Lucas 19
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ACF
1 Adec nidequi Edico caid yacno datambidanec Esus nidpanëdash.
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 Edico yacnocquid Saqueyo cuëmëdquid icpanëdash. Aidi ancanquidën utsin na bedtequid bedmianiaid dapa iquec aton na dadpen icquid icpanëdash.
2 E eis que havia ali um homem chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos, e era rico.
3 Adoaid icquimbi utsi, Esus cuenec, quesho tantiash, ¿Mitsipadquidquio Esus neque? Isnu, abibi quianec nidquimbi matses ënapen icquid dadpen Esus datsidadacsho bushcuctsëcquid icquin Esus Saqueyon isenquio icpanëdash.
3 E procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Adash, Nëid podquedën Esus choec, quianec podqued cuëman nidquidën cuëte dapan dectatoash isec cuidin tsadpanëdash.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver; porque havia de passar por ali.
5 Adec tsadnubien aid podquedënquio choec nidtuidshun Saqueyo bushcuctsëcquid istuidshun Esusën: —Nëbi mibi yacno nuquibi tabadec nidnu. Baded bud —cac
5 E quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje me convém pousar em tua casa.
6 Saqueyo badedi budpanëdash. Budanec nidquin Esus buanec aton shubuno choshon: —Mibi ëbëd icte bunsho isash bëdambo iquebique. Pudued —Saqueyon cac Esus puduedpanëdash.
6 E, apressando-se, desceu, e recebeu-o alegremente.
7 Adec puduedsho isash Esus tsibananquido: —Icsaquidën shubun Esus puduedosh —quecuededpanëdash.
7 E, vendo todos isto, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Adnubien, aton shubu nuntanuësh nidtoash Saqueyo: —Chuinu. Tantia, Icbo. Nëbi con na mais uaquin aton na nibëdquid menenun nabono. Adoshombic, con matses: “Con na mimbi ampioc,” quesho tantiashun ëmbi ampiaidbëdta daëd-daëdquiecnuc daëd uaquin menebanembi —quepanëdash Esus chiec.
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Adoaquien: —Chian anëdënquequid nësiatsemboedi aton tsusedpa Abadauan yanampicpaden tantiaquid Saqueyo yanacsho nëbi mënchicaid iquec.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 Icsambocquid Saqueyo icbocpadquid nibënquin istuidshun nësecanushe queshun mënchicnuec chopobi —quepanëdash Esus Saqueyobëd icquido caic.
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Aden Esusën chuisho tantiashun Edusaden yacno choash chuiquid dapa Esus yantsiash, quequin utsibon icsamboen tantiapanëdash.
11 E, ouvindo eles estas coisas, ele prosseguiu, e contou uma parábola; porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o reino de Deus.
12 Aden tantianubi tantiaquidquio icquin utsi chiacbimboen aido tantiamenuen Esusën nadopanëdash: —Chuiquid dapan mado: ‘Ënden caniaid iquebique. Nëbi ëbitsen chuiquid icnuec chuiquid dapa yacno nidaid utsi yacno nidendabi. Anoshon chuiquid icmiac nëmbo choaindabi,’
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 queshun ambi namiaido 10ted icquido chomeshun aton na bedtequid abentse-abentsen menebamposh. Aden menebanash: ‘Ëbi nidan ëmbi meneboed bëdamboen nabanquin daëd uata ma choshon dadpen bedoapanuna,’ quianec chuiquid ictiadquiocquid abi chuiquid dapa yacno nidposh.
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “Adec aid nidambic abi yacnocquidon abi chieshënquido nadposh: ‘Aidi ëbitedi chuiquid icmenushe queshun chuiquid dapa yacno chuitanta,’ queshun abëd icquido chuimenuen chuiquid dapa yacno nidmeposh.
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 “Adoaqui, Chuiquid icnu, quianec nidboed chuiquid icmeposh. Aden chuiquid icmiac aton shubuno choash, Con na bedtequid ¿tedtsi daëd uapashba? abibi queshun ambi meneboedo chomeposh.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos, a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 “Adoac bëyuc choquid: ‘Mitsana bedtequid abentsëc icboedi utsi 10ted icnuc daëd uaombi, icbo,’ queposh.
16 E veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “Adoaquien: ‘Ëmbi meneboed abentsëc bedshun bëdamboen mimbi daëd uaque. Nëbi mimbi daëd uaidtedquiobi shubu dadpen icquid 10ted uano-uanoecquido chuiquid icta,’ caposh abi chuiquidën.
17 E ele lhe disse: Bem está, servo bom, porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 “Adnubien utsi: ‘Mitsana bedtequid abentsëc icboedi utsi 5ted daëd uapombi,’ queposh.
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Adoaquien: ‘Mimbi daëd uaidtedquiobi shubu dadpen icquid 5ted uano-uanoecquido chuiquid icta,’ caposh abi chuiquidën.
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Adnubien utsitsen: ‘Mimbi abentsëc menetsëcboed ëmbi dashcute cuëshaidën dayun uaboed në iquec, icbo.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei num lenço;
21 Mitsana bedtequid mimbi tantiactedimbo daëd uatiapimbo ictsiabi, queshun dayun uaombi. Utsin na utsin nitsinaidbidi bedbanquid mibi icsho isash chushcanushe quiash dacuëdec tsadteniobi,’ queposh.
21 Porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste, e segas o que não semeaste.
22 “Adoaquien: ‘Ëmbi chiaid niacquid mibi neyoc. Mimbi mua uaquin chiaidtedimbocsho mibi cuidtequid iquendac. ¿Utsin na utsin nitsinaidbidi bedbanquid mibi icsho isombi, ëbi chiec quecta icco?
22 Porém, ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus, e sego o que não semeei;
23 ¿Aden tantiaquin atotsieshun ëmbi chiaid nanuequin ëmbi meneboed daëd uamequin utsi menenquio icco? Aden meniac daëd uashun bedtsenombi,’ queposh abi chuiquid.
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 “Aden aton na daëd uaisa chuishumbic iccuededquido chuiquin: ‘Ëbi chieshënquin con na daëd uainquiocquin ambi dayun uaboed bedshun ëmbi abentsëc meniaid 10ted icnuc daëd uaboed meneta,’ caposh abi chuiquidën.
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Adoaquien: ‘Aton na dadpen iqueque. Aid menenda, chuiquid,’ queposh iccuededquido.
25 (E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas. )
26 “Adoaquien: ‘Chuinu. Tantia. Ëmbi chiacpaden nabanquin daëd uacsho isun ëmbi meneboed daëd uaquin menembi. Ëmbi chiacpaden chieshquin daëd uainquiocsho isun ëmbi meneboed bedshunembi.
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver, até o que tem lhe será tirado.
27 Adembidi ëbi chieshënec abi chuiquid dapa ëbi icmete bunesabo nëmbo bec cho. Bëshun ëmbi isnubi abitedi cuesuneta,’ caposh abi chuiquidën —quepanëdash Esus.
27 E quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Aden chuibanashic Esus Edusaden yacmi nidequi anoentsëqui choash nidtuidpanëdash.
28 E, dito isto, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 Uano macuësh Odibos caid potsembo shubu daëdpactsëc icquid Bedpaque caid icnubi shubu daëdpactsëc icquid utsi Betania caid icpanëdash. Adec nidtuidash abëd icquid daëd caic:
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé, e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 —Nëid podquedën nidquimbi shubu daëdpactsëc yacno choshon cabayobitsecquidën bacuë caniaid catsadabicquid tënëshaid mimbi istuidendac. Aid istuidshun tënëshaid tëchicshun nëmbo bëta.
30 Dizendo: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-o.
31 Aden chicsho isash: “¿Atotsi canun mimbi aid chicpe?” quepec. Adsho tantiashun: “Con Icbo bunaid nec,” quequin chuita —quepanëdash Esus.
31 E, se alguém vos perguntar: Por que o soltais? assim lhe direis: Porque o Senhor o há de mister.
32 Adoac nidshun istuidtanquin
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 cabayobitsecquidëmpi tënëshaid tëchicsho isash: —¿Atotsi canuen aid tëchique? —capanëdash icbon.
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Adoaquien: —Con Icbo bunaid nec —queshun Esus yacno nimbanquin abi tënëshaidën buampanëdash Esusbëd icquidon.
34 E eles responderam: O Senhor o há de mister.
35 Aden bëshun, Chuiquid dapa Esus nepanui, quec onqueshun Esusbëd icquidon aton dashcute bëntsecquid chictanquin cabayobitsecquid capucshun Esus catsadumpanëdash.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 Aden Esus catsadunash nidnubien iccuededquidontsen aton dashcute bëntsecquid chictanquin podqued ansambanec nidanepanëdash. Chuiquid dapa Esus nepanui, queshun aidontsen adopanëdash.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Adec nidanec macuësh Odibos caid budtuidequi iccuededquidtedimbo bëdambo iquec comapenen Nuquin Papan nadatiambocquin naid ambi isboed naden chiec comapenec onquecuededpanëdash:
37 E, quando já chegava perto da descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 —Nuquin Papan chomiaid ambi chuiquid dapa icmiaid ambi bëdambo icmiaidquiobidi nec. Nuquin Papa yacno abëdi bëdamboec tabadequi icsaisatedi iquendac —quepanëdash iccuededquido comapenec cuëdcuededec.
38 Dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Adec cuëdcuededsho tantiashun padiseyobon: —Adec onquenda, quequin mibëd icquido chuita —capanëdash Esus chuiquin.
39 E disseram-lhe de entre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Adoaquien: —Ëmbi naid chiec aidtedi cuëdcuededenquiocnoc cuënote podqued cuëman samëdquido onquianendac —quepanëdash Esus padiseyobo chiec.
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Adashic, adanec nidequi Edusaden anoentsëqui choquin anocquido abi tantiesabo tantiec shubiec Esus nadpanëdash:
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 —Ëbi bëdambo icmequid Esus nec, quec nëbi ëbi tantiaquid mibi ictsiandac. Tantiesa icquin mibi chuiquid mimbi nibënacpadquid mimbi istuidtiapimbo iquendac.
42 Dizendo: Ah! se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia, o que à tua paz pertence! Mas agora isto está encoberto aos teus olhos.
43 Yuecash choquin uimanëmënquidon mibi cuentiapimbocnoc tsicatebudcuenendac.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todos os lados;
44 Aden mibi tsicatebudcuenshun min bacuëbobëdtabi naimbudquin mibi unës uashun nendac. Min shubutedi nibëdquiendac. Nuquin Papan chomiaid ëbi tantiesa icsho cuidtequido mibi nendac —quepanëdash Esus. Edusaden uano icnuc abi tantiesabo tantiec unësquio icnuc anocquido chiacbimboec adpanëdash.
44 E te derrubarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Adashic, Edusaden yacno choash Nuquin Papa tabadte shubu uashunaidën puduedshun nuntanshunquio aton na bedtequid bednun menebanquido Esusën cuemepanëdash.
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 Cuemec: —Nuquin Papan chuipampid nad iqueque. Tantia: “Ëbi tabadte shubu uashunaid ëbi chiec onquianete shubu iquendac,” quepampic. Aden Nuquin Papan chuipampid icnubi ampequido tabadte shubu Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid mibitedishun icmebededayoc —quepanëdash Esus aidtedi cuemec.
46 Dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Adoshombic, badiadquidën-badiadquidënquiec Nuquin Papa tabadte shubu uashunaidën puduedtenequin Nuquin Papan chiaid tantiamenuen Esusën chuibampanëdash. Anoshon chuibansho isun isadaidbo tsusiobon: ¿Mitsipadentsimbi Esus cuesunepeba? quequin caimbededpanëdash.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo.
48 Aden caimbededquimbi Esusën chiaid tantianu quec dadpen Esus datsidadacsho isun ashunquio isadaidbon Esus cuesunemenuen bedtiapimbo icpanëdash.
48 E não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.