Lucas 15

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Adashic, icsaquid utsibobëd ancanquidën matsesën aton na buansho isun aton na bedtequid nëidtedi bedta caido, Tantianu, quiash Esus datsidadpanëdash.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Adsho isash padiseyobo Esus tantiamenquio yec chushquiacbimboec, Abi datsidadquido icsambocquid icsho cacumenquiocquin aidobëdtambi peshun Esusën aquec, quec abibi onquecuededpanëdash.
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Adoaquien, tantiaquidquio iquec Esus:
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 —¿Min obeca dadpen 100ted icboedi abentsëc bënudacsho isun, Nibënu, quequin min obeca utsi dadpen 99ted nianec nibënec nidenquioda mibi icpe?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Aidi nibënquin istuidash, Con obeca istuidbosh bëdambo iquebi, queshun chiadquin buanec icbo nidec.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Shubuno choshon abëd icquido ambi yuedaidobëdta chomeshun: “Con obeca bënudaid istuidshun bëbosh bëdambo iquebique. Nuquibi penuna,” quequin icbon chuipec.
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Adecbidi Nuquin Papa tantiaquid dadpen icnuc matses icsaquid abentsëcshun abi icsaid ënsho isash abuc Nuquin Papabëd tabadquido bëdamboshë iquebi, quecuededpendac —quepanëdash Esus.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Aden icbon aton yua bënudaid chuishumbic utsi chiec Esus nadpanëdash: —¿Aton na bedtequid shocoshëmpi 10ted icboedi abentsëc nibëdsho isun tabote taboshon bescaquin chidon nibënenquioda icpec?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Ai. Aden nibënquin istuidshun abëd icquido chomeshun: ‘Con shocoshëmpi abentsëc niadacboedi nibënquin istuidash bëdambo iquebi,’ quepec chido.
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 “Adecbidi matses abentsëcshun abi icsaid ënsho isash abi yacnocquido ambi uaido mayan bëdabobëdi Nuquin Papa bëdambo iquebi, quecuededec —quepanëdash Esus.
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Aden chido chiashic utsi chiacbimboec Esus nadpanëdash: —Aton mado daëd icnubi
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 tsyuec tishaid aton papa caic: ‘Tsusio budquin mimbi chiondacpaden nëbi ëbi aidted meneta, papa,’ quepondash. Adoac aton na musucshun aton mado abi daëdi menebampondash.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 “Aden meniac daëdpactsëc ushash aton mado tsyuecquid aton natedi sandoshon buanec nidaid utsi yacno nidash icsamboen nabanec tabadnuc aton natedi naimëdpondash.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Aden aton natedi naimëdambic tiedën caniquid unësbunian abi nidacnocquidon pete naimëdan tsusion mado chedo comapenec bundocuededpondash.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Adec bundoquiec abi nidacnocquid abentsëc yacno nidshun: ‘Mimbi namiaid ictiadquio iquebi,’ caquien: ‘Con chancho pemebanta,’ queshun aton chancho yacno tsusion mado nidmepondash.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Aden nidmiac nidquin chancho pemebanequi ambi chancho pemiaid petiadquio yec tabadshobi anocquidon menenquio icpondash.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 “Adec natiambo bunec tabadquin aton papa ambi nianondaidbëdta abi icsaid utsitedi tantiec abibi onquec nadpondash: ‘Con pan namiaidon pete dadpen icnubi con na nibëdnuc unëspebi.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Nëbi con pa yacno nidshun naden con pa chiembi: Nuquin Papan chiacpaden nainquiocquin mibi tantienquio yec nidshun icsamboen nabanombique.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Adquid icsho con mado nec, ëbi cainda, papa. Nëbi min yuapadquid ëbi icme,’ quequin chiembi,
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 abibi quianec aton papa yacno nidoapondash. Adec nidec ancuenquio yacno aton mado nidondaid casenash chosho isash unësquiocnoc aton mado bëquedquin dayumbudshun shubi uatanquin aton papan tanchoccapondash.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Adoac ambibi tantiabocpaden aton papa chuiquin: ‘Nuquin Papan chiacpaden nainquiocquin mibi tantienquio yec nidshun icsamboen nabanec tabadteniobi. Aden naquid con mado ëbi cainda, papa. Min yuapadquid ëbi icme,’ capondash aton madon.
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Aden chiaquien bëdambo yanshun ambi namiaidombo naden aton papan chuipondash: ‘Con mado ënden nidondaid choaoshe. Dasiuidte bëdaidquio bëshun con mado dasiuinta. Adoshombic mëusudtetsen mëusunta. Adoshombic tapucudtetsen tasiuinta.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Adoshombic, bacan bacuë nuacquid dapa bedshun cuesuneta nuquitedi bëdamboec tabadquin penun.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Con mado unësacbimboecboedi nëbi ëbëdi tabadoaic. Aidi bënudacbimboecboedi nëbi istuidacbimboec choash iquec,’ cac bacan bacuë cuesuneshun codocacsho pebededpondash.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 “Adnubien bëyuc tishaid tied nantan icpondash. Auëshquio nidec shubu anoentsëqui choquin tentencate cuëdëmec matses cuëdënsho tantiatuidpondash.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Aden tantiatuidashien aton papan namiaid istuidash: ‘¿Atotsi naic nec?’ quepondash bëyuc tishaid.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 “Adoaquien: ‘Min utsi ënden nidondaid choaposh. Aidi chosho isash unësquiocquin nuquitedi bëdamboec tabadquin pemenuequin aton bacan bacuë nuacquid dapa papan cuesunemiosh,’ cac
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 bëyuc tishaid nëishash shubun puduedenquio icpondash.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Adoaquien: ‘Seta dadpen matamequin mimbi chiacpadomboen nabanteniombi. Adquid icsho ëbëd capuquidobëdta ëbi pemenuen yua utsin bacuë mimbi cuesunemenquiocpaboc.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Nëbi mimbi meniaidtedi naimbudquinc, chido dada dadpen chudmequid chudquinc caic min mado choacsho isun bacan bacuë nuacquid mimbi cuesunemepacboc,’ quequin bëyuc tishaidën aton papa chushcapondash.
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 “Adoaquien: ‘Mado, ëbëd icquid mibi nec. Adquid icnuc con natedi mitsana neyoc.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Min utsi unësacbimboecboedi nëbi choash tabadoaic. Aidi bënudacbimboecboedi nëbi istuidaid nec,’ quequin aton papan choboedën buchi chuipondash —quepanëdash Esus.
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.