Lucas 6
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ARIB
1 Adashic, chonoadtemaid ushë icnuc Esusbëdtan abëd icquidon tied matanquin tiedën caniquid ëshchicshun abëd icquidon bitsi tsucucashun pebededpanëdash.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Aden pesho isquin padiseyobon: —¿Atotsieshun chonoadtemaid ushën chonoadpeque? Tantianu. Ëbi chui —capanëdash Esusbëd icquido chuiquin.
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Adoaquien: —¿Tsusedpa Dabid caidbëd icquidon piasquin pepampid tantiamboda ique?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Naden chuipampid neque. Tantia. Abëd icquidobëd Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid puduedtemaid quënën puduedshun Nuquin Papa tantiaquin pan meniac nanaid chuiquid dapan bedshun abëd icquido menebanshun aidobëdtambi pepampic. Aid pan Nuquin Papan namiaidënuidtsëqui petequid nepampic —quequin padiseyobo chuishun Esusën nadopanëdash:
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 —Ëbia: Tiboquenu, quiash tsadacpadec matses: Nëid chonoadtemaid ushë nec, quequin tantiec. Adnubini aid ushë icbo yec tiedën caniquid ëshchicshun bitsi tsucucasho isash: Mimbi icsamboen naic, quetiapimbo iquebi.
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 Adashic, chonoadtemaid ushë utsin Nuquin Papan chiaid chuibante shubun puduedshun Esusën chuibanubien abiucquio mëuesadaid dada icpanëdash.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Ambobidi tabadquimbi Esus chieshënquidon, Chonoadtemaid ushën Esusën bëdamenushe. Isnu, quequin padiseyobon caimbededpanëdash.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Aden cainubien abi chieshënquidon tantiaid tantiaquin mëuesadaid isquin: —Nënantanquio nidto —Esusën cac mëuesadaid nënantanquio nidtoash nidpanëdash.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Adsho isashien: —Tantianu. Chui. ¿Chonoadtemaid ushën matses tantiaquindambi bëdamboen nape? ¿Adoenquiocquindambi bëdametemaid ushë nëid neque? ¿Mibi nëbi bëdametiapimbo iquebi, quequindambi chuipe? ¿Adoac daicsaid utsi-utsiec unëspec? —quepanëdash Esus.
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Aden chuishumbic iccuededquido isbanquin: —Ëbi mëd —cac Esus mëdequi mëuesadaid bëdampanëdash.
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Adec mëuesadaid bëdansho isashien comapenec nëishash: —¿Mitsipadentsimbi Esus acpe? —quec onquecuededpanëdash abi chieshënquido.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Adashic, ushë utsin macuësh yacno matses nibëdacno Nuquin Papa chiec onquenuec nidash inchëshën ushenquio yec Nuquin Papa chiec Esus onquepanëdash.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 Badiadshun abëd icquido dadpen chomeshun, Ëbi chuibeneta, quequin 12tedictsëqui chuipanëdash.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Nëidic, Simon, Esusën Petedo caid; utsibic, Andedes, Simonën utsibi; utsibic, Acobo; utsibic, Uan; utsibic, Uedipe; utsibic, Badtodome;
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 utsibic, Debi cashumbic Mateyo caid; utsibic, Tomas; utsibic, Acobo, Adpeon mado; utsibic Simon, ancanquid isadaidpembo bunesa;
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 utsibic, Udas, Acobon mado; utsibic, Udas Iscadiote, yuecshun Esus chieshënquido Esus bedmequid. Aidtedi, Esusën, Ëbi chuibeneta, caido icpanëdash.
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Adashic macuësh yacnoësh abëd 12ted icquido pada-padambo yacno budash abi tsibanquido dadpen icsho isash Esus nidtuidpanëdash. Nëidted icpanëdash: Nëidic, Edusaden yacnoësh choquido; utsibic, Acte Dapa cuëman shubu dadpen icquid Tido caid yacnoësh choquido; utsibic, Sidon caid yacnoësh choquido. Aido Esusën chuibansho tantianuec cho-choash tabadnubi, Ëbi bëdamepec, quequin tantiec utsibo choash tabadpanëdash.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Adec choquido mayan icsa dapuduedaid icsho isun Esusën dapuduemepanëdash.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Adsho isun nadatiambocquid Esus neque. Mishnu, queshun mishequi bëdancuededpanëdash.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 Adshumbic abëd icquidombo isbanquin naden Esusën chuibampanëdash:
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 “Nëuëshquio bundodenesho isun Nuquin Papan bëdamboen isaido yec abuc ëbëd tabadec bundoesa iquendac.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 “Esus tantiaquid icsho chieshënquin pudued cainquio yaid adembidi mua uaquin chuishunaid Nuquin Papan bëdamboen isaidquio nec.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 “Adomboembidi ëmbi ëndenquimbo chuimiaid aton matsesën icsamboen chuishundeniampic. Adomboembidi mibi min matsesën icsamboen chuishundenetsiash. Nidaidënshun adoaid iquec Nuquin Papa yacno choacsho ambi bëdambo icmiaid mibi iquendac. Adquid iquendabi quequin tantiec mibi icsamboen chuishunaqui, Cuishon, queta.
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 “Padnuen, con na dadpen iquec, quequin tantiec bëdamboec tabadebi, quesho Nuquin Papan icsamboen isaido mibi nec. Nidaidënshun mimbi bedteniaiduidi tantiec Nuquin Papa yacno puduedtiapimbocquid mibi iquendac. Nidaidën bëdamboec tabadquin ënden bedondaidi mibi nec.
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 “Nidaidënshun abi bunaidtedi bedquido Nuquin Papan icsamboen isaido nec. Abi bunaiduidi tantiaquin Nuquin Papan chiaid tantianu queshun tantiatiapimbo iquendac.
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 “Bëdambocquid nec, quequin mibi dadpenshun chuisho tantienda. Adomboembidi mua uain Nuquin Papan ëndenquimbo chuimiaidpembon chuipampic. Aidon chiaid tantiashun tsusedpabon Nuquin Papan chiaid tantienquio yanampic. Adquido Nuquin Papan icsamboen isaido nec —quepanëdash Esus.
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 Aden chiashic abi Esus onquec: —Ëmbi chiaid tantiaquidquio nad iqueque. Chuinu. Tantiata. Mibi chieshënquido bëdamboen tantiaquin nabanta.
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Adembidi mibi icsamboen chuiquid bëdamboen chuita. Adembidi, ëbi icsamboen naquido bëdamboen tantiaquin cuidenda, Papa, quequin Nuquin Papa chuita.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Adembidi mibi cuesquid cuidenda. Adembidi mibi icsamboen nadenesho cuidenquiocquin adembi bëdamboen nabanta. Adembidi ampequin min dashcute bedanec nidsho isun, Chiata. Dadamicquidtsen buan, cata.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Utsibic, aton na nibëdquid, Bec cho, quesho meneta. Adembidi utsin mitsana ampesho isun cuidenquiocquin bëdamboen naoata.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Adembidi ëbi bëdamboen nashuntiadquidi nepec quequin mimbi tantiacpadomboen utsi tantiaquin nashunta.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 “Ëbëd tantiananquiduidi tantianu, quec ¿bëdamboda mibi icpe? Padenquio. Adembidi Esus tantiesan abipadquiocquido tantiec.
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 Adecbidi, Ëbi bëdamboen tantiaquin nashunquiduidi tantiaquin nashunoanu quec ¿bëdamboda mibi icpe? Padenquio. Esus tantiesan adembidi nashunquidquio nec.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Adecbidi, Ëbi menequiduidi menenu, quec ¿bëdamboda mibi icpe? Padenquio. Esus tantiesan adenuidi menec.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Naden nata, quequin chuinu. Tantia. Mibi chieshënquid icsho aid tantiaquin bëdamboen nabanta. Adembidi mibi meniantiapimbocquid, Bec cho, quesho, Yuecash cuidnanun nanuna, quenquiocquin meneta. Mimbi adosho isun Nuquin Papan mibi bëdamboen isendac. Adobanec bëdambo iquebi quec mibi tabadendac. Adomboen nabanquido Nuquin Papan nacpadomboen nabanquid nendac. Adquido aton mado iquendac.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Nuquin Papan abi chieshënquido nashundeniacpadomboen mibi chieshënquido nashundeneta —quepanëdash Esus.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 Aden chuibanashic Esus abi onquec: —Ëmbi tantiacpadomboen naisa icsambocquid nec, quenda. Adesa abi yacno choacsho Bëdambocquid neque. Puduedme, Nuquin Papan caindac. Adecbidi, Icsambocquid iquec. Aid cuidtiadquidi Nuquin Papa nec, quenda. Adenquio icsho Nuquin Papan cuidenquioctequid mibi iquendac. Mibi icsamboen tantiaquin utsin nasho isash cuidnanenquio yec bëpiscudta. Adquid, Cuidnu, quenquio yec mimbi icsamboen tantiaquin naid Nuquin Papa bëpiscudendac.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Aton na nibëdquid bëdamboen tantiaquin meneta. Adembidi, mibi tantiaquin abi utsibëd bëdamboec tabadtequid Nuquin Papan mibi menendac. Utsi tantiaquin mimbi meniacpadomboen mibi tantiaquin bëdamboen tabadmetequid daëd uashun Nuquin Papan mibi meneoaindac —quepanëdash Esus.
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Aden chuishumbic utsin tantienquio ictequid abëd icquido naden Esusën chuipanëdash: —¿Podquedën nidnu quec bëshuaid utsi bëyucampecta nidtic? Nidnu, quianec nidec abi daëdi nidaid shëcuë ampaëdpatsiash.
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Adembidi tantianuequidën abi tantiamequid dëniactiapimbo iquec. Tantiamiac abi tantiamequidpadquid iquendac —quepanëdash Esus.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 Adoshombic adembi tantiamequin naden Esusën chuipanëdash: —¿Atotsi quiash utsi bëtsiadaid pistsëcquid isequi mibi bëtsiadaid dapa isadtiapimbo icpec? ¿Mibibi bëtsiadaid dapa bëbedadabicquin mitsipadentsi mimbi utsi bëtsiadaid pistsëcquid bedshunuen ispe?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Adembidi, utsin tantiaid icsa abentsëc icnubien mimbi tantiaid icsa utsi-utsiec icnuc ¿atotsieshun, Mimbi tantiaid icsa ënta, quequin utsi chuipe? Mimbi tantiaid icsa nibëdacbimboen mimbi chuipeque. Adoenda. Mimbi tantiaid icsa ënshun utsin tantiaid icsa icsho isun ëmenuequin chui —capanëdash Esusën.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 Adoshombic, adembidi Esusën chuipanëdash: —Cuëte bëdan bacuë adquiobidi bacuëec. Cuëte icsan bacuë adquiobidi bacuëoaic.
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Chetequid isun cuëte dada matsesën tantiec. Aden tantiec nisanquidën bacuë isash, Dadain bacuë nec, quenquio matses iquec. Adecbidi, echo bacuë isash, Bata nec, quenquio matses icoaic.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Adembidi bëdamboen tantiaquidën ambi tantiacpadomboen utsi bëdamboen tantiaquin nabanendac. Adecbidi ambi tantiacpadec bëdamboec onquec. Adembidi icsamboen tantiaquidën ambi tantiacpadomboen utsi icsamboen tantiaquin nabanec. Adecbidi ambi tantiacpadec icsamboec onquec —quepanëdash Esus.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 Adoshombic: —¿Atotsieshun, Con Icbo mibi nec, queshumbi ëmbi chiacpadomboen naisa mibi ne?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 Ëbi yacno choshon ëmbi chuibansho tantiaquiash nidshun nadomboen naquidquio iqueque. Chuinu. Tantiata.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Cunquequid dapan chimeshnushe queshun shubu uaquidën shëcuë ëquëduc uëdëshcashun buintad nitsinquid. Adembidi, natiamianquiec cametequid yanabicnuc tantesa uainquiocnuen ëbi tantiaquidquio icquin ëmbi chiaid papuduedshun adomboembidi nabanquid nec. Adquidën tantesa uainquio iquendac.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 Utsibic nad iqueque. Tantia. Ëquëduc uëdëshcabi nitsinaid cunquequid dapan chimeshunendac. Adecbidi, ëmbi chiaid papudueduidtsacpadomboen nabanenquio yec natiamianquid chonoc abi papudueduidtsaid bëpiscudendac. Adquid uquë nësecatequid nendac —quepanëdash Esus.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.