Lucas 24
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ARA
1 Adashic, sabado inchëshbudtsëqui seis yanuc chonoadtemaid ushë naimëdan badiadnuc danoshcanun ambi nacnemboed buanec Esus nauedbocno isec chidobo nidpanëdash.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, foram elas ao túmulo, levando os aromas que haviam preparado.
2 Ambo choshon Esus nauedshun bëtashaid cuënote shëcniacsho isashi
2 E encontraram a pedra removida do sepulcro;
3 shëcuën puduedash aton Icbo Esusën dada nibëdsho isec tabadpanëdash.
3 mas, ao entrarem, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Adec tabadnubien dada daëd dashcute dasiuidacbimboec dasiuidash chënquec chopanëdash.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois varões com vestes resplandecentes.
5 Aid isash dacuëdcuededequi isenquio yec chidobo tabadpanëdash. Adsho isash dada daëd: —¿Atotsi canuen unësacsho nauedac uincuemiaid nibëne?
5 Estando elas possuídas de temor, baixando os olhos para o chão, eles lhes falaram: Por que buscais entre os mortos ao que vive?
6 Nëmbo nauedboedi nibëdec. Aidi uincuenaccosh. ¿Aidi Cadidia yacno mibëdi tabadquin chuisho tantienquioda icco?
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como vos preveniu, estando ainda na Galileia,
7 Naden Esusën mibitedi chiondash: “Matsesaid ëbi icsho bedshun icsambocquid ëbi menendac. Aden meniac cuesten dectanac daëdec ushtanec uincuenoaibi,” quequin Esusën chiondash —quepanëdash dada daëd chidobo caic.
7 quando disse: Importa que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, e seja crucificado, e ressuscite no terceiro dia.
8 Aden chiac chidobon Esusën chiaid abi bëpiscudaid padpiden tantiapanëdash.
8 Então, se lembraram das suas palavras.
9 Aden tantiash Esus nauedaid shëcuë yacnoësh puduenanec Esus tantiaquid dadpen tabadacno choec puduedshun ambi isboedbëdtabi ambi tantiaboed chidobon chuibampanëdash.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os mais que com eles estavam.
10 Madia shubu dadpen icquid Mactada caid yacnoshon tishaid yec Uana yec Madia utsi Uambëdtan Acobon tita yec chido utsibo yec quec choshon Esusën Ëbi chuibeneta caido chuipanëdash.
10 Eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Aden chuisho tantiash: —Mimbi chiaid tantiatiapimbo iquebi —quecuededpanëdash iccuededquido.
11 Tais palavras lhes pareciam um como delírio, e não acreditaram nelas.
12 Adnubien Petedo nidtoanec titinquec nauedaid shëcuë yacno choash shuebudquin shëcuë anisquin dataniaid dashcuteuidi uesho ispanëdash. Aden isanec nidequi: —¿Atodain nechitec? —quepanëdash Petedo tantienquio yec.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro. E, abaixando-se, nada mais viu, senão os lençóis de linho; e retirou-se para casa, maravilhado do que havia acontecido.
13 Adashic abi ushëmbi Edusaden yacnoësh utsibobëd iccuededboed dada daëd shubu daëdpactsëc icquid Emaus caid yacno nidpanëdash.
13 Naquele mesmo dia, dois deles estavam de caminho para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Adec nidequi ambi Edusaden yacnoshon isboedbëdta ambi tantiaboed chiec onquepanëdash.
14 E iam conversando a respeito de todas as coisas sucedidas.
15 Aden chiec onquec nidshobi Esusën aid daëdi chinunash aidobëd nidpanëdash.
15 Aconteceu que, enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Aden abi chinuntuidsho isac utsibimboec Esus isadpanëdash.
16 Os seus olhos, porém, estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Adec nidequi Esus: —¿Atotsi chuibanec onquec nide? —quepanëdash. Adsho tantiash unësquio yec mamënenquio yec nidtuidpanëdash.
17 Então, lhes perguntou Jesus: Que é isso que vos preocupa e de que ides tratando à medida que caminhais? E eles pararam entristecidos.
18 Adec nidtuidash Quëdeyopas cuëmëdquid: —¿Edusaden yacno tabadtuidquin anoshon naboed mimbiuidtsëqui tantiamboda icco? —quepanëdash Esus caic.
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu, dizendo: És o único, porventura, que, tendo estado em Jerusalém, ignoras as ocorrências destes últimos dias?
19 Adoaquien: —¿Atotsi naid chiec ne? —quepanëdash Esus.
19 Ele lhes perguntou: Quais? E explicaram: O que aconteceu a Jesus, o Nazareno, que era varão profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Nuquin tsusio dapabobëdtan nuqui chuiquid utsibon Esus bedshun: “Unës uata,” quequin isadaidpembo chuiquid meniac cuesten dectanquin unës uaposh.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Nëbi chuiquid dapa isadaidpembo iquenquiocpashun, quequin Esus isadaidbo yec isadaidbo chuiquid dapa ictsiash quequin ëbitedishun tantiapombi. Ëmbi caboedi unës uaposh. Aidi unës uan daëdec ushobi.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir a Israel; mas, depois de tudo isto, é já este o terceiro dia desde que tais coisas sucederam.
22 Adec daëdec ushun dacuëdanquiecnuc chidobon naden chuibededposh: “Esusën dada nauedbocno badiadnuc nidshun isac
22 É verdade também que algumas mulheres, das que conosco estavam, nos surpreenderam, tendo ido de madrugada ao túmulo;
23 nibëdosh. Ambobi icnubi Nuquin Papan uaido mayan bëdabo daëd icsho isac, ‘Mimbi nibënaid nibëdec. Uincuenac,’ quiosh,” quequin chidobon chuiposh.
23 e, não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo terem tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Aden chidobon chuisho tantienquio yec ëbëd icquido Esusën dada nauedbocno nidshun chidobon chuibocpadembi unës uaboed nibëdsho isposh —quepanëdash ambi chinunaido Esus chiec.
24 De fato, alguns dos nossos foram ao sepulcro e verificaram a exatidão do que disseram as mulheres; mas não o viram.
25 Adoaquien: —Ma bëdiactsëc tantiaquid mibi daëdi neyoc. Nuquin Papan ambi chiaid chuimiaidon dada uampid bëdiactsëc tantiatsec tantiesabidi ma mibi neyoc.
25 Então, lhes disse Jesus: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 ¿Bëdamboec tabadacno chuiquid dapa icnuec Esus mëyanaidba iquendactiosh? —quepanëdash Esus.
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse e entrasse na sua glória?
27 Aden chuibanquin Moisesën dada uampidbëdtabi Nuquin Papan ambi yuecshun nanun chiaid chuimiaidon dada uampid tantiamequin Esusën chuibampanëdash.
27 E, começando por Moisés, discorrendo por todos os Profetas, expunha-lhes o que a seu respeito constava em todas as Escrituras.
28 Aden chuibanequi shubu daëdpactsëc icquid Emaus caid yacno anoentsëqui choshon datanshobimboecnuc Esus isun:
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, fez ele menção de passar adiante.
29 —Inchësheque. Nëmbo ëbi yacno tabadec cho —abi daëdshun cac nidash aidobëd tabadpanëdash.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque é tarde, e o dia já declina. E entrou para ficar com eles.
30 Adashic, shubu nuntan pete sante dayun abëdi uequin pete bedshun Nuquin Papa chuishun cuësh-cuëshun Esusën menebampanëdash.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, tomando ele o pão, abençoou-o e, tendo-o partido, lhes deu;
31 Aden nasho isun badedi, Esus nec, quequin tantianubi Esus nibëdquio yampanëdash.
31 então, se lhes abriram os olhos, e o reconheceram; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Adsho isash: —¿Podquedën choquin Nuquin Papan chiaid dada uampid chuisho tantiash, Bëdambo yanobi, quenquiodabi ëbi daëdi ictio? —quepanëdash Esus yuedquido.
32 E disseram um ao outro: Porventura, não nos ardia o coração, quando ele, pelo caminho, nos falava, quando nos expunha as Escrituras?
33 Aden chuitanequi Emaus yacno choboed daëd badedi Edusaden yacno nidoapanëdash. Edusaden yacno choash Esusbëd icquido 11tedbëdi utsibo iccuededacno puduedacsho isash:
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 —Abimbo iquec. Nuquin Icbo uincuempaccosh. Uincuenanec choquin aidëmbi Simon ismetuidposh —quepanëdash iccuededquido.
34 os quais diziam: O Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Aden iccuededquidon chuisho tantiashun Emaus yacnoësh choaboed daëdshun Esusën abi chinunshun chiaidbëdta ambi pete bedshun Esusën cuësh-cuëshbamboed chuipanëdash.
35 Então, os dois contaram o que lhes acontecera no caminho e como fora por eles reconhecido no partir do pão.
36 Adec onquecuedednubi nënantanquio choshon Esusën: —Nuquin Papan bëdamboen isaido yec dacuëdenquio yec tabad —capanëdash.
36 Falavam ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse: Paz seja convosco!
37 Adec aid chosho isash: Podo bitsi nec, quec dacuëdequi abëd icquido tabadpanëdash.
37 Eles, porém, surpresos e atemorizados, acreditavam estarem vendo um espírito.
38 Adsho isashien Esus: —¿Atotsi quiash, ¿Esusida nepec? mibitedi quepe?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que sobem dúvidas ao vosso coração?
39 Con mëdantebëdta con taë is. Ëbibi nebique. ¿Mëtoccaid taëbëd chiuë nibëdecta ye? Mishec cho. Ëbi yacpadquid canitebëd nami icquid podobitsi nibëdec —quepanëdash Esus abëd icquido chiec.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e verificai, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Aden chuitanquin abi bëchun shuin mëtoccaid chiuë aton mëdantebëdta aton taë Esusën ismepanëdash.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Aden ismiac, Aidquiobi nec, quenquio yec abëd icquido mamëncuededquin isec bëdambo yanec, Adec uincuentequidshenda dectampaccosh, quequin tantiec tabadpanëdash. Adec tabadsho isun: —¿Ada pete iquec? —Esusën caquien
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e estando admirados, Jesus lhes disse: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 nuëcquid shëaid cuëshë menepanëdash.
42 Então, lhe apresentaram um pedaço de peixe assado [e um favo de mel].
43 Aden meniac bedshun Esusën pepanëdash abëd icquidon isnubi.
43 E ele comeu na presença deles.
44 Aden piash: —Mibëd icquimbi naden chuipombi: “Nuquin Papan ëbi chuiquin ambi naden nata quequin Moises dada uamiampidbëdta ambi yuecshun nanun chiaid dada uamiampid naimbudtenendac,” quequin chuibanombi —quepanëdash abëd icquido tantiamenuec.
44 A seguir, Jesus lhes disse: São estas as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco: importava se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Aden chuishumbic abëd icquido tantiamequioquin:
45 Então, lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 —Nuquin Papan dada uamiampid nad iquec: “Nuquin Papan chomiaid, Quidistu caid, matsesën mëyanquin unës uaqui daëdec ushash uincuenendac.
46 e lhes disse: Assim está escrito que o Cristo havia de padecer e ressuscitar dentre os mortos no terceiro dia
47 Aid tantiashun mibi icsaid mimbi ënsho isash, Icsaquid nec, quenquio yec mibi icsaid Nuquin Papa bëpiscudendac, quequin Edusaden yacnocquidoba ëbi tantiaquidon chuibanendac. Aden Edusaden yacnocquido chuishumbic nidaid utsi-utsiec yacno nidshun adomboembidi chuibanoaindac.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando de Jerusalém.
48 Mëyanquin unës uaqui ëbi uincuenacsho mibitedishun ispoc.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Aden isun tantiaquido mibitedi icsho Nuquin Papan ambi mibitedi menenu caid aton Mayan chomendambi. Aidi Nuquin Papan nadatiambocquin natequid iquec. Aid mibitedi meniabicnuc Edusaden yacnoshon aidi caimbudta,” —capanëdash Esusën.
49 Eis que envio sobre vós a promessa de meu Pai; permanecei, pois, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Adashic, bëyucanec nidequi Betania yacno anoentsëqui choash nidtuidshun aton mëdante abuc sananquin ismec: —Nëidtedi bëdamboen ista, Papa —quepanëdash Esus.
50 Então, os levou para Betânia e, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Aden chiacsho abëd capucuenequido niamequin Esus aton Papan abuc indopanëdash.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Aden indosho isash, Ëbitedishun icbo nec, quequin ismec shuebudash: —Bëdambo iquebi —quianec Edusaden yacno nidanepanëdash.
52 Então, eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém, tomados de grande júbilo;
53 Adec Edusaden yacno nidoash tabadec Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno badiadquidën-badiadquidënquiec nidted-nidtedquin Nuquin Papan naid chuidenepanëdash.
53 e estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.