Lucas 22

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Adashic, nami uabicquid pete tantiate ushë, Pascuas caid, anoentsëqui yampanëdash.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Aid ushë choabicnuc isadaidbo tsusiobobëd Nuquin Papan naden nata quequin chiaid utsibo tantiamequido iccuededtenequin, ¿Mitsipaden Esus bedshun cuesuneque? Isnu, quequin isted-istedpanëdash. Aden isted-istedtanquin Esus tantiec datsidquido dadpen icsho isash dacuëdquin Esus bedenquio icpanëdash.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Adnubien Udas cashumbic Iscadiote caid Esusbëd icquid dapuduedshun Satanasën tantiamiac
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Esus chieshënquid yampanëdash. Adquid yanash padiseyobo tsusiobo yec isadaidbo tsusio utsibo yec Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid isquido yec quec Esus chieshënquid utsibo iquec quianec aido yacno Udas choash, Esus bedmete bunebi, quequin chuipanëdash.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Aden chiac isadaidbo tsusiobo bëdambo iquebi quetanquin: —Esus bedmiacsho mibi piucquid menenu —capanëdash Udas chuiquin.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Adoaquien: —Adonuna —quianec Esus yacno nidoash abëd capuquimbi Esus tantiec datsidquido nibëdacnoshon abi chieshënquido, isadaidbo tsusiobo, Esus bedmembi, quequin isted-istedpanëdash Udasën.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Adnubien, nami uabicquid pete tantiate ushë chopanëdash. Aid ushën isadaidbon bëyuc tishaid bacuë unës uanushe queshun obeca bacuëded cuesuneshun shubu shëcuë ëcnoshcaid isun unës uainquiocquin Nuquin Papan uaido mayan bëdabon matanampid tantiate ushë icpanëdash.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Aid ushë chonoc Uambëdta Petedo chuiquin: —Matante ushë tantianuequin obeca bacuë cuesuniaid penun nacnenta —capanëdash Esusën.
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Adoaquien: —¿Mitsishumbimbi aid nacnempe? —quepanëdash Uambëd Petedo.
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Adoaquien: —Nëbi shubu daëdpactsëc yacno nidshun matsun acte bëquid dada mimbi bëquedendac. Aid bëquedshun tsibananec shubun aid puduedacno nidshun
10 Jesus respondeu:
11 shubun puduedabi naden shubu icbo chuita: ¿Mitsishumbimbi matante ushë tantiaquin ëbëd icquidobëdtan pepe? quiosh Esus, quequin chuita.
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Aden chiac abuc dectatoshon abuc quënëcquid mibi aidëmbi ismendac. Ashunquio penun nacnenta —capanëdash Esusën.
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Aden Esusën chiac nidaneshun Esusën chiacpadomboen istuidshun matamepampid ushë tantiaquin penun Uambëdtambi Petedon nacnempanëdash.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Adashic, inchëshën choash abëd icquidobëd pete sante cueste dayun uequi Esus:
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 —Ëbi mëyante yanabicnuc bëyuc tishaid cuesunianquidën cuesunenquiocquin matanampid tantiaquin pec mibëdi tabadtiadquio yanobi.
15 e lhes disse:
16 Matanampid tantiaquin obeca cuesuneshun nuqui pebocpadomboen mibëdtambi nidaidënshun padpiden penquio iquendambi. Matses icsaquid icsho cuidnushe queshun obecaded cuesuniaidpadquiocquid yanshun Nuquin Papa yacno choash tabadquidobëdtambi ashunquio pendambi —quepanëdash Esus.
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Adoshombic dëshote sananec Nuquin Papa chiec onqueshun actanquin abëd icquido menec: —Në, aniactse-aniactsen acban mibitedishun.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Tiedën caniquid ënë nidaidënshun padpiden aquenquio iquendambi. Nuquin Papa yacno choash tabadquidobëdtambi ashunquio aquendambi —quepanëdash Esus.
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Adoshombic, pete bedshun Nuquin Papa chiec onqueshun cuësh-cuështanquin menebanquin: —Mibi icsaid bedshunacsho ëbided cuidquin mëyanquin cuesuniaid tantiaquin pebeded —capanëdash Esusën.
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Adoshombic pete utsi petanquin dëshoten sicaid cushtoshon menec: —Ënden, Icsambocquin naombi, queshun obecaded cuesunemenuen isadaidbon menedeniac. Aden cuesuniaidën intac siquec unëso isun, Obeca cuesuneboed ëbi icsaquid icsho cuidnushe queshun cuidtequid nec, quiampicpaden abi chiec. Padnuen nëbi unës uashun siac aton intac siquec matses icsaid bedshunash Esusded cuidadac, quequin tantiatequidquio nendac.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 Ëbi chieshënquido ëbi bedmenuequin chuiquid pete sante dayun ëbëdi uec.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Nuquin Papan chiampicpaden ëbi matsesacsho unës uaid iquendac. Ëbi chieshënquido bedmenuequin chuiquid comapenen cuidte iquendac —quepanëdash Esus.
22 Pois o
23 Aden Esusën chuisho tantiash abëd icquido: —¿Midacquidien capec? —quecuededpanëdash.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Adashic: —Doseted nuqui iquec. ¿Tsudain chuiquid icpec? quequin utsibon ispec —quepanëdash Esusbëd icquido.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Adec chushcanansho tantiash Esus nadpanëdash: —Isadaidpembo ancaquidën comapenen aton matses namebanquin daëdpactsëc menebanec. Aden meneshun, Ëmbi namiaido bëdambo icmequid nebi, quequin muaquin chiec.
25 Então Jesus disse:
26 Mibitedi adquid iquenda. Nadquidquio icta. Chuiquid nebi, quec tsyuec caniquidbimboecquid icta. Chuiquid icquin utsi namiacpaden nabanta.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Abi pemequid abi nashunquid nec. Adembidi pec tsadquid utsibo chuiquid nec, quequin utsibon ispec. Aden tantienda. Nëbi mibëdi pec tsadequi mibi nashunquid nebi.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 Ëbi chieshënquido icnuc ëbi nianesa
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 icsho con Pan ëbi chuiquid icmiacpadquid chuiquid mibitedi icmendambi.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 Aden chuiquid icmiac ëbëd icquin ëbëdtambi peshun aquec mibitedi tabadendac. Chuiquid icquin abuc tsadte icquidën tsadquin isadaidbon naid bëdabëdta ambi naid icsa cuidte ëbëdtambi mimbi chuibanendac —quepanëdash Esus abëd icquido caic.
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Aden chuishumbic Esusën nadopanëdash: —Mibi chuinu. Bëdamboen tantia, Simon. Mibitedi Satanasën yuatiadquio iquec. Aden yuanuequin piacbo macuesquin nainshun bitsi secacbimboen mëyantanquin ëbëd icboedi mibi cuëshëdmetiadquio iquec.
31 Jesus continuou:
32 Aden mibi Satanasën yuatiadquio iquec, quequin tantiaquin Nuquin Papa naden chiombi. Simon ëbëd icquidquio iqueque. Yuadnushe queshun Satanasën niac-niacmete chiaid Petedo tantienquio icmeta, Papa, quequin chiombi. Adec ëbëd icboedi cuëshëdtsembosh choashun comapenen ëbi tantiaquin ëbëd icquid utsibo adomboembidi comapenen ëbi tantiameta, Simon —capanëdash Esusën Petedo chuiquin.
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Adoaquien: —Mibi caic, Quënën nauednu, quenuc mibëdi nauedadebi. Adecbidi mibi caic, Unës uanu, quenuc adecbidi mibëdi unës uadebi, Icbo —quepanëdash Petedo Esus caic.
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Adoaquien: —Chuinu. Tantiata, Petedo. Cachina bënë cuëdanabicnuc nëid inchëshëmbi, Esus ëmbi isacmaid nec, mibi queded-quededendac —quepanëdash Esus.
34 Então Jesus afirmou:
35 Aden Petedo chuishumbic abëd icquidtedi chuiquin: —Mitsana bedtequid buanenquio yec shictoadte buanenquio yec dashcute utsi buanenquio yec quec nidaneta, ëmbi cac nidash ¿mibitedi bunecta tabado? —capanëdash Esusën.
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Adoaquien: —Ënden adquid buanenda, queboedi, Ëbi nibëdnuc mitsana bedtequid shictoadtebëdtabi buanta. Chështe bednu, queshun mitsana bedtequid nibëdnuc min dashcute abentsëc menequin chështe bedshun adembidi buanta, caimbi nëbi.
36 Então Jesus disse:
37 Nuquin Papan ëbi chuiquin dada uamiampid nad iqueque. Tantia. Chuinu: “Icsambocquidbëdta unës uaindac,” quepampic. Aden Nuquin Papan ëbi chuiquin dada uamiampicpadomboembi nëbimbobi naimbudembi —quepanëdash Esus.
37 Pois as
38 Adoquien Esusën chuiboed tantienquio yec abëd icquido: —Në, chështe daëd iqueque. Is, Icbo —quepanëdash.
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Adashic, Edusaden caid yacnoësh macuësh Odibos caid yacno abi nidteniacpadën nidnuc abëd icquidon tsibanampanëdash.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Adec nidequi abi tabadteniacno choshon Esusën: —Chieshëmënquidën ëbi namete bunacpaden natiapimbocquid ëbi icme, Papa, quequin Nuquin Papa chuideneta —capanëdash abëd icquido chuiquin.
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Aden chiashic abiuidtsëqui uano nidash danëshën nidaidën sebudash Nuquin Papa chiec nadec yuec Esus onquetan-onquetampanëdash:
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 —Mëyanquin mibi unës uanu, ëbi chieshënquidon casho tantiash bunenquio yec, Adoenda, quepatsiac mibi Papa. Adoshombic mibi bunacpadomboen nameta, Papa —capanëdash Esusën Nuquin Papa chuiquin.
42 dizendo:
43 Aden Esusën baded-badedquien chuishobi Nuquin Papan uaid mayan bëda choshon Esus chieshtomenquio icpanëdash.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Aden uidën uaqui adec uëshquec Nuquin Papa chuiquiequi ichacbëd intacash nidaidën siquepanëdash.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Aden Nuquin Papa chiashic nidtoash abëd icquido yacno choaquimbi ambi chuisho tantiaboed tantiec uimabudash ushec uesho istuidshun:
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 —¿Atotsi quiash ushe? Nidtoshon ëbi chieshënquidën nametiadquio yacpaden natiapimbocquid ëbi icmeta, Papa, quequin adenuidi Nuquin Papa chuideneta —capanëdash Esusën abëd icquido chuiquin.
46 E disse:
47 Adec Esus onquenubien Esusbëd icboedi, Esus bedmenu, quec bëyucanec matses dadpen bëec Udas chopanëdash. Adec choquimbi abi tanchoccanuesho isash:
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 —¿Ëbi matsesaid icsho bedmenuen tanchoccaquinda ëbi chieshënquido isme, Udas? —quepanëdash Esus.
48 Mas Jesus disse:
49 Aden Udasën nac Esus bednuesho isash Esusbëd icquido: —¿Cho-choquido nuquida cuesten cuespe? —quec
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 onquetanquin abentsëcshun isadaidbo tsusio dapan yuan pabiate opioc pateshunepanëdash.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Adosho isash: —Padi. Chën. Adoenda —quetanquin Esusën tsusio dapan yuan pabiate patiacno mishquin bëdamepanëdash.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Adoshombic, isadaidbo tsusio dapabo Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid isquido tsusiobobëdta tsusio utsibo caic: —¿Matses cuëshëdmequid nec, queshunda utsin-utsinquien chështe sananubi utsin-utsinquien cueste sananec cho-chopec?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Badiadquidën-badiadquidënquiec Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno icsho ëbi bedenquio mimbi icpoc. Mimbi ëbi bedte ushë nëidquiobi nendac. Satanasën tantiamiacpaden utsibo ismenquiocquin inchëshëmbi mimbi icsa uanuen ëbi bedendac —quepanëdash Esus.
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Aden mimbi icsa uanuen naindac, quequin Esusën chiacsho bedanquin isadaidbo tsusio dapan shubu yacno Esus buanubi Petedo uano tsyuec chopanëdash.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Adec choec umanuc cuëte dëtsiadoaid cuëec utsibo tabadacno Petedo cuëte cuëec tsadpanëdash.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Ambo Petedo tsadsho isash tsusion yuaid chido anoentsëqui choshon bëdamboen isec: —Nëid bëboedbëd icboedi nec —quepanëdash.
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Adoaquien: —Bëboed ëmbi isacmaidquio nec —quepanëdash Petedo.
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Adashic, yuecpactsëcshun Petedo isec utsitsen: —Ma mibi bëboedbëd icquid neyoc —quepanëdash.
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Adashic yuec-yuecpactsëc ictanec utsitsen: —Nëid Cadidia yacnoshon tishaid iquec. Ma bëboedbëd icquidi neyoc —queoapanëdash.
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Adoaquien: —Mimbi chiaidbëd icquidpenquio nebi —quepanëdash Petedo. Aden chuinubien cachina bënë cuëdampanëdash.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Adec cuëdanubi aton Icbon bidiadshun Petedo bëispanëdash. Adosho isun: “Nëbi, cachina bënë cuëdanabicnuc, ëmbi isacmaid nec, quequin tedesteden mimbi chiendac,” quequin aton Icbon chuiboed tantiash
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 unësquio yec umanuc nidash Petedo shubiquiopanëdash.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Adshumbic Esus cuenushe queshun abi isquidon, sondadon, Esus mamënshumbededquin cuesbededpanëdash.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Adoshombic, dashcute cuëshaidën bëpucshun cuestanquin Esus sondadon nadopanëdash: —Mibi tantiaquidquio icquin ¿midaquidën mibi nëbi cueseque. Tantianu. Chui —capanëdash Esus chuiquin.
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Aden cuesbededquin Esus icsamboen chuipanëdash.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Adshumbic badiadnubi isadaidbo tsusiobo iccuededacno Esus buanshun
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 nënantanquio nidtomesho isash: —Nuquin Papan chomiaid, Quidistu caid, nebi, quecta ique? Tantianu. Chui —quepanëdash isadaidbo tsusiobo Esus caic.
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Adembidi, ¿Mitsipadquidquio Nuquin Papan chomiaid neque? Tantianu. Ëbi chui, cac ëcbedenquio mimbi iquendac.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Nad iqueque. Chuinu. Tantia. Matsesash nidaidën tabadboedi ambi nadatiambocquin naidënquio Nuquin Papan dayunquio tsadendabi —quepanëdash Esus isadaidbo tsusiobo tantiamequin chiec.
69 Mas de agora em diante o
70 Adoaquien: —¿Nuquin Papan madombobi nebi, quequinda chio? —quepanëdash isadaidbo tsusiobo Esus caic.
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Adoaquien: —Nuquin Papan madombobi nebi, quequin ambibi chiec Esus muec nec. Aden chuisho icsambo iqueque. Unës uatiad, quequin tantiashun, Esus icsaosh, quequin chuitiadquiocquin chuita, cainquio iquembi utsibo chuiquin. Adquid iquec, quequin nuqui tantiec —quepanëdash isadaidbo tsusiobo.
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.