Lucas 4

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Adshumbic, Matses nebi, quequin Nuquin Papan chiacpaden nanuen acten mentomepanëdash Esusën. Aden Uanën acten mentoaquien Nuquin Papan Mayanën chiacpadec acte Odan caid yacnoësh puduanec matses nibëdacnombo nidash tsadpanëdash.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 Ushë utsi nidash utsi choaid abuctotsëcquiecnuc ambobi tsadpanëdash. Aidtedi ushquin penquio yash Esus bundopanëdash.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Bundoacsho isash Nuquin Papa chieshënquid choash Satanas nadpanëdash: —Nuquin Papan madombo icquin penun cuënotebi pete icta cata —capanëdash Satanasën Esus chuiquin.
3 Então o diabo disse a Jesus: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra se transforme em pão.
4 Adoaquien: —Padi: “Peteuidi pec bëdamboec tabadtemaid nec,” quequin dada uapampic —quepanëdash Esus Satanas caic.
4 Mas Jesus lhe respondeu:
5 Adoshombic, macuësh dapa abucquio yacno Esus buanshun Satanasën badedquio nidaidtedi ismebampanëdash.
5 Então o diabo o levou para um lugar mais alto e num instante lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Ismiash: —Nidaidën icquidtedishun icbo icmiaidquio nebi. Abitedi con na nec. Ëmbi menenu cac aidtedi mitsana iquendac. Nidaidën tabadquidtedi chuiquid dapa mibi icmete bunebi. Adquid mibi icnuc mibi buntequid nibëdendac.
6 E disse: — Eu lhe darei todo este poder e a glória destes reinos, porque isso me foi entregue, e posso dar a quem eu quiser.
7 Nidaidën tabadquidtedi chuiquid dapa icnu quequin, Con icbo mibi nec, ëbi casho adquid mibi icmembi —quepanëdash Satanas Esus caic.
7 Portanto, se você me adorar, tudo isso será seu.
8 Adoaquien: —Padi. Nuquin Papan chiaid dada uapampid nad iquec: “Nuquin Papa abentsëcquiobi mimbi tantiaiduidtsëqui min icbombo neque. Aidën namiaidquio icta” —quepanëdash Esus Satanas caic.
8 Mas Jesus respondeu:
9 Adoshombic Edusaden yacno Esus buanshun Satanasën Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid macano abucquio tsadumpanëdash. Aden tsadunshun: —Mibi Nuquin Papan madombo yec nëuëshquio dacuëdenquio yec pudunta.
9 Então o diabo levou Jesus a Jerusalém, colocou-o sobre o pináculo do templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 Naden dada uapampid iqueque. Tantia. Chuinu.
10 porque está escrito: “Aos seus anjos ele dará ordens a seu respeito, para que o guardem.”
11 Aidombi min taën tsasimbocquid tincanushe queshun uidën uaquin mibi bëdamboen budmendac.”
11 E: “Eles o sustentarão nas suas mãos, para que você não tropece em alguma pedra.”
12 Adoaquien: —Chuinu. Tantiata: “Nuquin Icbon ambi chiacpadembida natsiashe, Isnu, quequin tanenda,” quequin Nuquin Papan chiaid chiampid utsi iquec —quepanëdash Esus Satanas caic.
12 Jesus respondeu ao diabo:
13 Aden chiaquien Satanasën Esus icsamboen namenuen tanquin naimbudpanëdash. Aden naimbudequi, Padpidemboen ëmbi chiaid namenuequin Esus tanun nanuna, quequin ambibi tantianec Esus nianec Satanas nidpanëdash.
13 Tendo concluído todas as tentações, o diabo afastou-se de Jesus, até momento oportuno.
14 Adashic, Nuquin Papan Mayanën tantiamiaidquio iquequi matses nibëdacnoësh Cadidia yacno Esus choapanëdash. Choacsho isun, Nuquin Papan Mayanën tantiamiaidquio nec, quequin abi isquidon chiac dëuequidon tantiapanëdash.
14 Então Jesus, no poder do Espírito, voltou para a Galileia, e a sua fama correu por toda aquela região.
15 Adnubic, Nuquin Papan chiaid chuibante shubu utsin-utsinquiec puduedcuenequin Nuquin Papan chiaid Esusën chuibampanëdash. Aden chuisho tantiash, Nuquin Papan chiaid tantiaquidquio Esus nec, quec cuëdëncuededpanëdash.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo elogiado por todos.
16 Adashic, Nasaded yacno abi caninëdacno Esus nidoapanëdash. Ambo choash chonoadtemaid ushën Nuquin Papan chiaid chuibante shubu yacno nidash abi puduedteniacpadequi puduedash Nuquin Papan chiaid isec onquenush nidtopanëdash.
16 Jesus foi para Nazaré, onde havia sido criado. Num sábado, entrou na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Nidtosho isun Nuquin Papan chiaid Isayas cuëmëdquidën dada uapampid anocquidën Esus menepanëdash. Aden aid meniac sananquin seccudoabanquin isbanec nadec Esus onquepanëdash:
17 Então lhe deram o livro do profeta Isaías. E, abrindo o livro, achou o lugar onde está escrito:
18 “Nuquin Icbon Mayanën namiaidquio nebi. Aidën Nuquin Papan chiaid tantiambo yaid chuibanta caid nebi.
18 “O Espírito do Senhor
19 Aidën Nuquin Icbon bëdamboen iste chuibanta caidquio nebi.”
19 e proclamar o ano aceitável
20 Adec isec onquequin nainshun dada uaid bidicashun meniash tsadpanëdash Esus. Adec tsadsho shubu nuntan icquidtedishun bëisbededpanëdash.
20 Tendo fechado o livro, Jesus o devolveu ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Adoac: —Nuquin Papan chiaid mimbi tantiaboed nëbimbobi tauadoec —quepanëdash Esus abibi chiadequi.
21 Então Jesus começou a dizer:
22 Adoaquien: —Bëdamboen chuipec. ¿Mitsipaden tantiaid ambi chiaid nepeba? —quecuededpanëdash. Adec onqueboedobi: —¿Osen mado Esus nenquioda ictic? —queoapanëdash.
22 Todos davam testemunho dele e se maravilhavam das palavras cheias de graça que lhe saíam dos lábios. E perguntavam: — Não é este o filho de José?
23 Adoaquien: —Bëdamequid yequi abibi daicsambo yanash bëdamiadacsho isash, Bëdamequidquio nec, quequin matsesën tantiapec, quequin chuipampid nec. Ëmbi Capednaun yacnoshon nabambocpadomboen nëshuntsen nabansho isun, Nadatiambocquin nabanquid nec, quequin mibitedishun tantiapec.
23 Então Jesus disse:
24 Abimbo chiembique. Tantiata —quiash Esus abi onquec: —Nuquin Papan ëmbi tantiamiacpaden chuibanta caidën abi caniacnoshon chuibansho tantienquiocquid icpec.
24 E Jesus prosseguiu:
25 Ëndenquimboshë adomboembidi Nuquin Papan ëmbi tantiamiacpaden chuibanta caid Edias cuëmëdquidën chuibansho tantiesa icpampic. Aidi icnubien isadaidbon bënua chidobo dadpen icpampic. Aido adquid icnubien seta abentsëc chotsëcnuc matamec aton pete nibëdquiec yanubi isadaidbon bënuabo bunec tabadpampic.
25 Na verdade lhes digo que havia muitas viúvas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra,
26 Adec bunec tabadsho isun, Isadaidbon bënua yacno nidta, quenquiocquin isadaidpembon bënua yacno pemenuec nidta cac Edias nidshun ambi chiacpadomboen isadaidpembon bënuan nanuc aton pete uesadenquiocpampic. Aid chido shubu dadpen icquid Sadecta caid yacno tabadpampic. Sadecta shubu dadpen icquid Sidon caid anoentsëqui icpampic.
26 e Elias não foi enviado a nenhuma delas, a não ser a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 Adashic, adecbidi isadaidbo abi daushumbo yacno mishac mishadenquio yacbimboecquido dadpen icpampic. Adquido icnubien Nuquin Papan namiaidquio utsi Ediseyo icpampic. Aidëmbi isadaidbo daushumbocquido bëdamenquiocquin isadaidpembo abentsëc Naman cuëmëdquid Ediseyon bëdamepampic. Ëbi bëdamepec, quequin tantiec aton nidaid Sidia caid yacnoësh choacsho Ediseyon Naman bëdamepampic —quepanëdash Esus.
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, a não ser Naamã, o sírio.
28 Aden Esusën isadaidpembo nashumpampid chuisho tantiash iccuededquido isadaidbo comapenec nëishpanëdash. Isadaidpembobëd isadaidbo ictiapimbo iquec, quec iccuededquido nëishpanëdash.
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 Adec nëishash nidanec nuntanuësh puduenanec shubu ënëdacno nidshun acte dapa quiusudacnombo nebudnuequin Esus buampanëdash.
29 E, levantando-se, expulsaram Jesus da cidade e o levaram até o alto do monte sobre o qual a cidade estava edificada, para que, de lá, pudessem atirá-lo abaixo.
30 Aden nidmiaquien matses dadpen icquid natsusash Esus nidpanëdash.
30 Jesus, porém, passando pelo meio deles, foi embora.
31 Adec abi caniacnoësh Nasaded caid yacno nidtanashi nidaid Cadidia yacno nidequi Capednaun caid yacno Esus choapanëdash. Ambo choash chonoadtemaid ushë icnuc Nuquin Papan chiaid chuibante shubun puduedshun Nuquin Papan chiaid chuibampanëdash.
31 E Jesus foi a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 Aden chuibansho tantiash: —Ambia tantiaquidën chiacpaden chuibanquidien Esus nechitec —quecuededpanëdash anocquido.
32 E maravilhavam-se com a sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Aden Esusën chuibanubien Nuquin Papan chiaid chuibante shubu nuntan mayan icsa dapuduedaid icpanëdash. Aidi comapenec sidquetanec onquec:
33 E apareceu na sinagoga um homem possuído de um espírito de demônio imundo, o qual gritou em alta voz:
34 —¿Nasaded yacnocquid Esus caid atotsi quec mibi cho? ¿Ëbipadquidtedi naimbudmenuecta cho? Ëmbi isaid mibi nec. Nuquin Papan bëdamboen isaidquio, icsapenquiocquidquio mibi nec —mayan icsan caquien:
34 — Ah! O que você quer conosco, Jesus Nazareno? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem você é: o Santo de Deus!
35 —Otacquio tabad. Adec tabadec dapuduenta —Esusën cac mayan icsan abi dapuduedaid tacpanën nebudec icsa uainquio yec dapuduempanëdash.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: O demônio, depois de o ter jogado no chão no meio de todos, saiu daquele homem sem lhe fazer mal.
36 Adosho isash tantiadempambo iquequi: —¿Chuiquid dapan chuitequidta neque? Tantiabono. Nadatiambocquin chuibanac mayan icsabo dapuduenchitequien nec —quepanëdash Capednaun yacnocquido.
36 Todos ficaram admirados e comentavam entre si: — Que palavra é esta? Pois, com autoridade e poder, ele ordena aos espíritos imundos, e eles saem.
37 Aden tantiaquin Esusën mayan icsa dapuduemiosh, quequin isquidon chuiban-chuibanac Capednaun yacno dëuequidtedishuntsen tantiapanëdash.
37 E a fama de Jesus se espalhava por todos os lugares daquela região.
38 Mayan icsa dapuduemiashic Nuquin Papan chiaid chuibante shubu yacnoësh puduenanec Simonën shubu yacno Esus nidpanëdash. Ambo puduedacsho isun: —Simonën nachi chumboshë iqueque. ¿Ada aid bëdametsia? —caquien:
38 Deixando a sinagoga, Jesus foi para a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre muito alta, e pediram a Jesus em favor dela.
39 Simonën nachi yacno choash dayunquio nidtuidec: —Chumbocquid dauebudta —Esus quenubi badedquio dauebudpanëdash. Adec dauebudash nidtoshon codocashun Esusbëd icquido pemepanëdash Simonën nachin.
39 E inclinando-se para ela, Jesus repreendeu a febre, e esta a deixou. E imediatamente ela se levantou e passou a servi-los.
40 Adshumbic, inchëshbudtsëqui daicsaid utsi-utsien bë-bëpanëdash. Aden bë-bësho isun damishquin Esusën bëdamepanëdash.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos, com diferentes tipos de doença, os trouxeram a Jesus. E ele os curava, impondo as mãos sobre cada um deles.
41 Adembidi mayan icsa utsi-utsien dapuduemepanëdash. Adoac, Nuquin Papan madombobi mibi nec, quec sidquesho tantiashun: —Nuquin Papan chomiaid nec, quequin ëbi chiec adec onquenda —Esusën cac mayan icsa ënëdpanëdash.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: — Você é o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Adashic, badiadnuc matses nibëdacno Esus nidpanëdash. Esus nidacsho isun matses dadpenshun nibënquin istuidshun: —Nidenquio yec ëbëdi tabadta —capanëdash istuidquidon.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu e foi para um lugar deserto. As multidões o procuravam, foram até junto dele e não queriam deixar que ele fosse embora.
43 Adoaquien: —Shubu dadpen icquid utsi-utsiec yacno nidshun Nuquin Papa yacno tabadaid iquec, quequin anocquidotsen tantiamenuec nidendabi. Nuquin Papan chomiaid icquin chuibanun nabono —quepanëdash Esus abi nibënquin istuidquido chiec.
43 Jesus, porém, lhes disse:
44 Aden chiashic Nuquin Papan chiaid chuibante shubu utsin-utsinquiec puduedcuenequin Nuquin Papa yacno tabadte iquec quequin chuibampanëdash. Nidaid Udeya caid yacno shubu dadpen icquid utsi-utsiec yacno choshon aden Esusën chuibampanëdash.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.