Lucas 22
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ARIB
1 Adashic, nami uabicquid pete tantiate ushë, Pascuas caid, anoentsëqui yampanëdash.
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 Aid ushë choabicnuc isadaidbo tsusiobobëd Nuquin Papan naden nata quequin chiaid utsibo tantiamequido iccuededtenequin, ¿Mitsipaden Esus bedshun cuesuneque? Isnu, quequin isted-istedpanëdash. Aden isted-istedtanquin Esus tantiec datsidquido dadpen icsho isash dacuëdquin Esus bedenquio icpanëdash.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Adnubien Udas cashumbic Iscadiote caid Esusbëd icquid dapuduedshun Satanasën tantiamiac
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Esus chieshënquid yampanëdash. Adquid yanash padiseyobo tsusiobo yec isadaidbo tsusio utsibo yec Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid isquido yec quec Esus chieshënquid utsibo iquec quianec aido yacno Udas choash, Esus bedmete bunebi, quequin chuipanëdash.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Aden chiac isadaidbo tsusiobo bëdambo iquebi quetanquin: —Esus bedmiacsho mibi piucquid menenu —capanëdash Udas chuiquin.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Adoaquien: —Adonuna —quianec Esus yacno nidoash abëd capuquimbi Esus tantiec datsidquido nibëdacnoshon abi chieshënquido, isadaidbo tsusiobo, Esus bedmembi, quequin isted-istedpanëdash Udasën.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Adnubien, nami uabicquid pete tantiate ushë chopanëdash. Aid ushën isadaidbon bëyuc tishaid bacuë unës uanushe queshun obeca bacuëded cuesuneshun shubu shëcuë ëcnoshcaid isun unës uainquiocquin Nuquin Papan uaido mayan bëdabon matanampid tantiate ushë icpanëdash.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Aid ushë chonoc Uambëdta Petedo chuiquin: —Matante ushë tantianuequin obeca bacuë cuesuniaid penun nacnenta —capanëdash Esusën.
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Adoaquien: —¿Mitsishumbimbi aid nacnempe? —quepanëdash Uambëd Petedo.
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Adoaquien: —Nëbi shubu daëdpactsëc yacno nidshun matsun acte bëquid dada mimbi bëquedendac. Aid bëquedshun tsibananec shubun aid puduedacno nidshun
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 shubun puduedabi naden shubu icbo chuita: ¿Mitsishumbimbi matante ushë tantiaquin ëbëd icquidobëdtan pepe? quiosh Esus, quequin chuita.
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Aden chiac abuc dectatoshon abuc quënëcquid mibi aidëmbi ismendac. Ashunquio penun nacnenta —capanëdash Esusën.
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Aden Esusën chiac nidaneshun Esusën chiacpadomboen istuidshun matamepampid ushë tantiaquin penun Uambëdtambi Petedon nacnempanëdash.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Adashic, inchëshën choash abëd icquidobëd pete sante cueste dayun uequi Esus:
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 —Ëbi mëyante yanabicnuc bëyuc tishaid cuesunianquidën cuesunenquiocquin matanampid tantiaquin pec mibëdi tabadtiadquio yanobi.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Matanampid tantiaquin obeca cuesuneshun nuqui pebocpadomboen mibëdtambi nidaidënshun padpiden penquio iquendambi. Matses icsaquid icsho cuidnushe queshun obecaded cuesuniaidpadquiocquid yanshun Nuquin Papa yacno choash tabadquidobëdtambi ashunquio pendambi —quepanëdash Esus.
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Adoshombic dëshote sananec Nuquin Papa chiec onqueshun actanquin abëd icquido menec: —Në, aniactse-aniactsen acban mibitedishun.
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Tiedën caniquid ënë nidaidënshun padpiden aquenquio iquendambi. Nuquin Papa yacno choash tabadquidobëdtambi ashunquio aquendambi —quepanëdash Esus.
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Adoshombic, pete bedshun Nuquin Papa chiec onqueshun cuësh-cuështanquin menebanquin: —Mibi icsaid bedshunacsho ëbided cuidquin mëyanquin cuesuniaid tantiaquin pebeded —capanëdash Esusën.
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Adoshombic pete utsi petanquin dëshoten sicaid cushtoshon menec: —Ënden, Icsambocquin naombi, queshun obecaded cuesunemenuen isadaidbon menedeniac. Aden cuesuniaidën intac siquec unëso isun, Obeca cuesuneboed ëbi icsaquid icsho cuidnushe queshun cuidtequid nec, quiampicpaden abi chiec. Padnuen nëbi unës uashun siac aton intac siquec matses icsaid bedshunash Esusded cuidadac, quequin tantiatequidquio nendac.
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 Ëbi chieshënquido ëbi bedmenuequin chuiquid pete sante dayun ëbëdi uec.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Nuquin Papan chiampicpaden ëbi matsesacsho unës uaid iquendac. Ëbi chieshënquido bedmenuequin chuiquid comapenen cuidte iquendac —quepanëdash Esus.
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Aden Esusën chuisho tantiash abëd icquido: —¿Midacquidien capec? —quecuededpanëdash.
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Adashic: —Doseted nuqui iquec. ¿Tsudain chuiquid icpec? quequin utsibon ispec —quepanëdash Esusbëd icquido.
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Adec chushcanansho tantiash Esus nadpanëdash: —Isadaidpembo ancaquidën comapenen aton matses namebanquin daëdpactsëc menebanec. Aden meneshun, Ëmbi namiaido bëdambo icmequid nebi, quequin muaquin chiec.
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Mibitedi adquid iquenda. Nadquidquio icta. Chuiquid nebi, quec tsyuec caniquidbimboecquid icta. Chuiquid icquin utsi namiacpaden nabanta.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 Abi pemequid abi nashunquid nec. Adembidi pec tsadquid utsibo chuiquid nec, quequin utsibon ispec. Aden tantienda. Nëbi mibëdi pec tsadequi mibi nashunquid nebi.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 Ëbi chieshënquido icnuc ëbi nianesa
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 icsho con Pan ëbi chuiquid icmiacpadquid chuiquid mibitedi icmendambi.
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 Aden chuiquid icmiac ëbëd icquin ëbëdtambi peshun aquec mibitedi tabadendac. Chuiquid icquin abuc tsadte icquidën tsadquin isadaidbon naid bëdabëdta ambi naid icsa cuidte ëbëdtambi mimbi chuibanendac —quepanëdash Esus abëd icquido caic.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Aden chuishumbic Esusën nadopanëdash: —Mibi chuinu. Bëdamboen tantia, Simon. Mibitedi Satanasën yuatiadquio iquec. Aden yuanuequin piacbo macuesquin nainshun bitsi secacbimboen mëyantanquin ëbëd icboedi mibi cuëshëdmetiadquio iquec.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Aden mibi Satanasën yuatiadquio iquec, quequin tantiaquin Nuquin Papa naden chiombi. Simon ëbëd icquidquio iqueque. Yuadnushe queshun Satanasën niac-niacmete chiaid Petedo tantienquio icmeta, Papa, quequin chiombi. Adec ëbëd icboedi cuëshëdtsembosh choashun comapenen ëbi tantiaquin ëbëd icquid utsibo adomboembidi comapenen ëbi tantiameta, Simon —capanëdash Esusën Petedo chuiquin.
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Adoaquien: —Mibi caic, Quënën nauednu, quenuc mibëdi nauedadebi. Adecbidi mibi caic, Unës uanu, quenuc adecbidi mibëdi unës uadebi, Icbo —quepanëdash Petedo Esus caic.
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Adoaquien: —Chuinu. Tantiata, Petedo. Cachina bënë cuëdanabicnuc nëid inchëshëmbi, Esus ëmbi isacmaid nec, mibi queded-quededendac —quepanëdash Esus.
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Aden Petedo chuishumbic abëd icquidtedi chuiquin: —Mitsana bedtequid buanenquio yec shictoadte buanenquio yec dashcute utsi buanenquio yec quec nidaneta, ëmbi cac nidash ¿mibitedi bunecta tabado? —capanëdash Esusën.
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Adoaquien: —Ënden adquid buanenda, queboedi, Ëbi nibëdnuc mitsana bedtequid shictoadtebëdtabi buanta. Chështe bednu, queshun mitsana bedtequid nibëdnuc min dashcute abentsëc menequin chështe bedshun adembidi buanta, caimbi nëbi.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 Nuquin Papan ëbi chuiquin dada uamiampid nad iqueque. Tantia. Chuinu: “Icsambocquidbëdta unës uaindac,” quepampic. Aden Nuquin Papan ëbi chuiquin dada uamiampicpadomboembi nëbimbobi naimbudembi —quepanëdash Esus.
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Adoquien Esusën chuiboed tantienquio yec abëd icquido: —Në, chështe daëd iqueque. Is, Icbo —quepanëdash.
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Adashic, Edusaden caid yacnoësh macuësh Odibos caid yacno abi nidteniacpadën nidnuc abëd icquidon tsibanampanëdash.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Adec nidequi abi tabadteniacno choshon Esusën: —Chieshëmënquidën ëbi namete bunacpaden natiapimbocquid ëbi icme, Papa, quequin Nuquin Papa chuideneta —capanëdash abëd icquido chuiquin.
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Aden chiashic abiuidtsëqui uano nidash danëshën nidaidën sebudash Nuquin Papa chiec nadec yuec Esus onquetan-onquetampanëdash:
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 —Mëyanquin mibi unës uanu, ëbi chieshënquidon casho tantiash bunenquio yec, Adoenda, quepatsiac mibi Papa. Adoshombic mibi bunacpadomboen nameta, Papa —capanëdash Esusën Nuquin Papa chuiquin.
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Aden Esusën baded-badedquien chuishobi Nuquin Papan uaid mayan bëda choshon Esus chieshtomenquio icpanëdash.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Aden uidën uaqui adec uëshquec Nuquin Papa chuiquiequi ichacbëd intacash nidaidën siquepanëdash.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Aden Nuquin Papa chiashic nidtoash abëd icquido yacno choaquimbi ambi chuisho tantiaboed tantiec uimabudash ushec uesho istuidshun:
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 —¿Atotsi quiash ushe? Nidtoshon ëbi chieshënquidën nametiadquio yacpaden natiapimbocquid ëbi icmeta, Papa, quequin adenuidi Nuquin Papa chuideneta —capanëdash Esusën abëd icquido chuiquin.
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Adec Esus onquenubien Esusbëd icboedi, Esus bedmenu, quec bëyucanec matses dadpen bëec Udas chopanëdash. Adec choquimbi abi tanchoccanuesho isash:
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 —¿Ëbi matsesaid icsho bedmenuen tanchoccaquinda ëbi chieshënquido isme, Udas? —quepanëdash Esus.
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Aden Udasën nac Esus bednuesho isash Esusbëd icquido: —¿Cho-choquido nuquida cuesten cuespe? —quec
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 onquetanquin abentsëcshun isadaidbo tsusio dapan yuan pabiate opioc pateshunepanëdash.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Adosho isash: —Padi. Chën. Adoenda —quetanquin Esusën tsusio dapan yuan pabiate patiacno mishquin bëdamepanëdash.
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Adoshombic, isadaidbo tsusio dapabo Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid isquido tsusiobobëdta tsusio utsibo caic: —¿Matses cuëshëdmequid nec, queshunda utsin-utsinquien chështe sananubi utsin-utsinquien cueste sananec cho-chopec?
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Badiadquidën-badiadquidënquiec Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid yacno icsho ëbi bedenquio mimbi icpoc. Mimbi ëbi bedte ushë nëidquiobi nendac. Satanasën tantiamiacpaden utsibo ismenquiocquin inchëshëmbi mimbi icsa uanuen ëbi bedendac —quepanëdash Esus.
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Aden mimbi icsa uanuen naindac, quequin Esusën chiacsho bedanquin isadaidbo tsusio dapan shubu yacno Esus buanubi Petedo uano tsyuec chopanëdash.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Adec choec umanuc cuëte dëtsiadoaid cuëec utsibo tabadacno Petedo cuëte cuëec tsadpanëdash.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Ambo Petedo tsadsho isash tsusion yuaid chido anoentsëqui choshon bëdamboen isec: —Nëid bëboedbëd icboedi nec —quepanëdash.
56 — ausente —
57 Adoaquien: —Bëboed ëmbi isacmaidquio nec —quepanëdash Petedo.
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Adashic, yuecpactsëcshun Petedo isec utsitsen: —Ma mibi bëboedbëd icquid neyoc —quepanëdash.
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Adashic yuec-yuecpactsëc ictanec utsitsen: —Nëid Cadidia yacnoshon tishaid iquec. Ma bëboedbëd icquidi neyoc —queoapanëdash.
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Adoaquien: —Mimbi chiaidbëd icquidpenquio nebi —quepanëdash Petedo. Aden chuinubien cachina bënë cuëdampanëdash.
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Adec cuëdanubi aton Icbon bidiadshun Petedo bëispanëdash. Adosho isun: “Nëbi, cachina bënë cuëdanabicnuc, ëmbi isacmaid nec, quequin tedesteden mimbi chiendac,” quequin aton Icbon chuiboed tantiash
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 unësquio yec umanuc nidash Petedo shubiquiopanëdash.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Adshumbic Esus cuenushe queshun abi isquidon, sondadon, Esus mamënshumbededquin cuesbededpanëdash.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 Adoshombic, dashcute cuëshaidën bëpucshun cuestanquin Esus sondadon nadopanëdash: —Mibi tantiaquidquio icquin ¿midaquidën mibi nëbi cueseque. Tantianu. Chui —capanëdash Esus chuiquin.
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Aden cuesbededquin Esus icsamboen chuipanëdash.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Adshumbic badiadnubi isadaidbo tsusiobo iccuededacno Esus buanshun
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 nënantanquio nidtomesho isash: —Nuquin Papan chomiaid, Quidistu caid, nebi, quecta ique? Tantianu. Chui —quepanëdash isadaidbo tsusiobo Esus caic.
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Adembidi, ¿Mitsipadquidquio Nuquin Papan chomiaid neque? Tantianu. Ëbi chui, cac ëcbedenquio mimbi iquendac.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Nad iqueque. Chuinu. Tantia. Matsesash nidaidën tabadboedi ambi nadatiambocquin naidënquio Nuquin Papan dayunquio tsadendabi —quepanëdash Esus isadaidbo tsusiobo tantiamequin chiec.
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Adoaquien: —¿Nuquin Papan madombobi nebi, quequinda chio? —quepanëdash isadaidbo tsusiobo Esus caic.
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Adoaquien: —Nuquin Papan madombobi nebi, quequin ambibi chiec Esus muec nec. Aden chuisho icsambo iqueque. Unës uatiad, quequin tantiashun, Esus icsaosh, quequin chuitiadquiocquin chuita, cainquio iquembi utsibo chuiquin. Adquid iquec, quequin nuqui tantiec —quepanëdash isadaidbo tsusiobo.
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.