Lucas 20
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NVT
1 Adashic, Nuquin Papa tabadte shubu uashunaidën puduedshun, Nuquin Papa yacno yuedanquid iquec, quequin Esusën chuibanubien isadaidbo tsusiobo cho-chopanëdash.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Cho-choshon: —¿Tsundan chuibanta caid mibi neque? Tantianu. Ëbitedi chui —capanëdash.
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Adoaquien: —Ëmbia tantianu. Ëbi chui.
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 ¿Nuquin Papan ëmbi chiaid chuibanshun mentobanta caidta Uan icpondash? Padenquio mibi quenuc, ¿Matsesën nata caidta nepondash, quequinda mimbi tantie? —quepanëdash Esus isadaidbo tsusiobo caic.
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Aden chiac isadaidbo tsusiobo onquecuededec nadpanëdash: —Nuquin Papan nata caid Uan pado nepondash, ëbitedi quesho tantiash Esus nadpendac. ¿Atotsieshun Uanën chuisho mibitedishun tantienquio icponda?
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Matsesën nata caid Uan pado niondash, ëbitedi quesho tantiashun iccuededquidon cuënoten nuquitedi se-sependac. Nuquin Papan chuimiaid, Uan icpondash, quequin iccuededquidon tantiec —quepanëdash isadaidbo tsusiobo.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Adec onquecuededash: —¿Tsuntsin nata caid Uan pado icpondash? quequin tantiambo iccombi —quepanëdash tsusiobo.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Adoaquien: —Mimbi chienquio yacpadembi ëmbitsen ëbi chuita caquid mibi chienquio icoaimbi —quepanëdash Esus.
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Aden isadaidbo tsusiobo chuishumbic, Utsi chuinu, quiacbimboen Esusën nadopanëdash: —Tied icbon aton tied nitsinshun aton tied cuësh-cuëshquin ambi ëbi neshcashunta caidtedi istuidash tied icbo nidposh. Nidaid utsin yuec tabadshumbic:
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 ‘Tiedën caniquid ënden bacuëpash. Ëbi neshcashunquidën musucaid con na bedmenu,’ queshun ambi namiaid aton tied yacno icbon nidmeposh. Nidmiac ambi bedtan caid tied yacno chosho isun cuestanquin tiedën caniquid bacuë ambi musucaid menenquiocquin abi neshcashunquidon icbon chomiaid nidmeoaposh.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Adoshombic, icbon aton tied yacno ambi namiaid utsi nidmeoaposh. Aid chosho isun adembidi cuestanquin icsamboen nashun ambi musucaid menenquiocquin icbo neshcashunquidon aidtsen nidmeoaposh.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Adoshombic, ambi namiaid utsitsen icbon nidmeoaposh. Aidi chosho isun chiuë-chiuëpambocnoc cuestanquin tied tsitsuno icbo neshcashunquidon aidi netamposh.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 “Netamboedi nidtoanec icbo yacno choacsho isash: ‘¿Mitsipadentsimbi napeba? Con madombobi ëbi cudasaid con tied yacno nidmembi. Aidi con tied yacno chosho bëdamboen ispec,’ quequin aton mado nidmeposh.
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 “Aden nidmiac aton mado aton papan tied yacno chosho isash icbo neshcashunquido nadposh: ‘Tied icbo unësan aton natedi bedquid aton mado nepec. Aden bednushe aidi cuesunenuna.
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Aden cuesunian icbo unësan aton natedi nuquin na ictsiandac,’ quecuededshun tied tsitsuno icbon mado buanshun icbo neshcashunquidon cuesuneposh —quequin chiashic Esus:
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Naden napec. Abibi aton tied yacno nidshun abi neshcashunquido cuesuneshun aton tied ambi cuësh-cuëshaid abi neshcashunquid utsibo aton tied yacno tabadmendac —quepanëdash Esus.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Adoaquien iccuededquido bëisequi Esus nadpanëdash: —¿Nuquin Papan dada uamiaidën naden chienquioda icpampic? Ai, aidën chuipampid nad iquec: “Shubu uanuequidën isuidaid buintad utsin ambia nitsinaid icposh.”
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Buintad sec uebudec podquëd-podquëdendac. Adembidi buintad uebudquin matses tish-tishendac. Adembidi, abi yacno puduedmianquid tantiauidquid Nuquin Papan cuëshëdmiac comapenen cuidte yacno tabadendac —quepanëdash Esus.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Aden Esusën chuisho tantiash: —Nuqui naid chiacbimboen chiec Esus niosh —quiash isadaidbo tsusiobo Esus bedte buncuededquin iccuededquid dadpen icnuc Esus bedtiapimbo icpanëdash.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Adec Esus bedte bunquin isadaidbo tsusiobon ambi Esus ista caido Esus yacno nidmepanëdash. Ambi ista caido, Bëdambocquid nebi, quequin ismiacbimboecquid icsho Esusën chuibanacno tsusiobon nidmepanëdash. Esus yacno nidshun ëmbi ista caidon chuimiac Esusën icsamboen chuitsiash. Aden chuisho isadaidpembo ancaquidën Esus bedpashun, quequin tantiaquin nidmepanëdash.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Aden nidmiac choash Esus ista caid abentsëc: —Mimbi tantiamequin chuibanaid bëdambo iquec, quequin tantiembi, Abitedi Nuquin Papan chiaid abimbo chuibanquid mibi nec.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Adquid mibi icquin ëbi chui. Tantianu. ¿Ancanquid Sesad cuëmëdquid isadaidpembo icquin ambi piucquid shocoshëmpi bec cho caid isadaidbon menetiadquidida nepec? —quepanëdash isadaidbo tsusiobon ista caid Esus caic.
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Aden chuisho tantiashun choboedën icsamboen tantiaid tantiaquin Esusën nadopanëdash:
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 —Piucquid shocoshëmpi ancanquidën bec cho caid sananquin abuc cadota —cac sananquin abuc cadosho isash: —¿Tsuntsin podo bitsi dada uaid aidën icpec? —quepanëdash Esus.
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Adoaquien: —Ancanquid Sesadën na nec —quepanëdash tsusiobon ista quequin chomiaid.
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Aden chiac, Bëdamboen tantiaquidbimboec onquec, quequin tantiaquin icsamboen chuimetiapimbo yec tsusiobon chomiaid otacquio tabadcuededpanëdash.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Adashic, saduseyobo caido yec
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 unësaid uincuen uate nibëdec quequin chuiquido Esus yacno chopanëdash. Aido choash: —Unësaidën chido bedshun aidën tishmiaid unësaidën bacuëbobimboecquid iquendac, quequin Moisesën dada uapampic.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Aden Moisesën dada uaid icnuc dada 7ted iccuededposh. Aidted dada icnuc bëyuc tishaidën aton chido bedshun bacuë tishmiabi yec unësposh.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Aton buchi unësan aidën chido bedash adecbidi bacuë tishmiabi yec unësoaposh aton utsi.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Adembidi, bëyuc tishaid tsibanquidën-tsibanquidënquien chido abentsëqui bedto-bedtoec bacuë tishmiabi yec unësbuneposh.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Yuecash chidotsen unësoaposh.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Adec chido abentsëcshun bënë dadpen icboedi uincuen uate ushë icnuc ¿mitsicquid chidon bënë icpeque? Ëbi chui. Tantianu —quepanëdash saduseyobo Esus caic.
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Adoaquien: —Nidaidënshun dadan aton chido bedec. Adecbidi, Min bënëbëd nidta, quequin aton papan chiac aton champi aton bënëbëd nidec.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Uincuen uate ushë choan Nuquin Papan bëdamboen isaido abëdi tabadquin chido bedenquio iquendac. Adembidi, aton champi menenquio aton papan iquendac.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Adecbidi, Nuquin Papan uaido mayan bëdabo unësesa yacpadquiequi Nuquin Papan uincuen uatequid unësenquio iquendac. Nuquin Papan uincuen uatequido aton bacuëbo nendac.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Adembidi chuinu. Tantia. Cuëtempi nëdënquiacbimboecquid isun Moisesën dada uapampid nec. Cuëte nëdënquiacbimboecsho isun Nuquin Papa chuiquin nadopampic: “Tsusedpa Abadauanën papa cain cuënaid mibi nec. Adecbidi tsusedpa Isaquën papa cain cuënaid mibi neoaic. Adecbidi tsusedpa Acobon papa cain cuënaid mibi nec,” quequin Moisesën chuipampic.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Moisesën tsusedpabo ambi chuiboed ënden unësampidën nami chodquiaidën papa cain Nuquin Papa cuëntiapimbo iquec. Aton nami chodquiash abi tantiaquidquio icquin tantiec tsadquidën papa cain Nuquin Papa cuënec —quepanëdash Esus saduseyobo chiec.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Aden Esusën chuisho tantiash Nuquin Papan naden nata quequin chiaid tantiamequid padiseyobo utsi-utsiec nadpanëdash: —Bëdamboen mimbi chuibanoc —quepanëdash Esus chiec.
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Aden Esusën chuisho tantiashun Esus chuimetiapimbo utsibo icpanëdash.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Aden utsibon abi icsamboen chuimetiapimbo icsho isun Esusën nadopanëdash: —Ëbi abia yampid icsho ¿mitsipadentsi tantiaquin tsusedpa, Dabidën mado Quidistu caid nec, quequin matsesën chuipec?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Dabidën ambibi Sadmo caid dada uaquin naden chuipampic:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 ma mibi chieshënquidtedi mimbi namiaid ma icpanu,’ ”
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Aden Dabid padon dada uaquin ¿mitsipadomboentsibi con icbo cashumbi con mado ëbi caoapampic Dabidën? —quepanëdash Esus abi chieshënquido caic.
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Aden chuishun iccuededquidon tantianubi abëd icquido Esusën nadopanëdash:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 —Nuquin Papan naden nata quequin chiaid tantiamequidpadquid iquenda. Aido ancanquidbimboecsho utsibon ispashuni quequin nabanesa dasiuidacpadec dashcute ënapen icquid dasiuidcuededpec. Adomboembidi tantiec matses dadpen iccuededacno nidash capuequi, Ëbi bëquedquidon ëbi chuiquid dapabimboecsho isash onquequin chuipashuni quec tabadec. Adomboembidi tantiec Nuquin Papan chiaid chuibante shubun puduedash, Tsusio dapabimboecsho ispashuni, quec tsusiobo tsadacno tsadtenec. Adomboembidi tantiec, Pec cho cac chosho isash chuiquid dapabimboecsho ispashuni, quec tsusiobo tsadacno tsadtenec. Adquidpadquid iquenda.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Aidon bëdamboen nabanacbimboen nianten natedi bedbanec. Aidombidi Nuquin Papa abimbo tantiacbimboec yuen chiec onquec. Aden bëdamboen nabanacbimboecquido Nuquin Papan comapenen cuidendac. Adoesa bëdiactsëc cuidendac —quepanëdash Esus abëd icquido chiec.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.