Lucas 19
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs VC
1 Adec nidequi Edico caid yacno datambidanec Esus nidpanëdash.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Edico yacnocquid Saqueyo cuëmëdquid icpanëdash. Aidi ancanquidën utsin na bedtequid bedmianiaid dapa iquec aton na dadpen icquid icpanëdash.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Adoaid icquimbi utsi, Esus cuenec, quesho tantiash, ¿Mitsipadquidquio Esus neque? Isnu, abibi quianec nidquimbi matses ënapen icquid dadpen Esus datsidadacsho bushcuctsëcquid icquin Esus Saqueyon isenquio icpanëdash.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Adash, Nëid podquedën Esus choec, quianec podqued cuëman nidquidën cuëte dapan dectatoash isec cuidin tsadpanëdash.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Adec tsadnubien aid podquedënquio choec nidtuidshun Saqueyo bushcuctsëcquid istuidshun Esusën: —Nëbi mibi yacno nuquibi tabadec nidnu. Baded bud —cac
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Saqueyo badedi budpanëdash. Budanec nidquin Esus buanec aton shubuno choshon: —Mibi ëbëd icte bunsho isash bëdambo iquebique. Pudued —Saqueyon cac Esus puduedpanëdash.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Adec puduedsho isash Esus tsibananquido: —Icsaquidën shubun Esus puduedosh —quecuededpanëdash.
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Adnubien, aton shubu nuntanuësh nidtoash Saqueyo: —Chuinu. Tantia, Icbo. Nëbi con na mais uaquin aton na nibëdquid menenun nabono. Adoshombic, con matses: “Con na mimbi ampioc,” quesho tantiashun ëmbi ampiaidbëdta daëd-daëdquiecnuc daëd uaquin menebanembi —quepanëdash Esus chiec.
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Adoaquien: —Chian anëdënquequid nësiatsemboedi aton tsusedpa Abadauan yanampicpaden tantiaquid Saqueyo yanacsho nëbi mënchicaid iquec.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Icsambocquid Saqueyo icbocpadquid nibënquin istuidshun nësecanushe queshun mënchicnuec chopobi —quepanëdash Esus Saqueyobëd icquido caic.
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Aden Esusën chuisho tantiashun Edusaden yacno choash chuiquid dapa Esus yantsiash, quequin utsibon icsamboen tantiapanëdash.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Aden tantianubi tantiaquidquio icquin utsi chiacbimboen aido tantiamenuen Esusën nadopanëdash: —Chuiquid dapan mado: ‘Ënden caniaid iquebique. Nëbi ëbitsen chuiquid icnuec chuiquid dapa yacno nidaid utsi yacno nidendabi. Anoshon chuiquid icmiac nëmbo choaindabi,’
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 queshun ambi namiaido 10ted icquido chomeshun aton na bedtequid abentse-abentsen menebamposh. Aden menebanash: ‘Ëbi nidan ëmbi meneboed bëdamboen nabanquin daëd uata ma choshon dadpen bedoapanuna,’ quianec chuiquid ictiadquiocquid abi chuiquid dapa yacno nidposh.
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 “Adec aid nidambic abi yacnocquidon abi chieshënquido nadposh: ‘Aidi ëbitedi chuiquid icmenushe queshun chuiquid dapa yacno chuitanta,’ queshun abëd icquido chuimenuen chuiquid dapa yacno nidmeposh.
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 “Adoaqui, Chuiquid icnu, quianec nidboed chuiquid icmeposh. Aden chuiquid icmiac aton shubuno choash, Con na bedtequid ¿tedtsi daëd uapashba? abibi queshun ambi meneboedo chomeposh.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 “Adoac bëyuc choquid: ‘Mitsana bedtequid abentsëc icboedi utsi 10ted icnuc daëd uaombi, icbo,’ queposh.
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 “Adoaquien: ‘Ëmbi meneboed abentsëc bedshun bëdamboen mimbi daëd uaque. Nëbi mimbi daëd uaidtedquiobi shubu dadpen icquid 10ted uano-uanoecquido chuiquid icta,’ caposh abi chuiquidën.
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 “Adnubien utsi: ‘Mitsana bedtequid abentsëc icboedi utsi 5ted daëd uapombi,’ queposh.
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 “Adoaquien: ‘Mimbi daëd uaidtedquiobi shubu dadpen icquid 5ted uano-uanoecquido chuiquid icta,’ caposh abi chuiquidën.
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Adnubien utsitsen: ‘Mimbi abentsëc menetsëcboed ëmbi dashcute cuëshaidën dayun uaboed në iquec, icbo.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Mitsana bedtequid mimbi tantiactedimbo daëd uatiapimbo ictsiabi, queshun dayun uaombi. Utsin na utsin nitsinaidbidi bedbanquid mibi icsho isash chushcanushe quiash dacuëdec tsadteniobi,’ queposh.
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “Adoaquien: ‘Ëmbi chiaid niacquid mibi neyoc. Mimbi mua uaquin chiaidtedimbocsho mibi cuidtequid iquendac. ¿Utsin na utsin nitsinaidbidi bedbanquid mibi icsho isombi, ëbi chiec quecta icco?
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 ¿Aden tantiaquin atotsieshun ëmbi chiaid nanuequin ëmbi meneboed daëd uamequin utsi menenquio icco? Aden meniac daëd uashun bedtsenombi,’ queposh abi chuiquid.
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 “Aden aton na daëd uaisa chuishumbic iccuededquido chuiquin: ‘Ëbi chieshënquin con na daëd uainquiocquin ambi dayun uaboed bedshun ëmbi abentsëc meniaid 10ted icnuc daëd uaboed meneta,’ caposh abi chuiquidën.
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Adoaquien: ‘Aton na dadpen iqueque. Aid menenda, chuiquid,’ queposh iccuededquido.
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 “Adoaquien: ‘Chuinu. Tantia. Ëmbi chiacpaden nabanquin daëd uacsho isun ëmbi meneboed daëd uaquin menembi. Ëmbi chiacpaden chieshquin daëd uainquiocsho isun ëmbi meneboed bedshunembi.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Adembidi ëbi chieshënec abi chuiquid dapa ëbi icmete bunesabo nëmbo bec cho. Bëshun ëmbi isnubi abitedi cuesuneta,’ caposh abi chuiquidën —quepanëdash Esus.
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Aden chuibanashic Esus Edusaden yacmi nidequi anoentsëqui choash nidtuidpanëdash.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Uano macuësh Odibos caid potsembo shubu daëdpactsëc icquid Bedpaque caid icnubi shubu daëdpactsëc icquid utsi Betania caid icpanëdash. Adec nidtuidash abëd icquid daëd caic:
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 —Nëid podquedën nidquimbi shubu daëdpactsëc yacno choshon cabayobitsecquidën bacuë caniaid catsadabicquid tënëshaid mimbi istuidendac. Aid istuidshun tënëshaid tëchicshun nëmbo bëta.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Aden chicsho isash: “¿Atotsi canun mimbi aid chicpe?” quepec. Adsho tantiashun: “Con Icbo bunaid nec,” quequin chuita —quepanëdash Esus.
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Adoac nidshun istuidtanquin
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 cabayobitsecquidëmpi tënëshaid tëchicsho isash: —¿Atotsi canuen aid tëchique? —capanëdash icbon.
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Adoaquien: —Con Icbo bunaid nec —queshun Esus yacno nimbanquin abi tënëshaidën buampanëdash Esusbëd icquidon.
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Aden bëshun, Chuiquid dapa Esus nepanui, quec onqueshun Esusbëd icquidon aton dashcute bëntsecquid chictanquin cabayobitsecquid capucshun Esus catsadumpanëdash.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Aden Esus catsadunash nidnubien iccuededquidontsen aton dashcute bëntsecquid chictanquin podqued ansambanec nidanepanëdash. Chuiquid dapa Esus nepanui, queshun aidontsen adopanëdash.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Adec nidanec macuësh Odibos caid budtuidequi iccuededquidtedimbo bëdambo iquec comapenen Nuquin Papan nadatiambocquin naid ambi isboed naden chiec comapenec onquecuededpanëdash:
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 —Nuquin Papan chomiaid ambi chuiquid dapa icmiaid ambi bëdambo icmiaidquiobidi nec. Nuquin Papa yacno abëdi bëdamboec tabadequi icsaisatedi iquendac —quepanëdash iccuededquido comapenec cuëdcuededec.
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Adec cuëdcuededsho tantiashun padiseyobon: —Adec onquenda, quequin mibëd icquido chuita —capanëdash Esus chuiquin.
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Adoaquien: —Ëmbi naid chiec aidtedi cuëdcuededenquiocnoc cuënote podqued cuëman samëdquido onquianendac —quepanëdash Esus padiseyobo chiec.
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Adashic, adanec nidequi Edusaden anoentsëqui choquin anocquido abi tantiesabo tantiec shubiec Esus nadpanëdash:
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 —Ëbi bëdambo icmequid Esus nec, quec nëbi ëbi tantiaquid mibi ictsiandac. Tantiesa icquin mibi chuiquid mimbi nibënacpadquid mimbi istuidtiapimbo iquendac.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Yuecash choquin uimanëmënquidon mibi cuentiapimbocnoc tsicatebudcuenendac.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Aden mibi tsicatebudcuenshun min bacuëbobëdtabi naimbudquin mibi unës uashun nendac. Min shubutedi nibëdquiendac. Nuquin Papan chomiaid ëbi tantiesa icsho cuidtequido mibi nendac —quepanëdash Esus. Edusaden uano icnuc abi tantiesabo tantiec unësquio icnuc anocquido chiacbimboec adpanëdash.
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Adashic, Edusaden yacno choash Nuquin Papa tabadte shubu uashunaidën puduedshun nuntanshunquio aton na bedtequid bednun menebanquido Esusën cuemepanëdash.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Cuemec: —Nuquin Papan chuipampid nad iqueque. Tantia: “Ëbi tabadte shubu uashunaid ëbi chiec onquianete shubu iquendac,” quepampic. Aden Nuquin Papan chuipampid icnubi ampequido tabadte shubu Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid mibitedishun icmebededayoc —quepanëdash Esus aidtedi cuemec.
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Adoshombic, badiadquidën-badiadquidënquiec Nuquin Papa tabadte shubu uashunaidën puduedtenequin Nuquin Papan chiaid tantiamenuen Esusën chuibampanëdash. Anoshon chuibansho isun isadaidbo tsusiobon: ¿Mitsipadentsimbi Esus cuesunepeba? quequin caimbededpanëdash.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Aden caimbededquimbi Esusën chiaid tantianu quec dadpen Esus datsidadacsho isun ashunquio isadaidbon Esus cuesunemenuen bedtiapimbo icpanëdash.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.