Lucas 2

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Adnubien, Doma yacno tabadquid, isadaidbo ancaquid dapambo, empedadod caid, Aucusto cuëmëdquid icpanëdash. Aucuston, ¿Ëmbi ancaido isadaidbo aton nabëdta tedtsi iqueque? Isquin tantiata, quequin Sidenio cuëmëdquid chuipanëdash.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 Sidenio nidaid Sidia caid yacnocquido chuiquid, cobednadod caid icpanëdash.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 Min tsusedpa tishampid yacnoshon mibi cuëmëdquid mitsanabëdtabi dada uanuec nidtan, cac abëd icquido buanec isadaidbo nidanepanëdash.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 Adec utsibo nidnubien Ose aton chido Madiabëdi nidaid Cadidia caid shubu dadpen icquid Nasaded caid yacnoësh puduanec nidequi aton tsusedpa Dabid caid tishampidnombobi nidaid Udeya caid yacno shubu dadpen icquid Beden caid yacno chopanëdash.
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 Aton chido Madia bacuë nua usunquidbëdi Ose abi cuëmëdquid aton nabëdtabi dada uanuec Beden yacno chopanëdash.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Ambo choquin aton bacuë nuambo usumpanëdash.
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 Ambo matses dadpen cho-choash shubu abitedi puduedash tsucus-tsucustsëcquio tabadnuc nidaidën capuquid tabadacno puduedshun ambi bëyuc usundoaid Madian tishpanëdash. Tishun dashcute cuësh-cuëshun dapucshun nidaidën capuquidën pete sanaid cuesten ambi bëyuc tishaid dada bacuë Madian nampanëdash.
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 Aden Beden yacnoshon Esus tishnubien shubu nibëdacno obeca dadpen pemebanquin buanquido inchëshbudtsëqui choec tabadtuidpanëdash.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 Inchëshbudtsëqui choash tabadnubien inchëshnuc Nuquin Papan chomiac ambi uaid mayan bëda abuc chopanëdash. Aid uëshëmbo chënquenuc obeca pemebanquin buanquido dacuëdcuededpanëdash.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 Dacuëdsho isash: —Chiaid bëda chuinuec chobique. Dacuëdenquiocquin tantiata. Chuinu. Ëmbi chuitequid bëda mibi, Cuishon, quetequid nendac.
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 Nëbimbobi tsusedpa Dabid tishampid yacnoshon Beden caid yacnoshon mibi Nuquin Papa yacno yuedquid, Quidistu, Nuquin Papan Chomiaid tishosh.
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Abi tishacno nidshun naden mimbi aidi ispec. Dashcute cuësh-cuëshun dapucaid nidaidën capuquidën pete santen uesho mimbi istuidendac. Bacuëmpi adquiec uesho istuidash, Nuquin Papan chomiaid Quidistu nec, mibi quependac.
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 Aden chiec Nuquin Papan uaid mayan bëda onquenubien abëdi abipadquid utsi dadpen choash Nuquin Papan naid chiec nadec cuëdëncuededpanëdash:
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 “Nuquin Papa abucquio tabadquid abitedi uaquidquio bëdamboshë iquec.
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Adec cuëdënash Nuquin Papan uaido mayan bëdabo abuc nidoapanëdash. Adec nidan obeca pemebanquin buanquido Nuquin Icbon chiaid nanuec: —Nuquin Papan nuqui tantiameboed bacuëmpi isnuec Beden yacno nidnu. Nid —quianec nidpanëdash.
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Adec nidshun nidaidën capuquidën pete santen bacuë nanacsho istuidpanëdash.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Isanec nidquimbi ambi isboedbëdta ambi tantiaboed chiac
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 tantiaquidtedi: —¿Midapadquidien capec? —quecuededpanëdash.
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 Aden obeca pemebanquin buanquidon chiaid tantiash bëpiscudenquio yec Esusën tita, Madia, ¿Mitsipadquid con bacuë nepec? quequin bëpiscudenquiocquin tantiadenepanëdash.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 Adnubien Nuquin Papan chiaid chuibocpadquiocsho isash obeca yacno choash obeca pemebanquin buanquido: —Ëmbi isboed ëmbi tantiaboed Nuquin Papan naidquio nec —quequin chiec onquecuededpanëdash.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 Adnubien 7tedec ushtanquin aton madon shui dëbid dëtemiacsho isun, Nuquin Papan uaid mayan bëdan chiacpadomboen cuënaid Esus nec, quequin Madian aton mado cuëmpanëdash.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 Adshumbic, bacuë tishun aid bacuën shui dëbid dëtemeshun ushë abentsëc nidan utsi chotsëcnuc Moises Nuquin Papan dada uamiacpaden nanuen Madiabëdtan Osen Esus Edusaden yacno buampanëdash. Edusaden yacno choash Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno choshon, Con bacuë Nuquin Papan namiaidquio nec, quequin ismepanëdash.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 Nuquin Papan naden nata quequin chiaid nad iquec: Bëyuc tishaid dada bacuë ëmbi namiaidquio con na nec.
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao ­Senhor);
24 Mimbi bëyuc tishaid bedte bunquin ëbi tabadte shubu uashunaid yacno mimbi buanaid min mado cuidtequidoain dëbin daëd cuesunemeta. Dëbin nibëdnuc masën bëdambocquid daëd cuesunemeta. Aden nanuec Edusaden yacno choash aton mado niantiapimbo yec Madiabëd Ose Nuquin Papan chiacpadomboen nanuec aton madobëdi puduedpanëdash.
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 Adnubien Edusaden yacnombo tabadquid Simeyon cuëmëdquid Nuquin Papan naden nata quequin chiaid tantiaquin naquidquio icpanëdash. Aidi isadaidbo chuiquid dapa abentsëcquiobi cainquidquio icpanëdash. Aidi Nuquin Papan aton Mayan meniaidquio icpanëdash.
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Aidi Nuquin Papan Mayanën tantiamiac, Chuiquid Dapa Abentsëcquiobi Nuquin Papan bëdamboen isaidquio choacsho unësabicquin isendambi, quequin tantiapanëdash.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Adembidi Nuquin Papan Mayanën nidmiac Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno nidequi Simeyon puduedpanëdash. Ambo puduedash capunubi Nuquin Papan naden nata quequin chiaidquio nanuen aton bënëbëdtambi Madian Esus bëpanëdash.
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 Esus bësho isun Simeyonën Esus bedshun icucquin Nuquin Papan naid naden chuibampanëdash:
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 — ausente —
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 — ausente —
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 Mibi yacno yuedanquid nëbi isembi.
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 Nëidëmbi mimbi tantiacpaden chuibanquin
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 Aden chuibanubi, ¿Midapadquidquien con mado capec? quequin Madian aton bënëbëdtambi tantiapanëdash.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 Esus chuibanquin naimbudshun Osebëdta Madia chiec Simeyon: —Bëdambo icmiaid mibi daëdi nec —quepanëdash. Aden chuishumbic Madiauidtsëqui naden Simeyonën chuioapanëdash: —Chuinu. Tantiata. Nëid bacuë tantiesa isadaidbo utsi-utsiec icsho Nuquin Papan uquë nësecaindac. Min mado tantiaquid utsi-utsiec icsho Nuquin Papan abi yacno puduedmiaid iquec bëdambo iquendac. Min bacuë, Esus, Nuquin Papa yacno puduedmianquid nec, quesho tantiashun matses dadpenshun icsamboen chuided-chuidedendac.
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 Adsho ambi ompoquin naid icsabëdta ambi tantiaid icsa tantiamequid min mado iquendac. Adobanquin ismiac unës uasho isash mibibi unësquio yec, Con madon natiambo iquebi, mibi quendac —quepanëdash Simeyon Madia chiec.
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 Aden Simeyonën chuinubi Nuquin Papan naden nanu quequin chiaid chuiquid chido Ana cuëmëdquid icpanëdash. Aidën papa Panued icpanëdash. Aidën tsusedpa Ashed icpampic. Aid aton bënën bedac abëdi seta 7ted matamiash tabadnubi
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 aton bënë unëspanëdash. Aton bënë unësan Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno nidshun Anan tabadec nidenquiocquin Nuquin Papauidi tantiaquin buna mëmumbudnequin Nuquin Papa chuidenepanëdash.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 Ambo icnubi Esus bësho isun Anan Nuquin Papan naden nanu quequin chiampicpaden chuipanëdash: —Isadaidbo icsaquid icsho cuidnu caid mënchictequid nëid nec —quepanëdash Ana Esus chiec utsibon tantianubi.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 Adashic, Nuquin Papan naden nata quequin chiacpaden nainash Osebëd Madia nidaid Cadidia caid yacno nidoash Nasaded caid yacno abi tabadacno choapanëdash.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Ambo tabadnubi aton bacuë Esus dada bëdambo yec canicuempanëdash. Aidi comapenen tantiaquidquio Nuquin Papan bëdamboen isaidquio icpanëdash.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Adashic, Ëmbi bëyuc tishaid unës uamenushe queshun intaquën aton shubu shëcuë ëcnoshcacsho isun aidon bëyuc tishaid unësmenquiocquin Nuquin Papan uaid mayan bëdan matampampid tantiate ushë yanuc Madia Osebëd Edusaden yacno nidoapanëdash. Nuquin Papan chiacpadequi setan-setanquiec nidtenepanëdash.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 Adecbidi, Esus abi tishaid seta 12ted yanash canicuenash anibëd Edusaden yacno nidpanëdash.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 Adec ambo nidashic nami uabicquid petequid tantiaid ushëtedi tantiec tabadtenepanëdash.
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 Adec ambo tabadquin nainash Esus ambobi icnubi tantienquio yec Madia Osebëd auëshquio nidoapanëdash. Adec nidash inchëshbudtsëqui abëd choboedo yacno capuquin Esus nibëmbenepanëdash.
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 Aden nibënquin istuidabi yec Edusaden yacno padpidec nidoapanëdash.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 Daëdec ushquin nibënshun Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno puduedshun Esus tsadsho istuidpanëdash. Ambo tsadec Nuquin Papan chiaid tantiamequin chuibanquidbëd onquecuededsho istuidpanëdash.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 Adec onquec tsadsho isquin, Bëdamboen tantiaquin chuibanquidquio nëid nec, quequin utsibon tantiabededpanëdash.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Adnubien, ¿Mitsipadquid con mado nepec? quequin otacquio Madian tantiapanëdash. Aden tantiequi: —¿Atotsi quiash ëbi daëdi tantienquio yec nëmbo choash mibi tabade, mado? Unësquiocquin papabëdtambi mibi nibëmbeniombi —capanëdash anin.
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 Adoaquien Esus: —¿Atotsieshun ëbi nibëno? Con Pa shubu uashunaidën tabadnuec chobosh nebi. ¿Tantienquioda mimbi icpe?
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 Aden Esusën chuisho anibëdtan Osen tantienquiocpanëdash.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Adashien: —Nidnu. Nid, mado —anin cac cacuidenquio yec Nasaded yacno anibëdi choash tabadquin Madian chiaidbëdta Osen chiaid tantiaquin Esusën nadenepanëdash. Adec tabadnubi aton titan ambi isboedbëdta ambi tantienquio yaid bëpiscudenquiocquin tantiadenepanëdash.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Adnubien comapenen tantiec bëdamboec canidopanëdash. Adquid icsho Esus Nuquin Papan bëdamboen isacpadomboen adomboembidi matsesën isbededpanëdash.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.