Lucas 24
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NVT
1 Adashic, sabado inchëshbudtsëqui seis yanuc chonoadtemaid ushë naimëdan badiadnuc danoshcanun ambi nacnemboed buanec Esus nauedbocno isec chidobo nidpanëdash.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Ambo choshon Esus nauedshun bëtashaid cuënote shëcniacsho isashi
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 shëcuën puduedash aton Icbo Esusën dada nibëdsho isec tabadpanëdash.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Adec tabadnubien dada daëd dashcute dasiuidacbimboec dasiuidash chënquec chopanëdash.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Aid isash dacuëdcuededequi isenquio yec chidobo tabadpanëdash. Adsho isash dada daëd: —¿Atotsi canuen unësacsho nauedac uincuemiaid nibëne?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Nëmbo nauedboedi nibëdec. Aidi uincuenaccosh. ¿Aidi Cadidia yacno mibëdi tabadquin chuisho tantienquioda icco?
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 Naden Esusën mibitedi chiondash: “Matsesaid ëbi icsho bedshun icsambocquid ëbi menendac. Aden meniac cuesten dectanac daëdec ushtanec uincuenoaibi,” quequin Esusën chiondash —quepanëdash dada daëd chidobo caic.
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Aden chiac chidobon Esusën chiaid abi bëpiscudaid padpiden tantiapanëdash.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Aden tantiash Esus nauedaid shëcuë yacnoësh puduenanec Esus tantiaquid dadpen tabadacno choec puduedshun ambi isboedbëdtabi ambi tantiaboed chidobon chuibampanëdash.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Madia shubu dadpen icquid Mactada caid yacnoshon tishaid yec Uana yec Madia utsi Uambëdtan Acobon tita yec chido utsibo yec quec choshon Esusën Ëbi chuibeneta caido chuipanëdash.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Aden chuisho tantiash: —Mimbi chiaid tantiatiapimbo iquebi —quecuededpanëdash iccuededquido.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Adnubien Petedo nidtoanec titinquec nauedaid shëcuë yacno choash shuebudquin shëcuë anisquin dataniaid dashcuteuidi uesho ispanëdash. Aden isanec nidequi: —¿Atodain nechitec? —quepanëdash Petedo tantienquio yec.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Adashic abi ushëmbi Edusaden yacnoësh utsibobëd iccuededboed dada daëd shubu daëdpactsëc icquid Emaus caid yacno nidpanëdash.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Adec nidequi ambi Edusaden yacnoshon isboedbëdta ambi tantiaboed chiec onquepanëdash.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Aden chiec onquec nidshobi Esusën aid daëdi chinunash aidobëd nidpanëdash.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Aden abi chinuntuidsho isac utsibimboec Esus isadpanëdash.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Adec nidequi Esus: —¿Atotsi chuibanec onquec nide? —quepanëdash. Adsho tantiash unësquio yec mamënenquio yec nidtuidpanëdash.
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Adec nidtuidash Quëdeyopas cuëmëdquid: —¿Edusaden yacno tabadtuidquin anoshon naboed mimbiuidtsëqui tantiamboda icco? —quepanëdash Esus caic.
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Adoaquien: —¿Atotsi naid chiec ne? —quepanëdash Esus.
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Nuquin tsusio dapabobëdtan nuqui chuiquid utsibon Esus bedshun: “Unës uata,” quequin isadaidpembo chuiquid meniac cuesten dectanquin unës uaposh.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Nëbi chuiquid dapa isadaidpembo iquenquiocpashun, quequin Esus isadaidbo yec isadaidbo chuiquid dapa ictsiash quequin ëbitedishun tantiapombi. Ëmbi caboedi unës uaposh. Aidi unës uan daëdec ushobi.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Adec daëdec ushun dacuëdanquiecnuc chidobon naden chuibededposh: “Esusën dada nauedbocno badiadnuc nidshun isac
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 nibëdosh. Ambobi icnubi Nuquin Papan uaido mayan bëdabo daëd icsho isac, ‘Mimbi nibënaid nibëdec. Uincuenac,’ quiosh,” quequin chidobon chuiposh.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Aden chidobon chuisho tantienquio yec ëbëd icquido Esusën dada nauedbocno nidshun chidobon chuibocpadembi unës uaboed nibëdsho isposh —quepanëdash ambi chinunaido Esus chiec.
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Adoaquien: —Ma bëdiactsëc tantiaquid mibi daëdi neyoc. Nuquin Papan ambi chiaid chuimiaidon dada uampid bëdiactsëc tantiatsec tantiesabidi ma mibi neyoc.
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 ¿Bëdamboec tabadacno chuiquid dapa icnuec Esus mëyanaidba iquendactiosh? —quepanëdash Esus.
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Aden chuibanquin Moisesën dada uampidbëdtabi Nuquin Papan ambi yuecshun nanun chiaid chuimiaidon dada uampid tantiamequin Esusën chuibampanëdash.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Aden chuibanequi shubu daëdpactsëc icquid Emaus caid yacno anoentsëqui choshon datanshobimboecnuc Esus isun:
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 —Inchësheque. Nëmbo ëbi yacno tabadec cho —abi daëdshun cac nidash aidobëd tabadpanëdash.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Adashic, shubu nuntan pete sante dayun abëdi uequin pete bedshun Nuquin Papa chuishun cuësh-cuëshun Esusën menebampanëdash.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Aden nasho isun badedi, Esus nec, quequin tantianubi Esus nibëdquio yampanëdash.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Adsho isash: —¿Podquedën choquin Nuquin Papan chiaid dada uampid chuisho tantiash, Bëdambo yanobi, quenquiodabi ëbi daëdi ictio? —quepanëdash Esus yuedquido.
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Aden chuitanequi Emaus yacno choboed daëd badedi Edusaden yacno nidoapanëdash. Edusaden yacno choash Esusbëd icquido 11tedbëdi utsibo iccuededacno puduedacsho isash:
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 —Abimbo iquec. Nuquin Icbo uincuempaccosh. Uincuenanec choquin aidëmbi Simon ismetuidposh —quepanëdash iccuededquido.
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Aden iccuededquidon chuisho tantiashun Emaus yacnoësh choaboed daëdshun Esusën abi chinunshun chiaidbëdta ambi pete bedshun Esusën cuësh-cuëshbamboed chuipanëdash.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Adec onquecuedednubi nënantanquio choshon Esusën: —Nuquin Papan bëdamboen isaido yec dacuëdenquio yec tabad —capanëdash.
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Adec aid chosho isash: Podo bitsi nec, quec dacuëdequi abëd icquido tabadpanëdash.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Adsho isashien Esus: —¿Atotsi quiash, ¿Esusida nepec? mibitedi quepe?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Con mëdantebëdta con taë is. Ëbibi nebique. ¿Mëtoccaid taëbëd chiuë nibëdecta ye? Mishec cho. Ëbi yacpadquid canitebëd nami icquid podobitsi nibëdec —quepanëdash Esus abëd icquido chiec.
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Aden chuitanquin abi bëchun shuin mëtoccaid chiuë aton mëdantebëdta aton taë Esusën ismepanëdash.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Aden ismiac, Aidquiobi nec, quenquio yec abëd icquido mamëncuededquin isec bëdambo yanec, Adec uincuentequidshenda dectampaccosh, quequin tantiec tabadpanëdash. Adec tabadsho isun: —¿Ada pete iquec? —Esusën caquien
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 nuëcquid shëaid cuëshë menepanëdash.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Aden meniac bedshun Esusën pepanëdash abëd icquidon isnubi.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Aden piash: —Mibëd icquimbi naden chuipombi: “Nuquin Papan ëbi chuiquin ambi naden nata quequin Moises dada uamiampidbëdta ambi yuecshun nanun chiaid dada uamiampid naimbudtenendac,” quequin chuibanombi —quepanëdash abëd icquido tantiamenuec.
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Aden chuishumbic abëd icquido tantiamequioquin:
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 —Nuquin Papan dada uamiampid nad iquec: “Nuquin Papan chomiaid, Quidistu caid, matsesën mëyanquin unës uaqui daëdec ushash uincuenendac.
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 Aid tantiashun mibi icsaid mimbi ënsho isash, Icsaquid nec, quenquio yec mibi icsaid Nuquin Papa bëpiscudendac, quequin Edusaden yacnocquidoba ëbi tantiaquidon chuibanendac. Aden Edusaden yacnocquido chuishumbic nidaid utsi-utsiec yacno nidshun adomboembidi chuibanoaindac.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Mëyanquin unës uaqui ëbi uincuenacsho mibitedishun ispoc.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Aden isun tantiaquido mibitedi icsho Nuquin Papan ambi mibitedi menenu caid aton Mayan chomendambi. Aidi Nuquin Papan nadatiambocquin natequid iquec. Aid mibitedi meniabicnuc Edusaden yacnoshon aidi caimbudta,” —capanëdash Esusën.
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Adashic, bëyucanec nidequi Betania yacno anoentsëqui choash nidtuidshun aton mëdante abuc sananquin ismec: —Nëidtedi bëdamboen ista, Papa —quepanëdash Esus.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Aden chiacsho abëd capucuenequido niamequin Esus aton Papan abuc indopanëdash.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Aden indosho isash, Ëbitedishun icbo nec, quequin ismec shuebudash: —Bëdambo iquebi —quianec Edusaden yacno nidanepanëdash.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Adec Edusaden yacno nidoash tabadec Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno badiadquidën-badiadquidënquiec nidted-nidtedquin Nuquin Papan naid chuidenepanëdash.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.