Lucas 23

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Aden ambibi chiec Esus muec nec, isadaidbo tsusio abentsëc quesho tantiash isadaidbo tsusiobotedi nidtoshon Esus bedshun Pidato yacno buampanëdash.
1 Então todo o conselho levou Jesus a Pilatos.
2 Aden Pidato yacno Esus bëec choash: —Esusën chuibansho tantiash, Cuëshëdmianquid nec, quequin mibi yacno bëombi. Nëid ancanquid dapa Sesadën, Shocoshëmpi bec cho, cac menenda quiosh. Aidbidi, isadaidbo chuiquid dapa nebi, quiosh —quepanëdash isadaidbo tsusiobo Pidato chiec.
2 Começaram a apresentar o caso: “Este homem corrompe o nosso povo, dizendo que não se deve pagar impostos ao governo romano e afirmando ser ele próprio o Cristo, o rei”.
3 Adoaquien Pidato: —¿Isadaidbo chuiquid dapada ne? —quepanëdash Esus caic.
3 Então Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
4 Adsho tantiash: —¿Atotsi nashoembi cuidpe? Ambi icsamboen naid nibëdec —quepanëdash Pidato isadaidbo tsusiobo chiec.
4 Pilatos se voltou para os principais sacerdotes e para a multidão e disse: “Não vejo crime algum neste homem!”.
5 Adoaquien: —Ambi tantiamiaidënquio Cadidia yacnocquido nëishmiac comapenec cuëdcuededosh. Anoshon tantiameshumbic Edusaden yacno choshon adomboembidi tantiameoaposh —quepanëdash isadaidbo tsusiobo Pidato caic.
5 Mas eles insistiam: “Ele provoca revoltas em toda a Judeia com seus ensinamentos, começando pela Galileia e agora aqui, em Jerusalém!”.
6 Aden chuisho tantiash: —¿Nidaid Cadidia yacnoësh choquidta Esus nec? —quepanëdash Pidato.
6 “Então ele é galileu?”, perguntou Pilatos.
7 Adoaquien: —Ai. Cadidia yacnoësh choquid Esus nec —quepanëdash. Aden chiac Esus ancaquid Edodes nec, quequin Pidaton Edodes yacno Esus buamepanëdash Edusaden yacno Edodes choash tabadec, quesho tantiashun.
7 Quando responderam que sim, Pilatos o enviou a Herodes Antipas, pois a Galileia ficava sob sua jurisdição, e naqueles dias ele estava em Jerusalém.
8 Aden Edusaden yacno abi yacno bëacsho isash Edodes, Yuen Esus iste bunec nëbi bëdambo iquebi, quequin ëquëducshun tantiapanëdash. Nadatiambocquin nabanquidquio nec, quequin isquidon chiac Edodes Esus isec, Nadatiambocquin napashun. Isnu, quequin ambibi tantiec
8 Herodes se animou com a oportunidade de ver Jesus, pois tinha ouvido falar a seu respeito e esperava, havia tempo, vê-lo realizar algum milagre.
9 Esus chuimenu quec Edodes onquepanëdash. Adoaqui Esusën ëcbedenquio icpanëdash.
9 Fez uma série de perguntas a Jesus, mas ele não lhe respondeu.
10 Adnubien isadaidbo tsusiobo: —Esus icsambocquid nec —quepanëdash comapenec onquec Edodes chiec.
10 Enquanto isso, os principais sacerdotes e mestres da lei permaneciam ali, gritando acusações.
11 Adoac Edodesbëd sondado Esus icsamboen chuiquin mamënshumbededshumbi chuiquid dapan dashcutebimboecquid abichobicquid Esus dasiuinshun Pidato yacno buameoapanëdash.
11 Então Herodes e seus soldados começaram a zombar de Jesus e ridicularizá-lo. Por fim, vestiram nele um manto real e o mandaram de volta a Pilatos.
12 Mimbi tantiacpaden Esus cuidta, quequin Pidato chuita, quequin Edodesën chuitanquin Pidato yacno Esus padpiden buamepanëdash. Adoac Edodesbëd Pidato bëdambo yampanëdash.
12 Naquele dia, Herodes e Pilatos, que eram inimigos, tornaram-se amigos.
13 Adashic, isadaidbo tsusiobobëdta isadaidbo utsibo chomeshun
13 Então Pilatos reuniu os principais sacerdotes e outros líderes religiosos, juntamente com o povo,
14 Esus ismetanquin Pidaton nadopanëdash: —Nëid dada bëash: “Cuëshëdmianquid nec,” quequin mimbi ëbi chioc. Adoac aidbëdi onquiash, ¿Cuëshëmianquidta nedic? quendabi.
14 e anunciou seu veredicto: “Vocês me trouxeram este homem acusando-o de liderar uma revolta. Eu o interroguei minuciosamente a esse respeito na presença de vocês e vejo que não há nada que o condene.
15 Aden ëmbi tantiacpadomboen tantiaquin Edodesën ëbi yacno chomeoaposh. Esus unës uainquioctiadquidi nec.
15 Herodes chegou à mesma conclusão e o enviou de volta a nós. Nada do que ele fez merece a pena de morte.
16 Aden tantiaquin mëyanshun aidi nidmenuna —quepanëdash isadaidbo tsusiobo caic.
16 Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
17 Aden chiac naden isadaidbon tantiapanëdash. Setan-setanquien icsambocquid con matses quënën nauedaid abentsëc ambi nidmiacpaden nëbi adquid utsi Pidaton nidmetsiash, quequin tantiec isadaidbo nadec cuëdcuededquin:
17 (Era necessário libertar-lhes um prisioneiro durante a festa da Páscoa.)
18 —Nëid Esus caid unës uatiadquidi nec. Mimbi quënën nauednëdaid Badabas cuëmëdquid puduemeta —capanëdash comapenec cuëdcuededquin isadaidbon.
18 Um grande clamor se levantou da multidão, e a uma só voz gritavam: “Mate-o! Solte-nos Barrabás!”.
19 Ancanquid bunenquiocquin utsibo cuëdcuededmiondaid utsi cuesuniondaidbidi Badabas icsho quënën nauedmepanëdash.
19 Esse Barrabás estava preso por ter participado de uma revolta em Jerusalém contra o governo e ter cometido assassinato.
20 Adec isadaidbo cuëdcuededsho tantiash Esus nidmetiadquio iquec: —Esus cuidenquioctiadquidi nec —quepanëdash Pidato isadaidbo caic.
20 Pilatos discutiu com eles, pois desejava soltar Jesus.
21 Adnubien: —Cuesten dectame —capanëdash isadaidbon yuec comapenec cuëdcuededquin.
21 Eles, porém, continuaram gritando: “Crucifique-o! Crucifique-o!”.
22 Adec cuëdcuededsho tantiash: —¿Atotsi canun, Cuesten dectame, cai? ¿Atotsi icsamboen nasho isun mimbi chieque? Chui. Tantianu. Ma unës uainquioctiadquidi neyoc. Aden tantiaquin mëyameshun Esus nidmembi —quepanëdash Pidato.
22 Pela terceira vez, ele perguntou: “Por quê? Que crime ele cometeu? Não encontrei motivo para condená-lo à morte. Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
23 Adoaquien: —Cuesten dectame —quepanëdash cuëdcuededoaic isadaidbo Pidato, Ai, camenuec.
23 A multidão gritava cada vez mais alto, exigindo que Jesus fosse crucificado, e seu clamor prevaleceu.
24 Adoac iccuededquidon chiacpaden namenuen
24 Então Pilatos condenou Jesus à morte, conforme exigiam.
25 Pidaton: —Utsi cuesuniondaid Badabas puduemeshun Esus cuesten dectameta —capanëdash Pidaton cuesten dectamënquido chuiquin.
25 A pedido deles, libertou Barrabás, o homem preso por revolta e assassinato. Depois, entregou-lhes Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Pidaton, Esus cuesten dectameta, cac sondadon abi dectante cueste Esus buamequimbi Simon, Sidene yacnoshon tishaid, chosho bëquedtuidtanquin Esus dectante cueste Simon buamiac Esus tsibambëpanëdash.
26 Enquanto levavam Jesus, um homem chamado Simão, de Cirene, vinha do campo. Os soldados o agarraram, puseram a cruz sobre ele e o obrigaram a carregá-la atrás de Jesus.
27 Adec Esus nidsho isun matses dadpenshun shubiquin tsibanampanëdash. Adembidi abi tsibanquid chidobo icpanëdash.
27 Uma grande multidão os seguia, incluindo muitas mulheres aflitas que choravam por ele.
28 Adec chidobo abi tsibanec shubisho tantiash bidiadshun isec Esus: —Ëbi tantiec shubienda, Edusaden yacnocquidon chidobo. Mibibi tantiadec min bacuëbobëdta tantiec shubicuededta.
28 Mas Jesus, dirigindo-se a elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por si mesmas e por seus filhos.
29 Yuecash mëyantequid ushë choendac. Aid ushë chonoc bacuë tishtiapimbocquid caic utsibo nadendac: “Bacuëbo nibëdquid icquin min bacuëbo natiasho isenquio mimbi iquec. Adquid yec bëdamboshë mibitedi iquec.”
29 Pois estão chegando os dias em que dirão: ‘Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos e os seios que nunca amamentaram!’.
30 Mëyantequid ushë chonoc matses utsibon natiambocquin mëyanaqui naden mimbi Nuquin Papa chiendac:
30 Suplicarão aos montes: ‘Caiam sobre nós!’ e pedirão às colinas: ‘Soterrem-nos!’.
31 Ëbi buansho isec shubiequi, Ëbi mëyantequid ushë choec, quequin tantiesa mibi icpec. Nëdënquenquioctiadquidi achuëshquiocquid nëdëncasho isash: “¿Tanunquiocquid badedquio nëdënquenquio icpec,” quecta mibi icti? Adembidi: “Cuidenquioctiadquidi nec,” queboedëmbi ëbi icsaisa unës uasho isash: “¿Ëbitedi icsambocquid comapenen cuidenquio icpec,” queoapecta mibi ique? Ai, quequin tantiatiad —quepanëdash Esus.
31 Pois, se fazem estas coisas com a árvore verde, o que acontecerá com a árvore seca?”.
32 Adnubien Esusbëdta icsambocquid dada daëd nidmequimbi
32 Dois outros homens, ambos criminosos, foram levados com ele a fim de também serem executados.
33 macuësh mapi canite caid yacno choshombi ëquë daëd dectambudcuentanquin nënantanquio Esus dectampanëdash.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, o pregaram na cruz. Os criminosos também foram crucificados, um à sua direita e outro à sua esquerda.
34 Dectanac diadequi Esus Nuquin Papa caic: —Ëbi unës uanuequidon tantienquiocquin unës uainquioctiadquidi cuesten dectanoshibique. Aidon icsamboen nambo yacbimboec bëpiscudta, Papa —quepanëdash. Adnubic Esusën dashcute bednuequin sondadon dada uashun tëchun sandoshon cadotanequin dada uatempi puduemebanquin isquin Esusën dashcute bedbampanëdash.
34 Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que fazem”. E os soldados tiraram sortes para dividir entre si as roupas de Jesus.
35 Adnubien matses dadpenshun isnubi Isadaidbo tsusiobo isec tabadquin mamënshumbededec: —¿Utsi-utsien Nuquin Papa yacno yuedanquidta nec? Aidi matses mënchictequid Nuquin Papan chomiaidquio iquec abibi budtiadquidi diadpec. ¿Ada budeque? Isnu —quec onquecuededpanëdash.
35 A multidão observava, e os líderes zombavam. “Salvou os outros, salve a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus”, diziam.
36 Adembidi sondadon mamënshumbededquin paëmbocquid mucambocquid sananquin Esus ismequimbi:
36 Os soldados também zombavam dele, oferecendo-lhe vinagre para beber.
37 —Isadaidbo chuiquid dapa iquec unësenquio iquebi, quiash nëid bednush bud —capanëdash sondadon.
37 Diziam: “Se você é o Rei dos judeus, salve a si mesmo!”.
38 Adnubic, abi dectanaid cuesten mapino abuc matoccaid Pidaton Esus chuiquin dada uamiaid nad icpanëdash: “Nëid, isadaidbo chuiquid dapa nec,” quequin dada uashun Esusën mapino dectamepanëdash.
38 Uma tabuleta presa acima dele dizia: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Adnubien, Esus icsamboen chiec icsambocquid Esusbëdta dectamboed abentsëc: —¿Nuquin Papan chomiaid, Quidistuda ne? Adquid icquin mimbi budmiac ëbi daëdi mibëd budebi —quepanëdash abëd diadquid.
39 Um dos criminosos, dependurado ao lado dele, zombava: “Então você é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também!”.
40 Adec Esusbëdta dectamboed abentsëc onquesho tantiash aidbëdta dectamboed utsi: —¿Aidi unës uatequid yacpadquid mibi yec, Nuquin Papan ëbi cuidendac, quec dacuëdënenquioda mimbi icpe?
40 Mas o outro criminoso o repreendeu: “Você não teme a Deus, nem mesmo ao ser condenado à morte?
41 Icsamboen nabanacsho cuidaid ëbi daëdi nec. Aidi bëdambocquin nabanquid icsho cuidenquioctiadquidi nec —quepanëdash.
41 Nós merecemos morrer por nossos crimes, mas este homem não cometeu mal algum”.
42 Aden chiashic Esus caic: —Mibi yacno choash chuiquid dapa icquin ëbi bëdamboen tantiaquin nata —quepanëdash Esusbëdta dectamboed utsi.
42 Então ele disse: “Jesus, lembre-se de mim quando vier no seu reino”.
43 Adoaquien: —Abimbo chuinu. Tantia. Nëid ushëmbi abuc ëbi bëdamboec tabadacno ëbëdi mibi iquendac —quepanëdash Esus abëdta dectamboed abentsëc chiec.
43 E Jesus lhe respondeu: “Eu lhe asseguro que hoje você estará comigo no paraíso”.
44 Adec onquenubi ushë cuembo yanuc bëtinacbimboec inchëshquio yashic ushë budtsan chënquedoapanëdash.
44 Já era cerca de meio-dia, e a escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 Inchëshquio icnubi Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno puduedtemaid quënën dashcute bitsipambocquid tsincabudquin dectanëdaid tembi daëdquio yec canchedbudcuempanëdash.
45 A luz do sol desapareceu, e a cortina do santuário do templo rasgou-se ao meio.
46 Adnubien unësbudec comapenec cuëdec: —Mibi yacno ëbi yuedta, Papa —quiash Esus unësbudpanëdash.
46 Então Jesus clamou em alta voz: “Pai, em tuas mãos entrego meu espírito!”. E, com essas palavras, deu o último suspiro.
47 Adec Esus unëso isequi ambi isboedtedi tantiaquin Nuquin Papan naid chiec sondado chuiquid: —Abimbo chiosh. Cuesten dectanaid Esus caid bëdambocquid niosh. Aidi unësenquioctiadquidi unës uaposh —quepanëdash.
47 Quando o oficial romano que supervisionava a execução viu o que havia acontecido, adorou a Deus e disse: “Sem dúvida este homem era inocente”.
48 Ambo tabadquin isquid utsibo Esus unëso isash unësquio yec aton shubuno nidanepanëdash.
48 E, quando toda a multidão que tinha ido assistir à crucificação viu isso, voltou para casa entristecida e batendo no peito.
49 Aido nidnubien nidaid Cadidia yacnoësh choshon chidobon Esus tsibanamboedon dadabëdtambi uano tabadquin isbededpanëdash.
49 Mas os amigos de Jesus, incluindo as mulheres que o seguiram desde a Galileia, olhavam de longe.
50 Adnubic, ambobi dada, Ose cuëmëdquid, isadaidbo tsusio utsibobëd iccuededquid abentsëc bëdambocquid icpanëdash.
50 Havia um homem bom e justo chamado José, membro do conselho dos líderes do povo,
51 Isadaidbo tsusio utsibo, Esus unës uatiadquidi nec, quenubi, Padi. Unës uainda, quepanëdash Ose. Aidi nidaid Udeya caid shubu dadpen icquid Adimateya caid yacnoshon tishaid icpanëdash. Aidi Nuquin Papan chomiaid chuiquid dapa iste bunquin cainquidquio icpanëdash.
51 mas que não tinha concordado com a decisão e os atos dos outros líderes religiosos. Era da cidade de Arimateia, na Judeia, e esperava a vinda do reino de Deus.
52 Aidi Esus unëso isash Esusën dada nauedtiadquio yec Pidato yacno nidshun ambi tantiacpaden Osen chuipanëdash.
52 José foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
53 Aden chiaquien Pidaton: —Adotan —cac nidshun Esusën dada imbudshun dashcute ushumbocquidën dataneshun buanshumbic ambi macuësh cuënote shëcuë nacnenaid chucanquio Esus Osen badedquio nauedpanëdash.
53 Desceu o corpo da cruz, enrolou-o num lençol de linho e o colocou num túmulo novo, escavado na rocha.
54 Inchëshbudtsëqui seis yanuc chonoadtemaid ushë nec, queshun Esusën dada Osen nauedpanëdash.
54 Isso aconteceu na sexta-feira à tarde, no dia da preparação, quando o sábado estava para começar.
55 Adnubien: Nauednu, quequin Osen buansho isun Cadidia yacnoësh Esusbëd choboedon chidobon tsibanshun shëcuën Esusën dada Osen nauedsho aidon isbededpanëdash.
55 As mulheres da Galileia seguiram José e viram o túmulo onde o corpo de Jesus foi colocado.
56 Aden isash aton shubuno nidaneshun noadte bëda Esusën dada danoshcanu queshun danoshquete chidobon nacnempanëdash. Nacnenash inchëshbudtsëqui seis icnuc Nuquin Papan chiacpadec chonoadtemaid ushë nec, quiash Esus nauedacno nidenquio yec tabadpanëdash. Nuquin Papan chiacpadec tabadpanëdash.
56 Depois, foram para casa e prepararam especiarias e perfumes para ungir o corpo. No sábado, descansaram, conforme a lei exigia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.