Lucas 16
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs ACF
1 Adshumbic, abëd icquido Esusën naden chuipanëdash: —Icbon, Con na dadpen isquid icta, caid icnubi: Mimbi con na ista caidën mitsana uesbudec, quequin utsibon chuiposh.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Adoac, ambi con na ista caid chomiash icbo nadposh: ‘Mimbi con na ista caidën mitsana uesbudec, quequin chioshi. Adoac, con na isquid mibi ictiapimbo iquec, caimbi. Nëbi ¿Ëmbi tambamboed abitedida iqueque? Con na daëd uata quequin ëmbi meniac mimbi daëd uabanquin dada uaid bec cho. Isnu,’ queposh icbo.
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 “Aden chiac icbon na isquid otacquio onquec: ‘¿Icbon na isquid ictiapimbo yec mitsimbobi tabadpeba? Neshcashunquid ictiapimbo iquebi. Adecbidi, Con na nibëdeque. Bec cho, quetiapimbo icoaibi.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Naden natsiambi. Con icbon na meniondaid abitedi cuidmenquio yac ëbi yuedtsiash,’ queposh.
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 “Aden tantiashun ambi icbon na meniondaid abentse-abentsen chomiac bëyuc choquid chuiquin: ‘¿Tedtsi ëmbi con icbon na meniaqui mimbi cuidenquiocpaccoc?’ caquien:
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 “ ‘Bëchi shocosh nuacquid dapan cushtoaid 15tedi bedshun cuidamboccombi,’ queposh.
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 “Aden bëyuc choquid chuishumbic utsi chosho isun: ‘¿Con icbon na tedtsi bedshun cuidenquio mimbi icpo?’ caquien:
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 — ausente —
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 — ausente —
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Aden chuishumbic adomboembidi chuiquin Esusën nadopanëdash: —Icbon na daëdpactsëc bëdamboen isbanquin nashunquid icquin adembidi icbon na dadpen isbanquin bëdamboen nashunendac. Padnuen, icbon na daëdpactsëc isbanquin icsamboen nashunquid iquin adomboembidi aton na dadpen icsamboen isbanoaindac.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Adembidi mimbi nidaidënshun bedquin mimbi icsamboen nabansho isun, ¿Ëbi tantiaquid bëdamboen ista, quequinda Nuquin Papan mibi chuipeba? Padenquio iquec.
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Adembidi, ¿utsin na isquin bëdamboen nashunenquio icsho isun abi yacno chosho isun mibi menependa ictic? Padenquio.
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Adecbidi, chuiquid daëd icnuc aid daëdshun namiaidquio ictiapimbo mibi iquec. Abentsëcshun chiaiduidi tantiaquin utsin chiaid mimbi chieshënec. Adquiobidi Nuquin Papa mimbi tantiaidquio icquimbi mitsana bedtequid mimbi tantiaidquio ictiapimbo iquec —quepanëdash Esus.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Aden chuibanubi aton na bedtequid ambi tantiaidquio icnuc chieshec padiseyobo tabadcuededpanëdash.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Adec tabadsho isun Esusën: —Bëdamboen nashumbimboen ismequido mibitedi icsho mimbi ompoquin naidtedi Nuquin Papan isquin tantiec. Adembidi, Bëdamboen naquidbimboecsho matsesën ispashuni, quequin tantiaquin nasho Nuquin Papan bëdamboen istiapimbo iquec.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Adembidi, acten mentoanquid Uan pado tishabicnuc Nuquin Papan naden nata quequin chiaid Moisesën dada uampidbëdta Nuquin Papan chuimiaid utsibon dada uampid mimbi ënden tantiondaid nec. Nuquin Papa yacno puduedmianquid iquec, quequin nëbi chiaid utsi nec. Ad icnuc Nuquin Papa yacno puduedmianquid tantianu, quenquio yec ambibi tantiacpadec puduedte bunec.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Abubëd nidaid ënëdtequid icnuc Nuquin Papan naden nata quequin chiaid ënëdtiapimbo iquendac.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Ad icnuc, aton chido bunenquiocquin aid nianshun chido utsi bedquin Nuquin Papan chiaid niacquid nec. Adembidi aton bënë niamboed chido bedquid Nuquin Papan chiaid niacquid neoaic —quepanëdash Esus.
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 Adequi onquequimbi utsi chiacbimboen Esusën naden chuipanëdash: —Dada, aton na dadpen icquid bëdaidquio dasiuidquidën badiadquidën-badiadquidënquien nua peshun acposh.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Adnubien aton na dadpen icquidën shubu dayun bëshun tsadunac aton na nibëdquid, Dasado cuëmëdquid, chiuë dadpen icquid tsadposh.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 Bunquiec ambo tsadec aton na dadpen icquidën peshun secaid bedshun penuec tsadtsëcsho menenquiocposh. Aden menenquiocnoc tsadshobi opa choquin aton chiuë bëtashuntuidposh.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 “Adnubien, aton na nibëdquid Dasado unëso isun Nuquin Papan uaido mayan bëdabon abuc buanshun Abadauanën dayunquio tsadumposh. Adoambic, aton na dadpen icquidtsen unësashi
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 chian anëdënquiacnoshon mëyanaid icquin abucquio isquien aton na nibëdquid unësboedi Dasado Abadauanën dayunquio tsadpec.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Adec aid daëdi tsadsho isun aton na dadpen icboedën Abadauan chuiquin: ‘Ëbi antauideque. Con ana dauebudoaquin ëbi ëcpanun Dasado acte bëme, papa,’ caposh.
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Adoaquien: ‘Chuinu. Tantia, abuido. Ënden nidaidën tabadquin mitsana dadpen bedbanec bëdambo mibi tabadnubien Dasado comapenec bunquiec tsadposh. Nëbi aidi ënabi bëdamboec tabadnubien anchumbo yec mibi tënquebudec.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Adboedi, uquëmbo mibi iquec cuëma utsiuc potetemaid icnuc nëuëshquio nidtiapimbo iquec. Adquiobidi mibi yacnocquido nëmbo chotiapimbo icoaic,’ quequin Abadauanën aton na dadpen icboed chuiposh.
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 “Adoaquien: ‘Ëbi yacno potetemaid icnuc con pan shubu yacno Dasado nidme.
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Con buchi ado mëdante auc abentsëc 5tedi unësabi yec nidaidëmbi tabadeque. Con buchi ado nëmbo mëyanacno chonoshe queshun Dasado aido chuimetanta, papa,’ queposh aton na dadpen icboed.
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 “Adoaquien: ‘Nuquin Papan chiaid, Moisesën dada uampidbëdta dada uaid utsi isec tsusiobo onquepayoc. Aden chiaid ma min buchi adon tantiaquiopanuna,’ quequin Abadauanën chuiposh.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 “Adoaquien: ‘Aid tantienquioctsiash, papa. Unësboed nidshun chiac aidon tantiapatsiash,’ quequin aton na dadpen icboedën chuiposh.
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 “Adoaquien: ‘Padicnuna. Nuquin Papa tantiesa icquin uincuemiaidën chiaid min utsibon tantienquio icpatsiash,’ caposh Abadauanën aton na dadpen icboed chuiquin —quepanëdash Esus.
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.