Lucas 2

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Adnubien, Doma yacno tabadquid, isadaidbo ancaquid dapambo, empedadod caid, Aucusto cuëmëdquid icpanëdash. Aucuston, ¿Ëmbi ancaido isadaidbo aton nabëdta tedtsi iqueque? Isquin tantiata, quequin Sidenio cuëmëdquid chuipanëdash.
1 Naqueles dias, o imperador Augusto decretou um recenseamento em todo o império romano.
2 Sidenio nidaid Sidia caid yacnocquido chuiquid, cobednadod caid icpanëdash.
2 (Esse foi o primeiro recenseamento realizado quando Quirino era governador da Síria.)
3 Min tsusedpa tishampid yacnoshon mibi cuëmëdquid mitsanabëdtabi dada uanuec nidtan, cac abëd icquido buanec isadaidbo nidanepanëdash.
3 Todos voltaram à cidade de origem para se registrar.
4 Adec utsibo nidnubien Ose aton chido Madiabëdi nidaid Cadidia caid shubu dadpen icquid Nasaded caid yacnoësh puduanec nidequi aton tsusedpa Dabid caid tishampidnombobi nidaid Udeya caid yacno shubu dadpen icquid Beden caid yacno chopanëdash.
4 Por ser descendente do rei Davi, José viajou da cidade de Nazaré da Galileia para Belém, na Judeia, terra natal de Davi,
5 Aton chido Madia bacuë nua usunquidbëdi Ose abi cuëmëdquid aton nabëdtabi dada uanuec Beden yacno chopanëdash.
5 levando consigo Maria, sua noiva, que estava grávida.
6 Ambo choquin aton bacuë nuambo usumpanëdash.
6 E, estando eles ali, chegou a hora de nascer o bebê.
7 Ambo matses dadpen cho-choash shubu abitedi puduedash tsucus-tsucustsëcquio tabadnuc nidaidën capuquid tabadacno puduedshun ambi bëyuc usundoaid Madian tishpanëdash. Tishun dashcute cuësh-cuëshun dapucshun nidaidën capuquidën pete sanaid cuesten ambi bëyuc tishaid dada bacuë Madian nampanëdash.
7 Ela deu à luz seu primeiro filho, um menino. Envolveu-o em faixas de pano e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Aden Beden yacnoshon Esus tishnubien shubu nibëdacno obeca dadpen pemebanquin buanquido inchëshbudtsëqui choec tabadtuidpanëdash.
8 Naquela noite, havia alguns pastores nos campos próximos, vigiando rebanhos de ovelhas.
9 Inchëshbudtsëqui choash tabadnubien inchëshnuc Nuquin Papan chomiac ambi uaid mayan bëda abuc chopanëdash. Aid uëshëmbo chënquenuc obeca pemebanquin buanquido dacuëdcuededpanëdash.
9 De repente, um anjo do Senhor apareceu entre eles, e o brilho da glória do Senhor os cercou. Ficaram aterrorizados,
10 Dacuëdsho isash: —Chiaid bëda chuinuec chobique. Dacuëdenquiocquin tantiata. Chuinu. Ëmbi chuitequid bëda mibi, Cuishon, quetequid nendac.
10 mas o anjo lhes disse: “Não tenham medo! Trago boas notícias, que darão grande alegria a todo o povo.
11 Nëbimbobi tsusedpa Dabid tishampid yacnoshon Beden caid yacnoshon mibi Nuquin Papa yacno yuedquid, Quidistu, Nuquin Papan Chomiaid tishosh.
11 Hoje em Belém, a cidade de Davi, nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor!
12 Abi tishacno nidshun naden mimbi aidi ispec. Dashcute cuësh-cuëshun dapucaid nidaidën capuquidën pete santen uesho mimbi istuidendac. Bacuëmpi adquiec uesho istuidash, Nuquin Papan chomiaid Quidistu nec, mibi quependac.
12 Vocês o reconhecerão por este sinal: encontrarão o bebê enrolado em faixas de pano, deitado numa manjedoura”.
13 Aden chiec Nuquin Papan uaid mayan bëda onquenubien abëdi abipadquid utsi dadpen choash Nuquin Papan naid chiec nadec cuëdëncuededpanëdash:
13 De repente, juntou-se ao anjo uma grande multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 “Nuquin Papa abucquio tabadquid abitedi uaquidquio bëdamboshë iquec.
14 “Glória a Deus nos mais altos céus, e paz na terra àqueles de que Deus se agrada!”.
15 Adec cuëdënash Nuquin Papan uaido mayan bëdabo abuc nidoapanëdash. Adec nidan obeca pemebanquin buanquido Nuquin Icbon chiaid nanuec: —Nuquin Papan nuqui tantiameboed bacuëmpi isnuec Beden yacno nidnu. Nid —quianec nidpanëdash.
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: “Vamos a Belém para ver esse acontecimento que o Senhor nos anunciou”.
16 Adec nidshun nidaidën capuquidën pete santen bacuë nanacsho istuidpanëdash.
16 Indo depressa ao povoado, encontraram Maria e José, e lá estava o bebê, deitado na manjedoura.
17 Isanec nidquimbi ambi isboedbëdta ambi tantiaboed chiac
17 Depois de o verem, os pastores contaram a todos o que o anjo tinha dito a respeito da criança,
18 tantiaquidtedi: —¿Midapadquidien capec? —quecuededpanëdash.
18 e todos que ouviam a história dos pastores ficavam admirados.
19 Aden obeca pemebanquin buanquidon chiaid tantiash bëpiscudenquio yec Esusën tita, Madia, ¿Mitsipadquid con bacuë nepec? quequin bëpiscudenquiocquin tantiadenepanëdash.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas no coração e refletia sobre elas.
20 Adnubien Nuquin Papan chiaid chuibocpadquiocsho isash obeca yacno choash obeca pemebanquin buanquido: —Ëmbi isboed ëmbi tantiaboed Nuquin Papan naidquio nec —quequin chiec onquecuededpanëdash.
20 Os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo que tinham visto e ouvido. Tudo aconteceu como o anjo lhes havia anunciado.
21 Adnubien 7tedec ushtanquin aton madon shui dëbid dëtemiacsho isun, Nuquin Papan uaid mayan bëdan chiacpadomboen cuënaid Esus nec, quequin Madian aton mado cuëmpanëdash.
21 Oito dias depois, quando o bebê foi circuncidado, chamaram-no Jesus, o nome que o anjo lhe tinha dado antes mesmo de ele ser concebido.
22 Adshumbic, bacuë tishun aid bacuën shui dëbid dëtemeshun ushë abentsëc nidan utsi chotsëcnuc Moises Nuquin Papan dada uamiacpaden nanuen Madiabëdtan Osen Esus Edusaden yacno buampanëdash. Edusaden yacno choash Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno choshon, Con bacuë Nuquin Papan namiaidquio nec, quequin ismepanëdash.
22 Então chegou o tempo da oferta de purificação, como era a exigência da lei de Moisés. Seus pais o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor,
23 Nuquin Papan naden nata quequin chiaid nad iquec: Bëyuc tishaid dada bacuë ëmbi namiaidquio con na nec.
23 pois a lei do Senhor dizia: “Se o primeiro filho for menino, será consagrado ao Senhor”.
24 Mimbi bëyuc tishaid bedte bunquin ëbi tabadte shubu uashunaid yacno mimbi buanaid min mado cuidtequidoain dëbin daëd cuesunemeta. Dëbin nibëdnuc masën bëdambocquid daëd cuesunemeta. Aden nanuec Edusaden yacno choash aton mado niantiapimbo yec Madiabëd Ose Nuquin Papan chiacpadomboen nanuec aton madobëdi puduedpanëdash.
24 Assim, ofereceram o sacrifício exigido pela lei do Senhor: “duas rolinhas ou dois pombinhos”.
25 Adnubien Edusaden yacnombo tabadquid Simeyon cuëmëdquid Nuquin Papan naden nata quequin chiaid tantiaquin naquidquio icpanëdash. Aidi isadaidbo chuiquid dapa abentsëcquiobi cainquidquio icpanëdash. Aidi Nuquin Papan aton Mayan meniaidquio icpanëdash.
25 Naquela época, vivia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Ele era justo e devoto, e esperava ansiosamente pela restauração de Israel. O Espírito Santo estava sobre ele
26 Aidi Nuquin Papan Mayanën tantiamiac, Chuiquid Dapa Abentsëcquiobi Nuquin Papan bëdamboen isaidquio choacsho unësabicquin isendambi, quequin tantiapanëdash.
26 e lhe havia revelado que ele não morreria enquanto não visse o Cristo enviado pelo Senhor.
27 Adembidi Nuquin Papan Mayanën nidmiac Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno nidequi Simeyon puduedpanëdash. Ambo puduedash capunubi Nuquin Papan naden nata quequin chiaidquio nanuen aton bënëbëdtambi Madian Esus bëpanëdash.
27 Nesse dia, o Espírito o conduziu ao templo. Assim, quando Maria e José chegaram para apresentar o menino Jesus ao Senhor, como a lei exigia,
28 Esus bësho isun Simeyonën Esus bedshun icucquin Nuquin Papan naid naden chuibampanëdash:
28 Simeão tomou a criança nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 — ausente —
29 “Soberano Deus, agora podes levar em paz o teu servo, como prometeste.
30 — ausente —
30 Vi a tua salvação,
31 Mibi yacno yuedanquid nëbi isembi.
31 que preparaste para todos os povos.
32 Nëidëmbi mimbi tantiacpaden chuibanquin
32 Ele é uma luz de revelação às nações e é a glória do teu povo, Israel!”.
33 Aden chuibanubi, ¿Midapadquidquien con mado capec? quequin Madian aton bënëbëdtambi tantiapanëdash.
33 Os pais de Jesus ficaram admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Esus chuibanquin naimbudshun Osebëdta Madia chiec Simeyon: —Bëdambo icmiaid mibi daëdi nec —quepanëdash. Aden chuishumbic Madiauidtsëqui naden Simeyonën chuioapanëdash: —Chuinu. Tantiata. Nëid bacuë tantiesa isadaidbo utsi-utsiec icsho Nuquin Papan uquë nësecaindac. Min mado tantiaquid utsi-utsiec icsho Nuquin Papan abi yacno puduedmiaid iquec bëdambo iquendac. Min bacuë, Esus, Nuquin Papa yacno puduedmianquid nec, quesho tantiashun matses dadpenshun icsamboen chuided-chuidedendac.
34 Então Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe do bebê: “Este menino está destinado a provocar a queda de muitos em Israel, mas também a ascensão de tantos outros. Foi enviado como sinal de Deus, mas muitos resistirão a ele.
35 Adsho ambi ompoquin naid icsabëdta ambi tantiaid icsa tantiamequid min mado iquendac. Adobanquin ismiac unës uasho isash mibibi unësquio yec, Con madon natiambo iquebi, mibi quendac —quepanëdash Simeyon Madia chiec.
35 Como resultado, serão revelados os pensamentos mais profundos de muitos corações, e você sentirá como se uma espada lhe atravessasse a alma”.
36 Aden Simeyonën chuinubi Nuquin Papan naden nanu quequin chiaid chuiquid chido Ana cuëmëdquid icpanëdash. Aidën papa Panued icpanëdash. Aidën tsusedpa Ashed icpampic. Aid aton bënën bedac abëdi seta 7ted matamiash tabadnubi
36 A profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, também estava no templo. Era muito idosa e havia perdido o marido depois de sete anos de casados
37 aton bënë unëspanëdash. Aton bënë unësan Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno nidshun Anan tabadec nidenquiocquin Nuquin Papauidi tantiaquin buna mëmumbudnequin Nuquin Papa chuidenepanëdash.
37 e vivido como viúva até os 84 anos. Nunca deixava o templo, adorando a Deus dia e noite, em jejum e oração.
38 Ambo icnubi Esus bësho isun Anan Nuquin Papan naden nanu quequin chiampicpaden chuipanëdash: —Isadaidbo icsaquid icsho cuidnu caid mënchictequid nëid nec —quepanëdash Ana Esus chiec utsibon tantianubi.
38 Chegou ali naquele momento e começou a louvar a Deus. Falava a respeito da criança a todos que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Adashic, Nuquin Papan naden nata quequin chiacpaden nainash Osebëd Madia nidaid Cadidia caid yacno nidoash Nasaded caid yacno abi tabadacno choapanëdash.
39 Após cumprirem todas as exigências da lei do Senhor, os pais de Jesus voltaram para casa em Nazaré, na Galileia.
40 Ambo tabadnubi aton bacuë Esus dada bëdambo yec canicuempanëdash. Aidi comapenen tantiaquidquio Nuquin Papan bëdamboen isaidquio icpanëdash.
40 Ali o menino foi crescendo, saudável e forte. Era cheio de sabedoria, e o favor de Deus estava sobre ele.
41 Adashic, Ëmbi bëyuc tishaid unës uamenushe queshun intaquën aton shubu shëcuë ëcnoshcacsho isun aidon bëyuc tishaid unësmenquiocquin Nuquin Papan uaid mayan bëdan matampampid tantiate ushë yanuc Madia Osebëd Edusaden yacno nidoapanëdash. Nuquin Papan chiacpadequi setan-setanquiec nidtenepanëdash.
41 Todos os anos, os pais de Jesus iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Adecbidi, Esus abi tishaid seta 12ted yanash canicuenash anibëd Edusaden yacno nidpanëdash.
42 Quando Jesus completou doze anos, foram à festa, como de costume.
43 Adec ambo nidashic nami uabicquid petequid tantiaid ushëtedi tantiec tabadtenepanëdash.
43 Terminada a celebração, partiram de volta para Nazaré, mas Jesus ficou para trás, em Jerusalém, sem que seus pais notassem sua falta.
44 Adec ambo tabadquin nainash Esus ambobi icnubi tantienquio yec Madia Osebëd auëshquio nidoapanëdash. Adec nidash inchëshbudtsëqui abëd choboedo yacno capuquin Esus nibëmbenepanëdash.
44 Pensaram que ele estivesse entre os demais viajantes, mas depois de caminharem um dia inteiro começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Aden nibënquin istuidabi yec Edusaden yacno padpidec nidoapanëdash.
45 Como não o encontravam, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Daëdec ushquin nibënshun Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno puduedshun Esus tsadsho istuidpanëdash. Ambo tsadec Nuquin Papan chiaid tantiamequin chuibanquidbëd onquecuededsho istuidpanëdash.
46 Por fim, depois de três dias, acharam Jesus no templo, sentado entre os mestres da lei, ouvindo-os e fazendo perguntas.
47 Adec onquec tsadsho isquin, Bëdamboen tantiaquin chuibanquidquio nëid nec, quequin utsibon tantiabededpanëdash.
47 Todos que o ouviam se admiravam de seu entendimento e de suas respostas.
48 Adnubien, ¿Mitsipadquid con mado nepec? quequin otacquio Madian tantiapanëdash. Aden tantiequi: —¿Atotsi quiash ëbi daëdi tantienquio yec nëmbo choash mibi tabade, mado? Unësquiocquin papabëdtambi mibi nibëmbeniombi —capanëdash anin.
48 Quando o viram, seus pais ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: “Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos, procurando você por toda parte”.
49 Adoaquien Esus: —¿Atotsieshun ëbi nibëno? Con Pa shubu uashunaidën tabadnuec chobosh nebi. ¿Tantienquioda mimbi icpe?
49 “Mas por que me procuravam?”, perguntou ele. “Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai?”
50 Aden Esusën chuisho anibëdtan Osen tantienquiocpanëdash.
50 Não entenderam, porém, o que ele quis dizer.
51 Adashien: —Nidnu. Nid, mado —anin cac cacuidenquio yec Nasaded yacno anibëdi choash tabadquin Madian chiaidbëdta Osen chiaid tantiaquin Esusën nadenepanëdash. Adec tabadnubi aton titan ambi isboedbëdta ambi tantienquio yaid bëpiscudenquiocquin tantiadenepanëdash.
51 Então voltou com os pais para Nazaré, e lhes era obediente. Sua mãe guardava todas essas coisas no coração.
52 Adnubien comapenen tantiec bëdamboec canidopanëdash. Adquid icsho Esus Nuquin Papan bëdamboen isacpadomboen adomboembidi matsesën isbededpanëdash.
52 Jesus crescia em sabedoria, em estatura e no favor de Deus e das pessoas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.