Lucas 24
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NAA
1 Adashic, sabado inchëshbudtsëqui seis yanuc chonoadtemaid ushë naimëdan badiadnuc danoshcanun ambi nacnemboed buanec Esus nauedbocno isec chidobo nidpanëdash.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Ambo choshon Esus nauedshun bëtashaid cuënote shëcniacsho isashi
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 shëcuën puduedash aton Icbo Esusën dada nibëdsho isec tabadpanëdash.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Adec tabadnubien dada daëd dashcute dasiuidacbimboec dasiuidash chënquec chopanëdash.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Aid isash dacuëdcuededequi isenquio yec chidobo tabadpanëdash. Adsho isash dada daëd: —¿Atotsi canuen unësacsho nauedac uincuemiaid nibëne?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Nëmbo nauedboedi nibëdec. Aidi uincuenaccosh. ¿Aidi Cadidia yacno mibëdi tabadquin chuisho tantienquioda icco?
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 Naden Esusën mibitedi chiondash: “Matsesaid ëbi icsho bedshun icsambocquid ëbi menendac. Aden meniac cuesten dectanac daëdec ushtanec uincuenoaibi,” quequin Esusën chiondash —quepanëdash dada daëd chidobo caic.
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Aden chiac chidobon Esusën chiaid abi bëpiscudaid padpiden tantiapanëdash.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Aden tantiash Esus nauedaid shëcuë yacnoësh puduenanec Esus tantiaquid dadpen tabadacno choec puduedshun ambi isboedbëdtabi ambi tantiaboed chidobon chuibampanëdash.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Madia shubu dadpen icquid Mactada caid yacnoshon tishaid yec Uana yec Madia utsi Uambëdtan Acobon tita yec chido utsibo yec quec choshon Esusën Ëbi chuibeneta caido chuipanëdash.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Aden chuisho tantiash: —Mimbi chiaid tantiatiapimbo iquebi —quecuededpanëdash iccuededquido.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Adnubien Petedo nidtoanec titinquec nauedaid shëcuë yacno choash shuebudquin shëcuë anisquin dataniaid dashcuteuidi uesho ispanëdash. Aden isanec nidequi: —¿Atodain nechitec? —quepanëdash Petedo tantienquio yec.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Adashic abi ushëmbi Edusaden yacnoësh utsibobëd iccuededboed dada daëd shubu daëdpactsëc icquid Emaus caid yacno nidpanëdash.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Adec nidequi ambi Edusaden yacnoshon isboedbëdta ambi tantiaboed chiec onquepanëdash.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Aden chiec onquec nidshobi Esusën aid daëdi chinunash aidobëd nidpanëdash.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Aden abi chinuntuidsho isac utsibimboec Esus isadpanëdash.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Adec nidequi Esus: —¿Atotsi chuibanec onquec nide? —quepanëdash. Adsho tantiash unësquio yec mamënenquio yec nidtuidpanëdash.
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Adec nidtuidash Quëdeyopas cuëmëdquid: —¿Edusaden yacno tabadtuidquin anoshon naboed mimbiuidtsëqui tantiamboda icco? —quepanëdash Esus caic.
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Adoaquien: —¿Atotsi naid chiec ne? —quepanëdash Esus.
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Nuquin tsusio dapabobëdtan nuqui chuiquid utsibon Esus bedshun: “Unës uata,” quequin isadaidpembo chuiquid meniac cuesten dectanquin unës uaposh.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Nëbi chuiquid dapa isadaidpembo iquenquiocpashun, quequin Esus isadaidbo yec isadaidbo chuiquid dapa ictsiash quequin ëbitedishun tantiapombi. Ëmbi caboedi unës uaposh. Aidi unës uan daëdec ushobi.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Adec daëdec ushun dacuëdanquiecnuc chidobon naden chuibededposh: “Esusën dada nauedbocno badiadnuc nidshun isac
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 nibëdosh. Ambobi icnubi Nuquin Papan uaido mayan bëdabo daëd icsho isac, ‘Mimbi nibënaid nibëdec. Uincuenac,’ quiosh,” quequin chidobon chuiposh.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Aden chidobon chuisho tantienquio yec ëbëd icquido Esusën dada nauedbocno nidshun chidobon chuibocpadembi unës uaboed nibëdsho isposh —quepanëdash ambi chinunaido Esus chiec.
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Adoaquien: —Ma bëdiactsëc tantiaquid mibi daëdi neyoc. Nuquin Papan ambi chiaid chuimiaidon dada uampid bëdiactsëc tantiatsec tantiesabidi ma mibi neyoc.
25 Então ele lhes disse:
26 ¿Bëdamboec tabadacno chuiquid dapa icnuec Esus mëyanaidba iquendactiosh? —quepanëdash Esus.
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Aden chuibanquin Moisesën dada uampidbëdtabi Nuquin Papan ambi yuecshun nanun chiaid chuimiaidon dada uampid tantiamequin Esusën chuibampanëdash.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Aden chuibanequi shubu daëdpactsëc icquid Emaus caid yacno anoentsëqui choshon datanshobimboecnuc Esus isun:
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 —Inchësheque. Nëmbo ëbi yacno tabadec cho —abi daëdshun cac nidash aidobëd tabadpanëdash.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Adashic, shubu nuntan pete sante dayun abëdi uequin pete bedshun Nuquin Papa chuishun cuësh-cuëshun Esusën menebampanëdash.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Aden nasho isun badedi, Esus nec, quequin tantianubi Esus nibëdquio yampanëdash.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Adsho isash: —¿Podquedën choquin Nuquin Papan chiaid dada uampid chuisho tantiash, Bëdambo yanobi, quenquiodabi ëbi daëdi ictio? —quepanëdash Esus yuedquido.
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Aden chuitanequi Emaus yacno choboed daëd badedi Edusaden yacno nidoapanëdash. Edusaden yacno choash Esusbëd icquido 11tedbëdi utsibo iccuededacno puduedacsho isash:
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 —Abimbo iquec. Nuquin Icbo uincuempaccosh. Uincuenanec choquin aidëmbi Simon ismetuidposh —quepanëdash iccuededquido.
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Aden iccuededquidon chuisho tantiashun Emaus yacnoësh choaboed daëdshun Esusën abi chinunshun chiaidbëdta ambi pete bedshun Esusën cuësh-cuëshbamboed chuipanëdash.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Adec onquecuedednubi nënantanquio choshon Esusën: —Nuquin Papan bëdamboen isaido yec dacuëdenquio yec tabad —capanëdash.
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Adec aid chosho isash: Podo bitsi nec, quec dacuëdequi abëd icquido tabadpanëdash.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Adsho isashien Esus: —¿Atotsi quiash, ¿Esusida nepec? mibitedi quepe?
38 Mas ele lhes disse:
39 Con mëdantebëdta con taë is. Ëbibi nebique. ¿Mëtoccaid taëbëd chiuë nibëdecta ye? Mishec cho. Ëbi yacpadquid canitebëd nami icquid podobitsi nibëdec —quepanëdash Esus abëd icquido chiec.
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Aden chuitanquin abi bëchun shuin mëtoccaid chiuë aton mëdantebëdta aton taë Esusën ismepanëdash.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Aden ismiac, Aidquiobi nec, quenquio yec abëd icquido mamëncuededquin isec bëdambo yanec, Adec uincuentequidshenda dectampaccosh, quequin tantiec tabadpanëdash. Adec tabadsho isun: —¿Ada pete iquec? —Esusën caquien
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 nuëcquid shëaid cuëshë menepanëdash.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 Aden meniac bedshun Esusën pepanëdash abëd icquidon isnubi.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Aden piash: —Mibëd icquimbi naden chuipombi: “Nuquin Papan ëbi chuiquin ambi naden nata quequin Moises dada uamiampidbëdta ambi yuecshun nanun chiaid dada uamiampid naimbudtenendac,” quequin chuibanombi —quepanëdash abëd icquido tantiamenuec.
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Aden chuishumbic abëd icquido tantiamequioquin:
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 —Nuquin Papan dada uamiampid nad iquec: “Nuquin Papan chomiaid, Quidistu caid, matsesën mëyanquin unës uaqui daëdec ushash uincuenendac.
46 E disse-lhes:
47 Aid tantiashun mibi icsaid mimbi ënsho isash, Icsaquid nec, quenquio yec mibi icsaid Nuquin Papa bëpiscudendac, quequin Edusaden yacnocquidoba ëbi tantiaquidon chuibanendac. Aden Edusaden yacnocquido chuishumbic nidaid utsi-utsiec yacno nidshun adomboembidi chuibanoaindac.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Mëyanquin unës uaqui ëbi uincuenacsho mibitedishun ispoc.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Aden isun tantiaquido mibitedi icsho Nuquin Papan ambi mibitedi menenu caid aton Mayan chomendambi. Aidi Nuquin Papan nadatiambocquin natequid iquec. Aid mibitedi meniabicnuc Edusaden yacnoshon aidi caimbudta,” —capanëdash Esusën.
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Adashic, bëyucanec nidequi Betania yacno anoentsëqui choash nidtuidshun aton mëdante abuc sananquin ismec: —Nëidtedi bëdamboen ista, Papa —quepanëdash Esus.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Aden chiacsho abëd capucuenequido niamequin Esus aton Papan abuc indopanëdash.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Aden indosho isash, Ëbitedishun icbo nec, quequin ismec shuebudash: —Bëdambo iquebi —quianec Edusaden yacno nidanepanëdash.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Adec Edusaden yacno nidoash tabadec Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno badiadquidën-badiadquidënquiec nidted-nidtedquin Nuquin Papan naid chuidenepanëdash.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.