Lucas 19
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NVI
1 Adec nidequi Edico caid yacno datambidanec Esus nidpanëdash.
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 Edico yacnocquid Saqueyo cuëmëdquid icpanëdash. Aidi ancanquidën utsin na bedtequid bedmianiaid dapa iquec aton na dadpen icquid icpanëdash.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 Adoaid icquimbi utsi, Esus cuenec, quesho tantiash, ¿Mitsipadquidquio Esus neque? Isnu, abibi quianec nidquimbi matses ënapen icquid dadpen Esus datsidadacsho bushcuctsëcquid icquin Esus Saqueyon isenquio icpanëdash.
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 Adash, Nëid podquedën Esus choec, quianec podqued cuëman nidquidën cuëte dapan dectatoash isec cuidin tsadpanëdash.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Adec tsadnubien aid podquedënquio choec nidtuidshun Saqueyo bushcuctsëcquid istuidshun Esusën: —Nëbi mibi yacno nuquibi tabadec nidnu. Baded bud —cac
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 Saqueyo badedi budpanëdash. Budanec nidquin Esus buanec aton shubuno choshon: —Mibi ëbëd icte bunsho isash bëdambo iquebique. Pudued —Saqueyon cac Esus puduedpanëdash.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 Adec puduedsho isash Esus tsibananquido: —Icsaquidën shubun Esus puduedosh —quecuededpanëdash.
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 Adnubien, aton shubu nuntanuësh nidtoash Saqueyo: —Chuinu. Tantia, Icbo. Nëbi con na mais uaquin aton na nibëdquid menenun nabono. Adoshombic, con matses: “Con na mimbi ampioc,” quesho tantiashun ëmbi ampiaidbëdta daëd-daëdquiecnuc daëd uaquin menebanembi —quepanëdash Esus chiec.
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 Adoaquien: —Chian anëdënquequid nësiatsemboedi aton tsusedpa Abadauan yanampicpaden tantiaquid Saqueyo yanacsho nëbi mënchicaid iquec.
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 Icsambocquid Saqueyo icbocpadquid nibënquin istuidshun nësecanushe queshun mënchicnuec chopobi —quepanëdash Esus Saqueyobëd icquido caic.
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 Aden Esusën chuisho tantiashun Edusaden yacno choash chuiquid dapa Esus yantsiash, quequin utsibon icsamboen tantiapanëdash.
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 Aden tantianubi tantiaquidquio icquin utsi chiacbimboen aido tantiamenuen Esusën nadopanëdash: —Chuiquid dapan mado: ‘Ënden caniaid iquebique. Nëbi ëbitsen chuiquid icnuec chuiquid dapa yacno nidaid utsi yacno nidendabi. Anoshon chuiquid icmiac nëmbo choaindabi,’
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 queshun ambi namiaido 10ted icquido chomeshun aton na bedtequid abentse-abentsen menebamposh. Aden menebanash: ‘Ëbi nidan ëmbi meneboed bëdamboen nabanquin daëd uata ma choshon dadpen bedoapanuna,’ quianec chuiquid ictiadquiocquid abi chuiquid dapa yacno nidposh.
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 “Adec aid nidambic abi yacnocquidon abi chieshënquido nadposh: ‘Aidi ëbitedi chuiquid icmenushe queshun chuiquid dapa yacno chuitanta,’ queshun abëd icquido chuimenuen chuiquid dapa yacno nidmeposh.
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 “Adoaqui, Chuiquid icnu, quianec nidboed chuiquid icmeposh. Aden chuiquid icmiac aton shubuno choash, Con na bedtequid ¿tedtsi daëd uapashba? abibi queshun ambi meneboedo chomeposh.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 “Adoac bëyuc choquid: ‘Mitsana bedtequid abentsëc icboedi utsi 10ted icnuc daëd uaombi, icbo,’ queposh.
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 “Adoaquien: ‘Ëmbi meneboed abentsëc bedshun bëdamboen mimbi daëd uaque. Nëbi mimbi daëd uaidtedquiobi shubu dadpen icquid 10ted uano-uanoecquido chuiquid icta,’ caposh abi chuiquidën.
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 “Adnubien utsi: ‘Mitsana bedtequid abentsëc icboedi utsi 5ted daëd uapombi,’ queposh.
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 “Adoaquien: ‘Mimbi daëd uaidtedquiobi shubu dadpen icquid 5ted uano-uanoecquido chuiquid icta,’ caposh abi chuiquidën.
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 “Adnubien utsitsen: ‘Mimbi abentsëc menetsëcboed ëmbi dashcute cuëshaidën dayun uaboed në iquec, icbo.
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 Mitsana bedtequid mimbi tantiactedimbo daëd uatiapimbo ictsiabi, queshun dayun uaombi. Utsin na utsin nitsinaidbidi bedbanquid mibi icsho isash chushcanushe quiash dacuëdec tsadteniobi,’ queposh.
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 “Adoaquien: ‘Ëmbi chiaid niacquid mibi neyoc. Mimbi mua uaquin chiaidtedimbocsho mibi cuidtequid iquendac. ¿Utsin na utsin nitsinaidbidi bedbanquid mibi icsho isombi, ëbi chiec quecta icco?
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 ¿Aden tantiaquin atotsieshun ëmbi chiaid nanuequin ëmbi meneboed daëd uamequin utsi menenquio icco? Aden meniac daëd uashun bedtsenombi,’ queposh abi chuiquid.
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 “Aden aton na daëd uaisa chuishumbic iccuededquido chuiquin: ‘Ëbi chieshënquin con na daëd uainquiocquin ambi dayun uaboed bedshun ëmbi abentsëc meniaid 10ted icnuc daëd uaboed meneta,’ caposh abi chuiquidën.
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 “Adoaquien: ‘Aton na dadpen iqueque. Aid menenda, chuiquid,’ queposh iccuededquido.
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 “Adoaquien: ‘Chuinu. Tantia. Ëmbi chiacpaden nabanquin daëd uacsho isun ëmbi meneboed daëd uaquin menembi. Ëmbi chiacpaden chieshquin daëd uainquiocsho isun ëmbi meneboed bedshunembi.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Adembidi ëbi chieshënec abi chuiquid dapa ëbi icmete bunesabo nëmbo bec cho. Bëshun ëmbi isnubi abitedi cuesuneta,’ caposh abi chuiquidën —quepanëdash Esus.
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 Aden chuibanashic Esus Edusaden yacmi nidequi anoentsëqui choash nidtuidpanëdash.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 Uano macuësh Odibos caid potsembo shubu daëdpactsëc icquid Bedpaque caid icnubi shubu daëdpactsëc icquid utsi Betania caid icpanëdash. Adec nidtuidash abëd icquid daëd caic:
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 —Nëid podquedën nidquimbi shubu daëdpactsëc yacno choshon cabayobitsecquidën bacuë caniaid catsadabicquid tënëshaid mimbi istuidendac. Aid istuidshun tënëshaid tëchicshun nëmbo bëta.
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 Aden chicsho isash: “¿Atotsi canun mimbi aid chicpe?” quepec. Adsho tantiashun: “Con Icbo bunaid nec,” quequin chuita —quepanëdash Esus.
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 Adoac nidshun istuidtanquin
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 cabayobitsecquidëmpi tënëshaid tëchicsho isash: —¿Atotsi canuen aid tëchique? —capanëdash icbon.
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 Adoaquien: —Con Icbo bunaid nec —queshun Esus yacno nimbanquin abi tënëshaidën buampanëdash Esusbëd icquidon.
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 Aden bëshun, Chuiquid dapa Esus nepanui, quec onqueshun Esusbëd icquidon aton dashcute bëntsecquid chictanquin cabayobitsecquid capucshun Esus catsadumpanëdash.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 Aden Esus catsadunash nidnubien iccuededquidontsen aton dashcute bëntsecquid chictanquin podqued ansambanec nidanepanëdash. Chuiquid dapa Esus nepanui, queshun aidontsen adopanëdash.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Adec nidanec macuësh Odibos caid budtuidequi iccuededquidtedimbo bëdambo iquec comapenen Nuquin Papan nadatiambocquin naid ambi isboed naden chiec comapenec onquecuededpanëdash:
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 —Nuquin Papan chomiaid ambi chuiquid dapa icmiaid ambi bëdambo icmiaidquiobidi nec. Nuquin Papa yacno abëdi bëdamboec tabadequi icsaisatedi iquendac —quepanëdash iccuededquido comapenec cuëdcuededec.
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Adec cuëdcuededsho tantiashun padiseyobon: —Adec onquenda, quequin mibëd icquido chuita —capanëdash Esus chuiquin.
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 Adoaquien: —Ëmbi naid chiec aidtedi cuëdcuededenquiocnoc cuënote podqued cuëman samëdquido onquianendac —quepanëdash Esus padiseyobo chiec.
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 Adashic, adanec nidequi Edusaden anoentsëqui choquin anocquido abi tantiesabo tantiec shubiec Esus nadpanëdash:
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 —Ëbi bëdambo icmequid Esus nec, quec nëbi ëbi tantiaquid mibi ictsiandac. Tantiesa icquin mibi chuiquid mimbi nibënacpadquid mimbi istuidtiapimbo iquendac.
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 Yuecash choquin uimanëmënquidon mibi cuentiapimbocnoc tsicatebudcuenendac.
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 Aden mibi tsicatebudcuenshun min bacuëbobëdtabi naimbudquin mibi unës uashun nendac. Min shubutedi nibëdquiendac. Nuquin Papan chomiaid ëbi tantiesa icsho cuidtequido mibi nendac —quepanëdash Esus. Edusaden uano icnuc abi tantiesabo tantiec unësquio icnuc anocquido chiacbimboec adpanëdash.
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 Adashic, Edusaden yacno choash Nuquin Papa tabadte shubu uashunaidën puduedshun nuntanshunquio aton na bedtequid bednun menebanquido Esusën cuemepanëdash.
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 Cuemec: —Nuquin Papan chuipampid nad iqueque. Tantia: “Ëbi tabadte shubu uashunaid ëbi chiec onquianete shubu iquendac,” quepampic. Aden Nuquin Papan chuipampid icnubi ampequido tabadte shubu Nuquin Papa tabadte shubu uashunaid mibitedishun icmebededayoc —quepanëdash Esus aidtedi cuemec.
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 Adoshombic, badiadquidën-badiadquidënquiec Nuquin Papa tabadte shubu uashunaidën puduedtenequin Nuquin Papan chiaid tantiamenuen Esusën chuibampanëdash. Anoshon chuibansho isun isadaidbo tsusiobon: ¿Mitsipadentsimbi Esus cuesunepeba? quequin caimbededpanëdash.
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 Aden caimbededquimbi Esusën chiaid tantianu quec dadpen Esus datsidadacsho isun ashunquio isadaidbon Esus cuesunemenuen bedtiapimbo icpanëdash.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.