Lucas 5

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Adashic chian Quenesaded caid cuëmambi tabadquin Esusën Nuquin Papan chiaid chuibansho tantiec iccuededquido dadpen tabadpanëdash.
1 Aconteceu que Jesus estava junto ao lago de Genesaré, e a multidão o apertava para ouvir a palavra de Deus.
2 Adnubien masi yacno aton cano daëd nëshun icbon aton nëshaidtedi pambampanëdash.
2 Então ele viu dois barcos junto à praia do lago. Os pescadores tinham desembarcado e estavam lavando as redes.
3 Adsho isanec nidash Simonën cano antsadtoshon, Udictsëc ëbi buan, Esusën cac Simonën udictsëc buampanëdash. Aden buanac chian cuëman iccuededec tabadshobi cano antsadquin Esusën chuibampanëdash.
3 Entrando num dos barcos, que era o de Simão, Jesus pediu-lhe que o afastasse um pouco da praia; e, assentando-se, do barco ensinava as multidões.
4 Aden chuibanquin nainshun: —Shodombo yacno nuëcquid bednuequin nëshaid nënebanta, Simon —capanëdash Esusën.
4 Quando acabou de falar, Jesus disse a Simão:
5 Adoaquien: —Icbo, inchëshëmbi nuëcquid bednuen nëshaid nënebenequin ëbitedishun bedamboccombi. Mimbi nëshaid nënetan cac nënetanembi —quepanëdash Simon.
5 Em resposta, Simão disse: — Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos; mas, sob esta sua palavra, lançarei as redes.
6 Adash shodombo yacno nidshun nëshaid nënetanquin nuëcquid dadpenquioshë bedac nëshaid tësëdec taëpanëdash.
6 Fazendo isso, apanharam grande quantidade de peixes; e as redes deles começaram a se romper.
7 Adsho isun abëdtan nuëcquid beduidboedo cuënquin, Cadoec cho, quequin ismiac aido cano utsin choshon cano cubu-cubutsëcquiocnoc nuëcquid sandoac cano daëd mentoadtsempanëdash.
7 Então fizeram sinais aos companheiros do outro barco, para que fossem ajudá-los. E foram e encheram ambos os barcos, a ponto de quase afundarem.
8 Adoanec Esus yacno choequi danëshën sebudec shuebudash Simon Petedon: —Icbo, ëbëd iquenquio yec nidaneta. Icsambocquid nebique —capanëdash Esus chuiquin.
8 Vendo isto, Simão Pedro prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: — Senhor, afaste-se de mim, porque sou pecador.
9 Abëd icquidobëdtan nuëcquid dadpen bedboed tantiadempambo iquec, Esus nadatiambocquid nec, quequin tantiec onquepanëdash Petedo.
9 Pois, à vista da pesca que fizeram, a admiração se apoderou dele e de todos os seus companheiros,
10 Acobo Uan chedo tantiadempambo yec tabadoapanëdash. Aid daëdi Sebedeyon mado icpanëdash.
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus sócios. Então Jesus disse a Simão:
11 Aden chiaquien aton cano acte cuëman nëshanec aton natedi nianec, Esusën chiacpaden tantianuna, quianec abëdtan nuëcquid bedboedobëdtan Petedon Esus nidsho tsibanampanëdash.
11 E, arrastando eles os barcos para a praia, deixando tudo, o seguiram.
12 Adashic, shubu dadpen yacno Esus icnubien daushumbocquid nami mishac paëpenquiocquid chopanëdash. Aidi choash Esusën taëno shuebudec nadpanëdash: —Ëbi bëdamete bunquin ëbi mimbi bëdamepec —quepanëdash daushumbocquid.
12 Aconteceu que, estando Jesus numa das cidades, um homem coberto de lepra veio à sua presença. Quando ele viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e pediu: — Senhor, se quiser, pode purificar-me.
13 Adsho tantiashun adquid daushumbocquid mishtemaid nec, quenquiocquin damishec Esus: —Mibi bëdamete bunebique. Mibi bëdamenu —quenubi badedquio bëdampanëdash.
13 E Jesus, estendendo a mão, tocou nele, dizendo: E, no mesmo instante, a lepra daquele homem desapareceu.
14 Aden bëdametanec Esus: —Ëmbi naid utsibo chienda. Adenquiocquin isadaidbo tsusiobo ismetanta ma bëdamiaid Nuquin Papan naid nec quequin ma aidon tantiapanu. Aido ismeshun Nuquin Papan ambi chiaid Moises dada uamiampicpadembi bëdambo icmiaid cuidtequidquio meneta —capanëdash Esusën ambi bëdameboed chuiquin.
14 Jesus ordenou-lhe que não contasse isso a ninguém. E acrescentou:
15 Adnubien Esusën bëdamesho isquidon Esusën bëdamiaid chuibanac matses dadpen Esusën chiaid tantianuec cho-chopanëdash. Adecbidi, daicsambocquido bëdanuec cho-choacsho Esusën bëdamepanëdash.
15 Porém o que se dizia a respeito de Jesus se espalhava cada vez mais, e grandes multidões afluíam para o ouvir e para serem curadas de suas enfermidades.
16 Adashien matses nibëdacnombo nidash Nuquin Papa chiec onquepanëdash.
16 Jesus, porém, se retirava para lugares solitários e orava.
17 Adashic, ushë utsin Esusën chuibanuc padiseyobobëdi Nuquin Papan naden nata quequin chiaid tantiamequid dadpen tabadpanëdash. Utsi-utsiec nidaid Cadidia yacnoësh cho-chonobi utsi-utsiec nidaid Udeya caid yacnoësh cho-chonobi utsi-utsiec Edusaden caid shubu dadpenquioshë yacnoësh cho-chopanëdash. Adec aido cho-choash tabadnubien Nuquin Papan nadatiambocquin naquid icmiac matses bëdamenuec Esus icpanëdash.
17 E aconteceu que, num daqueles dias, Jesus estava ensinando, e achavam-se ali assentados fariseus e mestres da Lei, vindos de todas as aldeias da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Aid icnubien dada shëquëquenquiocquid aton din nandoshon aton utsibon bëpanëdash. Aden bëquin shubu nuntan nënantanquio Esus icnubi
18 Vieram, então, alguns homens trazendo um paralítico deitado num leito. Eles procuravam levá-lo para dentro e colocá-lo diante de Jesus.
19 matses tsucus-tsucustsëcquiocsho isash puduedtiapimbo yec macano pada-padapambo yacno dada shëquëquenquiocquid buanec dectatoshon macano chic-chicshun dada shëquëquenquiocquid abi bëquidon imbudpanëdash.
19 E, não encontrando uma forma de fazer isso por causa da multidão, subiram ao telhado e, por entre as telhas, desceram o paralítico no seu leito, deixando-o no meio das pessoas, diante de Jesus.
20 Dada shëquëquenquiocquid ëmbi bëaid Esusën bëdamec, quequin tantiaquin bëquidon ambi bëaid imbudsho isash dada shëquëquenquiocquid caic: —Mimbi tantiaid icsa cuidenquio yec bëpiscudtequidquio mibi nendac —quepanëdash Esus.
20 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
21 Aden chuisho tantiash padiseyobobëd Nuquin Papan naden nata quequin chiaid tantiamequid: —¿Nuquin Papanuidi chuitequidquioda chuibamposh? ¿Tsutsi aden chuibanquid nepec? Nuquin Papauidi tantiaid icsa cuidenquio yec bëpiscudquidquio nec —quepanëdash ambibi tantiacpadec onquec.
21 E os escribas e fariseus começaram a pensar: — Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
22 Aidon tantiaid tantiec Esus: —¿Atotsi quiash mimbibi icsamboen tantiec onquepe?
22 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse-lhes:
23 ¿Mimbi tantiaid icsa cuidenquio yec bëpiscudtequidquio nendac ëmbi chiaidquio bëdantequidpenda nedic? Adecbidi, ¿Mibi icsambocboedi mibi bëdanoque. Nidtoash nidta, quequin chiaid bëdantequidpenda nedic?
23 O que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
24 Nuquin Papan chomiaid icquimbi mimbi tantiaid icsa cuidenquio yec bëpiscudtequidquio nendac ëmbi cac ad iquendac. Nuquin Papan chuimiaidquio nec mibitedi camenuen dada shëquëquenquiocquid naden chiembique Tantia. Nidtoash nidquin min di buanec nid —capanëdash Esusën dada shëquëquenquiocquid chuiquin.
24 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
25 Adoac nidtoshon aton di bedanec Nuquin Papan naboed chuibanequi aton shubuno nidpanëdash.
25 E imediatamente ele se levantou diante de todos e, pegando o leito em que até então estava deitado, voltou para casa, glorificando a Deus.
26 Adsho isash tantiadempambo yec Nuquin Papan naid chiec onquecuededec tabadpanëdash: —Aden bëdamiaid isenquiocboedëmbi nëbimbobi aid isbempombi —quecuededpanëdash.
26 Todos ficaram muito admirados, davam glória a Deus e, cheios de temor, diziam: — Hoje vimos coisas extraordinárias!
27 Adashic, capucuenequin Debi cuëmëdquid Esusën istuidpanëdash. Debi nec queshumbi Mateyo cuëmpanëdash. Ancanquid dapan utsibon na bedtequid bedshumbanta caid Debi icpanëdash. Ancanquidën chiacpaden Debin utsibon na bedtequid bedbansho isun: —Ëmbi chiaid tantianush ëbi tsibanec cho —Esusën cac
27 Depois disso, Jesus saiu e viu um publicano, chamado Levi, sentado na coletoria. E lhe disse:
28 Debi nidtoanec aton natedi nianec Esus tsibananec nidpanëdash.
28 Ele se levantou e, deixando tudo, o seguiu.
29 Adshun aton shubuno Esus buanshun Debin pemepanëdash. Ancanquidën utsibon na bedtequid bedbanta caido abipadquido dadpembëdtabi Esus Debin pemepanëdash.
29 Então Levi lhe ofereceu um grande banquete em sua casa; e era grande o número de publicanos e outras pessoas que estavam com eles à mesa.
30 Aden adquidobëdtan Esusën pesho isash padiseyobo: —¿Atotsieshun mibi chuiquidbëdtan mibitedishun icsambocquidbëdtan pepeba? —quepanëdash Esusbëd icquido caic.
30 Os fariseus e seus escribas murmuravam contra os discípulos de Jesus, perguntando: — Por que vocês comem e bebem com os publicanos e pecadores?
31 Aden chuisho tantiash Esus nadpanëdash: —Ëbi bëdamec cho, quenquio bëdambocquid iquec. Daicsambocquidien, Ëbi bëdamec cho, quendac.
31 Jesus tomou a palavra e disse:
32 Adecbidi, Nuquin Papan bëdamboen isaidquio icsho, Mimbi tantiaid icsa ënta, quequin chuinuec choenquio iccondabi. Nuquin Papan icsamboen isaidquio icsho, Mimbi tantiaid icsa ënta, quequin chuinuec chondabi —quepanëdash Esus padiseyobo caic.
32 Não vim chamar justos, e sim pecadores, ao arrependimento.
33 Aden Esusën chuibansho tantiashun naden padiseyobon Esus chuipanëdash: —Uambëd icquido buna mëmunec Nuquin Papa chiec onquedenec. Adquiecbidi ëbëd icquido buna mëmunec Nuquin Papa chiec onquedenec. Adenquio mibëd icquido iquec. Aidon buna mëmunenquiocquin peshun sicaid actenec —quepanëdash padiseyobo Esus chiec.
33 Então eles disseram a Jesus: — Os discípulos de João frequentemente jejuam e fazem orações, e os discípulos dos fariseus fazem o mesmo; mas os seus discípulos comem e bebem.
34 Adoaquien: —Aton chido bednun pambid meniac chidon codocacsho abi inquidën abëd icquido menec. Aden meniac isuidesa abëd icquido nec. Adecbidi ëbi abi chuiquid icnuc ëbëd icquidon buna mëmunenquiocquin isuidenquio iquec.
34 Jesus, porém, lhes disse:
35 Yuecash chido inquid nibëdanan abëd icboedo unësquiocquin buna mëmunquin isuidpec. Adecbidi ëbi nibëdanan ëbëd icboedo unësquio yampec —quepanëdash Esus padiseyobo caic.
35 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naqueles dias, eles vão jejuar.
36 Aden chuibanequi abi Esus onquec: —Dashcute chuca cuëshun dashcute shënibëdta nacnenquin bëtuscaisa matses nec. Cuëshquin dashcute chuca icsa uaic. Adecbidi shëni tuscaid bëtësëdec.
36 Também lhes contou uma parábola:
37 Adembidi dadpen icquid chodo uashun sandoec. Adotanquimbic istuidshun chuca uain chodo uashun sandoaic chodo shënin icsa sandoshon nequid bëenquiocquin.
37 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho novo romperá os odres, o vinho se derramará, e os odres se estragarão.
38 Adembidi, ëmbi ënden tantiaiduidi tantianu, quequin Nuquin Papan nëbi chiaid pausudtequid bëda tantiauidquid yanec icsabudendac. Mibi adquid iquec, quequin tantiaquin utsi chiacbimboen Esusën padiseyobo chuipanëdash.
38 Pelo contrário, vinho novo deve ser posto em odres novos.
39 Adashic ambi ënden chiaid tantienquiocboedi nëbi Nuquin Papan chiaid utsi chuibanac tantiaquidquio iquendac —quepanëdash Esus.
39 E ninguém, tendo bebido o vinho velho, prefere o novo, porque diz: “O velho é excelente.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.