Lucas 19
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NVT
1 Adec nidequi Edico caid yacno datambidanec Esus nidpanëdash.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Edico yacnocquid Saqueyo cuëmëdquid icpanëdash. Aidi ancanquidën utsin na bedtequid bedmianiaid dapa iquec aton na dadpen icquid icpanëdash.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Adoaid icquimbi utsi, Esus cuenec, quesho tantiash, ¿Mitsipadquidquio Esus neque? Isnu, abibi quianec nidquimbi matses ënapen icquid dadpen Esus datsidadacsho bushcuctsëcquid icquin Esus Saqueyon isenquio icpanëdash.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Adash, Nëid podquedën Esus choec, quianec podqued cuëman nidquidën cuëte dapan dectatoash isec cuidin tsadpanëdash.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Adec tsadnubien aid podquedënquio choec nidtuidshun Saqueyo bushcuctsëcquid istuidshun Esusën: —Nëbi mibi yacno nuquibi tabadec nidnu. Baded bud —cac
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Saqueyo badedi budpanëdash. Budanec nidquin Esus buanec aton shubuno choshon: —Mibi ëbëd icte bunsho isash bëdambo iquebique. Pudued —Saqueyon cac Esus puduedpanëdash.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Adec puduedsho isash Esus tsibananquido: —Icsaquidën shubun Esus puduedosh —quecuededpanëdash.
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Adnubien, aton shubu nuntanuësh nidtoash Saqueyo: —Chuinu. Tantia, Icbo. Nëbi con na mais uaquin aton na nibëdquid menenun nabono. Adoshombic, con matses: “Con na mimbi ampioc,” quesho tantiashun ëmbi ampiaidbëdta daëd-daëdquiecnuc daëd uaquin menebanembi —quepanëdash Esus chiec.
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Adoaquien: —Chian anëdënquequid nësiatsemboedi aton tsusedpa Abadauan yanampicpaden tantiaquid Saqueyo yanacsho nëbi mënchicaid iquec.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Icsambocquid Saqueyo icbocpadquid nibënquin istuidshun nësecanushe queshun mënchicnuec chopobi —quepanëdash Esus Saqueyobëd icquido caic.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Aden Esusën chuisho tantiashun Edusaden yacno choash chuiquid dapa Esus yantsiash, quequin utsibon icsamboen tantiapanëdash.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Aden tantianubi tantiaquidquio icquin utsi chiacbimboen aido tantiamenuen Esusën nadopanëdash: —Chuiquid dapan mado: ‘Ënden caniaid iquebique. Nëbi ëbitsen chuiquid icnuec chuiquid dapa yacno nidaid utsi yacno nidendabi. Anoshon chuiquid icmiac nëmbo choaindabi,’
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 queshun ambi namiaido 10ted icquido chomeshun aton na bedtequid abentse-abentsen menebamposh. Aden menebanash: ‘Ëbi nidan ëmbi meneboed bëdamboen nabanquin daëd uata ma choshon dadpen bedoapanuna,’ quianec chuiquid ictiadquiocquid abi chuiquid dapa yacno nidposh.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 “Adec aid nidambic abi yacnocquidon abi chieshënquido nadposh: ‘Aidi ëbitedi chuiquid icmenushe queshun chuiquid dapa yacno chuitanta,’ queshun abëd icquido chuimenuen chuiquid dapa yacno nidmeposh.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 “Adoaqui, Chuiquid icnu, quianec nidboed chuiquid icmeposh. Aden chuiquid icmiac aton shubuno choash, Con na bedtequid ¿tedtsi daëd uapashba? abibi queshun ambi meneboedo chomeposh.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 “Adoac bëyuc choquid: ‘Mitsana bedtequid abentsëc icboedi utsi 10ted icnuc daëd uaombi, icbo,’ queposh.
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 “Adoaquien: ‘Ëmbi meneboed abentsëc bedshun bëdamboen mimbi daëd uaque. Nëbi mimbi daëd uaidtedquiobi shubu dadpen icquid 10ted uano-uanoecquido chuiquid icta,’ caposh abi chuiquidën.
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 “Adnubien utsi: ‘Mitsana bedtequid abentsëc icboedi utsi 5ted daëd uapombi,’ queposh.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 “Adoaquien: ‘Mimbi daëd uaidtedquiobi shubu dadpen icquid 5ted uano-uanoecquido chuiquid icta,’ caposh abi chuiquidën.
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 “Adnubien utsitsen: ‘Mimbi abentsëc menetsëcboed ëmbi dashcute cuëshaidën dayun uaboed në iquec, icbo.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Mitsana bedtequid mimbi tantiactedimbo daëd uatiapimbo ictsiabi, queshun dayun uaombi. Utsin na utsin nitsinaidbidi bedbanquid mibi icsho isash chushcanushe quiash dacuëdec tsadteniobi,’ queposh.
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 “Adoaquien: ‘Ëmbi chiaid niacquid mibi neyoc. Mimbi mua uaquin chiaidtedimbocsho mibi cuidtequid iquendac. ¿Utsin na utsin nitsinaidbidi bedbanquid mibi icsho isombi, ëbi chiec quecta icco?
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 ¿Aden tantiaquin atotsieshun ëmbi chiaid nanuequin ëmbi meneboed daëd uamequin utsi menenquio icco? Aden meniac daëd uashun bedtsenombi,’ queposh abi chuiquid.
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 “Aden aton na daëd uaisa chuishumbic iccuededquido chuiquin: ‘Ëbi chieshënquin con na daëd uainquiocquin ambi dayun uaboed bedshun ëmbi abentsëc meniaid 10ted icnuc daëd uaboed meneta,’ caposh abi chuiquidën.
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 “Adoaquien: ‘Aton na dadpen iqueque. Aid menenda, chuiquid,’ queposh iccuededquido.
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 “Adoaquien: ‘Chuinu. Tantia. Ëmbi chiacpaden nabanquin daëd uacsho isun ëmbi meneboed daëd uaquin menembi. Ëmbi chiacpaden chieshquin daëd uainquiocsho isun ëmbi meneboed bedshunembi.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Adembidi ëbi chieshënec abi chuiquid dapa ëbi icmete bunesabo nëmbo bec cho. Bëshun ëmbi isnubi abitedi cuesuneta,’ caposh abi chuiquidën —quepanëdash Esus.
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Aden chuibanashic Esus Edusaden yacmi nidequi anoentsëqui choash nidtuidpanëdash.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Uano macuësh Odibos caid potsembo shubu daëdpactsëc icquid Bedpaque caid icnubi shubu daëdpactsëc icquid utsi Betania caid icpanëdash. Adec nidtuidash abëd icquid daëd caic:
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 —Nëid podquedën nidquimbi shubu daëdpactsëc yacno choshon cabayobitsecquidën bacuë caniaid catsadabicquid tënëshaid mimbi istuidendac. Aid istuidshun tënëshaid tëchicshun nëmbo bëta.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Aden chicsho isash: “¿Atotsi canun mimbi aid chicpe?” quepec. Adsho tantiashun: “Con Icbo bunaid nec,” quequin chuita —quepanëdash Esus.
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Adoac nidshun istuidtanquin
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 cabayobitsecquidëmpi tënëshaid tëchicsho isash: —¿Atotsi canuen aid tëchique? —capanëdash icbon.
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Adoaquien: —Con Icbo bunaid nec —queshun Esus yacno nimbanquin abi tënëshaidën buampanëdash Esusbëd icquidon.
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Aden bëshun, Chuiquid dapa Esus nepanui, quec onqueshun Esusbëd icquidon aton dashcute bëntsecquid chictanquin cabayobitsecquid capucshun Esus catsadumpanëdash.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Aden Esus catsadunash nidnubien iccuededquidontsen aton dashcute bëntsecquid chictanquin podqued ansambanec nidanepanëdash. Chuiquid dapa Esus nepanui, queshun aidontsen adopanëdash.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Adec nidanec macuësh Odibos caid budtuidequi iccuededquidtedimbo bëdambo iquec comapenen Nuquin Papan nadatiambocquin naid ambi isboed naden chiec comapenec onquecuededpanëdash:
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 —Nuquin Papan chomiaid ambi chuiquid dapa icmiaid ambi bëdambo icmiaidquiobidi nec. Nuquin Papa yacno abëdi bëdamboec tabadequi icsaisatedi iquendac —quepanëdash iccuededquido comapenec cuëdcuededec.
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Adec cuëdcuededsho tantiashun padiseyobon: —Adec onquenda, quequin mibëd icquido chuita —capanëdash Esus chuiquin.
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Adoaquien: —Ëmbi naid chiec aidtedi cuëdcuededenquiocnoc cuënote podqued cuëman samëdquido onquianendac —quepanëdash Esus padiseyobo chiec.
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Adashic, adanec nidequi Edusaden anoentsëqui choquin anocquido abi tantiesabo tantiec shubiec Esus nadpanëdash:
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 —Ëbi bëdambo icmequid Esus nec, quec nëbi ëbi tantiaquid mibi ictsiandac. Tantiesa icquin mibi chuiquid mimbi nibënacpadquid mimbi istuidtiapimbo iquendac.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Yuecash choquin uimanëmënquidon mibi cuentiapimbocnoc tsicatebudcuenendac.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Aden mibi tsicatebudcuenshun min bacuëbobëdtabi naimbudquin mibi unës uashun nendac. Min shubutedi nibëdquiendac. Nuquin Papan chomiaid ëbi tantiesa icsho cuidtequido mibi nendac —quepanëdash Esus. Edusaden uano icnuc abi tantiesabo tantiec unësquio icnuc anocquido chiacbimboec adpanëdash.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Adashic, Edusaden yacno choash Nuquin Papa tabadte shubu uashunaidën puduedshun nuntanshunquio aton na bedtequid bednun menebanquido Esusën cuemepanëdash.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Cuemec: —Nuquin Papan chuipampid nad iqueque. Tantia: “Ëbi tabadte shubu uashunaid ëbi chiec onquianete shubu iquendac,” quepampic. Aden Nuquin Papan chuipampid icnubi ampequido tabadte shubu Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid mibitedishun icmebededayoc —quepanëdash Esus aidtedi cuemec.
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Adoshombic, badiadquidën-badiadquidënquiec Nuquin Papa tabadte shubu uashunaidën puduedtenequin Nuquin Papan chiaid tantiamenuen Esusën chuibampanëdash. Anoshon chuibansho isun isadaidbo tsusiobon: ¿Mitsipadentsimbi Esus cuesunepeba? quequin caimbededpanëdash.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Aden caimbededquimbi Esusën chiaid tantianu quec dadpen Esus datsidadacsho isun ashunquio isadaidbon Esus cuesunemenuen bedtiapimbo icpanëdash.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.