Lucas 2

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Adnubien, Doma yacno tabadquid, isadaidbo ancaquid dapambo, empedadod caid, Aucusto cuëmëdquid icpanëdash. Aucuston, ¿Ëmbi ancaido isadaidbo aton nabëdta tedtsi iqueque? Isquin tantiata, quequin Sidenio cuëmëdquid chuipanëdash.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 Sidenio nidaid Sidia caid yacnocquido chuiquid, cobednadod caid icpanëdash.
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Min tsusedpa tishampid yacnoshon mibi cuëmëdquid mitsanabëdtabi dada uanuec nidtan, cac abëd icquido buanec isadaidbo nidanepanëdash.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 Adec utsibo nidnubien Ose aton chido Madiabëdi nidaid Cadidia caid shubu dadpen icquid Nasaded caid yacnoësh puduanec nidequi aton tsusedpa Dabid caid tishampidnombobi nidaid Udeya caid yacno shubu dadpen icquid Beden caid yacno chopanëdash.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 Aton chido Madia bacuë nua usunquidbëdi Ose abi cuëmëdquid aton nabëdtabi dada uanuec Beden yacno chopanëdash.
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 Ambo choquin aton bacuë nuambo usumpanëdash.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 Ambo matses dadpen cho-choash shubu abitedi puduedash tsucus-tsucustsëcquio tabadnuc nidaidën capuquid tabadacno puduedshun ambi bëyuc usundoaid Madian tishpanëdash. Tishun dashcute cuësh-cuëshun dapucshun nidaidën capuquidën pete sanaid cuesten ambi bëyuc tishaid dada bacuë Madian nampanëdash.
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Aden Beden yacnoshon Esus tishnubien shubu nibëdacno obeca dadpen pemebanquin buanquido inchëshbudtsëqui choec tabadtuidpanëdash.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Inchëshbudtsëqui choash tabadnubien inchëshnuc Nuquin Papan chomiac ambi uaid mayan bëda abuc chopanëdash. Aid uëshëmbo chënquenuc obeca pemebanquin buanquido dacuëdcuededpanëdash.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 Dacuëdsho isash: —Chiaid bëda chuinuec chobique. Dacuëdenquiocquin tantiata. Chuinu. Ëmbi chuitequid bëda mibi, Cuishon, quetequid nendac.
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 Nëbimbobi tsusedpa Dabid tishampid yacnoshon Beden caid yacnoshon mibi Nuquin Papa yacno yuedquid, Quidistu, Nuquin Papan Chomiaid tishosh.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Abi tishacno nidshun naden mimbi aidi ispec. Dashcute cuësh-cuëshun dapucaid nidaidën capuquidën pete santen uesho mimbi istuidendac. Bacuëmpi adquiec uesho istuidash, Nuquin Papan chomiaid Quidistu nec, mibi quependac.
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Aden chiec Nuquin Papan uaid mayan bëda onquenubien abëdi abipadquid utsi dadpen choash Nuquin Papan naid chiec nadec cuëdëncuededpanëdash:
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 “Nuquin Papa abucquio tabadquid abitedi uaquidquio bëdamboshë iquec.
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Adec cuëdënash Nuquin Papan uaido mayan bëdabo abuc nidoapanëdash. Adec nidan obeca pemebanquin buanquido Nuquin Icbon chiaid nanuec: —Nuquin Papan nuqui tantiameboed bacuëmpi isnuec Beden yacno nidnu. Nid —quianec nidpanëdash.
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Adec nidshun nidaidën capuquidën pete santen bacuë nanacsho istuidpanëdash.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 Isanec nidquimbi ambi isboedbëdta ambi tantiaboed chiac
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 tantiaquidtedi: —¿Midapadquidien capec? —quecuededpanëdash.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 Aden obeca pemebanquin buanquidon chiaid tantiash bëpiscudenquio yec Esusën tita, Madia, ¿Mitsipadquid con bacuë nepec? quequin bëpiscudenquiocquin tantiadenepanëdash.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 Adnubien Nuquin Papan chiaid chuibocpadquiocsho isash obeca yacno choash obeca pemebanquin buanquido: —Ëmbi isboed ëmbi tantiaboed Nuquin Papan naidquio nec —quequin chiec onquecuededpanëdash.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Adnubien 7tedec ushtanquin aton madon shui dëbid dëtemiacsho isun, Nuquin Papan uaid mayan bëdan chiacpadomboen cuënaid Esus nec, quequin Madian aton mado cuëmpanëdash.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 Adshumbic, bacuë tishun aid bacuën shui dëbid dëtemeshun ushë abentsëc nidan utsi chotsëcnuc Moises Nuquin Papan dada uamiacpaden nanuen Madiabëdtan Osen Esus Edusaden yacno buampanëdash. Edusaden yacno choash Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno choshon, Con bacuë Nuquin Papan namiaidquio nec, quequin ismepanëdash.
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 Nuquin Papan naden nata quequin chiaid nad iquec: Bëyuc tishaid dada bacuë ëmbi namiaidquio con na nec.
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Mimbi bëyuc tishaid bedte bunquin ëbi tabadte shubu uashunaid yacno mimbi buanaid min mado cuidtequidoain dëbin daëd cuesunemeta. Dëbin nibëdnuc masën bëdambocquid daëd cuesunemeta. Aden nanuec Edusaden yacno choash aton mado niantiapimbo yec Madiabëd Ose Nuquin Papan chiacpadomboen nanuec aton madobëdi puduedpanëdash.
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Adnubien Edusaden yacnombo tabadquid Simeyon cuëmëdquid Nuquin Papan naden nata quequin chiaid tantiaquin naquidquio icpanëdash. Aidi isadaidbo chuiquid dapa abentsëcquiobi cainquidquio icpanëdash. Aidi Nuquin Papan aton Mayan meniaidquio icpanëdash.
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 Aidi Nuquin Papan Mayanën tantiamiac, Chuiquid Dapa Abentsëcquiobi Nuquin Papan bëdamboen isaidquio choacsho unësabicquin isendambi, quequin tantiapanëdash.
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Adembidi Nuquin Papan Mayanën nidmiac Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno nidequi Simeyon puduedpanëdash. Ambo puduedash capunubi Nuquin Papan naden nata quequin chiaidquio nanuen aton bënëbëdtambi Madian Esus bëpanëdash.
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 Esus bësho isun Simeyonën Esus bedshun icucquin Nuquin Papan naid naden chuibampanëdash:
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 — ausente —
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 — ausente —
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 Mibi yacno yuedanquid nëbi isembi.
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 Nëidëmbi mimbi tantiacpaden chuibanquin
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 Aden chuibanubi, ¿Midapadquidquien con mado capec? quequin Madian aton bënëbëdtambi tantiapanëdash.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 Esus chuibanquin naimbudshun Osebëdta Madia chiec Simeyon: —Bëdambo icmiaid mibi daëdi nec —quepanëdash. Aden chuishumbic Madiauidtsëqui naden Simeyonën chuioapanëdash: —Chuinu. Tantiata. Nëid bacuë tantiesa isadaidbo utsi-utsiec icsho Nuquin Papan uquë nësecaindac. Min mado tantiaquid utsi-utsiec icsho Nuquin Papan abi yacno puduedmiaid iquec bëdambo iquendac. Min bacuë, Esus, Nuquin Papa yacno puduedmianquid nec, quesho tantiashun matses dadpenshun icsamboen chuided-chuidedendac.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 Adsho ambi ompoquin naid icsabëdta ambi tantiaid icsa tantiamequid min mado iquendac. Adobanquin ismiac unës uasho isash mibibi unësquio yec, Con madon natiambo iquebi, mibi quendac —quepanëdash Simeyon Madia chiec.
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Aden Simeyonën chuinubi Nuquin Papan naden nanu quequin chiaid chuiquid chido Ana cuëmëdquid icpanëdash. Aidën papa Panued icpanëdash. Aidën tsusedpa Ashed icpampic. Aid aton bënën bedac abëdi seta 7ted matamiash tabadnubi
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 aton bënë unëspanëdash. Aton bënë unësan Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno nidshun Anan tabadec nidenquiocquin Nuquin Papauidi tantiaquin buna mëmumbudnequin Nuquin Papa chuidenepanëdash.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Ambo icnubi Esus bësho isun Anan Nuquin Papan naden nanu quequin chiampicpaden chuipanëdash: —Isadaidbo icsaquid icsho cuidnu caid mënchictequid nëid nec —quepanëdash Ana Esus chiec utsibon tantianubi.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 Adashic, Nuquin Papan naden nata quequin chiacpaden nainash Osebëd Madia nidaid Cadidia caid yacno nidoash Nasaded caid yacno abi tabadacno choapanëdash.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Ambo tabadnubi aton bacuë Esus dada bëdambo yec canicuempanëdash. Aidi comapenen tantiaquidquio Nuquin Papan bëdamboen isaidquio icpanëdash.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Adashic, Ëmbi bëyuc tishaid unës uamenushe queshun intaquën aton shubu shëcuë ëcnoshcacsho isun aidon bëyuc tishaid unësmenquiocquin Nuquin Papan uaid mayan bëdan matampampid tantiate ushë yanuc Madia Osebëd Edusaden yacno nidoapanëdash. Nuquin Papan chiacpadequi setan-setanquiec nidtenepanëdash.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Adecbidi, Esus abi tishaid seta 12ted yanash canicuenash anibëd Edusaden yacno nidpanëdash.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 Adec ambo nidashic nami uabicquid petequid tantiaid ushëtedi tantiec tabadtenepanëdash.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 Adec ambo tabadquin nainash Esus ambobi icnubi tantienquio yec Madia Osebëd auëshquio nidoapanëdash. Adec nidash inchëshbudtsëqui abëd choboedo yacno capuquin Esus nibëmbenepanëdash.
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Aden nibënquin istuidabi yec Edusaden yacno padpidec nidoapanëdash.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Daëdec ushquin nibënshun Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno puduedshun Esus tsadsho istuidpanëdash. Ambo tsadec Nuquin Papan chiaid tantiamequin chuibanquidbëd onquecuededsho istuidpanëdash.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Adec onquec tsadsho isquin, Bëdamboen tantiaquin chuibanquidquio nëid nec, quequin utsibon tantiabededpanëdash.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Adnubien, ¿Mitsipadquid con mado nepec? quequin otacquio Madian tantiapanëdash. Aden tantiequi: —¿Atotsi quiash ëbi daëdi tantienquio yec nëmbo choash mibi tabade, mado? Unësquiocquin papabëdtambi mibi nibëmbeniombi —capanëdash anin.
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Adoaquien Esus: —¿Atotsieshun ëbi nibëno? Con Pa shubu uashunaidën tabadnuec chobosh nebi. ¿Tantienquioda mimbi icpe?
49 Jesus respondeu:
50 Aden Esusën chuisho anibëdtan Osen tantienquiocpanëdash.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Adashien: —Nidnu. Nid, mado —anin cac cacuidenquio yec Nasaded yacno anibëdi choash tabadquin Madian chiaidbëdta Osen chiaid tantiaquin Esusën nadenepanëdash. Adec tabadnubi aton titan ambi isboedbëdta ambi tantienquio yaid bëpiscudenquiocquin tantiadenepanëdash.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Adnubien comapenen tantiec bëdamboec canidopanëdash. Adquid icsho Esus Nuquin Papan bëdamboen isacpadomboen adomboembidi matsesën isbededpanëdash.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.