan bëdamboen isaidquio nec.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 “Adomboembidi ëmbi ëndenquimbo chuimiaid aton matsesën icsamboen chuishundeniampic. Adomboembidi mibi min matsesën icsamboen chuishundenetsiash. Nidaidënshun adoaid iquec Nuquin Papa yacno choacsho ambi bëdambo icmiaid mibi iquendac. Adquid iquendabi quequin tantiec mibi icsamboen chuishunaqui, Cuishon, queta.
23 Folgai nesse dia, exultai; porque eis que é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 “Padnuen, con na dadpen iquec, quequin tantiec bëdamboec tabadebi, quesho Nuquin Papan icsamboen isaido mibi nec. Nidaidënshun mimbi bedteniaiduidi tantiec Nuquin Papa yacno puduedtiapimbocquid mibi iquendac. Nidaidën bëdamboec tabadquin ënden bedondaidi mibi nec.
24 Mas ai de vós, ricos! porque já tendes a vossa consolação.
25 “Nidaidënshun abi bunaidtedi bedquido Nuquin Papan icsamboen isaido nec. Abi bunaiduidi tantiaquin Nuquin Papan chiaid tantianu queshun tantiatiapimbo iquendac.
25 Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides, porque vos lamentareis e chorareis.
26 “Bëdambocquid nec, quequin mibi dadpenshun chuisho tantienda. Adomboembidi mua uain Nuquin Papan ëndenquimbo chuimiaidpembon chuipampic. Aidon chiaid tantiashun tsusedpabon Nuquin Papan chiaid tantienquio yanampic. Adquido Nuquin Papan icsamboen isaido nec —quepanëdash Esus.
26 Ai de vós quando todos os homens de vós disserem bem, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 Aden chiashic abi Esus onquec: —Ëmbi chiaid tantiaquidquio nad iqueque. Chuinu. Tantiata. Mibi chieshënquido bëdamboen tantiaquin nabanta.
27 Mas a vós, que isto ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Adembidi mibi icsamboen chuiquid bëdamboen chuita. Adembidi, ëbi icsamboen naquido bëdamboen tantiaquin cuidenda, Papa, quequin Nuquin Papa chuita.
28 Bendizei os que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Adembidi mibi cuesquid cuidenda. Adembidi mibi icsamboen nadenesho cuidenquiocquin adembi bëdamboen nabanta. Adembidi ampequin min dashcute bedanec nidsho isun, Chiata. Dadamicquidtsen buan, cata.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses;
30 Utsibic, aton na nibëdquid, Bec cho, quesho meneta. Adembidi utsin mitsana ampesho isun cuidenquiocquin bëdamboen naoata.
30 E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho tornes a pedir.
31 Adembidi ëbi bëdamboen nashuntiadquidi nepec quequin mimbi tantiacpadomboen utsi tantiaquin nashunta.
31 E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira lhes fazei vós, também.
32 “Ëbëd tantiananquiduidi tantianu, quec ¿bëdamboda mibi icpe? Padenquio. Adembidi Esus tantiesan abipadquiocquido tantiec.
32 E se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.
33 Adecbidi, Ëbi bëdamboen tantiaquin nashunquiduidi tantiaquin nashunoanu quec ¿bëdamboda mibi icpe? Padenquio. Esus tantiesan adembidi nashunquidquio nec.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Adecbidi, Ëbi menequiduidi menenu, quec ¿bëdamboda mibi icpe? Padenquio. Esus tantiesan adenuidi menec.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais tornar a receber, que recompensa tereis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para tornarem a receber outro tanto.
35 Naden nata, quequin chuinu. Tantia. Mibi chieshënquid icsho aid tantiaquin bëdamboen nabanta. Adembidi mibi meniantiapimbocquid, Bec cho, quesho, Yuecash cuidnanun nanuna, quenquiocquin meneta. Mimbi adosho isun Nuquin Papan mibi bëdamboen isendac. Adobanec bëdambo iquebi quec mibi tabadendac. Adomboen nabanquido Nuquin Papan nacpadomboen nabanquid nendac. Adquido aton mado iquendac.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Nuquin Papan abi chieshënquido nashundeniacpadomboen mibi chieshënquido nashundeneta —quepanëdash Esus.
36 Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 Aden chuibanashic Esus abi onquec: —Ëmbi tantiacpadomboen naisa icsambocquid nec, quenda. Adesa abi yacno choacsho Bëdambocquid neque. Puduedme, Nuquin Papan caindac. Adecbidi, Icsambocquid iquec. Aid cuidtiadquidi Nuquin Papa nec, quenda. Adenquio icsho Nuquin Papan cuidenquioctequid mibi iquendac. Mibi icsamboen tantiaquin utsin nasho isash cuidnanenquio yec bëpiscudta. Adquid, Cuidnu, quenquio yec mimbi icsamboen tantiaquin naid Nuquin Papa bëpiscudendac.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.
38 Aton na nibëdquid bëdamboen tantiaquin meneta. Adembidi, mibi tantiaquin abi utsibëd bëdamboec tabadtequid Nuquin Papan mibi menendac. Utsi tantiaquin mimbi meniacpadomboen mibi tantiaquin bëdamboen tabadmetequid daëd uashun Nuquin Papan mibi meneoaindac —quepanëdash Esus.
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando, vos deitarão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.
39 Aden chuishumbic utsin tantienquio ictequid abëd icquido naden Esusën chuipanëdash: —¿Podquedën nidnu quec bëshuaid utsi bëyucampecta nidtic? Nidnu, quianec nidec abi daëdi nidaid shëcuë ampaëdpatsiash.
39 E dizia-lhes uma parábola: Pode porventura o cego guiar o cego? Não cairão ambos na cova?
40 Adembidi tantianuequidën abi tantiamequid dëniactiapimbo iquec. Tantiamiac abi tantiamequidpadquid iquendac —quepanëdash Esus.
40 O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 Adoshombic adembi tantiamequin naden Esusën chuipanëdash: —¿Atotsi quiash utsi bëtsiadaid pistsëcquid isequi mibi bëtsiadaid dapa isadtiapimbo icpec? ¿Mibibi bëtsiadaid dapa bëbedadabicquin mitsipadentsi mimbi utsi bëtsiadaid pistsëcquid bedshunuen ispe?
41 E por que atentas tu no argueiro que está no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Adembidi, utsin tantiaid icsa abentsëc icnubien mimbi tantiaid icsa utsi-utsiec icnuc ¿atotsieshun, Mimbi tantiaid icsa ënta, quequin utsi chuipe? Mimbi tantiaid icsa nibëdacbimboen mimbi chuipeque. Adoenda. Mimbi tantiaid icsa ënshun utsin tantiaid icsa icsho isun ëmenuequin chui —capanëdash Esusën.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho, e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 Adoshombic, adembidi Esusën chuipanëdash: —Cuëte bëdan bacuë adquiobidi bacuëec. Cuëte icsan bacuë adquiobidi bacuëoaic.
43 Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.
44 Chetequid isun cuëte dada matsesën tantiec. Aden tantiec nisanquidën bacuë isash, Dadain bacuë nec, quenquio matses iquec. Adecbidi, echo bacuë isash, Bata nec, quenquio matses icoaic.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.
45 Adembidi bëdamboen tantiaquidën ambi tantiacpadomboen utsi bëdamboen tantiaquin nabanendac. Adecbidi ambi tantiacpadec bëdamboec onquec. Adembidi icsamboen tantiaquidën ambi tantiacpadomboen utsi icsamboen tantiaquin nabanec. Adecbidi ambi tantiacpadec icsamboec onquec —quepanëdash Esus.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 Adoshombic: —¿Atotsieshun, Con Icbo mibi nec, queshumbi ëmbi chiacpadomboen naisa mibi ne?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?
47 Ëbi yacno choshon ëmbi chuibansho tantiaquiash nidshun nadomboen naquidquio iqueque. Chuinu. Tantiata.
47 Qualquer que vem a mim e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Cunquequid dapan chimeshnushe queshun shubu uaquidën shëcuë ëquëduc uëdëshcashun buintad nitsinquid. Adembidi, natiamianquiec cametequid yanabicnuc tantesa uainquiocnuen ëbi tantiaquidquio icquin ëmbi chiaid papuduedshun adomboembidi nabanquid nec. Adquidën tantesa uainquio iquendac.
48 É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre a rocha.
49 Utsibic nad iqueque. Tantia. Ëquëduc uëdëshcabi nitsinaid cunquequid dapan chimeshunendac. Adecbidi, ëmbi chiaid papudueduidtsacpadomboen nabanenquio yec natiamianquid chonoc abi papudueduidtsaid bëpiscudendac. Adquid uquë nësecatequid nendac —quepanëdash Esus.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.