Lucas 2

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Adnubien, Doma yacno tabadquid, isadaidbo ancaquid dapambo, empedadod caid, Aucusto cuëmëdquid icpanëdash. Aucuston, ¿Ëmbi ancaido isadaidbo aton nabëdta tedtsi iqueque? Isquin tantiata, quequin Sidenio cuëmëdquid chuipanëdash.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do Império para recensear-se.
2 Sidenio nidaid Sidia caid yacnocquido chuiquid, cobednadod caid icpanëdash.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Min tsusedpa tishampid yacnoshon mibi cuëmëdquid mitsanabëdtabi dada uanuec nidtan, cac abëd icquido buanec isadaidbo nidanepanëdash.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Adec utsibo nidnubien Ose aton chido Madiabëdi nidaid Cadidia caid shubu dadpen icquid Nasaded caid yacnoësh puduanec nidequi aton tsusedpa Dabid caid tishampidnombobi nidaid Udeya caid yacno shubu dadpen icquid Beden caid yacno chopanëdash.
4 José também saiu da Galileia, da cidade de Nazaré, e foi para a Judeia, até a cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 Aton chido Madia bacuë nua usunquidbëdi Ose abi cuëmëdquid aton nabëdtabi dada uanuec Beden yacno chopanëdash.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Ambo choquin aton bacuë nuambo usumpanëdash.
6 E aconteceu que, estando eles ali, chegou o tempo de ela ter a criança.
7 Ambo matses dadpen cho-choash shubu abitedi puduedash tsucus-tsucustsëcquio tabadnuc nidaidën capuquid tabadacno puduedshun ambi bëyuc usundoaid Madian tishpanëdash. Tishun dashcute cuësh-cuëshun dapucshun nidaidën capuquidën pete sanaid cuesten ambi bëyuc tishaid dada bacuë Madian nampanëdash.
7 Então Maria deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou o menino e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Aden Beden yacnoshon Esus tishnubien shubu nibëdacno obeca dadpen pemebanquin buanquido inchëshbudtsëqui choec tabadtuidpanëdash.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam os seus rebanhos durante as vigílias da noite.
9 Inchëshbudtsëqui choash tabadnubien inchëshnuc Nuquin Papan chomiac ambi uaid mayan bëda abuc chopanëdash. Aid uëshëmbo chënquenuc obeca pemebanquin buanquido dacuëdcuededpanëdash.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 Dacuëdsho isash: —Chiaid bëda chuinuec chobique. Dacuëdenquiocquin tantiata. Chuinu. Ëmbi chuitequid bëda mibi, Cuishon, quetequid nendac.
10 O anjo, porém, lhes disse: — Não tenham medo! Estou aqui para lhes trazer boa-nova de grande alegria, que será para todo o povo:
11 Nëbimbobi tsusedpa Dabid tishampid yacnoshon Beden caid yacnoshon mibi Nuquin Papa yacno yuedquid, Quidistu, Nuquin Papan Chomiaid tishosh.
11 é que hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Abi tishacno nidshun naden mimbi aidi ispec. Dashcute cuësh-cuëshun dapucaid nidaidën capuquidën pete santen uesho mimbi istuidendac. Bacuëmpi adquiec uesho istuidash, Nuquin Papan chomiaid Quidistu nec, mibi quependac.
12 E isto servirá a vocês de sinal: vocês encontrarão uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 Aden chiec Nuquin Papan uaid mayan bëda onquenubien abëdi abipadquid utsi dadpen choash Nuquin Papan naid chiec nadec cuëdëncuededpanëdash:
13 E, de repente, apareceu com o anjo uma multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 “Nuquin Papa abucquio tabadquid abitedi uaquidquio bëdamboshë iquec.
14 “Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.”
15 Adec cuëdënash Nuquin Papan uaido mayan bëdabo abuc nidoapanëdash. Adec nidan obeca pemebanquin buanquido Nuquin Icbon chiaid nanuec: —Nuquin Papan nuqui tantiameboed bacuëmpi isnuec Beden yacno nidnu. Nid —quianec nidpanëdash.
15 Quando os anjos se afastaram deles e voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Adec nidshun nidaidën capuquidën pete santen bacuë nanacsho istuidpanëdash.
16 Foram depressa e encontraram Maria e José, e a criança deitada na manjedoura.
17 Isanec nidquimbi ambi isboedbëdta ambi tantiaboed chiac
17 E, vendo isso, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 tantiaquidtedi: —¿Midapadquidien capec? —quecuededpanëdash.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas relatadas pelos pastores.
19 Aden obeca pemebanquin buanquidon chiaid tantiash bëpiscudenquio yec Esusën tita, Madia, ¿Mitsipadquid con bacuë nepec? quequin bëpiscudenquiocquin tantiadenepanëdash.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 Adnubien Nuquin Papan chiaid chuibocpadquiocsho isash obeca yacno choash obeca pemebanquin buanquido: —Ëmbi isboed ëmbi tantiaboed Nuquin Papan naidquio nec —quequin chiec onquecuededpanëdash.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes tinha sido anunciado.
21 Adnubien 7tedec ushtanquin aton madon shui dëbid dëtemiacsho isun, Nuquin Papan uaid mayan bëdan chiacpadomboen cuënaid Esus nec, quequin Madian aton mado cuëmpanëdash.
21 E ao se completarem oito dias, quando o menino foi circuncidado, deram-lhe o nome de Jesus . Esse nome tinha sido dado pelo anjo, antes de o menino ser concebido.
22 Adshumbic, bacuë tishun aid bacuën shui dëbid dëtemeshun ushë abentsëc nidan utsi chotsëcnuc Moises Nuquin Papan dada uamiacpaden nanuen Madiabëdtan Osen Esus Edusaden yacno buampanëdash. Edusaden yacno choash Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno choshon, Con bacuë Nuquin Papan namiaidquio nec, quequin ismepanëdash.
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram o menino a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Nuquin Papan naden nata quequin chiaid nad iquec: Bëyuc tishaid dada bacuë ëmbi namiaidquio con na nec.
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: “Todo primogênito será consagrado ao Senhor.”
24 Mimbi bëyuc tishaid bedte bunquin ëbi tabadte shubu uashunaid yacno mimbi buanaid min mado cuidtequidoain dëbin daëd cuesunemeta. Dëbin nibëdnuc masën bëdambocquid daëd cuesunemeta. Aden nanuec Edusaden yacno choash aton mado niantiapimbo yec Madiabëd Ose Nuquin Papan chiacpadomboen nanuec aton madobëdi puduedpanëdash.
24 E também foram para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: “Um par de rolinhas ou dois pombinhos.”
25 Adnubien Edusaden yacnombo tabadquid Simeyon cuëmëdquid Nuquin Papan naden nata quequin chiaid tantiaquin naquidquio icpanëdash. Aidi isadaidbo chuiquid dapa abentsëcquiobi cainquidquio icpanëdash. Aidi Nuquin Papan aton Mayan meniaidquio icpanëdash.
25 Em Jerusalém havia um homem chamado Simeão. Este homem era justo e piedoso e esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Aidi Nuquin Papan Mayanën tantiamiac, Chuiquid Dapa Abentsëcquiobi Nuquin Papan bëdamboen isaidquio choacsho unësabicquin isendambi, quequin tantiapanëdash.
26 Ele tinha recebido uma revelação do Espírito Santo de que não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Adembidi Nuquin Papan Mayanën nidmiac Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno nidequi Simeyon puduedpanëdash. Ambo puduedash capunubi Nuquin Papan naden nata quequin chiaidquio nanuen aton bënëbëdtambi Madian Esus bëpanëdash.
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 Esus bësho isun Simeyonën Esus bedshun icucquin Nuquin Papan naid naden chuibampanëdash:
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 — ausente —
29 “Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 — ausente —
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 Mibi yacno yuedanquid nëbi isembi.
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 Nëidëmbi mimbi tantiacpaden chuibanquin
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.”
33 Aden chuibanubi, ¿Midapadquidquien con mado capec? quequin Madian aton bënëbëdtambi tantiapanëdash.
33 E o pai e a mãe do menino estavam admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Esus chuibanquin naimbudshun Osebëdta Madia chiec Simeyon: —Bëdambo icmiaid mibi daëdi nec —quepanëdash. Aden chuishumbic Madiauidtsëqui naden Simeyonën chuioapanëdash: —Chuinu. Tantiata. Nëid bacuë tantiesa isadaidbo utsi-utsiec icsho Nuquin Papan uquë nësecaindac. Min mado tantiaquid utsi-utsiec icsho Nuquin Papan abi yacno puduedmiaid iquec bëdambo iquendac. Min bacuë, Esus, Nuquin Papa yacno puduedmianquid nec, quesho tantiashun matses dadpenshun icsamboen chuided-chuidedendac.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: — Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para elevação de muitos em Israel e para ser alvo de contradição,
35 Adsho ambi ompoquin naid icsabëdta ambi tantiaid icsa tantiamequid min mado iquendac. Adobanquin ismiac unës uasho isash mibibi unësquio yec, Con madon natiambo iquebi, mibi quendac —quepanëdash Simeyon Madia chiec.
35 para que se manifestem os pensamentos de muitos corações. Quanto a você, Maria, uma espada atravessará a sua alma.
36 Aden Simeyonën chuinubi Nuquin Papan naden nanu quequin chiaid chuiquid chido Ana cuëmëdquid icpanëdash. Aidën papa Panued icpanëdash. Aidën tsusedpa Ashed icpampic. Aid aton bënën bedac abëdi seta 7ted matamiash tabadnubi
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Ela era bem idosa, tendo vivido com o marido sete anos desde que tinha se casado.
37 aton bënë unëspanëdash. Aton bënë unësan Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno nidshun Anan tabadec nidenquiocquin Nuquin Papauidi tantiaquin buna mëmumbudnequin Nuquin Papa chuidenepanëdash.
37 Agora era viúva de oitenta e quatro anos. Ela não deixava o templo, mas adorava noite e dia, com jejuns e orações.
38 Ambo icnubi Esus bësho isun Anan Nuquin Papan naden nanu quequin chiampicpaden chuipanëdash: —Isadaidbo icsaquid icsho cuidnu caid mënchictequid nëid nec —quepanëdash Ana Esus chiec utsibon tantianubi.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Adashic, Nuquin Papan naden nata quequin chiacpaden nainash Osebëd Madia nidaid Cadidia caid yacno nidoash Nasaded caid yacno abi tabadacno choapanëdash.
39 Depois de terem cumprido tudo conforme a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Ambo tabadnubi aton bacuë Esus dada bëdambo yec canicuempanëdash. Aidi comapenen tantiaquidquio Nuquin Papan bëdamboen isaidquio icpanëdash.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Adashic, Ëmbi bëyuc tishaid unës uamenushe queshun intaquën aton shubu shëcuë ëcnoshcacsho isun aidon bëyuc tishaid unësmenquiocquin Nuquin Papan uaid mayan bëdan matampampid tantiate ushë yanuc Madia Osebëd Edusaden yacno nidoapanëdash. Nuquin Papan chiacpadequi setan-setanquiec nidtenepanëdash.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 Adecbidi, Esus abi tishaid seta 12ted yanash canicuenash anibëd Edusaden yacno nidpanëdash.
42 Quando ele atingiu os doze anos, foram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Adec ambo nidashic nami uabicquid petequid tantiaid ushëtedi tantiec tabadtenepanëdash.
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que os pais dele o soubessem.
44 Adec ambo tabadquin nainash Esus ambobi icnubi tantienquio yec Madia Osebëd auëshquio nidoapanëdash. Adec nidash inchëshbudtsëqui abëd choboedo yacno capuquin Esus nibëmbenepanëdash.
44 Pensando, porém, que ele estava entre os companheiros de viagem, andaram um dia inteiro e, então, começaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos.
45 Aden nibënquin istuidabi yec Edusaden yacno padpidec nidoapanëdash.
45 E, como não o encontraram, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Daëdec ushquin nibënshun Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno puduedshun Esus tsadsho istuidpanëdash. Ambo tsadec Nuquin Papan chiaid tantiamequin chuibanquidbëd onquecuededsho istuidpanëdash.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Adec onquec tsadsho isquin, Bëdamboen tantiaquin chuibanquidquio nëid nec, quequin utsibon tantiabededpanëdash.
47 E todos os que ouviam o menino se admiravam muito da sua inteligência e das suas respostas.
48 Adnubien, ¿Mitsipadquid con mado nepec? quequin otacquio Madian tantiapanëdash. Aden tantiequi: —¿Atotsi quiash ëbi daëdi tantienquio yec nëmbo choash mibi tabade, mado? Unësquiocquin papabëdtambi mibi nibëmbeniombi —capanëdash anin.
48 Logo que os pais o viram, ficaram maravilhados. E a sua mãe lhe disse: — Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos à sua procura.
49 Adoaquien Esus: —¿Atotsieshun ëbi nibëno? Con Pa shubu uashunaidën tabadnuec chobosh nebi. ¿Tantienquioda mimbi icpe?
49 Ele respondeu:
50 Aden Esusën chuisho anibëdtan Osen tantienquiocpanëdash.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes disse.
51 Adashien: —Nidnu. Nid, mado —anin cac cacuidenquio yec Nasaded yacno anibëdi choash tabadquin Madian chiaidbëdta Osen chiaid tantiaquin Esusën nadenepanëdash. Adec tabadnubi aton titan ambi isboedbëdta ambi tantienquio yaid bëpiscudenquiocquin tantiadenepanëdash.
51 E voltou com eles para Nazaré e era submisso a eles. E a mãe dele guardava todas estas coisas no coração.
52 Adnubien comapenen tantiec bëdamboec canidopanëdash. Adquid icsho Esus Nuquin Papan bëdamboen isacpadomboen adomboembidi matsesën isbededpanëdash.
52 E Jesus crescia em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.